خامنه ای از فردای انتخابات! میترسد
ترس از تحریم
علاوه بر روحانی و رئیسی که روز چهارشنبه در آخرین روز برای تبلیغ و نمایش خودشان به صحنه آمدند، ولی فقیه نیز خود شخصا وارد شد تا پیام آخر را برساند وحرف آخر را بگوید. خامنهای تاکنون با سیلیای که به روحانی زد، توانست مهندسی خود را پیش ببرد. اما حرف روز آخر که علیالقاعده باید مهمترین حرف باشد، چیست؟چطور میشود آن را بیان کرد که هم ترس ولایت فقیه در آن آشکار نشود، هم مقاصد خامنهای پیش برود؟ این برگی دیگر از مهندسی ولایت فقیه است که خامنهای آن را در نشستی با حضور «مردم قزوین، زنجان و سمنان»! اجرایی کرد.
علاوه بر روحانی و رئیسی که روز چهارشنبه در آخرین روز برای تبلیغ و نمایش خودشان به صحنه آمدند، ولی فقیه نیز خود شخصا وارد شد تا پیام آخر را برساند وحرف آخر را بگوید. خامنهای تاکنون با سیلیای که به روحانی زد، توانست مهندسی خود را پیش ببرد. اما حرف روز آخر که علیالقاعده باید مهمترین حرف باشد، چیست؟چطور میشود آن را بیان کرد که هم ترس ولایت فقیه در آن آشکار نشود، هم مقاصد خامنهای پیش برود؟ این برگی دیگر از مهندسی ولایت فقیه است که خامنهای آن را در نشستی با حضور «مردم قزوین، زنجان و سمنان»! اجرایی کرد.
خامنهای از ابتدای سخنرانی ترسش از تحریم انتخابات! را در لابلای حرفهایش پنهان کرد. تحریم گسترده در لابلای عباراتی چون «حضور بسیار پرحجم مردم در پای صندوقها»، «در چه حجمی وارد میدان انتخابات خواهند شد»، «حضور مردم در انتخابات، هوشمندانه، قوی و با حجم زیاد باشد»، «هرچه حضور مردم در پای صندوقهای رأی بیشتر باشد»، اندکی از بسیار جملاتی بود که خامنهای به وسیله آن نشان داد که طیف گستردهای از مردم انتخابات! «نظام جنگل» [به عنوان نمونه: نظام جنگل] را تحریم کرده و جیغ بنفش خامنهای از این تحریم به هواست. اما این تنها حرف خامنهای نبود. خامنهای تنها از تحریم انتخابات نمی ترسد. ترس اصلی خامنهای از چیز دیگری است.
ترس اصلی خامنهای
خامنهای ترس اصلی خود را هم با لفافه گویی به خورد مخاطب میدهد. خامنهای نمیتواند بگوید که ممکن است مردم در این نمایش به خیابان بریزند. خامنهای به ناآرامی در کشورهای منطقه اشاره میکند تا ترسش پنهان بماند و بعد ادامه میدهد: «در چنین محیط ناامنی، جمهوری اسلامی ایران با لطف و عنایت الهی، با آرامش و امنیت کامل، در تدارک برگزاری انتخابات است». مخاطب دچار این قیاس میشود که آری درست است کشورهای منطقه ناآرام هستند و ایران آنطور که خامنهای مدعی میشود آرام. اما در این میان باید حرف اصلی را بیرون کشید. پس دلیل بیان این حرف از جانب خامنهای چیست؟ دلیل را باید در تکرار چندین و چندباره تاکید بر «انضباط»، «پایبندی به قانون»، «رعایت انضباط و پایبندی به قانون در سه مرحلهی قبل از انتخابات، روز انتخابات و بعد از انتخابات»، « بی انضباطی و رعایت نکردن قانون، تا چه میزان مضر است»، « علاقمندان نامزدها و ستادهای آنها باید متانت و انضباط را رعایت کنند»، «همه موظف به پایبندی به قانون و رعایت انضباط قانونی و عمل به آن هستند.» جستجو کرد.
براستی اگر ایران آنچنان که خلیفه! ادعا میکند چنین آرام است، پس چرا باید این همه روی این موارد تاکید کند؟ جز اینکه ترس آشکاری از به خیابان آمدن مردم و بر هم زدن «انضباط» مورد ادعای خلیفه وجود دارد که خامنهای را مجبور میکند تا بدین حد یک موضوع را تکرار کند؟ جز اینکه ناآرامی کشورهای منطقه که خامنهای آن را به نفع نظامش، مصادره به مطلوب میکند به دلیل دخالتهای ولایت فقیه در کشورهایی مانند عراق، سوریه، یمن، لبنان، فلسطین، افغانستان، بحرین و... است. این ماهیت ولایت فقیه است که باید وارونه گویی کند. فریب، ذاتی ولایت فقیه است.
برنده اصلی رای، خامنهای
به رغم حرفهای خامنهای در مورد ترس از تحریم نمایش انتخابات و اعتراضات مردم، که مجبور است آنها را در لفافه بگوید، پارهای از سخنان خامنهای هست که خامنهای نیاز نمیبیند آنها را پنهان کند و آشکارا آنها را بیان میکند: «من معتقد به برنده و بازنده در انتخابات نیستم زیرا هر کس رأی بیاورد، برنده اصلی انتخابات، نظام جمهوری اسلامی و ملت ایران است.» «نظام جمهوری اسلامی» و «مردم» ترجمان خامنهای است. آری رفتن پای صندوق رای در کشوری که انتخابات آزاد نیست جز تایید ولایت فقیه نتیجه دیگری ندارد. خامنهای این حرف را یک بار دیگر نیز در سخنانش تکرار میکند: «اولین پیام حضور در انتخابات، نشان دادن اعتماد و علاقه مردم به نظام جمهوری اسلامی است.»
اما واقعیت چیز دیگری است و مردم ماهیت خامنهای و کارکرد او را به خوبی میدانند و حرفشان را در همان نقاطی که خامنهای ترس خود را از آن ابراز داشت خواهند زد. یعنی در تحریم گسترده و آمدن به خیابانها.
ترس اصلی خامنهای
خامنهای ترس اصلی خود را هم با لفافه گویی به خورد مخاطب میدهد. خامنهای نمیتواند بگوید که ممکن است مردم در این نمایش به خیابان بریزند. خامنهای به ناآرامی در کشورهای منطقه اشاره میکند تا ترسش پنهان بماند و بعد ادامه میدهد: «در چنین محیط ناامنی، جمهوری اسلامی ایران با لطف و عنایت الهی، با آرامش و امنیت کامل، در تدارک برگزاری انتخابات است». مخاطب دچار این قیاس میشود که آری درست است کشورهای منطقه ناآرام هستند و ایران آنطور که خامنهای مدعی میشود آرام. اما در این میان باید حرف اصلی را بیرون کشید. پس دلیل بیان این حرف از جانب خامنهای چیست؟ دلیل را باید در تکرار چندین و چندباره تاکید بر «انضباط»، «پایبندی به قانون»، «رعایت انضباط و پایبندی به قانون در سه مرحلهی قبل از انتخابات، روز انتخابات و بعد از انتخابات»، « بی انضباطی و رعایت نکردن قانون، تا چه میزان مضر است»، « علاقمندان نامزدها و ستادهای آنها باید متانت و انضباط را رعایت کنند»، «همه موظف به پایبندی به قانون و رعایت انضباط قانونی و عمل به آن هستند.» جستجو کرد.
براستی اگر ایران آنچنان که خلیفه! ادعا میکند چنین آرام است، پس چرا باید این همه روی این موارد تاکید کند؟ جز اینکه ترس آشکاری از به خیابان آمدن مردم و بر هم زدن «انضباط» مورد ادعای خلیفه وجود دارد که خامنهای را مجبور میکند تا بدین حد یک موضوع را تکرار کند؟ جز اینکه ناآرامی کشورهای منطقه که خامنهای آن را به نفع نظامش، مصادره به مطلوب میکند به دلیل دخالتهای ولایت فقیه در کشورهایی مانند عراق، سوریه، یمن، لبنان، فلسطین، افغانستان، بحرین و... است. این ماهیت ولایت فقیه است که باید وارونه گویی کند. فریب، ذاتی ولایت فقیه است.
برنده اصلی رای، خامنهای
به رغم حرفهای خامنهای در مورد ترس از تحریم نمایش انتخابات و اعتراضات مردم، که مجبور است آنها را در لفافه بگوید، پارهای از سخنان خامنهای هست که خامنهای نیاز نمیبیند آنها را پنهان کند و آشکارا آنها را بیان میکند: «من معتقد به برنده و بازنده در انتخابات نیستم زیرا هر کس رأی بیاورد، برنده اصلی انتخابات، نظام جمهوری اسلامی و ملت ایران است.» «نظام جمهوری اسلامی» و «مردم» ترجمان خامنهای است. آری رفتن پای صندوق رای در کشوری که انتخابات آزاد نیست جز تایید ولایت فقیه نتیجه دیگری ندارد. خامنهای این حرف را یک بار دیگر نیز در سخنانش تکرار میکند: «اولین پیام حضور در انتخابات، نشان دادن اعتماد و علاقه مردم به نظام جمهوری اسلامی است.»
اما واقعیت چیز دیگری است و مردم ماهیت خامنهای و کارکرد او را به خوبی میدانند و حرفشان را در همان نقاطی که خامنهای ترس خود را از آن ابراز داشت خواهند زد. یعنی در تحریم گسترده و آمدن به خیابانها.
مطالب مارا در وبلاک های انجمن نجات ایران وخط سرخ مقاومت
