خامنهای روز یکشنبه ۱۹بهمن در یک موضعگیری نسبت وضعیت جدید پرونده اتمی حکومتش اعلام کرد که به تعهدات برجامی باز نخواهد گشت. او سیاست قطعی و رسمی حکومتش در مورد برجام را چنین خلاصه کرد: «اگر میخواهند ایران به تعهدات برجامی برگردد، باید آمریکا تحریمها را کلاً لغو بکند. اونهم نه به زبان و روی کاغذ که بگوید لغو کردیم، نه بایستی در عمل تحریمها را لغو کنند و ما راستیآزمایی کنیم و احساس کنیم که درست تحریمها لغو شده. اونوقت ما هم به این تعهدات برجامی بر میگردیم. این سیاست قطعی جمهوری اسلامیست و مورد اتفاق مسئولان کشور هم هست و از این سیاست بر نخواهیم گشت».
خطر قیام برای خامنهای
خامنهای در حالی این موضع را گرفت که در همان روز روزنامه جهان صنعت نوشته بود: «شرایط بسیار حساسی در ایران و منطقه وجود دارد» و «برجام و آنچه میان ایران و آمریکا یا غرب در جریان است، پیچیدهتر از این حرفهاست».
و محسن هاشمی پسر رفسنجانی در شورای شهر تهران در مورد اوضاع انفجاری جامعه چنین گفت:«دامنه صبر جامعه تنگتر از همیشه شده است. مشکلات اقتصادی و روحی ناشی از کرونا موجب فشار روانی مضاعفی روی مردم شده که تحمل رفتارهای نامتناسب مسئولان را سختتر کرده است. مردم امسال یکی از سختترین شرایط اقتصادی را در دهههای اخیر تجربه میکنند. تورم رکودی همراه با سقوط بورس و افزایش بیکاری که ناشی از همزادی بحرانهای اقتصاد، تحریم و کروناست، بیش از هر دوران دیگری به زندگی اقشار متوسط به پایین جامعه فشار وارد میکند».
روزنامه جهان صنعت ۱۹بهمن نیز نوشت: «نظام باید تلاش کند که از انزوای سیاسی رها شود» چرا که در غیراین صورت «این وضعیت میتواند منجر به خیزشهای اجتماعی شود».
سوم اسفند سنجش جدیت خامنهای
از طرف دیگر روز سوم اسفند یعنی موعد مهلتی که مصوبه مجلس به دولت داده درحال نزدیک شدن است. مطابق این مصوبه مجلس که به صورت قانون به دولت ابلاغ شده:
«اگر تا سوم اسفند تحریمهای نفتی و مالی لغو نشود، طبق قانون، بازرسان آژانس اتمی باید از کشور اخراج شوند و پروتکل الحاقی متوقف شود» .
با توجه به چنین چالشهایی که خامنهای در پیش دارد، سوال این است که چرا خامنهای دیروز چنین موضعی گرفت؟ آیا خامنهای بی دنده و ترمز می خواهد جدیت غرب را به چالش بکشد؟ آیا می خواهد با دود ودم از غرب امتیاز بگیرد؟ آیا می خواهد برای خود زمان بخرد که به سلاح هستهیی دست پیدا کند؟آیا این یک پز تو خالی برای عقب نشینی است؟
اینها سوالات و یا بهتر است بگوییم احتمالات پیش روی خامنهای در شرایط کنونی است. اما چند واقعیت متقن در مورد شرایط کنونی وجود دارد:
شرایط به گذشته باز نمی گردد
یکم.شرایط هرگز به گذشته و به ۲۰۱۵ که برجام امضا شد بر نمیگردد. دوران استمالت به سر آمدهاست و خامنهای مجبور است در مقابل هر اقدامی که انجام میدهد بارها محاسبه کند. حکم ۲۰ سال زندان برای دیپلمات خامنهای در اروپا پیام روشنی به اوست که زمان امتیاز دادن به سر آمده است.
دوم: همان طور که در حرفهای محسن هاشمی دیدیم، وضعیت اجتماعی وخیمتر از آن چیزی که است که خامنهای تصور میکند. نارضایتی ناشی از فشار اقتصادی و بحران مشروعیت به شدت گلوی خامنهای را می فشارد. او اگر هم با اعلام موضع جدید میخواهد دوباره از مردم قیمت بگیرد و ادامه تحریم را از جیب مردم بپردازد، دوباره باید به خود یاد آوری کند که مرز سرخ قیام را فراموش نکند.
سوم: اگر خامنهای بخواهد با همین دست فرمان ادامه بدهد، مجبور است سوم اسفند بازرسان اتمی را اخراج کند و پروتکل الحاقی را متوقف کند. در آن صورت به نوشته جهان صنعت:
«بایدن مایل است ببیند ایران بعد از اتمام این مهلت (سوم اسفند)، تهدید خود را چطور عملیاتی میکند. اگر نظام تهدیدات خود را عملیاتی کند، دیگر اصلاً برجام مطرح نیست». و به گفته فریدون مجلسی حداقل پیامد آن « معلق شدن شش قطعنامه تحریمی» و اینکه حکومت« به عنوان خطری برای صلح و امنیت بینالمللی مشمول فصل ۷ منشور سازمان ملل خواهد شد».
محاسبه چند باره برای هر اقدامی
بنابراین استناد که گذشتهیی که خامنهای به طورخاص و دیکتاتوری حاکم به طور عام طی ۴۲ سال گذشته طی کرده است، نمی توان این فرض را منتفی دانست که این توپ و تشرها مقدمهایی برای یک «نرمش قهرمانانه» باشد. با این حال اگر خامنهای بخواهد بفرض روی همین سیاست اعلام شدهاش بایستد، باید این دو خطر را به جان بخرد:
-قیام مردم ناشی از فشاری بی نهایت اقتصادی
-قاطعیت بین المللی و خطر تشدید تضاد
بنابراین خامنهای تا روز سوم اسفند فرصت دارد که در عمل جدیتاش را اثبات کند. قطعا تا آن روز باید چندین بار بنشیند و دوباره محاسبه کند…
❤️# بر اندازیم #تيك_تاك_سرنگوني #قیام_تنها_جوانه
️❣️ # ️ ️️️ مجاهدین_خلق ایران #ایران # کانونهای شورشی
🌳# MaryamRajavi #IranRegimeChange
🌻 پیوند با حساب توئیتری BaharIran@7
