۱۴۰۵ آبان ۲۷, چهارشنبه

اطلاعیه شورای ملی مقاومت ایران - هفتاد و سومین قطعنامه ملل متحد در محکومیت نقض وخیم و سیستماتیک حقوق‌بشر در ایران



اطلاعیه شورای ملی مقاومت ایران - هفتاد و سومین قطعنامه ملل متحد در محکومیت نقض وخیم و سیستماتیک حقوق‌بشر در ایران

شورای ملی مقاومت ایران -سربرگ

هفتاد و سومین قطعنامه ملل متحد در محکومیت نقض وخیم و سیستماتیک حقوق‌بشر در ایران . 

مریم رجوی: با این‌که این قطعنامه تنها بخشی از جنایات رژیم را در بر می‌گیرد، اما نشان می‌دهد بدون اعدام و شکنجه یک روز سرپا نمی‌ماند. پرونده جنایات آن باید به شورای امنیت احاله و سردمداران آن به‌خاطر جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی در برابر عدالت قرار گیرند.

کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با تصویب قطعنامه‌ای، با ۷۶ رأی مثبت در برابر ۲۷ رأی منفی نقض فاحش و سیستماتیک حقوق‌بشر توسط فاشیسم دینی حاکم بر ایران را قویاً محکوم کرد. این هفتاد و سومین قطعنامه سازمان ملل متحد است که بر ابعاد هولناک سرکوب و جنایت علیه بشریت در ایران تأکید دارد.
قطعنامه «اعمال مستمر و گسترده مجازات اعدام و افزایش شمار اعدامها به اتهامات مرتبط با امنیت» را «به‌عنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی» محکوم نموده و «از یافته‌های هیأت حقیقت‌یاب مستقل بین‌المللی مبنی بر این‌که بسیاری از موارد نقض حقوق‌بشر مستندشده در ایران ممکن است مصداق جنایت علیه بشریت باشد» عمیقاً ابراز نگرانی می‌کند.
خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران، از تصویب این قطعنامه استقبال کرد و گفت قطعنامه هر چند تنها بخش کمی از جنایات فاشیسم دینی حاکم بر ایران را در بر می‌گیرد، اما تردیدی باقی نمی‌گذارد که بدون سرکوب و شکنجه و اعدام و دستگیریهای گسترده این رژیم هرگز سرپا نمی‌ماند.
این رژیم باید از جامعه جهانی طرد شود و پرونده جنایاتش به شورای امنیت ملل متحد احاله شود و سردمداران آن و مسئولان قتل‌عام زندانیان سیاسی، جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی در برابر عدالت قرار گیرند.
خانم رجوی ملل متحد و کشورهای عضو و تمامی نهادهای مدافع حقوق‌بشر را فراخواند تا برای توقف اعدامها و نجات جان زندانیان محکوم به اعدام و آزادی زندانیان سیاسی، اقدامات فوری و الزام‌آور به‌عمل آورده و ترتیبی دهند تا هیأت‌های حقیقت‌یاب بین‌المللی از زندانهای رژیم بازدید و با زندانیان به‌ویژه زندانیان سیاسی دیدار کنند.
قطعنامه، افزایش اعدامها در ملأعام و اعدام‌های مبتنی بر اعترافات اجباری اخذ شده از طریق شکنجه، اعدام‌های فاقد دادرسی عادلانه، و هم‌چنین تداوم اعدام نوجوانانی که در زمان ارتکاب جرم، زیر ۱۸ سال داشتند و هم‌چنین سرکوب هدفمند زنان و دختران، و اقلیت‌های قومی و مذهبی را محکوم می‌کند. قطعنامه، کشتار معترضان در قیام دیماه گذشته و بازداشت خودسرانه دهها هزار نفر و قطع اینترنت را محکوم کرده است.


دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۲۷ آبان ۱۴۰۵ (۱۸ نوامبر ۲۰۲۶)


🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7

شوک و وحشت وهراس درفضای خلیج فارس وکشورهای منطقه حاکم است ، وضعیت به کدام سمت خواهد رفت

       شوک و وحشت وهراس  درفضای  خلیج فارس وکشورهای منطقه  حاکم است ، وضعیت به کدام سمت خواهد رفت 

من به‌تازگی چند روزی را به گفتگو با تحلیلگران و دیپلمات‌های عرب، ایرانی، اسرائیلی، آمریکایی و اروپایی گذراندم که در کنفرانس منطقه‌ای «سیر بنی‌یاس» در ابوظبی، در کنار خلیج فارس، گرد هم آمده بودند. فضایی که در آنجا حاکم بود، با هر آنچه پیش‌تر در این مکان تجربه کرده بودم، تفاوت داشت؛ نه از جنس «شوک و بهت»، بلکه «شوک و هراس».

این هراس ناشی از درک تدریجی این واقعیت است که جنگ اخیر با ایران که توسط آمریکا و اسرائیل آغاز شده، در نهایت به وضعیتی منجر خواهد شد که در آن، ایران بیش از هر زمان دیگری بر همسایگانش مسلط خواهد بود. کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس هرگز ایالات متحده را به شروع کردن این جنگ ترغیب نکردند، اما زمانی که جنگ آغاز شد، تصور می‌کردند آمریکا طرحی برای پایان دادن به آن دارد. آن‌ها گمان می‌کردند آمریکایی‌ها می‌دانند که تنها دولتی که پیش‌تر عمدتاً با تکیه بر قدرت هوایی سرنگون شده، ژاپن بوده، آن هم با استفاده از دو بمب اتمی. بنابراین، این احساس آزاردهنده وجود دارد که ایالات متحده و اسرائیل ماجرایی را آغاز کرده‌اند که یا نمی‌دانند چگونه به آن پایان دهند، و یا دیگر حاضر نیستند هزینه تمام کردنش را بپردازند. در عوض، همسایگان عرب ایران باید تاوان آن را بدهند؛ آن هم در برابر ایرانی که جسورتر شده، چرا که می‌تواند ادعا کند در نبرد با «شیطان بزرگ» (آمریکا) و «شیطان کوچک» (اسرائیل)، کار را به تساوی کشانده است...

همه نگرانند. آن‌ها می‌توانند قطعات این پازل را کنار هم بگذارند، و به نظر می‌رسد تمام این نشانه‌ها به آینده‌ای اشاره دارد که باید در سایه‌ی ایرانی جسورتر و قدرتمندتر سپری شود...

به روشنی، پرزیدنت ترامپ می‌خواهد به مردم آمریکا بگوید که جنگ عملاً به پایان رسیده؛ اینکه ایالات متحده می‌تواند تمامی نفتکش‌های مورد نظرش را از تنگه هرمز عبور داده و به آب‌های آزاد برساند؛ و اینکه ما می‌توانیم با خیال راحت تکیه دهیم، پاپ‌کورن بخوریم و منتظر بمانیم تا محاصره اقتصادی نیروی دریایی ما، رژیم ایران را چنان تحت فشار بگذارد که تسلیم شود و شرایط ما را برای آتش‌بس دائمی بپذیرد.

اما افسوس که در اینجا، اوضاع به گونه‌ای دیگر دیده می‌شود.

یکی از مقامات ارشد نفتی امارات در جلسه‌ای، نقشه دیجیتالی‌ای را به من نشان داد که حملات بی‌وقفه ایران به ناوگان نفتکش‌های متعلق به امارات را به تصویر می‌کشید... این‌ها حملاتی بسیار پیچیده هستند که عمدتاً با استفاده از موشک‌های کروز و پهپادها انجام می‌شوند و دقیقاً به موتورخانه‌ نفتکش‌ها اصابت کرده و آن‌ها را از کار می‌اندازند؛ و هر بار درست به هدف می‌زنند. سپس امارات ناچار می‌شود یدک‌کش‌هایی را برای نجات خدمه و یدک‌کشیدن نفتکش‌های از کار افتاده اعزام کند. این اتفاق تقریباً هر روز رخ می‌دهد...

به نظر می‌رسد راهبرد تهران این است که ترامپ را بر سر دوراهی دشواری قرار دهد؛ اینکه کدام «زهر» را می‌خواهد بنوشد: یا تن دادن به توافقی ضعیف که صرفاً برای حفظ ظاهر است - توافقی که در آن تهران در ازاء بازگشایی تنگه هرمز و وعده‌هایی مبهم درباره خلع سلاح هسته‌ای، تضمین‌های امنیتی بلندمدت و لغو تحریم‌ها را دریافت می‌کند - و یا از سرگیری جنگ (که به دلیل عدم محبوبیتش، تا حدی باعث شکست حزب ترامپ در انتخابات میاندوره‌ای شد)؛ اقدامی که قطعاً موجب جهش دوباره قیمت نفت شده و موقعیت ترامپ را نزد مردم آمریکا بیش از پیش متزلزل خواهد کرد.

در این کنفرانس چند دانشگاهی ایرانی حضور داشتند که یکی از آن‌ها بین ایران و خارج در رفت‌وآمد است. تصویری که آن‌ها ترسیم کردند، کشوری بود که اصلاً نمی‌خواهید با آن وارد رقابت «نفس حبس کردن» (تحمل فشار طولانی‌مدت) شوید؛ با این حال، اکنون دقیقاً در چنین وضعیتی قرار داریم.

مسئله فقط این نیست که این رژیم پس از سال‌ها زندگی تحت تحریم، به تحمل سختی‌ها خو گرفته و چنان بر اوضاع مسلط است که مردم ایران هیچ‌گونه نقش یا صدایی از خود در این میانه ندارند...

ترامپ و بنیامین نتانیاهو هرگز به این مسئله فکر نکرده بودند. آن‌ها صرفاً تصور می‌کردند که با حذف رهبری موجود، کل نظام ایران فرو می‌پاشد و دمکراسی‌ از میان خاکسترهای آن سر بر می‌آورد. اما در واقعیت، رهبری نظام خشمگین‌تر، افراطی‌تر و با انسجام کمتر، اما همچنان کاملاً بر امور مسلط، باقی ماند.

یکی از دانشگاهیان ایرانی حاضر در کنفرانس، وضعیت داخلی ایران را «اسفبار اما قابل‌تحمل» توصیف کرد. هرگز نباید توانایی مردم در سازگاری با شرایط را دست‌کم گرفت. این دانشگاهی افزود که اکنون زنان بسیاری را می‌بینید که بدون حجاب سوار بر موتورسیکلت در شهر تردد می‌کنند؛ چرا که رژیم عملاً از اجبار زنان به داشتن حجاب دست کشیده است، زیرا دریافته که نمی‌تواند هم‌زمان با تحمیل سختی‌های اقتصادی سنگین، محدودیت‌های مذهبی سخت‌گیرانه‌ای را نیز اعمال کند.

یک دیپلمات عراقی که گهگاه به تهران سفر می‌کند، احساسات پیچیده بسیاری از ایرانیان را نسبت به این رژیم و همچنین نسبت به ترامپ و نتانیاهو برایم این‌گونه توصیف کرد: «ایرانیان عرق ملی زیادی دارند.» او خاطرنشان کرد که شمار بسیار بیشتری از آنچه تصور می‌کنید، در زمان حمله به کشور از رژیم حمایت خواهند کرد؛ و در عین حال، شمار بیشتری از آنچه فکر می‌کنید، پس از پایان جنگ علیه رژیم خواهند بود...

به گمانم تلاش دمکرات‌ها برای قطع بودجه جنگ، اشتباه خواهد بود... اگر بودجه نهادی را قطع کنید، مسئولیت پیامدهای آن نیز بر عهده شما خواهد بود. به عبارت دیگر، ترامپ تا ابد مدعی خواهد شد که ایرانی‌ها را در تنگنا قرار داده بود، اما دمکرات‌ها با این اقدام، زیر پای او را خالی کردند. دمکرات‌ها نباید هیچ‌گونه اقدامی انجام دهند که موجب تضعیف اهرم فشار ایالات متحده بر ایرانی‌ها شود. این رژیمی بیمار است که در منطقه و سراسر جهان، بازیگری حقیقتاً بی‌ثبات‌کننده و بدخواه محسوب می‌شود.

دمکرات‌ها باید بر نقاط قوت خود در کنگره تکیه کنند و بر انجام تحقیقاتی جامع پیرامون تمامی ابعاد این جنگ پافشاری نمایند؛ اقدامی که به مردم آمریکا اجازه می‌دهد دریابند این جنگ تا چه اندازه فاقد برنامه‌ریزی درست بوده و چه آسیب‌های سنگینی به حضور نظامی ایالات متحده در منطقه وارد کرده است (موضوعی که پیت هگست، وزیر دفاع، تلاش کرده آنرا پنهان کند) و اینکه چرا افراد بی‌کفایتی که هدایت آن را بر عهده داشتند، باید اخراج شوند...

ایران [که قبلاً جرأت اقدام در تنگه هرمز را نداشت، با شروع جنگ-م] تصمیم گرفت دست به قمار بزند و کنترل تنگه هرمز را به دست بگیرد.

اکنون که ایران با موفقیت از این اهرم استفاده کرده، این ابزار به سلاحی دائمی در زرادخانه‌اش تبدیل خواهد شد...

دولت ترامپ سرانجام [در جنگ تعرفه‌های گمرکی-م] به آتش‌بسی با پکن دست یافت که باعث شد چین جریان صادرات «عناصر کمیاب» را از سر بگیرد؛ اما چین پیامی بسیار صریح نیز همراه آن فرستاد: «هر زمان که بخواهیم، می‌توانیم دوباره این کار را تکرار کنیم.» در مورد ایران و تنگه هرمز نیز وضع به همین منوال است. در برخورد با ایران و چین، ترامپ - به دلیل عدم آینده‌نگری و نیاندیشیدن به گام‌های بعدی - به تهران و پکن اجازه داد تا یکی از بدیهی‌ترین، و در عین حال پرهزینه‌ترین درس‌های ژئوپلیتیک را به او بیاموزند: «دشمن هم در تصمیم‌گیری‌ها حق رأی (یا تأثیرگذاری) دارد»...

شورای همکاری خلیج فارس که ساختار اصلی ائتلاف در منطقه محسوب می‌شود و شامل عربستان سعودی، امارات، بحرین، قطر، کویت و عمان است، عملاً دچار فروپاشی شده است. اکنون دو ائتلاف جدید در حال شکل‌گیری هستند: یکی متشکل از اسرائیل، امارات، یونان، قبرس و هند؛ و دیگری «ائتلاف دفاعی مکه» که شامل عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان است. در این میان، قطر و عمان نیز هر یک به دنبال توافق‌های اختصاصی خود با تهران هستند.

به گفته وزارت امور خارجه عربستان، در تاریخ ۲۶ اکتبر، شاهزاده خالد بن سلمان (وزیر دفاع عربستان)، سید عاصم منیر (فرمانده ارتش پاکستان) و ابراهیم کالین (مقام ارشد اطلاعاتی ترکیه) به تهران سفر کردند تا با رئیس‌جمهور مسعود پزشکیان و محسن رضایی (دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران) گفتگو کنند. هدف از این دیدار، آن‌طور که اعلام شده، «کاهش تنش‌ها میان طرف‌های بحران کنونی» و «تشویق به گفتگو و یافتن راه‌حل‌های دیپلماتیک» بوده است.

برای مقامات اماراتی بسیار شوکه‌کننده بود که دیدند سعودی‌ها به این سرعت در برابر تهران سر خم کردند. تازه، این اقدام نتیجه‌ای هم در بر نداشت. حوثی‌های تحت حمایت ایران، در واقع حملات خود به عربستان سعودی را تشدید کرده‌اند...

لبنان از نخست‌وزیر و رئیس‌جمهوری ممتاز برخوردار است، اما شکاف موجود میان شیعیان و سایر مسلمانان و مسیحیان لبنان که ایران از آن بهره‌برداری کرده و در پی عمیق‌تر کردن آن است، مانع از آن می‌شود که دولت بیروت بتواند شبه‌نظامیان حزب‌الله (وابسته به ایران) را خلع سلاح کند؛ گروهی که پیوسته لبنان را به جنگی با اسرائیل می‌کشاند که هیچ‌یک از مردم لبنان به آن رأی نداده‌اند. عراق نیز میان یک دولت منتخب و شبه‌نظامیان غیرمنتخب هوادار ایران که طبق قواعد خودشان عمل می‌کنند، دچار دودستگی شده است.

فلسطینی‌ها نیز دچار تفرقه هستند؛ نه تنها میان حماس و تشکیلات خودگردان فلسطین، بلکه میان همین تشکیلات فاسد و نسل جوان و نوظهوری از فلسطینیان که خواهان پاکسازی آن و برگزاری انتخاباتی برای روی کار آمدن رهبری فلسطینی سالم و مشروع هستند.

هرچه کشورهای حوزه خلیج فارس بیشتر دریابند که دیگر نمی‌توانند تأمین امنیت خود را به واشنگتن واگذار کنند، امنیت آن‌ها بیشتر به توانایی‌شان در همکاری با یکدیگر وابسته خواهد شد. متأسفانه، آن‌ها همچنان درگیر رقابت‌های قدیمی قبیله‌ای، نزاع‌های مذهبی و سیاسی، و ائتلاف‌های رقیب هستند. این منطقه واقعاً به نوعی «همسایگی» (همکاری میان همسایگان) نیاز دارد؛ چرا که طوفانی از سمت غرب در راه است...

صالح المشنوق، یک استاد دانشگاه سنت-جوزف در لبنان، گفت که نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهند حدود نیمی از مردم لبنان - شامل اکثریت مسلمانان سنی و نه فقط مسیحیان - از توافق صلح با اسرائیل حمایت می‌کنند؛ رقمی که تقریباً دو برابر میزان آن از یک سال پیش است. او گفت: «ما می‌خواهیم بخشی از خاورمیانه‌ای باشیم که به هم پیوسته، مرفه، و از نظر سیاسی و مذهبی مداراگر است؛ اما اگر همچنان درگیر جنگ با اسرائیل باشیم، جنگی که تنها در جهت منافع ایران و گروه نیابتی‌اش حزب‌الله در لبنان است، چنین چیزی محقق نخواهد شد»...

اگر بتوان به نحوی آن چنگال مرگبار ایرانی را که همواره آماده است تا آخرین فلسطینی و تا آخرین لبنانی را فدای ایدئولوژی بیمارگونه‌ی «اسلام‌فاشیستی» خود کند کنار زد، و هم‌زمان سایه‌ی سنگین و فلج‌کننده‌ی بنیادگرایان یهودی و حماس را نیز از میان برداشت، آنگاه اراده‌ای برای ایجاد تغییرات بنیادین در سراسر این منطقه شکل خواهد گرفت.

این جنگ با ایران، که بدون هیچ‌گونه متحد، مشروعیت جهانی، «طرح جایگزین» و درکی از پویایی‌های داخلی ایران آغاز شد، هرگز نباید شروع می‌شد. با این حال، چگونگی پایان یافتن آن بسیار حائز اهمیت است، زیرا بر سیاست تک‌تک کشورهای منطقه تأثیر خواهد گذاشت و پیامدهای آن در سطح جهانی نیز احساس خواهد شد.

نیویورک تایمز - به قلم: تاماس فریدمن


🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7


رویترز - وزیر دادگستری فرانسه می‌گوید ملانشون،رهبر جریان چپ تندرو، می‌تواند در انتخابات ریاست‌جمهوری پیروز شود



رویترز - وزیر دادگستری فرانسه می‌گوید ملانشون،رهبر جریان چپ تندرو، می‌تواند در انتخابات ریاست‌جمهوری پیروز شود

پاریس، ۱۸ نوامبر (رویترز) - جرالد دارمنن، وزیر دادگستری فرانسه، گفت که ژان لوک ملانشون، رهبر جریان چپ تندرو، می‌تواند در صورت رویارویی با مارین لوپن، رهبر جریان راست افراطی، در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۷ پیروز شود. او از نامزدهای میانه‌رو خواست برای جلوگیری از این سناریو، پشت سر یک نامزد واحد متحد شوند.

دارمنن که عضو حزب میانه‌روی رنسانس، حزب امانوئل مکرون رئیس‌جمهور فرانسه است، روز سه‌شنبه به شبکه تلویزیونی ال‌سی‌آی گفت: اگر ملانشون به دور دوم برسد و با مارین لوپن روبه‌رو شود، فکر می‌کنم این یک شوک بزرگ برای کشور ما خواهد بود.

او در مورد این سناریو گفت: جمعیت متمایل به چپ که از نظر فرهنگی قوی است، با رهبران فکری بسیار تأثیرگذار و ضرورت‌های اخلاقی بسیار قوی، به ملانشون رأی خواهند داد.

او افزود: بهترین راه برای اطمینان از اینکه آقای ملانشون هرگز رئیس‌جمهور جمهوری نمی‌شود، دور نگه داشتن او از دور دوم انتخابات است.

نظرسنجی‌ها به‌طور مداوم نشان داده‌اند که لوپن در هر دور دومی با ملانشون پیروز خواهد شد.

دارمنن از برونو رتایو، رئیس حزب راست میانه جمهوری‌خواهان (LR) و گابریل آتال، رهبر حزب رنسانس و نخست‌وزیر سابق، خواست که از رقابت‌های ریاست‌جمهوری کنار بروند و از ادوارد فیلیپ، نخست‌وزیر سابق میانه‌روی فرانسه، حمایت کنند.

عدم محبوبیت مکرون در اواخر دو دوره ریاست‌جمهوری‌اش، پایگاه سیاسی میانه‌روها را تضعیف کرده است.

دور اول انتخابات ریاست‌جمهوری برای ۱۸ آوریل برنامه‌ریزی شده و احتمالاً دور دوم آن در ۲ مه برگزار خواهد شد.



🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7


-المجله لندن -شتاب تازه ایران؛ میان توان آسیب‌زنی و مرزهای نفوذ - احتمال جدی ازسرگیری جنگ‌های داخلی در جغرافیای عراق، سوریه و لبنان



-المجله لندن -شتاب تازه ایران؛ میان توان آسیب‌زنی و مرزهای نفوذ -  احتمال جدی ازسرگیری جنگ‌های داخلی در جغرافیای عراق، سوریه و لبنان

1.نویسنده می‌گوید تردید آمریکا میان جنگ و توافق، به تهران فرصت داده است نفوذ منطقه‌ای و ابزارهای فشار خود را دوباره فعال کند و شرایط چانه‌زنی با واشنگتن را بهبود بخشد.

2. حضور سه ناو هواپیمابر آمریکا در منطقه هم می‌تواند نشانه آمادگی برای دور تازه درگیری باشد و هم ابزاری برای تقویت موقعیت واشنگتن در مذاکره با ایران، چین و روسیه.

3. عراق و یمن دو میدان مهم نفوذ ایران‌اند. بحران جرف‌الصخر و مقاومت کتائب حزب‌الله در برابر واگذاری سلاح، آزمونی برای توان دولت عراق در اعمال حاکمیت است؛ حوثی‌ها نیز می‌توانند امنیت کشتیرانی و منافع خلیج را تحت فشار بگذارند.

4. در سوریه، تحرک گروه‌های وابسته به حزب‌الله و شبکه‌های قاچاق، و در لبنان توان حزب‌الله برای بازسازی ظرفیت‌هایش، می‌توانند رقابت را تشدید کنند. نویسنده احتمال احیای درگیری‌های فرقه‌ای در عراق، سوریه و لبنان را جدی می‌داند و سوریه را کانون پیوند این بحران‌ها معرفی می‌کند.

5. تحولات سیاسی اسرائیل و احتمال تغییر دولت، بر مسیر منازعه فلسطین و شکل ائتلاف‌های منطقه‌ای اثر می‌گذارد. گسترش نقش سیاسی و اجتماعی عرب‌های ۴۸ نیز می‌تواند عاملی برای فشار در جهت احیای راه‌حل سیاسی باشد.

6. جمع‌بندی مقاله این است که توان ایران برای آسیب‌زدن و تحمیل هزینه، از ظرفیت آن برای ساختن نظمی منطقه‌ای پایدار بیشتر است. آینده به این بستگی دارد که تهران به توازن مبتنی بر احترام متقابل روی آورد و آمریکا نیز اسرائیل را به پایان‌دادن به سیاست‌های نژاد پرستانه و توسعه‌طلبانه وادار کند.

مشروح مقاله : 

میان وضعیت دوگانه آمریکا، یعنی جنگ با ایران یا توافق با آن، فرصتی گسترده برای مرحله تازه‌ای از تحرک ایران در خاورمیانه پدید آمده است. محور این مرحله، گردآوری دوباره ابزارهای قدرت و فعال‌کردن نفوذ منطقه‌ای برای بهبود موقعیت تهران در منازعه یا مذاکره با واشنگتن و تحمیل معادلات امنیتی و سیاسی بر کشورهای منطقه، به‌ویژه کشورهای عربی خلیج فارس، است. به بیان کوتاه، تهران می‌کوشد از تردید آمریکا برای گسترش دامنه مانور منطقه‌ای خود بهره ببرد و حتی به راهبردی تهاجمی و واکنشی روی آورد. ایران که با احتمال‌های متضادی چون توافق، جنگ یا ادامه وضعیت «نه جنگ و نه صلح» روبه‌روست، برای هر یک از این سناریوها در پی افزایش آزادی عمل منطقه‌ای است.

اهمیت این روند با توجه به نتایج انتخابات آمریکا و اسرائیل و اثری که ممکن است بر دامنه مانور راهبرد ایران بگذارد، بیشتر می‌شود. این نتایج می‌تواند محاسبات دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو را در هر دو جهت، یعنی جنگ یا توافق، تغییر دهد. ممکن است پرونده ایران در اولویت‌های دولت آمریکا معلق بماند و هم‌زمان محاصره اقتصادی و دریایی آن ادامه یابد. تهران نیز می‌داند توان تحمل فشار و حفظ ابزارهای آسیب‌زنی و فشار در چند میدان منطقه‌ای، جایگاهی بهتر از اندازه واقعی توان اقتصادی و نظامی‌اش در معادلات توافق یا رویارویی به آن می‌دهد.

همه این تحولات هم‌زمان با بزرگ‌ترین گردآوری نظامی آمریکا در منطقه طی سال‌های اخیر رخ می‌دهد. ناو هواپیمابر آمریکایی «روزولت» وارد حوزه مسئولیت فرماندهی مرکزی آمریکا شده و به دو ناو هواپیمابر دیگر در خاورمیانه پیوسته است. اگر احتمال جایگزینی ناوی که قرار است منطقه را ترک کند کنار گذاشته شود، دشوار است ارتباط این استقرار را با نشست سه‌جانبه احتمالی ترامپ، شی جین‌پینگ و ولادیمیر پوتین در روز ۱۹ ماه جاری نادیده بگیریم؛ به‌ویژه آنکه محدودکردن تسلیحات هسته‌ای و جنگ با ایران ممکن است از موضوع‌های نشست باشد. بنابراین، این استقرار نظامی دو معنا دارد: افزایش احتمال دور تازه‌ای از نبرد میان آمریکا، اسرائیل و ایران؛ و استفاده از قدرت نظامی برای تقویت اهرم‌های مذاکره واشنگتن در برابر تهران و نیز در برابر چین و روسیه. مسکو و پکن خواهان جلوگیری از تشدیدی هستند که به آشفتگی بیشتر منطقه و تضعیف نظام ایران بینجامد و توازن‌های منطقه‌ای و بین‌المللی موجود را بر هم بزند.

تهران بر این حساب می‌کند که تداوم دودلی آمریکا میان فشار نظامی و مذاکره، فرصتی برای فعال‌سازی دوباره نفوذ منطقه‌ای آن فراهم می‌آورد. محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران، این رویکرد را چنین بیان کرده که کشورش در وضعیت «نه جنگ و نه صلح» باقی نخواهد ماند. معنای عملی این گفته آن است که تهران آماده حمله است؛ اگر نه به آمریکا و اسرائیل، در آن صورت در میدان‌های اصلی نفوذ خود در منطقه. قدرت کنونی ایران بیش از هر چیز در توان ادامه آسیب‌زدن و مختل‌کردن منافع امنیتی و اقتصادی کشورهای منطقه، با وجود محاصره اقتصادی و دریایی و فشار نظامی، نهفته است. این توان به ایران امکان مانور می‌دهد و اصرارش بر حفظ یا فعال‌سازی دوباره شبکه نفوذ منطقه‌ای را توضیح می‌دهد.

عراق و یمن دو میدان مهم این روندند. دولت علی الزیدی در عراق با آزمونی دشوار روبه‌روست: آیا می‌تواند سلاح را در انحصار دولت قرار دهد و حاکمیت را بر گروه‌های مسلح وابسته به ایران اعمال کند؟ بحران جرف‌الصخر نمونه روشنی از این معضل است. کتائب حزب‌الله اعلام کرده که منطقه و سلاح خود را با هیچ فشاری واگذار نمی‌کند؛ در مقابل، الزیدی دستور محاصره منطقه، تکمیل طرح‌های کنترل آن و آمادگی نظامی برای ورود به آن را داده است. هم‌زمان، گزارش‌هایی منتشر شده که نخست‌وزیر به رهبران «چارچوب هماهنگی» مهلت داده است تا گروه‌ها را پیش از ورود نیروهای دولتی به عقب‌نشینی متقاعد کنند.

این رویارویی محدودیت توان دولت عراق را در مهار نیروهای مسلحی آشکار می‌کند که طی سال‌های گذشته نفوذ سیاسی، نظامی و اقتصادی‌شان گاه از نهادهای دولتی فراتر رفته است. هر تلاش ایران برای فعال‌کردن دوباره حضورش در عراق می‌تواند از این گروه‌ها به‌عنوان ابزار فشار بر دولت عراق و کشورهای خلیج فارس استفاده کند و همچنین خاک عراق را به عرصه‌ای برای گسترش تهدید به‌سوی سوریه تبدیل کند. به این ترتیب، عراق حلقه‌ای اساسی در توازن منطقه‌ای است و توان الزیدی در مهار گروه‌ها، نه فقط آزمونی برای آینده رابطه دولت عراق با نفوذ ایران در خاک این کشور، بلکه آزمونی برای آینده نفوذ تهران در کل منطقه و اراده و توان نیروهای بین‌المللی و منطقه‌ای برای مهار آن خواهد بود.

یمن نیز یکی از مهم‌ترین اهرم‌های فشار ایران بر خلیج فارس، به‌ویژه عربستان سعودی، باقی می‌ماند. حوثی‌ها می‌توانند بر امنیت کشتیرانی، گذرگاه‌های دریایی و تأسیسات حیاتی منطقه اثر بگذارند. فعال‌شدن دوباره این نقش، کشورهای خلیج فارس را با معادله‌ای امنیتی و پیچیده روبه‌رو می‌کند؛ آن هم در زمانی که آنها می‌کوشند توازنی باثبات با تهران برقرار کنند و از لغزیدن به رویارویی‌ای گسترده که منابعشان را فرسوده و اولویت‌های اقتصادی و توسعه‌ای‌شان را مختل می‌کند، بپرهیزند. از این رو عراق و یمن در کنار هم میدان مهمی برای سنجش توان ایران در تبدیل نفوذ نظامی و سیاسی خود به اهرم فشار بر پیرامون عربی‌اش هستند.

تحولات همچنین این پرسش را مطرح می‌کند که آیا ایران می‌کوشد نفوذ خود را در سوریه دوباره فعال کند یا دست‌کم بر حکومت تازه دمشق فشار بگذارد؛ آن هم از راه احیای ابزارهایی که طی سال‌های گذشته برای تثبیت حضورش در لبنان و سوریه به کار برده است. نشانه‌های پراکنده امنیتی نیازمند پیگیری‌اند: از کشف مواد منفجره، سلاح و هسته‌های متحرک مرتبط با حزب‌الله در لبنان تا قاچاق مواد مخدر از مرز لبنان و سوریه. مقام‌های سوری یک هسته مرتبط با حزب‌الله را به برنامه‌ریزی برای هدف‌گرفتن پالایشگاه نفت حمص متهم کردند؛ حزب‌الله ارتباط خود با این هسته را رد کرد.

این نشانه‌ها با توجه به پیامدهای احتمالی نفوذ ایران در عراق بر سوریه اهمیت بیشتری می‌یابند. شبه‌نظامیان عراقی نزدیک به تهران تهدیدی امنیتی برای مقام‌های سوریه به شمار می‌روند، به‌ویژه با توجه به شکنندگی مرزها و دشواری کنترل رفت‌وآمد سلاح و نیروهای مسلح. دمشق تاکنون نتوانسته این خطر را مهار کند؛ بنابراین هر تحرک تازه ایران در عراق می‌تواند پیامدهایی مستقیم در سوریه داشته باشد، چه از راه به‌حرکت‌درآوردن گروه‌های مسلح و چه از راه بازسازی شبکه‌های قاچاق، تدارکات و ارتباطات.

در لبنان، احتمال تقویت دوباره نفوذ ایران به توان حزب‌الله برای بازیابی بخشی از قابلیت‌ها و شبکه‌هایش و نیز آمادگی تهران برای استفاده دوباره از میدان لبنان در محاسبات منطقه‌ای یا پذیرش هزینه‌های آن بستگی دارد. قالیباف بار دیگر در گفت‌وگو با نبیه بری، رئیس مجلس لبنان، بر اهمیت پرونده لبنان برای تهران تأکید کرد؛ اما تجربه جنگ اخیر نشان داده است که ایران برای دفاع از دستاوردهای حزب‌الله در جنوب لبنان آماده پرداخت هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده نیست. توان حزب‌الله برای بازپس‌گیری جایگاه پیشین خود در معادلات لبنان و منطقه نیز به تحولات داخلی لبنان و محیط منطقه‌ای تازه‌ای بستگی دارد که جنگ پدید آورده است؛ از جمله مسیرهای توافق یا تشدید تنش میان ایران، آمریکا و اسرائیل. با این همه، نکته اساسی احتمال جدی ازسرگیری جنگ‌های داخلی فرقه‌ای در عراق، سوریه و لبنان و پیوند میان آنهاست. در این میان سوریه کانون رویارویی میان حزب‌الله از یک سو و گروه‌های عراقی از سوی دیگر خواهد بود.

پس از انتخابات اخیر اسرائیل، آینده رابطه اسرائیل و فلسطینیان و ماهیت دولت بعدی این کشور نیز مطرح است. پرسش اصلی این است که آیا اسرائیل به مهار بخشی از منازعه با فلسطینیان و گشودن راه برای ترتیبات سیاسی و منطقه‌ای گسترده‌تر روی می‌آورد یا روش نتانیاهو را ادامه می‌دهد؛ روشی که بر تداوم کنترل شهرک‌نشینانه و نپذیرفتن هیچ امتیاز اساسی به فلسطینیان استوار است. در اسرائیل این بحث مطرح است که اسحاق رابین دریافته بود پیشرفت در روند صلح با فلسطینیان برای تقویت جایگاه منطقه‌ای اسرائیل و مقابله راهبردی با ایران اهمیت اساسی دارد و توافق فلسطینی می‌تواند به شکل‌گیری جبهه‌ای منطقه‌ای و گسترده در برابر تهدید ایران کمک کند. اکنون پرسش این است که آیا آیزنکوت این رویکرد را برمی‌گزیند و معادلات منطقه را دگرگون می‌کند، یا همچنان در چارچوب رویکرد «نتانیاهویی» مقابله نخست با ایران باقی می‌ماند؟

در این چارچوب، حضور سیاسی و اجتماعی فزاینده عرب‌های ۴۸، چنان‌که انتخابات اخیر اسرائیل نشان داد، پویایی تازه‌ای پدید آورده است. هرچند امکان اثرگذاری آنان بر گزینه‌های راهبردی اسرائیل محدود است، توانشان برای ایجاد فشار سیاسی و اجتماعی زمینه‌ای تازه می‌گشاید که باید بررسی شود؛ به‌ویژه در جست‌وجوی نیروهایی که بتوانند توافق بر سر منازعه فلسطین را دوباره به‌عنوان راهی اساسی برای ثبات منطقه و بازسازی معادلات سیاسی و امنیتی آن مطرح کنند.

با این حال، مسئله عمیق‌تر در نگاه ایران به آینده منطقه است. اگر کاهش حضور نظامی آمریکا در منطقه به روندی پایدار در سیاست میان‌مدت و بلندمدت این کشور تبدیل شود، باید راه را برای ترتیبات منطقه‌ای تازه باز کند؛ خواسته‌ای دیرینه برای ایران. کشورهای خلیج فارس نیز همواره آمادگی خود را برای ایجاد توازن با تهران بر پایه کاهش تنش و احترام به منافع امنیتی متقابل نشان داده‌اند. اما رفتار ایران نشان می‌دهد رهبران آن هنوز گردآوری اهرم‌های قدرت منطقه‌ای را راهی برای تحمیل شروط خود می‌دانند و نگه‌داشتن ابزارهای فشار در عراق، یمن و لبنان و امکان فعال‌کردن دوباره آنها در سوریه را به توافقی ترجیح می‌دهند که مرزهای روشنی برای نفوذشان تعیین کند. با انتقال مراکز تصمیم‌گیری ایران به نسلی تازه و تندروتر از سپاه پاسداران، که نفوذ خارجی را تضمینی برای بقای نظام و جایگاهش می‌بیند، ممکن است این رویکرد تقویت شود.

خطر این انتخاب آن است که ایران گاهی رویارویی با آمریکا را به اسرائیل منتقل می‌کند و بیشتر اوقات آن را دوباره به سوی خلیج فارس می‌کشاند؛ وضعی که توافق منطقه‌ای را پیچیده‌تر و بار امنیتی کشورهای عربی را سنگین‌تر می‌کند. آمریکا به‌عنوان قدرتی بزرگ می‌تواند ضربه‌ها و ناکامی‌های نظامی در مناطق دوردست را تحمل کند؛ چنان‌که تجربه ویتنام، افغانستان و عراق نشان داده است، بی‌آنکه لزوماً از قدرت بین‌المللی آن به‌طور اساسی کاسته شود. اما کشورهای منطقه، به‌ویژه کشورهای خلیج فارس، پیامدهای هر تشدید تنش را مستقیم تحمل می‌کنند و ناچارند سال‌های طولانی با عوارض امنیتی و اقتصادی آن روبه‌رو باشند. این تفاوت در تحمل هزینه به ایران امکان آسیب‌زنی و فشار می‌دهد، اما هم‌زمان آن را با چالش تبدیل این نفوذ به ثبات سیاسی و تقویت جایگاه منطقه‌ای و روابط بلندمدتش با کشورهای منطقه روبه‌رو می‌سازد.

بنابراین منطقه در آستانه دوره‌ای بسیار پیچیده قرار دارد که احتمال جنگ، توافق و بازترسیم نقشه‌های نفوذ در آن درهم‌تنیده است. تحرک تازه ایران ممکن است تلاشی برای پرکردن خلأ ناشی از عقب‌نشینی احتمالی نقش آمریکا، جبران خسارت‌های ایران در سه سال گذشته یا بهبود شرایط مذاکره با واشنگتن باشد. اما جهت دوره پیش رو به این بستگی دارد که تهران تا چه اندازه آماده است از سیاست گردآوری اهرم‌های قدرت به سوی توازن‌هایی منطقه‌ای حرکت کند که بر شناسایی متقابل منافع هر کشور در مرزهای خود، بدون پذیرش سلطه‌جویی و گسترش نفوذ، استوار باشند. ثبات خاورمیانه همچنان به توان مهار نفوذ ایران و نیز توان و اراده آمریکا برای واداشتن اسرائیل به کنارگذاشتن طرح طردگرایانه علیه فلسطینیان و توسعه‌طلبی در لبنان و سوریه وابسته خواهد بود. در دهه‌های آینده، پس از نزدیک به یک قرن جنگ‌های پی‌درپی، دامنه جنگ و صلح در خاورمیانه میان دو کشاکش تعیین می‌شود: توان ایران برای آسیب‌زدن و محدودیت توانش برای تحمیل نظمی منطقه‌ای تازه، و پذیرش توافق با فلسطینیان از سوی اسرائیل یا ادامه سیاست‌های راست‌گرایانه افراطی علیه آنان و در سوریه و لبنان.

نویسنده: إیلی القصیفی | منبع: المجلة 


🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7


آبدانان سیاه‌پوش شد؛ بازار در سوگ ۱۳ جان‌باخته تعطیل شد - ابعاد حادثه‌ی اتوبوس و پرسش‌ها درباره‌ی ایمنی جاده،‌چه کسانی مقصرند این کشتار هستند !؟



آبدانان سیاه‌پوش شد؛ بازار در سوگ ۱۳ جان‌باخته تعطیل شد  - ابعاد حادثه‌ی اتوبوس و پرسش‌ها درباره‌ی ایمنی جاده،‌چه کسانی مقصرند این کشتار هستند !؟

سوگ یکپارچه آبدانان؛ ابعاد حادثه‌ی اتوبوس و پرسش‌ها درباره‌ی ایمنی جاده

آبدانان این روزها یکپارچه عزادار است. در پی حادثه‌ی شامگاه شنبه ۲۳ آبان ۱۴۰۵، بازار آبدانان در سوگ جان‌باختگان واژگونی اتوبوس تعطیل شد. مغازه‌داران کرکره‌ها را پایین کشیدند تا در غم خانواده‌هایی شریک شوند که عزیزانشان بازنخواهند گشت. این سکوت، فریاد اندوه شهری است که جوانانش را از دست داده است. اندوه این شهر از یک تعطیلی ساده فراتر رفته است.

ابعاد انسانی حادثه در آبدانان

اتوبوس حامل کارکنان شرکت ان‌جی‌ال دهلران، ساعت ۱۹:۲۵ شامگاه شنبه ۲۳ آبان، در مسیر دشت‌عباس به مورموری واژگون شد. سرنشینان ساکن شهرستان آبدانان بودند و پس از پایان شیفت کاری به خانه بازمی‌گشتند. زخمی‌ها برای درمان به بیمارستان‌های منطقه منتقل شدند.

در ساعات نخست، شمار جان‌باختگان ۷ نفر اعلام شد. این رقم بعدتر به ۱۳ نفر رسید. صبح دوشنبه ۲۵ آبان، یکی از مصدومان بستری در بیمارستان بزرگ دزفول جان باخت. شمار جان‌باختگان به ۱۳ نفر رسید. مدیر شبکه‌ی بهداشت آبدانان گفت تیم‌های امدادی بلافاصله در محل حاضر شدند. بخشی از مصدومان برای درمان بهتر به مراکز خوزستان اعزام شدند.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی دزفول گفت ۱۵ مصدوم به بیمارستان بزرگ این شهر اعزام شدند. دو نفر پس از درمان مرخص شدند، سه نفر جان باختند و ۱۰ نفر همچنان بستری‌اند. دو مصدوم در شرایط بحرانی در بخش مراقبت‌های ویژه‌اند و هشت نفر وضعیت پایدار دارند. یک مصدوم نیز برای جراحی قفسه‌ی سینه به اهواز منتقل می‌شود.

عزای عمومی و تعطیلی بازار

بازار شهر نیز با کرکره‌های پایین‌کشیده در سوگ جان‌باختگان شریک شد. مغازه‌داران خواستند در اندوه خانواده‌هایی همراه شوند که عزیزانشان دیگر بازنخواهند گشت. تعطیلی بازار برای کسبه به معنای از دست رفتن فروش روزانه است؛ با این حال همدردی را مقدم داشتند.

جان‌باختگان همکار و ساکن یک شهرستان بودند. از این‌رو اندوه این حادثه به خانواده‌ها و محله‌های بسیاری رسیده است. هر خبر تازه درباره‌ی مصدومان، نگرانی ساکنان را دوباره بالا می‌برد. بازار بسته، آن روز بیش از هر چیز زبان مشترک عزاداران بود.

علت حادثه؛ جاده و ناوگان در پرسش

علت رسمی حادثه هنوز اعلام نشده است. یک مقام بهداشتی گفت کارشناسان در حال بررسی‌اند و پس از مشخص شدن ابعاد، اطلاع‌رسانی می‌شود. در تحلیل چنین سوانحی، سه حوزه‌ی راننده، خودرو و راه بررسی می‌شود.

گزارش‌ها از جاده‌ای صعب‌العبور و کم‌کیفیت سخن می‌گویند. طبق این روایت، جاده استانداردهای لازم برای تردد اتوبوس را نداشته است. کارکنان ناچارند هر روز مسیر دهلران تا آبدانان را طی کنند. اظهارات رئیس پلیس راه فراجا بر پیچ تند جاده‌ی فرعی و کوتاهی پیمانکار اتوبوس تمرکز دارد.

روایت‌ها درباره‌ی علت حادثه یکسان نیست. برخی از برخورد اتوبوس با تراکتور می‌گویند و برخی از قدیمی و از رده خارج بودن آن. هنوز روشن نیست کدام روایت با واقعیت سازگار است. همچنین نگرانی‌ها درباره ایمنی سرویس‌های حمل‌ونقل کارکنان را بازتاب داده است. تا زمان اعلام نظر نهایی، هر یک از این روایت‌ها در حد گمانه می‌ماند. مسئولیت پیمانکار و استاندارد راه از جمله محورهای قابل بررسی‌اند.

تلفات جاده‌ای در کشور؛ آمار و پرسش‌ها

بر پایه‌ی آمار پزشکی قانونی، حدود ۲۰ هزار نفر در سال ۱۴۰۲ در حوادث رانندگی جان باختند. در شش‌ماهه‌ی نخست ۱۴۰۵ نیز حدود ۱۰ هزار و ۳۰۰ نفر کشته شدند. به باور جانشین قطب علمی ترومای کشور، آمار مرگ تنها بخشی از خسارت است و مصدومان با پیامدهای بلندمدت نیز درگیرند.

کاهش تلفات در نیمه‌ی نخست امسال تنها ۰.۴ درصد بود، اما شمار مصدومان ۱۰.۸ درصد افزایش یافت. در شهریور ۱۴۰۵، فوتی‌ها از ۲ هزار و ۶۲ نفر به ۱ هزار و ۸۵۶ نفر رسیدند؛ ۱۰ درصد کاهش. وزیر بهداشت در ۲۶ خرداد ۱۴۰۵ مرگ سالانه‌ی حدود ۲۰ هزار نفر در حوادث ترافیکی را چالشی جدی دانست.

تحلیلگران این روند را نشانه‌ی ناکامی چندساله در مهار بحران تصادفات می‌دانند. گزارش‌ها یادآور می‌شوند که پویش‌ها، طرح‌های مقطعی و تأکیدهای مکرر مسئولان به کاهش جدی تلفات نینجامیده است. پرسش‌هایی درباره‌ی نظارت بر معاینه‌ی فنی، کیفیت جاده‌ها و مسئولیت پیمانکاران حمل‌ونقل کارکنان همچنان بی‌پاسخ است. این آمار نشان می‌دهد حادثه‌ی آبدانان یکی از هزاران سانحه‌ی سالانه است.

وضعیت جاده‌‌های ایران در حالی هرروزه از ایرانیان جان می‌گیرد که ملایان پروژه‌های ساخت جاده در سریلانکا، سد، نیروگاه و شبکه انتقال آب در عراق و سوریه، پروژه نیروگاهی و در ونزوئلا پروژه ساخت مسکن اجراء می‌کنند.

منابع

  • ۱. یکی دیگر از مصدومان حادثه اتوبوس آبدانان در دزفول جان باخت، خبرگزاری مهر، ۲۵ آبان ۱۴۰۵
  • ۲. شمار جان‌باختگان واژگونی اتوبوس آبدانان به ۱۳ نفر افزایش یافت، باشگاه خبرنگاران جوان، ۲۵ آبان ۱۴۰۵
  • ۳. وضعیت عمومی مصدومان واژگونی اتوبوس در آبدانان مناسب است، آخرین خبر، ۲۵ آبان ۱۴۰۵
  • ۴. افزایش شمار جان‌باختگان واژگونی اتوبوس آبدانان، باشگاه خبرنگاران جوان برنا، ۲۵ آبان ۱۴۰۵
  • ۵. جزئیات حادثه واژگونی اتوبوس آبدانان، تابناک، ۲۵ آبان ۱۴۰۵
  • ۶. جزییات واژگونی مرگبار اتوبوس کارکنان نفت آبدانان از زبان رییس پلیس راه فراجا از پیچ تند جاده فرعی تا کوتاهی پیمانکار اتوبوس فیلم گفتگو، رکنا، ۲۵ آبان ۱۴۰۵
  • ۷. سالی ۲۰ هزار مرگ نوک کوه یخ سوانح جاده‌ای، جوان آنلاین، ۲۳ آبان ۱۴۰۵
  • ۸. چهار سال ناکامی در کاهش تلفات جاده‌ای؛ هر سال بیش از ۱۹ هزار کشته در تصادفات، تجارت نیوز، ۱۷ آبان ۱۴۰۵

🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7


مرگ مشکوک وتکاندهنده سوگند صیادی دختر دانش آموز کرمانشاهی - قاتل سوگند؛ پدر مدیر مدرسه یا رژیم جنایتکار وزن ستیز - کدام ؟



مرگ مشکوک وتکاندهنده سوگند صیادی دختر   دانش آموز کرمانشاهی - قاتل سوگند؛ پدر مدیر مدرسه یا رژیم جنایتکار وزن ستیز - کدام ؟

مدیر مدرسه همدست پدر قاتل!

در همه جای دنیا مدرسه پناهگاه دانش‌آموز است اما در ایران مدرسه پادگانی است که کودکان در آن شکار می شوند.مرگ مشکوک سوگند صیادی، دانش‌آموز ۱۶ ساله اهل گیلانغرب و ساکن کرمانشاه، به پرونده‌ای تکان‌دهنده تبدیل شد. پرونده‌ای  که خشونت خانوادگی، مسئولیت مدرسه و فقدان سازوکارهای حمایتی از دختران نوجوان در ایران را به نمایش گذاشت. پدر او به اتهام قتل بازداشت شده و مدیر مدرسه نیز در ارتباط با این پرونده بازداشت شده است؛ پرونده‌ای که یک پرسش اساسی را پیش روی افکار عمومی قرار داده است: چه کسی باید از جان سوگند محافظت می‌کرد؟

خبرها حاکی است که سوگند روز یکشنبه ۲۴ آبان، پس از ضرب‌وشتم شدید از سوی پدرش، کیومرث صیادی، از طبقه پنجم ساختمان محل سکونت خانواده به پایین پرتاب شده و جان باخته است. بر اساس این گزارش، اختلاف بر سر رابطه عاطفی این نوجوان با فردی که پدرش با آن مخالف بود، زمینه خشونت علیه او را فراهم کرده است.اما بخش تکان‌دهنده‌تر ماجرا به دو روز پیش از مرگ سوگند بازمی‌گردد.

هشدار مرگبار؛ مدرسه چرا اقدامی نکرد؟

به گزارش منابع محلی روز شنبه ۲۳ آبان، مسئولان دبیرستان دخترانه رضوان در کرمانشاه پس از اطلاع از رابطه عاطفی سوگند، پدر او را به مدرسه فراخواندند. بنا بر روایت منابع این سازمان، پدر سوگند در حضور مسئولان و همکلاسی‌هایش او را به‌شدت کتک زد و پس از خروج از مدرسه نیز خشونت علیه او ادامه یافت.

سوگند پیش از ترک مدرسه هشدار داده بود که اگر پدرش او را به خانه ببرد، جانش را خواهد گرفت. با این حال، به گفته منابع حقوق بشری، مسئولان مدرسه اقدام مؤثری برای حفاظت از این دانش‌آموز انجام ندادند و اجازه دادند همراه پدرش مدرسه را ترک کند.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران نیز با انتشار بیانیه‌ای، عملکرد مسئولان مدرسه را محکوم کرد و خواستار پاسخگویی وزارت آموزش‌وپرورش شد. این شورا تأکید کرده است که مدرسه باید پناهگاه امن دانش‌آموزان باشد، نه محلی که با افشای مسائل خصوصی آنان، زمینه قرار گرفتنشان در معرض خشونت را فراهم کند.

پدر بازداشت شد؛ مدیر مدرسه هم در بازداشت است

روز سه‌شنبه ۲۶ آبان، دادستان کرمانشاه از بازداشت پدر سوگند به اتهام‌هایی از جمله ضرب‌وجرح و قتل و همچنین بازداشت مدیر مدرسه خبر داد. مقام‌های قضایی اعلام کرده‌اند که فرضیه‌های مختلف، از جمله قتل و خودکشی، همچنان در دست بررسی است.

در مقابل، اداره‌کل آموزش‌وپرورش کرمانشاه مدعی شده است که پدر سوگند برای دریافت پرونده تحصیلی و انتقال دخترش به گیلانغرب به مدرسه مراجعه کرده و سوگند حدود پنج دقیقه پس از تحویل پرونده همراه او مدرسه را ترک کرده است.

سوگند قربانی کدام خشونت شد؟

مرگ سوگند بار دیگر موضوع زن‌کشی، خشونت خانوادگی و قوانین زن ستزانه رژیم را به میان آورده است. بر اساس ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی، پدر یا جد پدری در صورت قتل فرزند از قصاص معاف است.

سوگند در آستانه روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، قربانی جنایتی شد که هنوز ابعاد دقیق آن روشن نیست. اما حتی پیش از مشخص شدن نتیجه تحقیقات قضایی، یک پرسش جدی باقی است: وقتی یک دختر نوجوان در مدرسه از احتمال کشته شدن به دست پدرش خبر می‌دهد، چه کسی مسئول نجات جان اوست؟قاتل سوگند ممکن  است پدرش باشد یا نباشداما تردیدی نیست که مدیر مدرسه و مقاماتی که چنین خشونت‌های خانوادگی را امری طبیعی می‌دانند نقش اصلی را در قتل  سوگند داشتند.


🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7

آصف مرچنت، تبعه پاکستانی وعامل ومزدور سپاه پاسداران در توطئه ترور ترامپ به ۲۷ سال و نیم زندان محکوم شد



آصف مرچنت، تبعه پاکستانی وعامل ومزدور  سپاه پاسداران در توطئه ترور ترامپ به ۲۷ سال و نیم زندان محکوم شد

وزارت دادگستری آمریکا اعلام کرد آصف مرچنت، تبعه پاکستانی و عامل آموزش‌دیده سپاه پاسداران که برای اجرای طرح ترور دونالد ترامپ و شماری دیگر از مقام‌های آمریکایی مأموریت داشت، به ۲۷ سال و نیم زندان محکوم شده است.

بر اساس بیانیه وزارت دادگستری آمریکا که سه‌شنبه ۲۶ آبان منتشر شد، اریک کومیتی، قاضی دادگاه فدرال بروکلین نیویورک، آصف مرچنت ۴۸ ساله را به اتهام تلاش برای ارتکاب اقدام تروریستی فرامرزی و توطئه برای قتل سفارشی به ۳۳۰ ماه زندان محکوم کرد.

طبق اسناد دادگاه، مرچنت از حدود سال ۲۰۲۲ با سپاه پاسداران همکاری می‌کرد و از طریق یکی از بستگانش با رابط خود در تهران ارتباط گرفت. او طی حدود یک سال و نیم نزدیک به ۱۵ بار با این رابط دیدار کرد و آموزش‌های ضداطلاعاتی دریافت کرد. سپس مأمور شد برای اجرای عملیات ترور به آمریکا سفر کند.

دادستان‌های آمریکایی گفته‌اند هدف اصلی این طرح دونالد ترامپ بود، اما جو بایدن، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، و نیکی هیلی، رقیب ترامپ در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان نیز در فهرست اهداف احتمالی قرار داشتند. انگیزه این توطئه، انتقام‌گیری از کشته‌شدن قاسم سلیمانی در حمله پهپادی آمریکا در ژانویه ۲۰۲۰ عنوان شده است.

مرچنت برای اجرای عملیات به دنبال استخدام قاتلان اجیرشده از میان مجرمان و اعضای مافیا بود. او در نهایت پنج هزار دلار پیش‌پرداخت به افرادی پرداخت کرد که تصور می‌کرد آدمکش هستند، اما این افراد مأموران مخفی اف‌بی‌آی بودند.

مرچنت در مارس ۲۰۲۶ از سوی هیئت منصفه مجرم شناخته شد. او در دادگاه مشارکت خود در این توطئه را پذیرفت، اما مدعی شد برای محافظت از خانواده‌اش در تهران تحت فشار قرار گرفته است.

وزارت دادگستری آمریکا تأکید کرده است که این توطئه پیش از اجرای هرگونه حمله‌ای خنثی شد. تهران نیز پیش‌تر هرگونه نقش داشتن در برنامه ترور ترامپ را رد کرده بود.


🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7


ترامپ: در صورت تهدید از سوی رژیم ایران، بهایی خواهند پرداخت که هیچ کشوری تاکنون ندیده است


                   ترامپ: در صورت تهدید از سوی رژیم ایران، بهایی خواهند پرداخت که هیچ کشوری تاکنون ندیده است

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز سه‌شنبه ۲۶ آبان در مانیل، پایتخت فیلیپین، درباره تهدیدهای احتمالی رژیم ایران گفت واشنگتن این تهدیدها را بسیار جدی می‌گیرد.

ترامپ در پاسخ به پرسشی درباره گزارشهای مربوط به احتمال برنامه‌ریزی رژیم ایران برای حمله با بمب کثیف در واشنگتن گفت: «اگر تهدیدی از سوی ایران وجود داشته باشد، بهایی خواهند پرداخت که هیچ کشوری تاکنون ندیده است. امیدوارم چنین اتفاقی نیفتد، اما ما این موضوع را بسیار جدی می‌گیریم، زیرا آنها آدم‌های دیوانه‌ای هستند. به همین دلیل نباید سلاح هسته‌یی داشته باشند».

این اظهارات پس از انتشار گزارش شبکه سی.ان.ان درباره ارزیابی‌های اطلاعاتی آمریکا از احتمال برنامه‌ریزی رژیم ایران برای هدف قرار دادن مقام‌های ارشد دولت ترامپ با بمب کثیف یا سلاح شیمیایی مطرح شد.

سی.ان.ان به‌نقل از مقام‌های آمریکایی گزارش داد که این طرح‌ها در مرحله بررسی گزینه‌های احتمالی قرار دارند و به‌معنای تصمیم قطعی برای اجرای حمله قریب‌الوقوع نیستند.در واکنش به این گزارش، سخنگوی وزارت‌خارجه رژیم ادعاهای مطرح‌شده را بی‌اساس خواند.


🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7


انعکاس گسترده اعتراض و خیزش مردم آبدانان در رسانه‌های بین‌المللی؛ - تظاهرات با شعارهای ضدحکومتی ادامه یافت



انعکاس گسترده اعتراض و خیزش مردم آبدانان در رسانه‌های بین‌المللی؛ -  تظاهرات با شعارهای ضدحکومتی ادامه یافت

اعتراض و خیزش مردم آبدانان در استان ایلام، در پی جان‌باختن ۱۳ نفر از مهندسان و کارکنان پالایشگاه دهلران در حادثه واژگونی اتوبوس، بازتاب گسترده‌یی در رسانه‌های بین‌المللی و حکومتی داشت.

خبرگزاری فرانسه روز سه‌شنبه ۲۶ آبان گزارش داد که تجمع اعتراضی در آبدانان با حضور حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر آغاز شد و شمار شرکت‌کنندگان به حدود هزار نفر رسید. به گزارش این خبرگزاری، معترضان ابتدا با شعارهای «عزا عزاست امروز» و «استعفا، استعفا» خواستار پاسخگویی شدند، اما در ادامه شعارها جنبه سیاسی پیدا کرد.

شبکه اس‌بی‌اس استرالیا نیز با انتشار گزارشی از این اعتراضات نوشت که ویدئوهای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، حضور جمعیت گسترده‌یی در خیابانهای آبدانان و سر دادن شعارهایی در مخالفت با حکومت را نشان می‌دهد. این رسانه هم‌چنین از گزارشهایی درباره استفاده نیروهای امنیتی از گاز اشک‌آور و شلیک تیر هوایی برای متفرق کردن معترضان خبر داد.

خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، نیز روز ۲۶ آبان شمار شرکت‌کنندگان در این تجمع را حدود هزار نفر اعلام کرد و به سیاسی‌شدن شعارها اذعان کرد. این خبرگزاری نوشت تجمع از میدان ولی‌عصر آغاز شد و پس از افزایش جمعیت، معترضان به خیابانهای دیگر حرکت کردند.

گزارشهای تکمیلی حاکی است اعتراض مردم آبدانان با شعار «مرگ بر دیکتاتور» برای ساعتها ادامه داشته است.

خانم مریم رجوی در پیامی ضمن تسلیت مجدد به خانواده‌های جان‌باختگان و مردم آبدانان، دهلران و ایلام، از مردم شجاع آبدانان که با شعار «مرگ بر دیکتاتور» به اعتراض برخاستند، حمایت کرد و گفت تنها راه در برابر رژیمی که نزدیک به نیم قرن سرمایه‌های کشور را در خدمت حفظ نظام ولایت فقیه هدر داده، مقاومت و اعتراض است.

هم‌چنین ستاد اجتماعی مجاهدین اعلام کرد کلیپ منتشر شده با شعار بازگشت دیکتاتوری سلطنتی در آبدانان، جعلی و صداگذاری‌شده است و این صدا روی شعارهای واقعی مردم در اعتراض به حادثه اتوبوس قرار گرفته است.

**

مردم خشمگین خواهان استعفای مقامات حکومتی شدند

در پی واژگونی مرگبار اتوبوس حامل کارگران شرکت نفت در آبدانان و جان‌باختن ۱۳ جوان، مردم این شهر در استان ایلام روز سه‌شنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۵ با برگزاری تجمع اعتراضی، خشم و اعتراض خود را نسبت به بی‌کفایتی و بی‌مسئولیتی مسئولان ابراز کردند.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده و ویدئوهای دریافتی، چند روز پس از حادثه واژگونی اتوبوس حامل کارگران شرکت نفت در آبدانان، که به کشته و مجروح شدن شماری از هموطنان منجر شد، مردم این شهر در اعتراض به این فاجعه و عملکرد مسئولان دست به تجمع زدند. مردم با حضور گسترده در خیابان شعار مسئول بی لیاقت استعفا استعفا سردادند.

در این حادثه، ۱۳ جوان جان خود را از دست دادند؛ فاجعه‌ای که موجی از اندوه و خشم را در میان خانواده‌های قربانیان و شهروندان آبدانان برانگیخته است.

مردم معترض با حضور در کنار یکدیگر نشان دادند که جان‌باختن این جوانان را صرفاً یک حادثه تلخ نمی‌دانند، بلکه آن را نتیجه بی‌تدبیری، ضعف نظارت و بی‌مسئولیتی مدیرانی می‌دانند که وظیفه حفاظت از جان کارگران و شهروندان را برعهده دارند.

در یکی از پیام‌های منتشرشده درباره این تجمع آمده است: «داغ از دست دادن ۱۳ جوان رشید، فقط غم خانواده‌هایشان نیست؛ درد یک شهر است.»

تجمع اعتراضی مردم آبدانان بار دیگر مسئله ایمنی حمل‌ونقل کارگران و مسئولیت نهادهای مربوطه در قبال حوادث مرگبار را به مرکز توجه افکار عمومی بازگردانده است.شهروندان آبدانان با اعتراض خود خواستار پاسخگویی مسئولان و جلوگیری از تکرار چنین فجایعی شدند.



🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7