Thursday, January 31, 2019

سایت مجاهدین خلق ایران -سخن روز :روحانی و آویختن ناگزیر به جنازهٔ برجام



سایت مجاهدین خلق ایران -سخن روز :روحانی و آویختن ناگزیر به جنازهٔ برجام

فریدون مجلسی، از دیپلماتهای سابق وابسته به باند اصلاح‌طلب، با ابراز ناراحتی از این‌که FATF به وسیلهٔ تصفیه‌حسابهای باندی تبدیل شده و «به‌دلیل برخی بازیهای جریانهای سیاسی، تصویب این لوایح به یک بن‌بست سیاسی در کشور بدل شده»، اعلام خطر کرد: «هر گونه حرکت، تصمیم و رفتار اشتباه می‌تواند امنیت جامعه و کل ایران را درگیر کند».
اکنون به‌نظر می‌رسد جنگ و جدال دو باند بر سر FATF که در حال حاضر شرط ضروری باقی ماندن برجام هست، تا کجا جدی و حاد است، تا آنجا که هیچ‌یک از مهره‌ها و سردمداران رژیم از هر دو باند نمی‌توانند با قطعیت اعلام کنند: پیوستن رژیم به کنوانسیون FATF آری یا نه؟
از سوی دیگر طرفداران امضا و تصویب FATF به اعتراف خودشان نمی‌توانند تضمین کنند که با این کار آیا معضلات اقتصادی و تحریمها نه حل، حداقل تخفیف پیدا می‌کند یا نه؟
کما این‌که کسانی هم که با آن مخالفت می‌ورزند و می‌گویند پیوستن به FATF «خودتحریمی» است، نمی‌توانند مسئولیت پیامدهای رفتن و تثبیت رژیم در لیست سیاه FATF را که شرایطی بدتر از تحریمهای آمریکا را برای رژیم رقم می‌زند، بپذیرند.
در این فضا روز چهارشنبه ۱۰بهمن ۹۷ روحانی سر قبر خمینی حاضر شد و در بارهٔ برجام صحبت کرد و از آن دفاع کرد.
اکنون ببینیم حرفهای روحانی در شرایط کنونی چه معنایی دارد و بیانگر چه سمت و سویی در رژیم است؟

مفهوم سخنان روحانی

روحانی یک‌سری حرفهای قبلی‌اش را تکرار کرد بدون این‌که وارد اصل مطلب یعنی بحران گریبان‌گیر رژیم شود.
  • روحانی بدون آن که بتواند به دستاورد و ثمرهٔ مشخصی از برجام اشاره کند، برجام را «بالاترین افتخارات سالهای اخیر» توصیف کرد، چرا که به ادعای او «مذاکرات قدرتمند با قدرتها و پیروزی اخلاقی، حقوقی و سیاسی بر آنها بود». اما نتوانست یک کلمه بگوید:
ماده این‌همه پیروزی چیست!؟
برجام چه مسأله‌ای از رژیم را حل کرده؟
روحانی وعده داده بود که «از فردای امضای برجام، تحریمها کلاً لغو می‌شوند» اما نگفت چرا نشد و چرا برعکسش اتفاق افتاد!؟
  • بخش دیگر سخنان روحانی انداختن تقصیر وضعیت فلاکت‌بار اقتصادی و بحرانهای گریبان‌گیر رژیم به گردن دشمن خارجی بود در حالی که همگان به یاد دارند روحانی در سخنرانی ۱۴آبان ۹۷ خود گفت که تحریمها هیچ اثری نداشته و ندارد؛ کما این‌که ۱۳آبان آمد و رفت و هیچ اتفاقی نیفتاد.
  • البته یک جا هم روحانی اذعان کرد که شروع بحرانهای رژیم قیام دیماه بود که عدم‌مشروعیت تمامیت این رژیم توسط مردم به نمایش گذاشته شد.
  • بخش دیگر حرف‌های او اشاره به دعوای باندهای مافیایی درون رژیم بود و التماس و درخواست به باند رقیب که دست از به‌اصطلاح سرزنش کردن این دولت بردارد!

ماده‌ترین حرف روحانی

اما ماده‌ترین حرف روحانی برجام بود. در نتیجه وقتی از برجام صحبت می‌کند، یعنی حرف دیگری برای گفتن ندارد؛ از طرف دیگر از آنجا که به‌خاطر برجام به‌شدت زیر ضربات باند رقیب است، مجبور به دفاع از برجام است حالا این‌که این برجام چه سودی برایشان داشته است را نماینده مجلس رژیم از قائمشهر به نام ادیانی در سؤال از ظریف در مجلس دوشنبه همین هفته این‌طور توصیف کرد:
ادیانی با مقایسه توافقنامه برجام با قرارداد ترکمانچای گفت: «این الاغ برجامی که تحویل ما دادند چموش است و لگد می‌زند. نه بار می‌برد و نه سواری می‌دهد».

ماده‌ترین مشکلات امروز مردم

اگر روحانی می‌خواست به شرایط امروز اشاره کند باید در رأس آنها به گرانی و فقر، اعتیاد، بیکاری، و معیشت مردم، گوشت کیلویی بیش از ۱۰۰هزار تومان و حقوقهای معوقه در داخل اشاره می‌کرد و لااقل وعده می‌داد که تدابیری در مورد آنها اندیشیده است.
یا فرضا باید به مسائل سیاسی می‌پرداخت. موضوعاتی مانند علت عدم‌تصویب لوایح FATF تا این لحظه، بن‌بست سازوکار اروپا و مسائل منطقه‌ای و...

ماده‌ترین مشکلات رژیم

اکنون ملموس‌ترین مشکل رژیم از جمله فاصله‌گرفتن حتی روسیه از رژیم است که در صحبتهای معاون وزیر خارجه روسیه همین چند روز پیش بیان شده بود، سرگیی ریابکوف، معاون وزیر امور خارجه روسیه، در گفتگو با شبکه تلویزیون آمریکایی سی.ان.ان گفته است که امنیت اسراییل از "جمله عالی‌ترین اولویت‌های" روسیه است و دولت ایران متحد روسیه در سوریه نیست!
و این‌که نمی‌توان روسیه و ایران را متحد یکدیگر توصیف کرد و دو کشور تنها در سوریه با یکدیگر همکاری می‌کنند و...
اینها ملموس‌ترین مسائل روی میز این رژیم است که روحانی در مورد آنها سکوت کرد!‌

معنی سکوت موضوعی روحانی؟

عدم اشاره روحانی به بحرانهای موجود و ارائه حتی یک دستاورد و یک راه‌حل برای خروج از بحرانهای فعلی و پرداختن به برجام، فقط چنته خالی روحانی را بیش‌از‌پیش آشکار کرد.
در شرایطی که بحران داخلی رژیم به اوج رسیده است و دعوا بر سر FATF نمودی از بحران بی‌راه‌حلی در درون این رژیم است اما در این مورد نیز روحانی هیچ گشایشی به مردم ارائه نداد!

مختصات برخی موضوع‌های مورد مناقشه باندی
در حالی‌که حتی در دعواهای باندی کار به تهدید جانی نمایندگان مجمع تشخیص مصلحت رژیم در صورت تصویب لوایح پالرمو و CFT نیز کشیده شده است!
مجید انصاری، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، می‌گوید پس از آن که جلسه‌ شنبه مجمع درباره تأیید یا رد مصوبه پالرمو به نتیجه نرسید، به‌قتل تهدید شده است.
  • حتی آخوندهای قم و مراجع هم وارد این لشکرکشی شده‌اند.
  • یکی از نمایندگان مجلس رژیم به نام علیرضا رحیمی نیز گفته است که "مخالفان لوایح چهارگانه  FATF، فضا را کربلایی و حسینی و یزیدی کردند".
  • فریدون مجلسی از باند مقابل و یکی از دیپلماتهای سابق وابسته به باند اصلاح‌طلب گفت که FATF به وسیلهٔ تصفیه‌حسابهای باندی تبدیل شده و «تصویب این لوایح به یک بن‌بست سیاسی در کشور بدل شده» و اعلام خطر کرد و نسبت به‌وقوع انفجار اجتماعی هشدار داد و گفت: «از آن‌سو جامعه نیز اکنون به یک نقطه افتراق و دوپارگی رسیده است که یقیناً در این شرایط حساس و بغرنج، این شرایط نوعی سم سیاسی ـ اجتماعی برای (نظام) به‌شمار می‌رود».
  • موضوع SPV نیز تبدیل به یک جنگ و دعوای دیگری در درون رژیم شده است.
نکته این‌که اساساً بدون تصویب FATF موضوع سازوکار اروپا به‌گفته خود اروپایی‌ها شکل نخواهد گرفت و حتی همه کسانی که قبلاً سازوکار اروپا را در بوق و کرنا می‌کردند، مانند ظریف و عراقچی الآن خودشان از پاگرفتن و اجرایی شدن SPV اظهار یاس و ناامیدی می‌کنند.
  • در مذاکرات موشکی با فرانسه هم که توسط لودریان، وزیر خارجه فرانسه، برملا شد و رژیم به‌شدت تکذیب می‌کند، وضع به همین شکل است.
  • همچنین تهدید فرانسه به تحریم‌های سخت در صورت زانونزدن رژیم در مسأله موشکی، یکی دیگر از مشکلات رژیم است که در سخنان روحانی به سکوت طی شد!
اینها تنها گوشه‌ای از بحرانها و مشکلات گریبان‌گیر این رژیم است و اگر راه‌حلی متصور بود حتماً قبل از این‌که به‌قول خودشان فروپاشی تمامیت رژیم انجام بگیرد، این راه‌حل‌ها را به اجرا می‌گذاشتند یا حداقل در سالمرگ مرشد پلیدشان وعده حل و فصل برخی مشکلات را با وعده‌های مشخص می‌دادند... در حالی‌که اکنون آخوندها به نقطه‌ای رسیده‌اند که حتی از دادن وعده منطقی و قابل‌قبول شنونده نیز عاجزند!


پیش بسوی قیام  سراسری ، ما بر اندازیم#  کانونهای شورشی در شهرهای ایران #  
اعتصاب واعتراض و تظاهرات#  سرنگونی رژیم  #  اتحادوهمبستگی  
   مرگ_بر_دیکتاتور   #IranRegimeChange  مطالب ما را در وبلاک خط سرخ مقاومت 

ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید

برخورد امنیتی با معلمان، بازی با آتش است


برخورد امنیتی با معلمان، بازی با آتش است


    اکنون ۲سال است که معلمان ایران در حرکتی مستمر و سراسری تلاش می‌کنند مشکلات شغلی خود را که تاثیر مستقیم در وضعیت آموزشی فرزندان این سرزمین دارد، به گوش آخوندهای حاکم برسانند. معلمان در همین سالی که اکنون آخرین ماه‌های آن را پشت‌سر می‌گذاریم حداقل ۳اعتراض و اعتصاب سراسری و چند حرکت استانی و منطقه‌ای را شکل دادند تا شاید آخوندهای حاکم جدیت مشکلات معلمان و موانع آموزش و پرورش دانش‌آموزان کشور را دریابند اما تا همین لحظه هیچ گوش شنوایی پیدا نشده سهل است، اخیراً آخوندها موج جدید دستگیری معلمان آزاده و ارعاب نمایندگان کانونهای صنفی معلمان پیشتاز این مملکت را به‌راه انداخته‌اند.

    آخوندها با آتش‌بازی می‌کنند

    روشی که آخوندها و وزارت اطلاعات آنها در مقابل حرکت اعتراضی معلمان اتخاذ کرده‌اند بی‌شک پیامدهایی خواهد داشت که آخوندها مطمئناً به آنها فکر نکرده‌اند. دانش‌آموزان در همین چند حرکت اخیر آموزگارانشان نشان دادند که به‌رغم سن کم و تجربه اندکشان از کشاکش‌های زندگی، به‌خوبی مسایل را درک می‌کنند و می‌دانند در درگیری بین معلم و آنان که معلمان را بازداشت می‌کنند، باید طرف چه کسی را بگیرند!
    دانش‌آموزی که در مراجعه به مدرسه متوجه می‌گردد معلمش توسط پاسداران بازداشت شده و اینک به‌علت پیگیری حقوق حقه خود و آموزش رایگان دانش‌آموزانش به جای کلاس، پشت میله‌های زندان به‌سر می‌برد طبعاً از همان لحظه رویکرد دیگری با پاسداران خواهد داشت!
    این رویکرد دانش‌آموزان البته جدای از پدافند فعال معلمان است!‌ که خود البته در کانونهای صنفی و دیگر نهادهای مشابه اتخاذ خواهند کرد.
    و اینها همه البته جدای از آن چیزی است که معلمان از نحوه برخورد ضروری با دیکتاتور و دیکتاتوری و نیروهای سرکوبگر به دانش‌آموزان خود خواهند آموخت!
    در نتیجه تا همین‌جا می‌توان نتیجه گرفت که آخوندها در مواجهه با معلمان و خواسته‌های آنان هنوز متوجه حساسیت کار نشده‌اند!
    مملکتی که ۱۳ تا ۱۵میلیون دانش‌آموز دارد البته دارای ارتشی است که وقتی پا به میدان بگذارد هیچ نیرویی را در مقابل خود برنخواهد تافت. آنچه که دانش‌آموزان اراکی در جریان قیام دی کردند را همگان به‌یاد دارند.
    بی‌سبب نبود که آخوندهای دانه‌درشتی مانند علم‌الهدی آه و ناله سردادند و با آخوند خاتمی دم گرفتند که در جریان قیام دی، بیش از ۶۰دفتر نمایندگان خامنه‌ای و ۲۰حوزه جهل و جنایت آخوندی مورد تهاجم جوانان شورشی قرار گرفت!

    حقوق معلمان در شرایط حاضر

    روزنامه‌ها و سایت‌های رژیم اذعان می‌کنند که حقوق دریافتی معلمان زیر خط فقر است و آنها برای تأمین زندگی روزمره‌شان چندشغله هستند تا بتواند پاسخگوی خرج روزانه خودشان باشند. اکنون شرایطی حاکم است که روزانه حتی در مجلس آخوندی و سایت‌های حکومتی، مقامات رژیم به فقر معلمان در ایران اذعان می‌کنند و این، امر پوشیده‌ای نیست.
    یک سایت حکومتی در این مورد می‌نویسد: «معلم نبایستی برای تأمین معیشت مجبور به ورود به کارهای دیگری که در شأن معلم نیست بشود. معلم، بایستی همه‌روزه در فکر مطالعه و ارتقای معلومات خود باشد تا با آمادگی کامل در سر کلاس حضور یابد نه این‌که مانند اکثر معلمان کنونی مجبور باشد که در چند جا کار بکند»!
    این سایت اضافه می‌کند: «یک معلم واقعی، چگونه می‌تواند از یک‌سو به‌منظور تأمین معاش خود و خانواده خویش به مسافرکشی، شاگردی بنگاه معاملاتی، خیاطی، آرایشگری، لیموفروشی، موزفروشی و درس تقویتی و... بپردازد و در همان حال به فکر مطالعه و افزایش معلومات خود باشد»؟

    ما در زیر خط فقر زندگی می‌کنیم...
    ما در زیر خط فقر زندگی می‌کنیم...

    دوزیست بودن معلمان در جامعه آخوندی ایران

    همین سایت می‌افزاید: «که معلمان به موجوداتی دوزیست بدل می‌شوند:
    معلم - راننده،
    معلم - بنا،
    معلم - نجار،
    معلم - دلال،
    معلم - آهنگر،
    معلم - کشاورز و (سرانجام روزی می‌رسد که)‌ دیگر هیچ معلمی سر دولت فریاد نخواهد کشید چرا که دیگر معلمی وجود ندارد... غم آب و نان باعث شده تا معلم از نیازهای حیاتی خود یعنی تحقیق، پژوهش و مطالعه و به‌روزآوری اطلاعات محروم و دور بماند».

    چشم‌اندارهای روشن فردا 

    نگاهی به واقعیتهای موجود البته بسیار آزاردهنده است اما از آنجا که این رژیم قادر به حل تضادهای مردم ایران و هیچ‌یک از دیگر اقشار جامعه نیست و همان‌طور که در این ماهها شاهد اعتراضات مستمر اقشار فرهنگیان و معلمان و دیگر اقشار جامعه بوده‌ایم، می‌توان نتیجه گرفت که وضعیت موجود حکایت از آن دارد که تنها یک راه‌حل برای تمامی آنان که از وضعیت موجود گریزان هستند، باقی مانده است و آن هم ادامه اعتراضات علیه تمامیت رژیم آخوندی خواهد بود چرا که تا این رژیم وجود دارد هیچ دردی از مردم و جامعه ما درمان نخواهد شد. بلکه روزبه‌روز بر این دردها و مشکلات افزوده نیز می‌گردد. مگر این‌که این رشته سیاه و ظالمانه در یک نقطه قطع گردد.

    پیش بسوی قیام  سراسری ، ما بر اندازیم#  کانونهای شورشی در شهرهای ایران #  
    اعتصاب واعتراض و تظاهرات#  سرنگونی رژیم  #  اتحادوهمبستگی  
       مرگ_بر_دیکتاتور   #IranRegimeChange  مطالب ما را در وبلاک خط سرخ مقاومت 

    ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید

    مروری بر رسانه‌های حکومتی – پنجشنبه ۱۱بهمن ۹۷




    مروری بر رسانه‌های حکومتی – پنجشنبه ۱۱بهمن ۹۷


    روزنامه‌های حکومتی در روز پنجشنبه ۱۱بهمن بیشترین عنوانهای صفحات اول خود را به حضور خامنه‌ای و روحانی بر سر قبر خمینی اختصاص داده‌اند. تأکید روحانی بر ادامه مذاکره در زیر دود و دمهای ضداستکباری مضمون برخی از تیترهای روزنامه هاست. در کنار آنها بسة اروپا، لوایح مربوط به FATF و موشکی و اظهارات صالحی در مورد تداوم کار تولید کیک زرد از دیگر عنوانهای روزنامه‌ها است. حجم زیادی از مطالب روزنامه‌های هر دو باند حاکم به تبلیغات معمول در مورد سالگرد ربودن انقلاب ضدسلطنتی مردم توسط خمینی، و ادعای دستاوردهای نظام در ۴دهه اختصاص یافته است. اما در کنار این ادعاها، اعترافات قابل توجهی هم در مورد تشدید انزوای اجتماعی رژیم و ریزش نیروهایش دیده می‌شود.
    از جمله روزنامهٔ ایران ارگان دولت روحانی نوشته است: «در خصوص مسأله سرمایه اجتماعی درگیر دو نابسامانی اساسی هستیم. نابسامانی اول این است که اساساً اوضاع سرمایه اجتماعی در کشور ما وضعیت قابل قبولی ندارد و نابسامانی دوم هم این‌که ما به‌لحاظ سرمایه اجتماعی در یک سیر نزولی قرار داریم. به عبارتی سرمایه اجتماعی اندک ما نه تنها در حال ترمیم نیست بلکه شاهد تخریب بیش‌ از‌پیش آن هم هستیم».

    در مورد بستهٔ اروپا اعترافات مشابهی در روزنامه‌های هر دو باند حاکم دیده می‌شود.
    سیاست روز نوشته است: «در حالی اروپایی‌ها هم‌چنان برای اجرایی کردن سازو کار مالی با ایران امروز و فردا می‌کنند که یک روزنامه آلمانی با تیتر اس.پی.وی کارایی ندارد و چندان جدی گرفته نمی‌شود، مهر دیگری بر بی‌صداقتی اروپا در انجام تعهدات برجام زد».
    رسالت هم ابراز ناامیدی فلاحت‌پیشه رئیس کمیسیون امنیت مجلس ارتجاع را انعکاس داده که از جمله گفته است: «باید متن SPV و هم روند اجرایی شدن آن را ببینیم؛ باید مدت زمانی از اجرایی سازو کار ویژه مالی اتحادیه اروپا برای حفظ برجام بگذرد و سپس در این باره نظر دهیم؛ روند اجرایی SPV ممکن است گرفتار چالشهای مبتنی بر قدرت شود».
    آرمان از باند شرکای روحانی هم ضمن تأیید مواضع روزنامه‌های باند رقیب تلویحا به رفتارهای تروریستی رژیم در خاک اروپا علیه مقاومت ایران اشاره کرده و نوشته است: « به‌نظر می‌رسد در شرایط فعلی سه مسأله در اجرایی شدن این سازو کار سایه افکنده؛ یکی، فشار بیش از حد ایالات متحده آمریکاست که به‌نظر می‌رسد اروپایی‌ها هم تا حدی حاضر به تحمل این فشارها باشند. دوم، نگاه اتحادیه اروپا به داخل ایران به‌خصوص درباره این لوایح چهارگانه. سوم، رفتار ایران در اتحادیه اروپا که از دید این اتحادیه ممکن است ایران یک نگرانی‌های امنیتی را درون اتحادیه اروپا برای اتحادیه به وجود آورده باشد».
    در مورد قرار گرفتن سیاست موشکی رژیم در رأس توجهات جهانی ابتکار نوشته است: « طبق ادعاهایی که در جلسه کمیته اطلاعاتی سنای آمریکا مطرح شده و کمتر مورد نظر تحلیلگران داخلی و خارجی قرار گرفته است، آمریکا بیشترین بار منفی تبلیغاتی خود را بر روی برنامه موشکی ایران قرار داده». این روزنامه در ادامه افزوده است:« می‌توان گفت که بنا‌ به چند دلیل سیاست فشار آمریکا هم‌چنان بر روی ایران ادامه خواهد داشت اما شاید مبنا و بهانه آن تغییر کند».

    روزنامه‌های باند ولی‌فقیه برای در بردن خامنه‌ای از حسابرسی، هم‌چنان به‌دنبال انداختن تقصیرات ناکارآمدی نظام بر گردن باند رقیب هستند.
    کیهان نوشته است: « اگر به جای نسخه‌های انحرافی از جمله بستن با کدخدا و رسیدن به برجام نسخه تکیه بر توانمندی داخلی برای حل مشکلات اقتصادی انتخاب و پیگیری می‌شد آیا مشکلات امروز کشور را شاهد بودیم؟!».

    بحرانهای اقتصادی اجتماعی هم در برخی از سایر عنوانها دیده می‌شود:
    افکار: زنگنه: راهی جز سهمیه‌بندی و افزایش قیمت سوخت نداریم
    رسالت: عدم کفایت در حمایت، حاجی دلیگانی: دولتمردان هر چه در زمینه توزیع سبد حمایتی گفتند در حقیقت خلافش اتفاق افتاد
    صدای اصلاحات: صنعت خودرو در چند قدمی ورشکستگی
    همدلی: افزایش قیمت بنزین استراتژی یا آستانه تحمل مردم

    پیش بسوی قیام  سراسری ، ما بر اندازیم#  کانونهای شورشی در شهرهای ایران #  
    اعتصاب واعتراض و تظاهرات#  سرنگونی رژیم  #  اتحادوهمبستگی  
       مرگ_بر_دیکتاتور   #IranRegimeChange  مطالب ما را در وبلاک خط سرخ مقاومت 

    ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید

    IRAN REGIME'S CORRUPTION HAS DEVASTATING CONSEQUENCES ON ENVIRONMENT




    IRAN REGIME'S CORRUPTION HAS DEVASTATING CONSEQUENCES ON ENVIRONMENT


    The people of Iran have spent 12 months protesting and holding anti-government demonstrations because of the regime’s corruption that is behind the deterioration of their lives, the country’s economy and the environmental issues the country is struggling with.
    International media has reported on the effects of Iran’s terrorist activities and meddling across the region. It has, to a lesser extent, highlighted some of the regime’s human rights abuses. However, very little attention has been paid to the numerous environmental issues that the regime’s corruption is responsible for.
    The environmental damage is, in many cases, proving to be irreversible and long-term.
    Some of the devastation caused by the regime’s mismanagement includes air pollution problems (of which tens of thousands of Iranians die from every year) and the selling of the country’s soil – a way for the regime to enrichen itself while turning previously fertile areas into what can only be described as a desert.
    As a result of the soil selling, in which other countries use the fertile Iranian soil to build artificial islands, the dust storm crisis in Iran is worsening. The drying up of four of the main five salt lakes in the country has also worsened the dust storm crisis.
    The country’s wildlife population is rapidly decreasing with experts estimating that the reduction is as high as 90 per cent. Almost two-thirds of the country’s forests have been destroyed during the past 30 years and if it continues to happen at the same rate there will be no forests left in the next three decades.
    Many people in Iran, and environmentalists – both inside and outside the country, have expressed their deep concern about the way the situation is heading. Activists are increasing their activity but they are met with resistance. A year ago, the country’s notorious Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) arrested five environmental activists and left them in prison for nine months. They were charged with spying, and then later with “corruption on earth” – each charge as ridiculous as the other.
    Just three months ago, environmentalist and lawyer Farshid Hakki died under suspicious circumstances. Sixty-four-year-old Iranian-Canadian professor and environmentalist Dr. Kavous Seyed Emami also died under suspicious circumstances while in custody at Tehran’s Evin Prison. There is no doubt in the minds of many that the claims made by prison officials that he died by suicide are false. It is certain that he was tortured to death, like so many inmates before him.
    Just like the people of Iran know that their only chance of freedom, democracy and the respect of human rights is via the removal of the clerical regime, the same can be said for the environment. The serious environmental issues are rapidly declining because of the clerical regime’s mismanagement and the removal of the regime will provide the opportunity for a resolution.
    The environmental issues directly affect the people of Iran who are losing their livelihoods and even their lives because of the regime’s corruption, neglect and mismanagement.


    IRAN REGIME'S LIES AND CONCEALMENTS IN ATOMIC PROJECTS AFTER THE NUCLEAR AGREEMENT




    IRAN REGIME'S LIES AND CONCEALMENTS IN ATOMIC PROJECTS AFTER THE NUCLEAR AGREEMENT


    Mrs. Rajavi had warned about the mullahs’ deceptions
    Ali Akbar Salehi, head of the Atomic Agency of the mullahs’ regime confessed that the mullahs had concealed parts of the banned nuclear equipment. In an interview with a state TV station, he said: "the tubes that the fuel goes through them there, we had bought similar tubes previously, but I could not declare them at the time, only one person knew about it in Iran".
    He continued: “Only the highest authority of the regime (Regime's Supreme Leader Khamenei) was aware of this and no one else ... His Holiness had said that you should be careful about these people (P5+1), they are not trustworthy and won’t keep to their promises. Well, we had to work smartly and intelligently, in addition to not breaking the bridges behind us, we also had to build a bridge that would enable us to go faster if we were to go back. It was a tube of two or three centimeters in diameter and three or four meters long ... We had bought similar tubes, the same quantity, we were told to fill the main tubes with cement, so we poured cement in those tubes ... but we did not say that we had other tubes because if we did, they would have said, sir, pour cement in those as well ... We are going to use the same tubes now. Now we have those tubes." (Channel 4 State TV, January 22, 2019). https://bit.ly/2RLqSHH
    On Wednesday, January 30th, Salehi told the state news agency, IRNA: “We had some substitute parts and bought some more and these were not against the rules. There was no need to announce that we have substitute tubes”. He then explained that the concealment and breach of the agreement were done under the order of regime's Supreme Leader, Ali Khamenei. He said: “We have to be alert and calculate the process of possible return. In other words, we should not eliminate all the bridges behind us.”

    These remarks clearly show that the regime's intention in the nuclear negotiations, especially with the P5+1, were based on falsification and concealment, and had no purpose other than gaining more opportunities to obtain the nuclear bomb.
    Mrs. Maryam Rajavi, the President-elect of the Iranian Resistance, immediately warned after the agreement on July 14, 2015: "This agreement does not close the mullahs’ path to deception and access to a nuclear bomb". And before that, on November 24, 2013, she had said: "Any leniency, hesitancy, and concessions by the international community will prompt Khamenei to once again move toward manufacturing through deception and cheating.”
    In his book, "National Security and Nuclear Diplomacy" Rouhani, president of the clerical regime, wrote: "In 2002, the activities were moving in a calm atmosphere, but the Mujahedin (PMOI/MEK) suddenly made a lot of noise by making false accusations… while our Atomic Energy Organization wanted to … notify the IAEA in a fait accompli".
    Sunday Telegraph March 5, 2006, disclosed that in a public speech Hassan Rouhani had “revealed how Teheran played for time and tried to dupe the West after its secret nuclear programme was uncovered by the Iranian opposition in 2002.”
    Foreign Affairs Committee of the National Council of Resistance of Iran
    30 January 2019


    پیش بسوی قیام  سراسری ، ما بر اندازیم#  کانونهای شورشی در شهرهای ایران #  
    اعتصاب واعتراض و تظاهرات#  سرنگونی رژیم  #  اتحادوهمبستگی  
       مرگ_بر_دیکتاتور   #IranRegimeChange  مطالب ما را در وبلاک خط سرخ مقاومت 

    ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید

    WHY GERMANY WAS RIGHT TO SANCTION IRAN REGIME'S MAHAN AIR



    WHY GERMANY WAS RIGHT TO SANCTION IRAN REGIME'S MAHAN AIR


    By Mahmoud Hakamian
    Germany recently sanctioned Iran’s Mahan Air and rescinded permission for the airline to fly planes through German airspace, which led Iran’s minister of roads and urban development Mohammad Eslami to claim that “all the companies and airline industry of the Islamic Republic are sanctioned”.
    German sources told Reuters on January 21 that Mahan Air’s license for flying to Germany had been cancelled, with the German federal government citing “safety” concerns and Mahan Air’s potential “military” use by the Iranian Regime. While in a meeting with EU foreign ministers later that same day, German FM Heiko Maas advised that Mahan Air had transported weapons and soldiers to war-torn areas in Syria on behalf of the Iranian Regime.
    The German foreign ministry said in a statement: “This decision has been taken in light of the recent sanctions agreed upon by the EU Council after the [terroristic] developments in France and Denmark.”
    The terrorist actions by the Iranian Regime, which led to these sanctions, included a failed attempt to bomb a grand gathering by the Iranian Resistance in Paris in June 2018 and the Resistance headquarters in Albania in March.
    Considering these recent developments, the National Council of Resistance of Iran’s foreign commission has published a detailed report of Mahan Air’s activities and its relationship with the Islamic Revolutionary Guards Corps (IRGC).
    In the report, the NCRI advise that although Mahan Air is registered as a private company, it has close ties with high-ranking Iranian officials and has enjoyed state-sponsorship since day one. In fact, Mahan Air was founded shortly after the IRGC’s foreign terrorist arm, the Quds Force was established and virtually all of its major players are linked to the IRGC or the Quds Force, including:
    • Hamid Arabnejad, chairman and CEO of Mahan Air, and close friend to Quds commander Qassem Soleimani
    • Hamid Aslani, HR head of Mahan Air, advisor to Hamid Arabnejad, and Brigadier general of the IRGC.
    • Hamid Asgari, head of Mahan Air’s catering and former commander of IRGC’s 41st division, known as the Tharallah Division. He is close to Qassem Soleimani.
    Also, the Mola Almowaheddin institute, which describes itself as a charity but it likely a front for the Regime, owns 100% of Iran’s stock.
    The NCRI advise that Soleimani organized daily Mahan Air flights to transport weapons, equipment and fighters to Syria to aid the regime of Bashar al-Assad. They say that Mahan Air transports IRGC militias to Damascus in groups of 200.

    پیش بسوی قیام  سراسری ، ما بر اندازیم#  کانونهای شورشی در شهرهای ایران #  
    اعتصاب واعتراض و تظاهرات#  سرنگونی رژیم  #  اتحادوهمبستگی  
       مرگ_بر_دیکتاتور   #IranRegimeChange  مطالب ما را در وبلاک خط سرخ مقاومت 

    ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید

    IRAN'S AGREEMENTS WITH SYRIA UNDERSCORE COMMITMENT TO HARMING WESTERN INTERESTS



    IRAN'S AGREEMENTS WITH SYRIA UNDERSCORE COMMITMENT TO HARMING WESTERN INTERESTS


    As Reuters reported on Tuesday, representatives of Syria’s Assad regime and the Islamic Republic of Iran entered into new banking transfer agreements following a meeting in Damascus. The move is being viewed as an opportunity for the two countries to expand upon their increasingly close alliance and to bolster trade while potentially circumventing US sanctions that have increased in strength since President Donald Trump withdrew from the Iran nuclear deal last May.
    The new agreement, spearheaded by Iran’s First Vice President Eshaq Jahangiri, also promises to give Tehran an even stronger foothold in Syria’s political, economic, and military landscape as the country turns its attention to rebuilding in the wake of a civil war that has lasted nearly eight years. As that influence grows, it threatens to exclude the United States, which supported pro-democracy rebels against the Assad regime while Iran and Moscow defended the existing dictatorship.
    The threat of Iran overriding American influence in Syria was underscored on Tuesday by Agence France Presse, which reported upon Bashar al-Assad’s personal response to the new plan for banking transfers as well as the broader string of agreements that were signed during Jahangiri’s trip to Damascus. These primarily economic deals follow upon a military cooperation agreement that was signed between Iran and Syria in August, which arguably helped to strengthen the position of Iran-backed Shiite militias inside Syria, where they freely operate alongside what is left of the regular army.
    Channeling familiar Iranian propaganda, Assad describe the US as waging “economic war” in the Middle East, and he welcomed Iranian cooperation as a means of countering the efforts of Western powers. “These deals... will help consolidate Syrian and Iranian resilience against the economic war waged against them by some Western states,” he was quoted as saying.
    Iranian Member of Parliament Allaedin Boroujerdi put the Iranian-American competition for influence in even starker terms, describing the agreements with Damascus as a “firm response” to efforts by Western powers to “change the political structure of the Syrian government.” According to the Iranian propaganda network Press TV, the Assad regime has already committed fully to Iran, stating that the US and its allies “won't be part of reconstruction in Syria, because very simply we won't allow them to be part of it, whether they come with money or not.”
    Another report from the same source credits President Assad himself with urging both his own government and his Iranian allies to increase their efforts for mutual cooperation, with the specific aim of resisting Western strategies in the region. Press TV even goes so far as to say that the recent agreements between Tehran and Damascus represent “changing winds” that promise to bring about an altogether new Middle East, specifically one in which defiance of Western interests is more prevalent.
    Of course, the realization of this goal would surely require the authors of such defiance to stand against the world’s most advanced military. But Tehran has made a particular habit of insisting upon its ability to do just that.
    Last Friday, the Iranian military conduct large-scale war games that reportedly featured rapid-deployment techniques and showcased some of the latest developments in Iran’s military technology and strategy. The Algemeiner noted that Iran’s state media boosted these exercises “amid increased antagonism with the United States” and claimed that the exercises involved 12,000 elite troops, fighter jets, drones, and armored vehicles. They were also accompanied by familiar rhetoric regarding the supposed power of Iran’s military and paramilitary forces, which have been hobbled by international sanctions for much of the Islamic Republic’s 40-year existence.
    Ramezan Sharif, a general in the Iranian Revolutionary Guard Corps, specifically claimed in a press conference on Tuesday that Iran’s defense sector had realized the “most astounding achievements” during that time, and that pressure from the international community had had no effect. “All these advances were made under the enemy’s heavy sanctions that have existed since the beginning of the revolution,” he said according to The Iran Project.
    The article then goes on to say that the Islamic Republic has made “great headways” in the domestic development and manufacture of a broad range of military equipment during recent years. However, Iranian state media’s claims to this effect have in many cases been debunked by military experts, who identified supposedly new Iranian weapons and vehicles as non-functional mock-ups or outmoded technologies modified with something akin to a new coat of paint.
    However, this is not to say that Iran has made no progress in any of its areas of domestic weapons production. The country has apparently expanded the range of its ballistic missile arsenal while also greatly expanding the size of that arsenal. This trend continued after the implementation of the 2015 Iran nuclear deal, which was enshrined by a United Nations Security Council resolution that calls upon the Islamic Republic to avoid work on all nuclear-capable weapons. Tehran has specifically disregarded the provision, arguing that its ballistic missiles are not designed for the express purpose of carrying nuclear warheads, and that the language of the resolution makes compliance optional.
    In remarks made to Tasnim News Agency on Tuesday, Iranian Defense Minister Amir Hatami reiterated the regime’s longstanding rhetoric about ballistic missile development, stating that other officials “have repeatedly said our missile capabilities are not negotiable.” Another state media outlet then quoted Hatami as saying that while the nation’s missile development would be ongoing, it would focus only on precision and not on range. But this claim was seemingly belied by an attempted space launch that was carried out earlier in January and may have pointed to a desire to construct a very long-range, space re-entry missile.
    These and other recent Iranian gestures have prompted backlash from the international community, and especially from the European signatories to the 2015 nuclear deal. France and the United Kingdom, being also permanent members of the UN Security Council, called a meeting of the body to discuss the matter late last year. There is little reason to suppose that the anxieties expressed by such public condemnation will diminish based solely on assurances from Iranian official, least of all when those assurances come amidst the sharp anti-Western rhetoric that currently surrounds talks between Tehran and Damascus.
    Furthermore, Iran’s efforts to publicly undermine the US’s position is by no means limited to Syria. Another report published on Tuesday by The Iran Project quoted Major General Mohammad Baqeri, the chief of staff of the Iranian armed forces, as saying of neighboring Iraq, “Its leadership is looking for a way to drive out the US.” This statement came in the midst of further boasting about supposed American losses in Syria, as well as about the general strength of the Islamic Republic.
    “The enemy is aware that if it intends to launch an invasion and aggression, it will get a crushing response,” Baqeri said at a ceremony in Tabriz. As The Iran Project pointed out, such remarks are reminiscent of those that have been emanating from the highest reaches of the regime since its inception, but especially in the Trump era. The report credited Supreme Leader Ali Khamenei with promoting the view that American decision-making in the region had been forced to change. Specifically, he claimed, the US had come to understand that if it confronts Iran, it “will definitely suffer blows and defeat.”
    The fact remains that all such rhetoric is sure to be regarded on the international stage as being far removed from reality. There is no scenario in which a heavily impoverished nation with largely antiquated military technology can present a credible military threat to the United States. However, as fantastic as that rhetoric is, the officials who espouse it are surely emboldened by the support they receive from other, more powerful and stable US adversaries.
    Chief among the Islamic Republic’s allies is Russia, which provided air support for Iranian ground forces and militant proxies during their defense of the Assad regime in Syria. There are growing signs of Moscow proceeding to provide Tehran with political support for its much broader efforts to spread its influence and confront its professed “enemies” in the West.
    Along these lines, Newsweek reported on Monday that the Foreign Ministers of Russia and Iran had held talks over the situation in Venezuela, where a challenge to the rule of President Nicolas Maduro has been granted legitimacy by some foreign governments, including that of the US. In their discussion, Sergei Lavrov and Mohammad Javad Zarif reportedly agreed that the American support of Venezuela’s National Assembly leader Juan Guaido constituted an “attempt to illicitly intervene” in the country’s affairs, and they signaled readiness to oppose the American position there in the Western hemisphere.
    For its part, the Trump administration apparently refuses to back down, maintaining that “all options are on the table.” This may reflect commitment not only to its position regarding Venezuela, but also to its famously assertive posture regarding the Islamic Republic. Even before winning office, President Trump decried the Iranian regime as the world’s leading state sponsor of terrorism and signaled his intention to tear up the nuclear agreement that had been spearheaded by his predecessor. Now, two years into his first term, he has not only fulfilled that promise but has extended anti-terror sanctions to the entirety of the Iranian Revolutionary Guard Corps, and has sought to build international consensus regarding the need to confront Iranian influence.
    These commitments seemed at odds with his announcement last year of plans to withdraw US forces from Syria, but now there are new signs of the US president changing course to keep the pressure on Tehran. Another Newsweek report indicated on Monday that the White House has actually sent more troops to Syria to protect those that are leaving, and that it might leave some in place over the long term, with the express purpose of helping to expel forces that are operating under Iranian command.

    پیش بسوی قیام  سراسری ، ما بر اندازیم#  کانونهای شورشی در شهرهای ایران #  
    اعتصاب واعتراض و تظاهرات#  سرنگونی رژیم  #  اتحادوهمبستگی  
       مرگ_بر_دیکتاتور   #IranRegimeChange  مطالب ما را در وبلاک خط سرخ مقاومت 

    ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید