تحولات جنگ تجاوزکارانه روسیه علیه اکراین - شش ماه بعداز شروع جنگ د رسالروز استقلال اکراین

شش ماه پیش، ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه  دستور داد که ده ها هزار نیروی روسی، در تهاجمی که آنرا  «عملیات نظامی ویژه» نامید، به اوکراین یورش برده و وارد این کشور شوند. در مقیاسی بزرگ تر، تهاجمی به این گستردگی از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون، در اروپا دیده نشده است. اکنون شش ماه میگذرد که مصادف است با سالروز استقلال اکراین بعد از فروپاشی شوروی سابق ، سوال این است آیا پوتین به اهداف خود رسیده وتوانسته آنطور که  تصور میکرد بسیار سریع اکراین را تسخیر وحکومت آنرا ساقط ویک نطام وابسته در ان حاکم کند طبعا جواب منفی است

واکنون جهان به اوبعنوان یک جنایتکار جنگی نگاه میکند ، اکنون حتی رسانه ها ی روسیه هم از عملیات ویژه وبرق آسا وپیروزیهای روسیه سخن نمی گویند ، زیرا اکراین درمقابل ارتش متجاوز رویسه ایستاد وجهان نیز درکنار او قرار گرفت ،تاکنون سران ومقامات تراز اول  بسیاری از کشورها برای حمایت ودیدار با زلنسکی ومقامات ورزمندگان مقاوم اکراین به کیف آمدند وسیل کمک های جهانی به اکراین ادامه دارد ،د رآخرین تحول ه جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، از یک بسته کمک تازه سه میلیارد دلاری به اوکراین پرده برداشت. همچنین رهبران استرالیا، آلمان، فنلاند، لهستان، ترکیه و دیگران پیام‌های حمایت ارسال کردند. در واتیکان، پاپ فرانسیس خواستار «گام‌های جدی» برای پایان دادن به جنگ و پرهیز از خطر فاجعه اتمی در نیروگاه زاپُریژیا شد. به یقین ادامه د ر این روند بازنده این جنگ روسیه خواهد بود ، آخرین تحولات ورویدادهای این جنگ را از رسانه های جهان دنبال میکنیم 

**

اوکراین می‌گوید در روزی که درست شش ماه از شروع حمله روسیه می گذرد، ۲۲ نفر در یک حمله موشکی به ایستگاه قطاری در این کشور کشته شده اند. 

این کشور می‌گوید که در این حمله به شهر کوچک چاپلین از جمله پنج سرنشین یک خودرو سوختند و جان باختند. یک پسر ۱۱ ساله هم کشته شد.

ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، خبر این حمله را وسط جلسه شورای امنیت سازمان ملل اعلام کرد.

روسیه اظهار نظر نکرده است، اما قبلا هدف گرفتن ساختارهای غیرنظامی را رد کرده است.

آقای زلنسکی گفت که او زمانی که برای سخنرانی خود در شورای امنیت آماده می‌شد از حمله به چاپلین، در حد فاصل میان دنیپرو و دونتسک، آگاه شد و افزود: «روسیه این طور برای نشست شورای امنیت سازمان ملل آماده شد.»

او گفت: «چهار واگن مسافربری در آتش می سوزند... شمار کشته‌ها ممکن است بالا برود.»

در ماه آوریل حمله موشکی روسیه به ایستگاه قطار دیگری در اوکراین بیش از ۵۰ کشته به جا گذاشته بود.

اوکراین روز چهارشنبه برنامه‌هایی به مناسبت روز استقلال داشت و آقای زلنسکی گفته بود که روسیه ممکن است برای ایجاد اخلال در این جشن‌ها دست به کار «بی‌رحمانه‌ای» بزند.

او پیشتر نیروهای روسیه را متهم کرد که نیروگاه هسته‌ای زاپُریژیا را به یک «منطقه جنگی» بدل کرده‌ و نیروگاه و مردم اروپا را «در آستانه یک فاجعه رادیواکتیو» قرار داده‌اند.

دبیرکل سازمان ملل در همین نشست گفت که «جنگ پوچ» علیه اوکراین میلیون‌ها نفر را چه در اوکراین و چه ورای مرزهای آن به فقر شدید کشانده است.

در این روز در اطراف جهان تجمع‌هایی در حمایت از اوکراین برگزار شد و رهبران جهان هم حمایت خود را از این کشور جنگ زده اعلام کردند.

بوریس جانسون، نخست وزیر بریتانیا، در سفری اعلام نشده به کی‌یف رفت و در آنجا از یک کمک نظامی ۵۴ میلیون پوندی به اوکراین خبر داد.

همزمان جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، از یک بسته کمک تازه سه میلیارد دلاری به اوکراین پرده برداشت.

رهبران استرالیا، آلمان، فنلاند، لهستان، ترکیه و دیگران پیام‌های حمایت ارسال کردند. در واتیکان، پاپ فرانسیس خواستار «گام‌های جدی» برای پایان دادن به جنگ و پرهیز از خطر فاجعه اتمی در نیروگاه زاپُریژیا شد.

اما خیابان‌های کی‌یف نسبتا آرام بود.

اوکراین تجمع‌های بزرگ در این روز را به خاطر نگرانی از حمله روسیه به غیرنظامیان ممنوع کرده بود. آمریکا هم پیشتر از همه شهروندانش خواسته بود پیش از سالگرد استقلال، اوکراین را ترک کنند.

برخی از مردم در خیابان خرشچاتیک به تماشای تانک‌ها و وسایل زرهی روسیه که به دست اوکراین افتاده ایستادند.

آقای زلنسکی و همسرش در فاصله بین سخنرانی‌های سیاسی همچنین در مراسم یادبود سربازان و غیرنظامیان کشته شده در جنگ شرکت کردند و در بنای یادبود «دیوار مدافعان جان‌باخته» کی‌یف گل‌های آبی و زرد نهادند.

پیشتر در این هفته مقام‌های اوکراین بعد از مدتی آمار کشته‌های جنگ را اعلام کردند. آنها گفتند که تقریبا ۹ هزار سرباز در شش ماه جنگ کشته شده‌اند، هرچند این رقم مستقلا قابل تایید نیست.

علیرغم این ضایعات، رهبر اوکراین روز را با یک نطق تمردآمیز شروع کرد و قول داد که کل اوکراین «بدون امتیاز یا سازش» آزاد خواهد شد.

او گفت: «ما با این کلمات بیگانه ایم – از نظر ما این واژه ها روز ۲۴ فوریه در حملات موشکی نابود شدند.»

«دشمن فکر می‌کرد ما با گل و شامپاین به استقبال آنها می‌رویم، اما به جای آن حلقه‌های گل مردگان و ککتل مولوتف دریافت کرد.»

در مقابل روسیه شش ماهگی جنگ را در سکوت برگزار کرد.

ویل ورنون خبرنگار بی بی سی در مسکو می‌گوید که تقریبا هیچ اشاره‌ای در تلویزیون یا از سوی مقام‌ها به «عملیات ویژه نظامی» نشد – که احتمالا به این دلیل است که آنها نمی‌خواهند به درازا کشیده شدن جنگ را به مردم یادآوری کنند.

روسیه ابتدا قول یک عملیات کوتاه و کوبنده را داده بود اما مقاومت اوکراین فورا نیروهای روسیه را از پایتخت عقب راند و چند ماه بعد روسیه نیروهایش را برای گرفتن شرق اوکراین متمرکز کرد. در هفته‌های اخیر خطوط مقدم به ندرت جابجا شده است.

یک تحول مهم در روز چهارشنبه در روسیه بازداشت ایوگنی رویزمان، یکی از آخرین سیاستمداران مهم باقی مانده مخالف در روسیه، بود.

شهردار سابق یکاترینبورگ به اتهام «بی‌اعتبار کردن ارتش روسیه» بازداشت شد. این اتهام با پنج سال حبس قابل مجازات است.

او در جریان بازداشت گفت که برای این دستگیر می‌شود که با صدای بلند «از حمله به اوکراین» صحبت کرده.

هزاران نفر در ماه‌های اخیر با اتهامات مشابه روبرو شده‌اند. به گفته وکلای حقوق بشر اکثریت بزرگی از آنها گناهکار شناخته شده اند.

گروه حقوق بشری «او وی دی-اینفو» می گوید که بیش از ۱۶ هزار نفر به خاطر اعتراض به حمله بازداشت شده اند

**

جنگی که روسیه علیه اوکراین شروع کرد، قرار بود برق آسا باشد و سریع به نتایج مورد نظر کرملین برسد، از جمله تغییر رژیم در کی یف و استقرار یک دولت متمایل به مسکو و نهایتاً دور نگه داشتن قطعی ناتو از مرزهای شرقی خود.حالا شش ماه پس از شروع جنگ گرچه گاه و بی گاه از کرملین این اظهارنظر خوش بینانه به گوش می رسد که «عملیات ویژه در اوکراین طبق برنامه پیش می رود»، ولی هر ناظر کم اطلاعی هم می تواند دریابد که گرچه معادلات نسبت به ابتدای جنگ به طور کلی متفاوت نشده، مسکو اما مجبور شده در برخی اهداف جاه طلبانه خود تجدید نظر کند.مسکو همچنین این واقعیت روبه رو شده که دسترسی به اهدافی محدودتر از جمله استقرار کامل در مناطق جنوبی و شرقی اوکراین هم به آن آسانی که استراتژیست های نظامی روسیه طراحی کرده بودند پیش نمی رود.

شکست های چندگانه کرملین

اولین شکست سنگین را قوای روسیه در خارکیف و کیف تجربه کردند و ورودشان از شمال اوکراین به قصد تسخیر پایتخت ظرف چند هفته اول جنگ با ناکامی روبرو شد، با تلفات و خساراتی سنگین. وضعیت فاجعه بار فرود چتربازان روسی در فرودگاه تاسیسات هواپیماسازی آنتونوف در نزدیکی کیف و حملاتی که نیروهای اوکراین متوجه ستون های بلند نظامی عازم کیف و خارکیف کردند و آنها را با تلفات و هزینه های سنگین به عقب نشینی واداشتند از نقاط عطف ناکامی روسیه در هفته های اول جنگ بود.حالا کار قوای روسیه با تجربه تلخ آن شکست ها به جایی رسیده که پیشروی روی زمین را به صورت جنگ جهانی اول انجام می دهند، یعنی نه با به راه انداختن ستون های نظامی، بلکه با آتش سنگین توپخانه و بمباران تا نیروهای مقابل با وحشت و فلج در انجام هرگونه عملیات روبرو شوند و راه برای پیشروی نیروهای زرهی و تفنگدار خودی گشوده شود. این شیوه ناموفق نبوده است، ولی سرعت پیشروی روسیه در منطقه دونباس که تنها یک کیلومتر در روز برآورد می شود با توجه با هزینه ای که در بردارد نشان از ضعف نسبی نیروهای روسیه در تداوم تهاجمی جنگ است.در کنار زیر و بم های نبرد در در عرصه زمینی، در دریا نیز با حمله ای که نیروهای اوکراین با استفاده از داده های ماهواره ای آمریکا به رزمناو مسکوا در دریای سیاه انجام دادند گل سرسبد نیروی دریایی روسیه به گل نشست و ضربه ای به نیروی دریایی روسیه وارد آمد که کار آن را در هدایت دریایی جنگ نیز با مشکل اساسی روبه رو کرد. مسکوا کارش ایجاد پوشش دفاعی برای تمامی واحدهای دریایی روسیه در دریای سیاه بود، واحدهایی که بخشی از حملات در جنگ اوکراین را به عهده دارند یا در محاصره بنادر این کشور فعالند. عقب نشینی نیروهای روسیه از جزیره مار که در ابتدای جنگ به تصرف درآورده بودند و فاصله گرفتن هر چه بیشتر کشتی های جنگی روسیه از برخی از سواحل اوکراین در دریای سیاه و حتی موافقت مسکو با صدور غلات از اوکراین از طریق این دریا نیز از پیامدهای غرق مهلک مسکوا تلقی می شود.روسیه حالا با این مشکل هم روبرو است که با دسترسی اوکراین به سلاح های پیشرفته تر و کاراتر آمریکایی و غربی مناطقی مانند جزیره کریمه یا مناطق مرزی روسیه در پشت مرزهای دونباس هم که به عنوان مناطق امن پشت جبهه عمل می کردند، دیگر امن و امان نیستند و انفجارهای هفته های اخیر در این مناطق برای روسیه کم اهمیت و کم مخاطره به شمار نمی روند.در عرصه دستیابی به هدف دور نگه داشتن ناتو از مرزهای روسیه نیز کرملین حالا با این واقعیت روبرو است که جنگ اوکراین به نقیض این هدف خدمت کرده است. کشورهایی مانند فنلاند و سوئد پس از سال ها بی طرفی متاثر از جنگ اوکراین به پیوستن به ناتو سوق یافته اند و روسیه در چشم به هم زدنی ناتو را در ۱۳۰۰ کیلومتر مرز مشترک خود با فنلاند در همسایگی دارد.خود ناتو نیز که در اروپا تا پیش از جنگ اوکراین بر سر تداوم هستی و موجودیتش سوال و بحث و فحص زیادی درگرفته بود و دچار «مرگ مغزی» تلقی می شد حالا بیش از پیش وزن و اعتبار پیدا کرده، اما و اگر در باره تامین بودجه برای آن خاموش شده و حضور و نفوذ آمریکا در اروپا و تمهیدات امنیتی و نظامی این منطقه هم از طریق تقویت دوباره ناتو نقطه عطف تازه تری یافته است.

وضعیتی نه چندان مساعد برای اوکراین

با این همه، ارزیابی وضعیت کنونی جنگ به سود اوکراین نیز لزوما با واقعیت تطبیق ندارد. چرا که از یک سو موفقیت های نظامی یادشده انسجام و تداوم معینی ندارند و لزوما ممانعت از پیش روی ولو آهسته روسیه و فراتر از آن عقب نشاندن و شکست روسیه را رقم نمی زنند. این نیز هست که برای اوکراین از دست دادن منطقه دونباس تقریبا در مراحل پایانی است و هیچ نشانه ای هم در دست نیست که امکان بازپس گیری این منطقه در چشم انداز باشد.مقامات اوکراین از اواخر اردیبهشت پیوسته از تدارک و آغاز تهاجم بزرگ در منطقه خرسون سخن گفته اند، تهاجمی که اهمیتی ویژه دارد و سدی در برابر تصمیم احتمالی روسیه برای تسخیر بندر اودسا و تبدیل قطعی اوکراین به یک کشور فاقد دسترسی به دریا و محدودکردن همه امکانات آن از اقتصادی و تجاری گرفته تا دفاعی و نظامی است، وضعیتی که اوکراین را به عنوان عضو ناتو نیز فاقد وزن و اهمیت می کند. تعویق مداوم شروع این حمله بزرگ از سوی اوکراین عمدتا به عدم آمادگی نظامی و تسلیحاتی ارتش برمی گردد.این نیز هست که تامین ۳۵ میلیون نفری از ۴۵ نفر جمعیت اوکراین که بعد از شروع جنگ کماکان در کشور مانده اند هم حالا که سال به سوی پاییز و زمستان سیر می کند با انرژی و مایحتاج عمومی مشکلی کوچکی نیست. قول رهبری اوکراین به پایان دادن پیروزمندانه به جنگ تا پایان سال میلادی شاید آماده سازی روحی مردم برای تحمل فشارها در این فصول سخت سال است، قولی که در پایتخت های غربی حامی اوکراین هم با تردید به آن نگاه می شود.طبیعی است که پایان جنگ اوکراین هم بالاخره مثل اکثر جنگ ها پای میز مذاکره رقم خواهد خورد، ولی در حال حاضر که نزدیک به بیست درصد خاک اوکراین در اشغال روسیه است، برای رهبری کی یف که حتی قول بازپس گیری عنقریب کریمه را به مردم داده است انعطاف معطوف به حضور در پای میز مذاکره شاید نوعی خودکشی باشد.منتهی سوال این جاست که تدوام جنگ معادلات را به گونه ای تغییر خواهد داد که اوکراین با موقعیت قوی تر پای میز مذاکره حاضر شود. و آیا بحران انرژی و تورمی ناشی از جنگ در کشورهای اروپایی و آمریکا و افزایش نارضایتی های نااشی از آن که کرملین مترصد آن نشسته است به خصوص در پاییز و زمستان تاثیری منفی تری بر تداوم همبستگی های جوامع غربی با کی یف و ارسال سلاح و کمک های اقتصادی به اوکراین نخواهد داشت؟این واقعیتی است که به رغم تحویل سلاح های گوناگون از سوی غرب به اوکراین این سلاح ها بنا بر داده های تحقیقاتی تنها ۱۵ درصد نیازهای اوکراین برای یک تهاجم موفق را تامین می کنند، ضمن این که وضعیت آموزش و انسجام نیروهای اوکراین نیز نامساعدتر از آن است که که پایان جنگی موفقیت آمیز برای اوکراین تا پایان سال را نوید دهد.برآوردهای موسسه معروف تحققیات در زمینه اقتصاد بین المللی وابسته به دانشگاه کیل آلمان (IFW) که شعبه ای برای رصد کمک ها به اوکراین دایر کرده حاکی است که از ماه ژوئیه تحویل سلاح و کمک های اقتصادی به اوکراین سیر نزولی داشته است. نابودی ده درصد سلاح های تحویل شده به اوکراین توسط روسیه قبل از به کارگیری و نابودی و ناکارآمدشدن ۳۰ درصد آنها در همان روزهای اولیه استفاده از آنها بخشی از کمک های تسلیحاتی را واجد اهمیت تاثیرگذار در عرصه جنگ نمی کند. آموزش های ناکافی نیروهای اوکراینی در به کارگیری بقیه سلاح ها هم مشکل کوچک به شمار نمی آید.اهرم دیگر غرب برای به منصرف کردن روسیه از ادامه تجاوز و وادارسازی آن به عقب نشینی، یعنی اعمال تحریم های گسترده هم دستکم تا کنون به نتایج مطلوب نیانجامده است. مجموعا ۴۰ کشور جهان تحریم ها را حمایت می کنند، در حالی که چین و شماری از متحدان غرب مانند اسرائیل و ترکیه و ممالک حاشیه خلیج فارس و نیز کشورهای محوری در آفریقا و آمریکای جنوبی مناسبات خود با روسیه را حفظ کرده و به رفت و آمد و عقد توافق و قرارداد با آن مشغولند.بلغارستان، عضو اتحادیه اروپا در حال تدارک برای مذاکره با روسیه جهت تداوم واردات گاز از این کشور است و در اتریش و شرق آلمان فرانسه و ایتالیا نداهای موافق تعلیق تحریم ها علیه روسیه و حتی به کارانداختن لوله گاز نورد استریم ۲ ابعاد گسترده تری یافته است. حجم تجارت میان روسیه و هند از ابتدای جنگ ۵ برابر شده است و زمامدار کرملین انزوای خود در جهان را چنان نمی بیند که از شرکت حضوری در اجلاس رهبران گروه ۲۰در بالی اندونزی در نوامبر آینده انصراف دهد.

وضعیتی پات که محملی برای تشدید جنگ است

و ورای همه این مسائل این سوال اساسی که عدم پاسخ به آن در افغانستان هم نهایتا آسیبی سنگین برای غرب به بار آورد در اوکراین هم هنوز جواب مشخصی نیافته است؛ سوال مربوط به این استراتژی در کمک به اوکراین چه باید باشد. آیا آن گونه که برخی محافل و مقام ها به خصوص در آمریکا مطلوب می دانند هدف از کمک به اوکراین برکنارکردن و سقوط پوتین است؟ یا هدف این است که روسیه آن چنان که وزیر دفاع آمریکا گفته است در چنان شرایط ضعفی قرار گیرد که تا سال ها امکان حمله تهاجمی نداشته باشد؟ یا متوقف سازی تداوم حملات روسیه و سوق رهبری اوکراین به شروع مذاکره با روسیه به منظور پایان نسبتاً سریع جنگ از طریق مذاکره است، رویکردی که در شعار مشترک رهبران آلمان و فرانسه بازتاب یافته است «روسیه نباید پیروز این جنگ بشود و اوکراین نباید ببازد»؟ناروشنی و ابهام در باب این سؤال ها و این که چه تعریفی از برد اوکراین در جنگ جاری مورد توافق است هم اهمیت کمی در نوع پیشبرد جنگ علیه روسیه ندارد.هر چه که هست، شرایط جنگ اوکراین ۶ ماه پس از شروع آن را شاید بتوان در خوش بینانه ترین حالت وضعیت پات یا بن بست توصیف کرد. به عبارتی عملیات جنگی به بن بست خورده اند، ولی توقف آنها نه برای مسکو و نه برای کی یف بدون مشکل نیست. هیچکدام از دو طرف نمی خواهد نقش بازنده داشته باشد. روسیه حالا بیش از پیش بر تثبیت امنیت در مناطق اشغالی و فلج کردن امکانات اوکراین در حمله به این مناطق و نیز تمشیت امور مربوط به «الحاق حقوقی» دونباس و جنوب اوکراین سوق می یابد و اوکراین هم بر اهداف جنگی خود که حالا «آزاد سازی کل مناطق اشغالی» عنوان می شود پا می فشارد.با این اهدافی که دو طرف به دنبال آن هستند افزایش سطح جنگ امری اجتناب ناپذیر است. اوکراین به گرفتن سلاح ها و کمک های بیشتر از غرب، و این که همبستگی اروپا و آمریکا نه کاهش که حتی افزایش یابد، به علاوه امید به تاثیرگذاری شدیدتر تحریم ها بر اقتصاد روسیه دل بسته است و کرملین هم این امید را دارد که تداوم جنگ و اثرات مخرب آن بر اقتصاد کشورهای غربی جوامع آنها را از حمایت از اوکراین خسته و ناراضی کند و در شرایط مشکلات فزونتر اوکراین در مدیریت جنگ وضعیت مساعدی برای حمله به اوسا و فراتر از آن فراهم شود.اهداف دو طرف معنایش این است که فعلا چشم اندازی برای پایان جنگ وجود ندارد، پایانی که ورای آوارگی و ویرانی و رنجی که به مردم اوکراین و آسیب و انسدادی که به خود مردم روسیه تحمیل می کند بسته به چگونگی آن، وضعیت نظم و صف بندی های بین المللی جدید را هم وضوح و شفافیت بیشتری خواهد داد.این که نظام هایی مانند جمهوری اسلامی از همین حالا هیجان زده از لشکرکشی روسیه به اوکراین آن را ضربه قطعی دیگری در راستای افول جهان غرب دیده اند و نظم بین المللی در حال برآمد را به کام خود و گرایش های غرب ستیزانه خود پیش بینی می کنند دستکم نشانه نگاهی همچنان ایدئولوژیک، کوتاه بینانه و مغایر منافع ملی ایران و تداوم فشرده تر سیاست ویرانگری است که در ۴۰ سال گذشته پیش برده شده و از ارتباطی گسترده با همه جهان تن زده است.

**

شش ماه پیش، ولادیمیر پوتین دستور داد که ده ها هزار نیروی روسی، در تهاجمی که کشورش همواره «عملیات نظامی ویژه» نامیده، به اوکراین یورش برده و وارد این کشور شوند. در مقیاسی بزرگ تر، تهاجمی به این گستردگی از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون، در اروپا دیده نشده است. از بیست وچهارم فوریه تاکنون، ده ها هزار نفر در اوکراین کشته شده، میلیون ها نفر از کشور گریخته و بسیاری از شهرها در اثر بمباران بی امان روسیه، به ویرانه تبدیل شده اند. مسکو بارها «تجاوز» به اوکراین را نفی کرده و گفته که با هدف «خلع سلاح کی یف، پاک سازی آن از وجود ملی گراهای نازی و توقف گسترش محدوده پیمان ناتو» حمله کرده است، نه به هدف «تصرف قلمرو سرزمینی» اوکراین . اوکراینی ها اما می گویند که سخنرانی ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه سه روز قبل از آغاز تهاجم، هیچ تردیدی باقی نگذاشته بود که هدف او «تسخیر کشور اوکراین و محو هویت ملی هزار ساله آن ها» بوده است. پوتین گفته بود:« اوکراین برای ما فقط یک کشور همسایه نیست، بلکه بخشی جدایی ناپذیر از تاریخ، فرهنگ و فضای معنوی ماست.» او همچنین اظهار کرده بود که از دوران بسیار قدیم «مردمی که در جنوب غربی سرزمینی که از لحاظ تاریخی روسیه بوده، زندگی می کردند» خود را روس و مسیحی ارتدوکس نامیده اند. چند ساعت پس از آغاز تهاجم، روسیه کماندوها را در فرودگاه آنتونوف، یک پایگاه باری در شمال کی یف، فرود آورد تا یک پل هوایی را برای حمله برق آسا به پایتخت، ایمن و آماده کند. تنها در یک روز، اوکراینی ها چتربازان نخبه روسیه را هدف گرفتند و باند فرود را نابود کردند. در همان حال که ستون های زرهی روسیه به حومه شمالی پایتخت می رسیدند، ناکامی در تامین امنیت یک میدان هوایی که در روز نخست فعال بود، مبدل به یکی از عوامل نابودی «نقشه مسکو برای تصرف سریع پایتخت» شد.در روز و ساعت هایی متمادی، بمب های روسیه بر شهر کی یف فرود آمدند و شهروندان در ایستگاه های مترو برای سرپناه گرفتن، یا به صورت فشرده در ایستگاه های قطار برای فرار، جمع می شدند.هم زمان، ولودیمیر زلنسکی، اظهار می کرد که روسیه به جایی نخواهد رسید.زلنسکی که بازیگر سابق فیلم های کمدی بود، در اوایل صبح روز سوم جنگ، از طریق ضبط یک فیلم سلفی توسط تلفن همراه، پیامی ویدئویی را منتشر کرد.او با لبخند گفت: «صبح به خیر اوکراینی ها!». در ویدئو، پشت زلنسکی یک ساختمان شناخته شده در مرکز کی یف، دیده می شد که نشانه ای بود بر این که او «در صحنه» حاضر است.زلنسکی همراه با سران ارشد کشور اوکراین، به مبارزه با روس ها پرداخت و مسائل را از طریق شبکه های اجتماعی به اطلاع همه می رساند.در پی حمله روسیه به شهرهای اوکراین، میلیون ها نفر گریخته اند که به گفته سازمان ملل، سریع ترین رشد بحران پناه جویان در نسل ها شمرده می شود.در شش ماهگی تهاجم روسیه به اوکراین، نام بیش از شش میلیون و شش صدهزار پناه جوی اوکراینی، در کشورهای قاره اروپا ثبت شده است.بیش تر این افراد، به کشورهای همسایه اوکراین که آغوش شان را به روی آن ها باز کردند، پناه برده اند. از آغاز جنگ، کی یف مانع خروج مردهایی شده است که برای جنگیدن به کار می آیند.

صدای آمریکا 

**

نزدیک به 3 میلیارد دلار کمک امنیتی اضافی  توسط آمریکا برای اوکراین

بیانیه منتسب است به سرتیپ نیروی هوایی ژنرال پت رایدر Pat Ryder، سخنگوی مطبوعاتی پنتاگون:

در 24 اوت، وزارت دفاع آمریکا (DoD) بر اساس ابتکار کمک امنیتی اوکراین (USAI) حدود 3 میلیارد دلار کمک امنیتی اضافی به اوکراین اعلام کرد.

این بسته USAI که در روز استقلال اوکراین اعلام می‌شود، بر تعهد آمریکا به حمایت از اوکراین در درازمدت تأکید می‌کند - بیانگر سرمایه‌گذاری چند ساله برای ایجاد قدرت پایدار نیروهای مسلح اوکراین در حالی که این کشور به دفاع از حق حاکمیت خود در مواجهه با تجاوز روسیه ادامه می‌دهد، است. ...

 این اعلامیه آغاز یک فرآیند قراردادی برای ارائه قابلیت‌های بیشتر دارای اولویت به اوکراین در میان مدت و بلندمدت است تا اطمینان حاصل شود که اوکراین می‌تواند به دفاع از خود به عنوان یک کشور مستقل، دارای حق حاکمیت و مرفه ادامه دهد. این بزرگترین مجموعه کمک امنیتی برای اوکراین تا به امروز است. قابلیت ها عبارتند از:

• شش سامانه موشکی پیشرفته سطح به هوای شرکت (NASAMS) با مهمات اضافی برای NASAMS.

• تا 245000 گلوله مهمات توپخانه 155 میلی متری. 

• تا سقف 65000 گلوله خمپاره 120 میلی متری.

• تا سقف 24 رادار ضد توپخانه.

• پهپادهای از نوع پوما (UAS) و تجهیزات پشتیبانی برای سامانه های پهپادی Scan Eagle .

• سیستم های هوایی مقابله با پهپاد VAMPIRE.

• سیستم های موشکی هدایت شونده با لیزر.

• بودجه برای آموزش و سرویس و نگهداری.

ایالات متحده از ژانویه 2021 بیش از 13.5 میلیارد دلار به اوکراین کمک امنیتی کرده است

سایت وزارت دفاع آمریکا

 # براندازیم  #تيك_تاك_سرنگوني    #قیام_تنها_جوابه 

💞  # مجاهدین_خلق ایران #ایران  #  کانونهای شورشی

🌳# MaryamRajavi  # IranRegimeChange   

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@