کلیپ سخنرانی مریم رجوی بهمناسبت آغاز ماه مبارک رمضان
سخنرانی مریم رجوی بهمناسبت آغاز ماه مبارک رمضان
سلام و درود بر هموطنان عزیز،
ماه رمضان است؛ ماه تقوای رهاییبخش؛ برای صیقلزدن ارادهها و برای آمادگی هر چه افزونتر مجاهدین و مجاهدت آنها، در نبرد با دشمنان حیات و آزادی و حقوق مردم ایران.
ماه پرسش از گرسنگی و محرومیت فرودستان است؛ تا در پرتو عبادت روزهداری وجدان جامعه بشری از این رنج طولانی برانگیخته شود که بیعدالتی تا کی؟ گرسنگی تا کی؟ قربانی شدن مردم در بیماری و ناداری تا کی؟
بله، ماه پرسش از تیرهروزی بیپناهان است، از سرنوشت بیماران؛ از آنها که حذف و طرد گشته، به حاشیهها و بیغولهها رانده شدهاند.
از مردمی که حق داشتن سلامتی از آنها سلب شده است و از مردمی که حقشان برای زندگی آزاد و برابر، لگدمال عمامهداران وحشی و چپاولگر شده است.
در عین حال، رمضان ماه علی است؛ ماه پیشوای محرومان و ستمزدگان. ماه پیشوای عدالت و عدلگستری.
خود او درباره مفهوم عدالت گفته است: «وَالْعَدْلُ سَائِسٌ عام»
یعنی عدل نگاهدارنده و نگهبان همگان یعنی کل جامعه و مردم و آیین همگانی است. اما آیین و عملکرد آخوندها درست در نقطه مقابل حضرت علی، بر ظلم و جنایت و چپاول است.
ماه رمضان، ماهی است که در آن آخوندهای حاکم هرچه بیشتر رسوا میشوند که چه بلایی بر سر تودههای مردم آوردهاند.
در آئینه رمضان، تصویر صاحبان و سرنشینان اتومبیلهای صدها هزار دلاری در برابر اکثریت عظیم و در حال گسترشی که در بیماری، فقر، گرسنگی و اختناق میسوزند، برجستهتر میشود.
تصویر سفرههای رنگارنگ یک اقلیت ناچیز در برابر سفرههای تهیشده دهها میلیون ایرانی غارت شده.
تصویر کاخها، ویلاها و زندگیهای شاهانه آخوند- میلیاردرهای منفور در مقابل حلبینشینهایی که آه در بساط ندارند.
مردمی که شغلی برای امرار معاش، مسکن مناسبی برای زیستن و دارو و درمانی برای خلاصی از بیماری ندارند. مردمی که با وجود شیوع کرونا، هر روزی که برای قوت لایموت و امرار معاش از خانه بیرون نروند، چیزی در سفره ندارند. گو این که خانههای تنگ و نمور و پرازدحامشان هم، جایی برای درامان ماندن از کرونا نیست.
چرا دچار این وضعیت شدهاند؟ چون آخوندهای حاکم، داراییها و حقوقی را که متعلق بهمردم است، از آنها ربودهاند.
همچنانکه قرآن میگوید:
ماه رمضان است؛ ماه تقوای رهاییبخش؛ برای صیقلزدن ارادهها و برای آمادگی هر چه افزونتر مجاهدین و مجاهدت آنها، در نبرد با دشمنان حیات و آزادی و حقوق مردم ایران.
ماه پرسش از گرسنگی و محرومیت فرودستان است؛ تا در پرتو عبادت روزهداری وجدان جامعه بشری از این رنج طولانی برانگیخته شود که بیعدالتی تا کی؟ گرسنگی تا کی؟ قربانی شدن مردم در بیماری و ناداری تا کی؟
بله، ماه پرسش از تیرهروزی بیپناهان است، از سرنوشت بیماران؛ از آنها که حذف و طرد گشته، به حاشیهها و بیغولهها رانده شدهاند.
از مردمی که حق داشتن سلامتی از آنها سلب شده است و از مردمی که حقشان برای زندگی آزاد و برابر، لگدمال عمامهداران وحشی و چپاولگر شده است.
در عین حال، رمضان ماه علی است؛ ماه پیشوای محرومان و ستمزدگان. ماه پیشوای عدالت و عدلگستری.
خود او درباره مفهوم عدالت گفته است: «وَالْعَدْلُ سَائِسٌ عام»
یعنی عدل نگاهدارنده و نگهبان همگان یعنی کل جامعه و مردم و آیین همگانی است. اما آیین و عملکرد آخوندها درست در نقطه مقابل حضرت علی، بر ظلم و جنایت و چپاول است.
ماه رمضان، ماهی است که در آن آخوندهای حاکم هرچه بیشتر رسوا میشوند که چه بلایی بر سر تودههای مردم آوردهاند.
در آئینه رمضان، تصویر صاحبان و سرنشینان اتومبیلهای صدها هزار دلاری در برابر اکثریت عظیم و در حال گسترشی که در بیماری، فقر، گرسنگی و اختناق میسوزند، برجستهتر میشود.
تصویر سفرههای رنگارنگ یک اقلیت ناچیز در برابر سفرههای تهیشده دهها میلیون ایرانی غارت شده.
تصویر کاخها، ویلاها و زندگیهای شاهانه آخوند- میلیاردرهای منفور در مقابل حلبینشینهایی که آه در بساط ندارند.
مردمی که شغلی برای امرار معاش، مسکن مناسبی برای زیستن و دارو و درمانی برای خلاصی از بیماری ندارند. مردمی که با وجود شیوع کرونا، هر روزی که برای قوت لایموت و امرار معاش از خانه بیرون نروند، چیزی در سفره ندارند. گو این که خانههای تنگ و نمور و پرازدحامشان هم، جایی برای درامان ماندن از کرونا نیست.
چرا دچار این وضعیت شدهاند؟ چون آخوندهای حاکم، داراییها و حقوقی را که متعلق بهمردم است، از آنها ربودهاند.
همچنانکه قرآن میگوید:
أَ رَأَیْتَ الَّذِی یُکَذِّبُ بِالدِّینِ
فَذلِکَ الَّذِی یَدُعُّ الْیَتِیمَ
وَ لا یَحُضُّ عَلی طَعامِ الْمِسْکِینِ
فَوَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ
الَّذِینَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ
الَّذِینَ هُمْ یُراؤُنَ
وَ یَمْنَعُونَ الْماعُونَ
آیا دیدهیی آن را که به دین پیرایه و دروغ میبندد؟
او همانست که یتیم را میراند.
و بر غذا دادن به بینوا رغبت و ترغیب نمیکند
پس وای بر نمازگزاران،
آنان که در نمازشان در غفلتند و ریا میکنند.
و مانع و انحصارکننده منابع تولید و ثروتهای عموم مردمند.
پدر طالقانی در پرتوی از قرآن درباره مفهوم ماعون نوشت: «اگر نماز نمازگزاران، دور از ریا و مقرب به خدا باشد، باید بکوشند تا منابع زندگی و وسائل عمومی آن در دسترس همه واقع شود. باید حقوق مشروعه خلق را ادا کنند و باید چشمشان بهسوی خدا و دستشان برای دستگیری بینوایان و ستمزدگان باز باشد. اگر چنین بودند و خود را مسئول خلق میدانستند، نماز را در معنا و صورت بهپا داشتهاند، و گرنه، تنها ریاکارند؛ نه بپا دارنده نماز… ماعون به وضع و اقتضای طبیعی، برای انتفاع عموم است و آنچه آن را محدود و عموم را از بهرهبرداری محروم میدارد، همین مردمان مانع و متجاوزند.
پس برای برگشت به وضع اصلی و طبیعی که تعمیم منابع ثروت است، باید این مانعها برکنار شوند و دستشان کوتاه گردد»
بله باید دست غارتگران و ستمکاران حاکم را از حقوق مردم ایران کوتاه کرد. و باید حاکمیت بیداد و چپاول و استبداد را بهزیر کشید.
در حاکمیت آخوندی، رمضان هر سال، رمضان گرسنگی و محرومیت و اجبار برای اکثریت مردم بود. و حالا دردناکتر اینکه بهخاطر گسترش کرونا توسط آخوندها و دهها هزار قربانی آن، بیماری و داغ و درد هم بر آن افزوده شده است.
کرونا البته یک بیماری عالمگیر است. اما در ایران بهدلیل ولایت فقیه، به دلیل یک رژیم ضدانسانی، ضداسلامی و ضدایرانی، موضوع متفاوت است.
همچنانکه مسعود گفت، نباید وضعیت و شرایط ایران و خطی را که رژیم در فاجعه کرونا در پیش گرفته با سایر کشورها مقایسه کرد. اینجا صحبت از مدل چینی یا اروپایی و آمریکایی، بیراهه رفتن است.
اینجا خط خامنهای و روحانی یک چیز بیشتر نیست: حفظ رژیم از خطر قیام. از اینرو عیناً مثل جنگ ضدمیهنی و مثل قتل عام زندانیان سیاسی، استراتژی کلان تلفات انسانی و فرستادن مردم به میدانهای مین کرونا را در پیش گرفتهاند. وزارت بهداشت همین رژیم پیشبینی کرده که تا پایان اردیبهشت تعداد مبتلایان میتواند تا یک میلیون و ۱۶۰هزار نفر افزایش پیداکند.
با بیماران دردمندی که کف پیادهروها یا در اطراف بیمارستانها بهحال خود رها شدهاند، گورهای بیشمار، آمارهای هولناک کشتگان کرونا و تهدید گرسنگی و قحطی فراگیر، ارتش گرسنگان و حتی زنده بهگور کردن جوجههای گرسنه…
این وضعیت جامعه مضطرب ایران تحت حاکمیت یک رژیم ضدبشری است.
فَذلِکَ الَّذِی یَدُعُّ الْیَتِیمَ
وَ لا یَحُضُّ عَلی طَعامِ الْمِسْکِینِ
فَوَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ
الَّذِینَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ
الَّذِینَ هُمْ یُراؤُنَ
وَ یَمْنَعُونَ الْماعُونَ
آیا دیدهیی آن را که به دین پیرایه و دروغ میبندد؟
او همانست که یتیم را میراند.
و بر غذا دادن به بینوا رغبت و ترغیب نمیکند
پس وای بر نمازگزاران،
آنان که در نمازشان در غفلتند و ریا میکنند.
و مانع و انحصارکننده منابع تولید و ثروتهای عموم مردمند.
پدر طالقانی در پرتوی از قرآن درباره مفهوم ماعون نوشت: «اگر نماز نمازگزاران، دور از ریا و مقرب به خدا باشد، باید بکوشند تا منابع زندگی و وسائل عمومی آن در دسترس همه واقع شود. باید حقوق مشروعه خلق را ادا کنند و باید چشمشان بهسوی خدا و دستشان برای دستگیری بینوایان و ستمزدگان باز باشد. اگر چنین بودند و خود را مسئول خلق میدانستند، نماز را در معنا و صورت بهپا داشتهاند، و گرنه، تنها ریاکارند؛ نه بپا دارنده نماز… ماعون به وضع و اقتضای طبیعی، برای انتفاع عموم است و آنچه آن را محدود و عموم را از بهرهبرداری محروم میدارد، همین مردمان مانع و متجاوزند.
پس برای برگشت به وضع اصلی و طبیعی که تعمیم منابع ثروت است، باید این مانعها برکنار شوند و دستشان کوتاه گردد»
بله باید دست غارتگران و ستمکاران حاکم را از حقوق مردم ایران کوتاه کرد. و باید حاکمیت بیداد و چپاول و استبداد را بهزیر کشید.
در حاکمیت آخوندی، رمضان هر سال، رمضان گرسنگی و محرومیت و اجبار برای اکثریت مردم بود. و حالا دردناکتر اینکه بهخاطر گسترش کرونا توسط آخوندها و دهها هزار قربانی آن، بیماری و داغ و درد هم بر آن افزوده شده است.
کرونا البته یک بیماری عالمگیر است. اما در ایران بهدلیل ولایت فقیه، به دلیل یک رژیم ضدانسانی، ضداسلامی و ضدایرانی، موضوع متفاوت است.
همچنانکه مسعود گفت، نباید وضعیت و شرایط ایران و خطی را که رژیم در فاجعه کرونا در پیش گرفته با سایر کشورها مقایسه کرد. اینجا صحبت از مدل چینی یا اروپایی و آمریکایی، بیراهه رفتن است.
اینجا خط خامنهای و روحانی یک چیز بیشتر نیست: حفظ رژیم از خطر قیام. از اینرو عیناً مثل جنگ ضدمیهنی و مثل قتل عام زندانیان سیاسی، استراتژی کلان تلفات انسانی و فرستادن مردم به میدانهای مین کرونا را در پیش گرفتهاند. وزارت بهداشت همین رژیم پیشبینی کرده که تا پایان اردیبهشت تعداد مبتلایان میتواند تا یک میلیون و ۱۶۰هزار نفر افزایش پیداکند.
با بیماران دردمندی که کف پیادهروها یا در اطراف بیمارستانها بهحال خود رها شدهاند، گورهای بیشمار، آمارهای هولناک کشتگان کرونا و تهدید گرسنگی و قحطی فراگیر، ارتش گرسنگان و حتی زنده بهگور کردن جوجههای گرسنه…
این وضعیت جامعه مضطرب ایران تحت حاکمیت یک رژیم ضدبشری است.
پیش بسوی قیام سراسری ، ما بر اندازیم# کانونهای شورشی در شهرهای ایران # #Iran
#سال_سرنگونی #ایران #کروناویروس #قیام_تا_پیروزی #coronavirus
اعتصاب واعتراض #شورش #زندانیان ، تظاهرات# سرنگونی #COVID2019 # اتحادوهمبستگی - مرگ_بر_دیکتاتور #مجاهدین خلق ایران
