۱۴۰۵ آبان ۲۴, یکشنبه

افشاگری فرانس ۲۴ از حضور لشکر فاطمیون در بلوچستان برای سرکوب مردم



افشاگری فرانس ۲۴ از حضور لشکر فاطمیون در بلوچستان برای سرکوب مردم 

ردپای لشکر فاطمیون در بلوچستان و تبدیل مدارس به مراکز آموزش نظامی

گزارش تحقیقی شبکه فرانس ۲۴ از استقرار نیروهای لشکر فاطمیون در استان سیستان و بلوچستان، پرده از ابعاد تازه‌ای از سیاست امنیتی حکومت ایران در این منطقه برداشته است. این گزارش با بررسی اسناد تصویری، ویدئوهای منتشرشده در رسانه‌های محلی و تطبیق موقعیت جغرافیایی تصاویر با داده‌های ماهواره‌ای، حضور شبه‌نظامیان افغانستانی وابسته به سپاه پاسداران را در چند نقطه بلوچستان تأیید می‌کند؛ حضوری که هم‌زمان با افزایش درگیری‌های مسلحانه میان این نیروها و گروه‌های مسلح بلوچ، نگرانی‌ها درباره امنیت شهروندان بومی را افزایش داده است.

بازگشت نیروهای فاطمیون از سوریه به ایران

بخش ناظران فرانس ۲۴ در گزارش تحقیقی خود که پنج‌شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۵ منتشر شد، به سرنوشت نیروهای لشکر فاطمیون پس از سقوط حکومت بشار اسد در دسامبر ۲۰۲۴ پرداخته است.

بر اساس این گزارش، پس از خروج نیروهای سپاه پاسداران از سوریه، هزاران جنگجوی افغانستانی که سال‌ها در جنگ سوریه تجربه نظامی کسب کرده بودند، به ایران منتقل شدند. مخالفت طالبان در افغانستان و دولت پاکستان با استقرار این نیروها در کشورهای همسایه، در کنار نگرانی سپاه از باقی ماندن شمار زیادی نیروی مسلح و آموزش‌دیده بدون مأموریت، زمینه انتقال و استقرار آنان در داخل ایران را فراهم کرد.

گزارش فرانس ۲۴ می‌گوید سپاه پاسداران این نیروها را در ساختارهای نظامی، پادگان‌ها و پایگاه‌های بسیج به کار گرفته و از آنان برای گشت‌زنی و مأموریت‌های امنیتی استفاده کرده است.

شناسایی گشت‌زنی لشکر فاطمیون در نزدیکی زاهدان

یکی از مهم‌ترین بخش‌های گزارش فرانس ۲۴، بررسی ویدئویی است که رسانه‌های محلی بلوچستان در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر کرده بودند.

کارشناسان بخش ناظران این شبکه با تطبیق خطوط ارتفاعات و عوارض طبیعی منطقه با تصاویر ماهواره‌ای، محل ضبط ویدئو را کوه «کله‌پده» در منطقه رودماهی، در حدود ۸۰ کیلومتری غرب زاهدان، شناسایی کردند. در این تصاویر دست‌کم ۱۳ نیروی مسلح وابسته به لشکر فاطمیون در حال گشت‌زنی نظامی دیده می‌شوند.

در نمونه دیگری، فرانس ۲۴ ویدئویی متعلق به ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶ را بررسی کرده که صحنه‌هایی از آموزش نظامی و کار با سلاح را نشان می‌دهد. محل ضبط این تصاویر یک مدرسه شبانه‌روزی تازه‌ساخت در شهر گُشت از توابع شهرستان سراوان، در فاصله ۲۱۵ کیلومتری جنوب زاهدان، شناسایی شده است.

استفاده از فضای آموزشی برای فعالیت‌های نظامی، در صورت تأیید جزئیات این گزارش، موضوعی بسیار نگران‌کننده است؛ زیرا چنین اقدامی می‌تواند امنیت محیط‌های آموزشی و دانش‌آموزان را در معرض خطر قرار دهد.

درگیری فاطمیون با نیروهای مسلح بلوچ

بخش دیگری از گزارش فرانس ۲۴ به افزایش رویارویی‌های مسلحانه میان نیروهای لشکر فاطمیون و گروه‌های مسلح بلوچ اختصاص دارد.

بر اساس این گزارش، ائتلاف «جبهه مبارزین مردمی» (PFF) که در دسامبر ۲۰۲۵ از اتحاد چند گروه مسلح اسلام‌گرا و ملی‌گرای بلوچ تشکیل شده، مسئولیت حملاتی علیه نیروهای سپاه و لشکر فاطمیون را بر عهده گرفته است.

فرانس ۲۴ با استناد به اطلاعیه‌های منتشرشده در کانال‌های وابسته به فاطمیون و رسانه‌های حکومتی از جمله خبرگزاری فارس، دو مورد از تلفات این نیروها در اکتبر ۲۰۲۶ را مستند کرده است.

احمد یعقوبی در دوم اکتبر بر اثر انفجار بمب کنار جاده‌ای کشته شد و محمدرضا رحیمی نیز در ۱۳ اکتبر در جریان یک درگیری مسلحانه جان باخت. بنا بر گزارش، پیکر این دو نفر به‌ترتیب در پاکدشت تهران و سروستان فارس به خاک سپرده شده است.

جبهه مبارزان مردمی همچنین در اطلاعیه‌های خود از انجام حملات دیگری علیه مواضع سپاه و لشکر فاطمیون از اواسط اکتبر خبر داده است.

بلوچستان؛ قربانی سیاست گسترش نیروهای نیابتی

اهمیت گزارش فرانس ۲۴ تنها در شناسایی چند نیروی مسلح یا مکان استقرار آنان خلاصه نمی‌شود. اهمیت اصلی آن در این است که ادعاهای پیشین رسانه‌های محلی بلوچستان درباره حضور نیروهای لشکر فاطمیون را با روش‌های راستی‌آزمایی تصویری و جغرافیایی مورد بررسی قرار داده است.

از منظر رسانه‌ای و امنیتی، هنگامی که نیروهای مسلح خارجی در مناطق مسکونی و حتی فضاهای آموزشی مستقر می‌شوند، مرز میان فعالیت نظامی و زندگی غیرنظامیان آسیب‌پذیرتر خواهد شد. در چنین شرایطی، مردم محلی ممکن است ناخواسته در معرض پیامدهای درگیری‌هایی قرار گیرند که نقشی در شکل‌گیری آن‌ها نداشته‌اند.

استقرار نیروهای نیابتی در سیستان و بلوچستان، به‌جای پاسخگویی به مطالبات اقتصادی، اجتماعی و امنیتی مردم، می‌تواند به تشدید و گسترش چرخه خشونت منجر شود.

گزارش فرانس ۲۴ بار دیگر ضرورت پاسخگویی شفاف درباره ماهیت، تعداد، مأموریت و محل استقرار نیروهای لشکر فاطمیون در بلوچستان را مطرح می‌کند. پرسش اساسی این است: چرا استانی که مردم آن با محرومیت، فقر و کمبود امکانات آموزشی و درمانی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، باید به محل استقرار نیروهای مسلح نیابتی و میدان رویارویی نظامی تبدیل شود؟

منابع

  • تلویزیون فرانس ۲۴ پنج‌شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۵ « How FRANCE 24 traced Tehran-backed Afghan fighters from Syria to southeastern Iran»

🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7

قیام آبان، یک نقطهٔ عطف در جنبش مقاومت ایران



قیام آبان ۹۸، یک نقطهٔ عطف در جنبش مقاومت ایران

روز ۲۴ آبان سال ۹۸ به‌دنبال ۳ برابر شدن قیمت بنزین مردم محروم و به‌جان آمده، با پیشتازی جوانان شورشی جرقه‌های قیامی را شعله‌ور کردند که دامنه آن به‌سرعت تمام ایران را فراگرفت. در این قیام قهرمانانه مردم و جوانان شورشی در ۱۹۱ شهر با بستن جاده‌ها و بزرگ‌راه‌ها شعار مرگ بر خامنه‌ای و مرگ بر دیکتاتور را طنین‌انداز کردند.

ظرف ۲ روز سراسر ایران صحنه جنگ و گریز و نبرد و درگیری جوانان شورشی با پاسداران و نیروهای سرکوبگر رژیم شد. در بسیاری از شهرها گله‌های وحوش خامنه‌ای در برابر تهاجم جوانان قیام‌آفرین پا به‌فرار گذاشتند.

فقط در روز ۲۵ آبان، خلق قهرمان و کانون‌ها و فرزندان شورشگر آن بیش از تمامی مدت قیام دی‌ماه ۹۶، مراکز، خودروها، و ساختمان‌های حکومتی را به آتش کشیده و درهم‌کوبیدند. جوانان شورشی مزدوران رژیم را گوشمالی دادند، مراکز سرکوب و کلانتری‌ها را فتح کردند، بخش‌هایی از شهرها را آزاد کردند و لرزه‌های سرنگونی را بر سراپای رژیم آخوندی افکندند.

آخوند علیرضا ادیانی، رئیس عقیدتی سیاسی نیروی سرکوبگر انتظامی روز ۳۰ آبان قیام را «پیچیده‌تر از حوادث سال‌های ۷۸، ۸۸ و ۹۶» توصیف کرد و گفت: «تنها در یک روز ۱۶۵ شهر در ۲۵ استان کشور» را فراگرفت و موجب ایجاد «نا‌امنی‌ها در ۹۰۰ نقطه کشور شد».

روز ۳۰ آبان،  فرمانده عملیات بسیج، پاسدار سرتیپ سالار آبنوش گفت: «این فتنه، فتنه دیگری بود... به‌عنوان کسی که در صحنه بودم معتقدم فقط خدا ما را نجات داد».

پاسدار یدالله جوانی، معاون سیاسی سپاه پاسداران، گفت:

«این وقایع با این گستردگی و ابعاد در طول عمر ۴۰ ساله انقلاب اسلامی در نوع خود بی‌نظیر بود. اتفاقی که در روزهای پایانی آبان‌ماه رخ داد، مسأله‌ای گسترده و جدید بود.

اگر چه نمونه‌هایی از آن شامل حمله به حوزه بسیج و آتش زدن بانک‌ها و مراکز دولتی را در اغتشاشات سال ۸۸ و ۹۶ دیدیم اما به‌لحاظ گستردگی در ابعادی بسیار کوچک‌تر از حوادث اخیر قرار دارد.

یک کارشناس امنیتی رژیم به خبرگزاری حکومتی ایرنا گفت: «حجم سنگین خسارات وارده به بانک‌ها، پمپ‌بنزین‌ها و تأسیسات شهری، تعداد نقاط درگیری و طراحی برای فلج کردن شهر شیراز از طریق بستن شاهراه‌های حیاتی، دسترسی شیراز به خارج شهر بسیار خطرناک و گسترده‌تر از سایر شهرهای کشور بوده است».

آخوند ذوالنوری رئیس کمیسیون امنیت مجلس ارتجاع روز ۳ آبان در گفتگو با تلویزیون آخوندی گفت فقط در روز یکشنبه ۲۶ آبان در تهران ۱۴۷ درگیری و در سراسر کشور هم در ۸۰۰ نقطه درگیری بوده است و ۹۰۰ پمپ‌بنزین در کشور آتش زده شد.

در مورد قیام آبان از دریچه‌ها و نماهای مختلفی می‌توان به‌قضاوت نشست. تحلیل این بزرگ‌ترین رویارویی اجتماعی مردم ایران با استبداد دینی، در دومین سالگرد آن، دفتری است که هم‌چنان گشوده خواهد ماند. آنچه در این یادداشت کوتاه مورد بررسی قرار می‌گیرد، نگاه به قیام آبان به‌عنوان یک نقطهٔ عطف در منحنی تحولات سیاسی ـ اجتماعی ایران است.

تعریف نقطهٔ عطف و ۲ مثال تاریخی

در حساب دیفرانسیل و انتگرال، نقطهٔ عطف به نقطه‌‌ای بر روی یک خم گفته می‌شود که در آن منحنی تغییر جهت می‌دهد. به‌عبارت دیگر در آن نقطه جهت تقعر عوض می‌شود. در ادبیات داستانی، نقطهٔ عطف یا «اوج»، به حادثه‌‌ای در روال داستان اطلاق می‌گردد که واکنش کاراکترهای داستان را به‌دنبال دارد؛ رویدادی است که یک‌بار رخ می‌دهد و همه چیز را تغییر می‌دهد. در این نقطه جهت داستان تغییر می‌کند.

با این تلقی، ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ یک نقطهٔ عطف در انقلاب نوین مردم ایران محسوب می‌شود؛ زیرا از این نقطه به‌بعد تمام معادلات حاکم بر جنبش عوض شد. دیگر نمی‌شد مانند ماه‌های قبل از آن برای فروش نشریه به خیابان رفت یا کار علنی کرد و میتینگ برگزار نمود؛ در فضای اختناق دیگر امکان آن وجود نداشت. شرایط تغییر کرده بود و نیروی انقلابی باید خود را با آن شرایط جدید منطبق می‌کرد.

اگر به این تعریف وفادار بمانیم، به استنباط دیگری از قیام آبان راه خواهیم برد. این قیام نیز مانند ۳۰ خرداد جهت منحنی تحولات سیاسی ـ اجتماعی را تغییر داد. هر جریان یا نیرویی که این تغییر جهت را درنیابد و پیشاپیش آن حرکت نکند و خالق نقاط عطف دیگر بر روی جهت تغییریافتهٔ منحنی نباشد، از تحولات عقب خواهد افتاد و به زائده‌‌ای در خدمت شرایط پیشین تبدیل خواهد شد. حزب توده وقتی در کودتای سیاه ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به الزامات نقطهٔ عطف پاسخ نداد، به‌رغم نفوذ در ارتش شاهنشاهی و برخورداری از «سازمان افسران حزب توده» به ورطه خیانت درغلطید و به پیشوای فقید نهضت ملی، دکتر محمد مصدق خیانت کرد.

قیام آبان، چرا نقطهٔ عطف؟

با در نظر گرفتن مؤلفه‌های زیر می‌توان گفت قیام آبان ۹۸ یک نقطهٔ عطف است و برای تحلیل درست از جنبش مقاومت مردم ایران، باید شرایط را به قبل و بعد از آن تقسیم کرد.

۱ـ این قیام در تکامل قانونمند قیام‌های ۸۸ و ۹۶ به یک کیفیت جدید بالغ شد. آن کیفیت جدید، نضج و نفوذ این درک فراگیر در بین مردم بود که دیگر در این رژیم و با این رژیم نمی‌توان چشم به کوچک‌ترین تغییر دوخت. آنچه تحت عنوان اصلاح‌طلب و اصول‌گرا تبلیغ می‌شود، یک جنگ قدرت برای حفظ نظام ولایت فقیه است. برای نیل به آزادی و یک جمهوری دموکراتیک، باید بر تمامیت این رژیم برشورید و آن را از ریشه برانداخت. این درک در قیام دی ۹۶ در کف خیابان جوانه زده و به شعار مردم تبدیل شده بود اما در قیام آبان به نقطهٔ بازگشت‌ناپذیر رسید.

از فاکتورهای صحت‌وسقم این تحلیل، جراحی اصلاح‌طلبان قلابی از پیکرهٔ نظام ولایت فقیه و روی‌آوردن خامنه‌ای به انقباض هر چه بیشتر برای حفظ نظامش، بعد از قیام آبان است. زیرا دیگر تاریخ عرضه و مصرف آنها به پایان رسیده بود.

۲ـ سرکوب خونین قیام با تمامی ابزار و ادوات سرکوب از باتون و گاز اشک‌آور گرفته تا تبر و کلت و مسلسل و تیربار سنگین و نیز زرهی و هلیکوپتر و کشتار جوانان ماهشهری در نیزار، ابهامی باقی نگذاشت که این حکومت هیچ راه دیگری را برای اعتراض باقی نگذاشته است.

قیام آبان اثبات کرد، دیگر نمی‌توان با روش‌های مسالمت‌آمیز حق خود را به‌دست آورد. حق گرفتنی است و راه گرفتن آن نیز همان راهی است که سازمان مجاهدین خلق ایران از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ آغاز کرد و طی ۴ دهه پی گرفت. این همان استراتژی امتحان پس‌داده‌‌ای است که اینک کانون‌های شورشی در شهرهای ایران، آن را راهنمای عمل خود قرار داده‌اند.

۳ـ شعار مرگ بر خامنه‌ای به شعار نخستین و اصلی مردم تبدیل شد. این شعار ترجمان همان شعار مرگ بر اصل ولایت فقیه و تمامیت استبداد دینی با باندها و گروه‌بندی‌های آن است. علاوه بر این، قیام آبان با رادیکالیسم چشمگیر خود، مرزبندی‌های سیاسی را تعمیق کرد و خط فاصل مشخصی بین خواست‌های دموکراتیک مردم با هر نوع استبدادگرایی چه از نوع شاهی و چه از نوع شیخی ترسیم کرد.

۴ـ قیام آبان به‌ این علت نقطهٔ عطف است که راه بازگشت به عقب و تمکین به شگردهای سازشکارانه با هدف رنگ و لعاب‌مالی و بزک این رژیم را بست و براندازی استبداد دینی را در بطن جامعه نهادینه کرد. آبان هرگز به عقب برنمی‌گردد. آبان، آبان‌های دیگری می‌پروراند و تا خاکستر کردن نظام ولایت فقیه از پا نخواهد نشست.

آبان ادامه دارد

طبق آنچه دربارهٔ نقطهٔ عطف گفتیم تا رسیدن به نقطهٔ عطف دیگر، قیام آبان به تحولات آتی سمت و سو خواهد داد. از این‌رو در حرکت بر روی بردار زمان، هر لحظه امکان وقوع قیامی مشابه یا بزرگ‌تر از آبان متصور است.

«واقعیت این است که تا زمانی که چنین مشکلات و ناکامی‌ها و نارضایتی‌های سیاسی و اجتماعی باقی است، همواره خیزش‌های توده‌‌ای شبیه آبان بسیار محتمل است. آنچه نمی‌توان به‌روشنی پیش‌بینی کرد، عبارت است از این‌که چه زمانی و با کدام جرقه»(شرق ۲۵ آبان ۱۴۰۰). هر حادثه‌‌ای در شرایط انفجاری امروز ایران، می‌تواند در حکم یک جرقه باشد.


🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7

سایت حوارالمتمدن – سعاد عزیز : بازوهای مسلح نیابتی رژیم تهران ..اصرار بر حفظ نفوذ، حتی به بهای بی‌ثباتی منطقه



      سایت حوارالمتمدن – سعاد عزیز :  بازوهای مسلح تهران ..اصرار بر حفظ نفوذ، حتی به بهای بی‌ثباتی منطقه

دیگر نمی‌توان اصرار رژیم حاکم بر ایران بر حفظ شبکه گروه‌های مسلح وابسته به خود در منطقه را صرفاً یک انتخاب راهبردی ناشی از ملاحظات امنیت ملی یا بخشی از سیاستی دفاعی با هدف حفاظت از منافع کشور دانست.تحولات پی‌درپی، از عراق تا یمن و همچنین اطلاعاتی که تحقیقات آمریکا و بریتانیا درباره فعالیت شبکه‌های مرتبط با تهران در اروپا آشکار کرده‌اند، نشان می‌دهند که این سیاست به یکی از مهم‌ترین عوامل بی‌ثباتی در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی تبدیل شده است.

اصرار رهبران رژیم ایران بر حفظ بازوهای مسلح خود نیز بیانگر پایبندی آنان به رویکردی سیاسی و ایدئولوژیک است که از زمان تأسیس جمهوری اسلامی تاکنون با روند رژیم همراه بوده است.

در عراق، مواضع جنبش «النجباء» نمونه روشنی از این معضل را نشان می‌دهد.

اعلام آمادگی این گروه برای پاسخ دادن به فراخوان مجتبی خامنه‌ای، رهبر رژیم ایران، درباره آنچه «وحدت جبهه‌ها» نامیده می‌شود و همچنین آمادگی آن برای همراهی با تحولات نظامی منطقه، از وابستگی این گروه به محور تهران و نیز چالش مستقیم در برابر تلاش‌های دولت عراق برای انحصار سلاح در دست حکومت جدا نیست.

نکته قابل‌توجه‌تر آن است که جنبش النجباء مخالفت خود با کنار گذاشتن زرادخانه تسلیحاتی‌اش را پنهان نمی‌کند، بلکه موضوع حفظ سلاح را بخشی از اصول و اعتقادات تشکیلاتی خود می‌داند.این رویکرد، اصل حاکمیت ملی و حق نهادهای قانونی عراق برای در اختیار داشتن انحصاری تصمیم‌گیری‌های امنیتی و نظامی را نادیده می‌گیرد.

خطر این موضع‌گیری صرفاً در آن نیست که یک گروه مسلح از سلاح برخوردار است، بلکه در این واقعیت نهفته است که این گروه آشکارا آمادگی خود را برای اقدام بر اساس دستورهای رهبری سیاسی خارج از مرزهای عراق اعلام می‌کند.

هنگامی که تصمیم‌گیری درباره جنگ و صلح به محاسبات یک کشور دیگر وابسته می‌شود، گروه‌های مسلح از نیروهای داخلی به ابزارهایی در درگیری‌های منطقه‌ای تبدیل می‌شوند؛ درگیری‌هایی که لزوماً بیانگر منافع مردمی نیستند که این گروه‌ها در میان آنان فعالیت می‌کنند.

دقیقاً در همین نقطه است که یکی از مهم‌ترین پیامدهای سیاست رژیم ایران در ایجاد شبکه‌های نفوذ مسلحانه در کشورهای عربی آشکار می‌شود.

اتهاماتی که در کیفرخواست قضایی آمریکا درباره تلاش برای هدف قرار دادن پایگاه هوایی بریتانیایی «فیرفورد» مطرح شده‌اند، از اهمیت و حساسیت کمتری برخوردار نیستند.

این کیفرخواست شامل اتهاماتی درباره مشارکت افراد مرتبط با کتائب حزب‌الله عراق و سپاه پاسداران رژیم ایران در برنامه‌ریزی نزدیک به ۲۰ حمله یا تلاش برای انجام حمله در ایالات متحده و اروپا است.

البته این اتهامات همچنان در چارچوب روند رسیدگی قضایی قرار دارند و اثبات یا رد آن‌ها بر عهده دادگاه‌هاست.

بااین‌حال، ماهیت اقداماتی که به متهمان نسبت داده شده، از جمله هماهنگی‌های عملیاتی، ارتباطات رمزگذاری‌شده و شناسایی و بررسی اهداف احتمالی، پرسش‌های جدی درباره گسترش فعالیت شبکه‌های مرتبط با رژیم ایران به خارج از منطقه خاورمیانه مطرح می‌کند.

در یمن، چهره دیگری از هزینه‌های منطقه‌ای تداوم درگیری‌های مسلحانه آشکار می‌شود.

تشدید دوباره درگیری‌ها میان حوثی‌ها و نیروهای دولتی، همراه با محاصره، اختلال در مسیرهای تأمین و انتقال کالا و آوارگی صدها هزار غیرنظامی، ابعاد فاجعه‌ای را نشان می‌دهد که جامعه یمن بهای سنگین آن را می‌پردازد.

همچنین تهدیدهایی که متوجه کشتیرانی بین‌المللی در دریای سرخ و تنگه باب‌المندب شده‌اند، بحران یمن را از چارچوب یک درگیری داخلی فراتر برده‌اند.

زیرا این تهدیدها پیامدهای مستقیمی برای امنیت تجارت بین‌المللی و ثبات منطقه دارند.

وجه مشترک تمام این تحولات، استفاده مستمر از گروه‌های مسلح در چارچوب محاسبات مربوط به نفوذ منطقه‌ای است؛ سیاستی که ثبات کشورهای عربی را به گروگان معادلاتی تبدیل می‌کند که خارج از اراده ملت‌ها و نهادهای ملی آنان شکل می‌گیرند.

پرسشی که در اینجا باید مطرح شود این است:

چه عاملی رژیم حاکم بر ایران را با وجود بحران‌ها، انزوای بین‌المللی و تنش‌هایی که این گروه‌ها ایجاد می‌کنند، همچنان به سوی حفظ این بازوهای مسلح سوق میدهد؟

پاسخ این است که این گروه ها فقط متحدان سیاسی نیستند، بلکه یکی از ارکانهای اصلی پروژه نفوذ ایران در خارج از مرزها به شمار می‌روند و کنار گذاشتن آن به این معناست که تهران بخش مهمی از فشار و ابزارهای چانه زنی که در طول دهه ها انباشته است چشم پوشی کند.

اما آنچه ممکن است از نگاه رژیم ایران یک دستاورد راهبردی به شمار رود، می‌تواند به باری تاریخی و سنگین بر دوش تمام منطقه تبدیل شود.

کشورها نمی‌توانند امنیت خود را بر پایه تضعیف حاکمیت ملی همسایگانشان بنا کنند.

همچنین گروه‌های مسلح نمی‌توانند در اداره جوامع و حفاظت از منافع مردم، جایگزین نهادهای ملی و قانونی شوند.

اصرار تهران بر حفظ بازوهای مسلح خود و خودداری از مشارکت در رویکردی منطقه‌ای مبتنی بر احترام به حاکمیت کشورها و عدم دخالت در امور داخلی آنان، تایید میکند که سخن گفتن از تغییر رویکرد رژیم ایران، تا زمانی که با اقدامات عملی همراه نباشد و به گام های عملی تبدیل شود که به قدرت دوگانه، سلاح و تصمیم گیری پایان می دهد؛ از اعتبار محدودی برخوردار خواهد بود.

زیرا تا زمانی که یک حکومت برای خود این حق را قائل باشد که از طریق نیروهای مسلحی که تابع حاکمیت کشورهای محل فعالیت خود نیستند، جبهه‌های متعدد جنگ و درگیری را شعله‌ور کند، دستیابی به صلح امکان‌پذیر نخواهد بود.



🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7

تشدید رویارویی وکشمکش های علی الزیدی نخست وزیر عراق با گروههای مسلح نیابتی رژیم ایران .


تشدید رویارویی وکشمکش های علی الزیدی نخست وزیر عراق با گروههای مسلح نیابتی رژیم ایران .

در دو هفته گذشته، کشمکش میان علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق، و کتائب حزب‌الله شدت گرفت و به تبادل اتهام‌های علنی انجامید؛ هم‌زمان دولت در تلاش برای تکمیل روند انحصار سلاح گروه‌های نزدیک به ایران با چالش‌های جدی روبه‌روست.بحران پس از انتشار گزارش‌های اطلاعاتی تشدید شد؛ گزارش‌هایی که کتائب را به قاچاق هزاران بشکه نفت استخراج‌شده از منطقه جرف‌الصخر در جنوب بغداد متهم کردند. این گروه حدود یک دهه است کنترل منطقه را در دست دارد و به دولت‌های پیاپی اجازه ورود به آن را نداده است.

روز جمعه، دولت کمیته‌ای به ریاست حشد شعبی برای تحقیق درباره اتهام‌های قاچاق فرستاد. سعد معن، رئیس سازمان رسانه امنیتی، گفت: «هیچ نهاد سیاسی یا گروه مسلحی در کمیته تحقیق درباره قاچاق فرآورده‌های نفتی در جرف‌الصخر مشارکت ندارد.»

به گفته منبعی مسئول در چارچوب هماهنگی که با الشرق‌الاوسط گفت‌وگو کرده است، اعزام کمیته دولتی برای تحقیق درباره فروش نفت و فرآورده‌های آن از سوی کتائب در جرف‌الصخر، «نخستین تحرک میدانی دولت در منطقه ممنوعه‌ای است که کتائب اداره می‌کند».

«حامی» ایرانی

کتائب پس از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ به دست ابومهدی المهندس تأسیس شد. آمریکا او را در اوایل سال ۲۰۲۰، هنگامی که همراه قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران ایران، در نزدیکی فرودگاه بین‌المللی بغداد بود، ترور کرد.

این مقام در ائتلاف حاکم می‌گوید: «برای درک توانایی‌ها و نفوذ کتائب باید ماهیت پیوند آن با حامی ایرانی‌اش را شناخت.» او می‌افزاید: «ناتوانی دولت‌های پیاپی در مقابله با این گروه و ورود به جرف‌الصخر، بیشتر به قدرتی بازمی‌گردد که از روابط نزدیکش با ایران می‌گیرد. این گروه سرنیزه گروه‌های نزدیک به ولایت فقیه است.»

این مقام سیاسی، با وجود نبود آمار و اطلاعات دقیق درباره شمار نیروها و نوع سلاح‌های گروه، تأکید می‌کند: «دست‌کم‌گرفتن توان نظامی آن دشوار است؛ زرادخانه‌ای قابل‌توجه از موشک‌ها و پهپادها دارد.» او درباره نوع و اندازه این زرادخانه اطلاعاتی ارائه نکرد.

منبع می‌گوید با وجود گزارش‌ها درباره حمایت ایران از کتائب، این حمایت به مراحل نخست تأسیس گروه محدود بود. به گفته او، در چند سال گذشته وضعیت تغییر کرده و کتائب اکنون یک شبکه واحد از منافع مالی را اداره می‌کند که سرمایه‌گذاری یا سرقت نفت ممکن است یکی از شکل‌های آن باشد.

کتائب از طریق فرماندهی سه تیپ در حشد شعبی، مبالغ قابل‌توجهی از این نهاد دریافت می‌کند.

این مقام درباره حدود رویارویی کنونی دولت علی الزیدی با کتائب می‌گوید: «اوضاع بسیار خطرناک است و نگرانی زیادی در چارچوب هماهنگی برانگیخته. رهبران شیعه برای جلوگیری از رویارویی احتمالی دو طرف تلاش‌های جدی می‌کنند.»

رویارویی بر سر سلاح

آیا علی الزیدی رویارویی کنونی با کتائب را تا پایان ادامه خواهد داد؟ عقیل عباس، پژوهشگر مسائل سیاسی، معتقد است: «الزیدی در برخورد با سلاح گروه‌ها مسیری را پیموده که هیچ نخست‌وزیر عراقی پیش از او نپیموده است.» او اشاره می‌کند: «الزیدی فقط وارد رویارویی علنی با یکی از قدرتمندترین گروه‌های مسلح نشده، بلکه پرونده‌های فساد در منطقه‌ای بسیار حساس از نظر جغرافیایی و سیاسی، یعنی جرف‌الصخر، را نیز افشا کرده است.»

عباس در گفت‌وگو با الشرق‌الاوسط گفت: «تصمیم به رویارویی عملاً گرفته شده است، اما شکل آن ممکن است از مرحله‌ای به مرحله دیگر تغییر کند. به نظر می‌رسد نقش چارچوب هماهنگی و توانایی آن برای مدیریت این پرونده به‌روشنی رو به کاهش است. نقش سنتی آن به‌عنوان میانجی میان گروه‌های مسلح و نخست‌وزیر دیگر کارایی گذشته را ندارد.»

عباس آنچه اخیراً میان دولت و کتائب رخ داده را «تحولی تازه و مهم» دانست، زیرا به گفته او تصویر قالبی‌ای را شکسته که سال‌ها بر واقعیت سیاسی عراق حاکم بوده است: اینکه هر نخست‌وزیری با گروه‌های مسلح روبه‌رو شود، برکنار خواهد شد.

حمایت آمریکا و دستگاه قضایی

به گفته عباس، اقدام‌های اخیر الزیدی بر دو عامل اصلی تکیه دارد: «عامل نخست، دریافت حمایت آمریکا در زمانی است که ایران با ضعف و سردرگمی شدید روبه‌روست؛ عامل دوم نیز وجود حمایت دستگاه قضایی است. این دو عامل در این رویارویی تفاوت ایجاد کردند.»

با این حال، عباس احتمال عقب‌نشینی الزیدی را رد نکرد و گفت: «با توجه به داده‌های کنونی، نخست‌وزیر در موقعیتی قوی‌تر از کتائب حزب‌الله قرار دارد. این خود تناقضی چشمگیر در صحنه عراق است؛ اما عقب‌نشینی برای او دشوار خواهد بود و احتمالاً رویارویی با توافقی سیاسی میان دو طرف پایان می‌یابد تا هیچ‌یک از آن‌ها متحمل زیان نشود.»

راهبردی نامشخص

با این حال، ایاد العنبر، استاد علوم سیاسی دانشگاه بغداد، درباره پرونده خلع سلاح گروه‌ها و رویارویی با کتائب تردیدهایی مطرح کرد. او به الشرق‌الاوسط گفت: «راهبرد دولت برای انحصار سلاح در دست دولت هنوز روشن نیست؛ به همین دلیل به تاکتیک‌های مقطعی و وابسته به شرایط متوسل می‌شود که با توجه به مواضع و واکنش‌ها تغییر می‌کنند.»

او افزود: «به نظر نمی‌رسد طرحی روشن یا راهبردی شامل مرحله‌های مشخص، مثلاً طرح الف یا ب، وجود داشته باشد. آنچه می‌بینیم اقدام‌های فوری است که گروه‌ها به آن واکنش نشان می‌دهند و معمولاً در نهایت به آرام‌سازی و مهار تنش می‌انجامد.»

العنبر معتقد است این ارزیابی درباره تازه‌ترین ابزار فشار دولت، یعنی فشار اقتصادی، نیز صدق می‌کند.

این پژوهشگر می‌گوید رویارویی اخیر با کتائب و پرونده خلع سلاح گروه‌ها «بیش از آنکه بحثی جدی درباره مسئله‌ای واقعی باشد، به موضوعی برای جدل سیاسی و نمایش قدرت تبدیل شده است». او می‌افزاید: «شکنندگی دولت ناگزیر بر ساختار امنیتی و تعدد مراکز نفوذ و کنترل اثر می‌گذارد. وقتی تیول‌های سیاسی وجود دارند، چرا کسی که سلاح در اختیار دارد نخواهد به تیول‌دار امنیتی تبدیل شود؟ به گمانم این نکته پاسخ روشنی به بخشی اساسی از مسئله می‌دهد.»


🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7


هشدار کشورهای منطفه خلیج درباره ناامن بودن منطقه وکشیترانی

 

هشدار کشورهای منطفه خلیج درباره ناامن بودن منطقه وکشیترانی 

دبیر کل شورای همکاری خلیج فارس : جاسم البدیوی، دبیرکل شورای همکاری خلیج ، بار دیگر بر مخالفت کشورهای خلیج فارس با هرگونه تعرض به امنیت، حاکمیت یا تمامیت ارضی آن‌ها تأکید کرد. او گفت حملاتی که این کشورها با آن روبه‌رو هستند ناقض حقوق بین‌الملل و تهدیدکننده صلح و امنیت بین‌المللی است و شورای امنیت باید برای توقف آن‌ها در اجرای قطعنامه‌های خود و جلوگیری از تکرارشان اقدام کند.

البدیوی روز جمعه در سخنرانی خود در نشست شورای امنیت در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک گفت کشورهای خلیج خواهان حل بحران‌ها از راه گفت‌وگو و دیپلماسی و ایجاد روابط با ایران بر پایه احترام به حاکمیت، حسن همجواری و عدم مداخله در امور داخلی هستند.

مشارکت کشورهای خلیج در مذاکراتی که امنیتشان را دربرمی‌گیرد

البدیوی تأکید کرد هرگونه تفاهم با ایران باید نگرانی‌های امنیتی کشورهای عضو شورا را دربرگیرد؛ از جمله برنامه هسته‌ای ایران، موشک‌های بالستیک، پهپادها و حمایت از نیروهای نیابتی. او همچنین خواستار مشارکت کشورهای خلیج فارس در هر مذاکره یا ترتیبی شد که امنیت و منافع آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

البدیوی از لتونی، رئیس دوره‌ای شورای امنیت در این ماه، برای برگزاری نشست و فراهم‌کردن فرصت ارائه موضع یکپارچه کشورهای خلیج فارس درباره تحولات منطقه و پیامدهای آن برای امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی و آزادی کشتیرانی قدردانی کرد.

او گفت کشورهای شورای همکاری از ۲۸ فوریه گذشته هدف حملات ایران با بیش از ۷ هزار موشک و پهپاد قرار گرفته‌اند. این حملات فرودگاه‌ها، بندرها، تأسیسات انرژی، برق و آب‌شیرین‌کن، مناطق مسکونی و مراکز غیرنظامی را هدف گرفته و به کشته و زخمی‌شدن افراد و خسارات سنگین به زیرساخت‌ها انجامیده است؛ افزون بر آن، پیامدهای جدی برای محیط زیست دریایی خلیج فارس داشته است.

البدیوی محکومیت این حملات از سوی شورای همکاری و مسئولیت کامل ایران در قبال آن‌ها و پیامدهایشان را تکرار کرد و گفت کشورهای خلیج فارس برای جلوگیری از تشدید تنش در منطقه تلاش‌های دیپلماتیک گسترده‌ای انجام داده‌اند.

پاسخ‌گوکردن ایران و منع تسلیح حوثی‌ها

البدیوی از صدور قطعنامه ۲۸۱۷ شورای امنیت در سال ۲۰۲۶ قدردانی کرد؛ قطعنامه‌ای که حملات ایران به کشورهای عضو شورا و اردن را محکوم و خواستار توقف فوری آن‌ها شد. او خواستار پیگیری اجرای قطعنامه و تضمین عدم تکرار حملات شد. همچنین به قطعنامه ۶۱/۱ شورای حقوق بشر در سال ۲۰۲۶ اشاره کرد که خواستار پاسخ‌گویی و جبران خسارت‌ها، زیان‌ها و آسیب‌های ناشی از حملات ایران شده است.

او محکومیت حملات حوثی‌های مورد حمایت ایران به عربستان سعودی از سوی شورای همکاری را نیز تکرار کرد و بر همبستگی کامل کشورهای خلیج فارس با عربستان و حمایت از اقدام‌های این کشور برای پاسداری از حاکمیت و امنیتش تأکید کرد. البدیوی از بیانیه ریاست شورای امنیت در ۱۵ اکتبر گذشته، در سال ۲۰۲۶، استقبال کرد و خواستار اجرای ممنوعیت ارسال سلاح به این گروه، تروریستی‌خواندن آن و پاسخ‌گوکردن مسئولان حملاتش شد.

او از تصویب قطعنامه ۲۸۳۷ شورای امنیت و اجماع اعضای آن استقبال کرد؛ قطعنامه‌ای که تشدید نظامی حوثی‌ها در یمن، حملاتشان به عربستان سعودی و تهدید کشتیرانی تجاری را به‌شدت محکوم کرد و خواستار توقف فوری و بی‌قیدوشرط تشدید تنش و حملات آن‌ها شد؛ از جمله حملاتی که غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی را هدف می‌گیرد. قطعنامه همچنین نقض حقوق کارکنان سازمان ملل و نیروهای امدادی از سوی حوثی‌ها را محکوم کرد.

البدیوی حمایت شورای همکاری از حاکمیت، وحدت و تمامیت ارضی یمن و تلاش‌های سازمان ملل و فرستاده ویژه آن برای دستیابی به راه‌حلی سیاسی و فراگیر بر پایه سه مرجع مورد توافق را تأیید کرد.

امنیت گذرگاه‌های دریایی مسئولیتی مشترک است

البدیوی گفت پیامدهای حملات ایران و تهدیدهای حوثی‌ها به گذرگاه‌های بین‌المللی دریایی نیز رسیده است. او تنگه‌های هرمز و باب‌المندب را شریان‌هایی حیاتی برای تجارت و تأمین انرژی خواند و امنیت آن‌ها را منفعتی مشترک برای جامعه بین‌المللی دانست که از مرزهای منطقه فراتر می‌رود.

البدیوی حملات به کشتی‌های تجاری و نفت‌کش‌ها و کشتی‌های حامل گاز در تنگه هرمز را محکوم کرد و گفت این حملات به کشته‌شدن شماری از دریانوردان انجامیده است. او مخالفت کشورهای خلیج فارس را با هرگونه تلاش برای بستن تنگه یا مختل‌کردن کشتیرانی در آن، یا تحمیل محدودیت و عوارض غیرقانونی عبور، اعلام کرد.

او همچنین حملات تروریستی حوثی‌ها به کشتی‌های تجاری در دریای سرخ و تنگه باب‌المندب را محکوم کرد و بر ضرورت اجرای کامل قطعنامه ۲۷۲۲ (۲۰۲۴) شورای امنیت تأکید کرد؛ قطعنامه‌ای که از حوثی‌ها خواسته بود حملاتشان به کشتی‌های تجاری در دریای سرخ را فوراً متوقف کنند. به گفته او، این قطعنامه همراه با قطعنامه ۲۸۱۷ مبنایی روشن برای اقدام شورای امنیت به‌منظور توقف حملات، حفاظت از کشتی‌ها و خدمه آن‌ها و تضمین عبور امن از این گذرگاه‌ها بدون تهدید یا محدودیت غیرقانونی فراهم می‌کند.

البدیوی گفت پیوستگی اقتصادهای جهان، امنیت گذرگاه‌های دریایی را به مسئولیتی جمعی تبدیل می‌کند و اختلال در کشتیرانی در یک گذرگاه بر کارخانه‌ها، شرکت‌ها و مصرف‌کنندگان در قاره‌های مختلف اثر می‌گذارد.

او افزود پیامدهای مختل‌شدن کشتیرانی در تنگه هرمز از بُعد اقتصادی فراتر رفته و بُعدی انسانی و خطرناک یافته است؛ از جمله اختلال در زنجیره‌های تأمین جهانی، کمبود کالاها و نیازهای اساسی غذایی و توقف جریان کود و آمونیاکی که امنیت غذایی جهان به آن‌ها وابسته است.

هشدار درباره افزایش تورم جهانی

البدیوی درباره افزایش تورم جهانی و خطر لغزش برخی مناطق، به‌ویژه کشورهای در حال توسعه و آسیب‌پذیرتر، به‌سوی قحطی و ناامنی شدید غذایی در پی کمبود کود هشدار داد. او به حق عبور ترانزیتی کشتی‌ها و هواپیماها در تنگه‌هایی اشاره کرد که مشمول این نظام هستند؛ حقی که کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها در سال ۱۹۸۲ تضمین می‌کند. این کنوانسیون ایجاد مانع یا توقف عبور را ممنوع می‌کند و در عین حال احترام به حاکمیت و حقوق کشورهای ساحلی را لازم می‌داند.

او قطعنامه ۵۵۲ شورای امنیت در سال ۱۹۸۴ را یادآوری کرد که شورا آن را بر پایه پیش‌نویسی از سوی کشورهای شورای همکاری و در جریان جنگ نفت‌کش‌ها تصویب کرد. البدیوی مسئولیت شورای امنیت در حفاظت از کشتیرانی دریایی را با توجه به اهمیت آن برای صلح و امنیت بین‌المللی مورد تأکید قرار داد.

تحولات منطقه‌ای

البدیوی موضع ثابت شورای همکاری درباره مسئله فلسطین را تکرار کرد و حمایت این شورا را از پایان اشغال اسرائیل و تشکیل کشور مستقل فلسطین در مرزهای چهارم ژوئن ۱۹۶۷ به پایتختی بیت‌المقدس شرقی اعلام کرد. او همچنین بر حمایت شورا از حاکمیت لبنان و گسترش اقتدار دولت بر سراسر خاک آن، و نیز حاکمیت، وحدت و ثبات سوریه تأکید کرد.

دبیرکل شورای همکاری در پایان نشست توجیهی از شورای امنیت و جامعه بین‌المللی خواست برای توقف فوری و بی‌قیدوشرط حملات ایران به کشورهای عضو شورا و اردن، توقف حملات حوثی‌ها به عربستان سعودی و کشتی‌های تجاری، پاسخ‌گوکردن مسئولان این حملات و ملزم‌کردن ایران به جبران خسارت‌های ناشی از آن‌ها اقدام کنند.

البدیوی تأکید کرد کشورهای شورای همکاری به حمایت از تلاش‌های میانجی‌گری و صلح ادامه خواهند داد و گفت امنیت خلیج فارس بخشی جدایی‌ناپذیر از امنیت بین‌المللی است.



🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7

بیانیه نمایندگان پارلمان فدرال و شخصیتهای سیاسی و مذهبی آلمان درباره اهدا جایزه مگنیتسکی ۲۰۲۶ به محمد جواد وفایی ثانی



بیانیه نمایندگان پارلمان فدرال و شخصیتهای سیاسی و مذهبی آلمان درباره اهدا جایزه مگنیتسکی ۲۰۲۶ به محمد جواد وفایی ثانی


بیانیه نمایندگان پارلمان فدرال و شخصیتهای سیاسی و مذهبی آلمان

درباره اهدا جایزه مگنیتسکی ۲۰۲۶ به زندانی سیاسی زیرحکم اعدام

محمد جواد وفایی ثانی

 

این جایزه نشانه مهمی از همبستگی بین‌المللی با زندانیان سیاسی در ایران است

و بر حفاظت جهانی از حق حیات، آزادی بیان و حقوق بنیادین بشر تأکید می‌کند

ما، امضاکنندگان این بیانیه، از اهدای جایزه معتبر بین‌المللی حقوق‌بشر مگنیتسکی ۲۰۲۶ در بخش «فعال برجسته حقوق بشر» به محمدجواد وفایی ثانی، ورزشکار ایرانی و زندانی سیاسی محکوم به اعدام، استقبال می‌کنیم.

وفایی ثانی، قهرمان بوکس و مربی ورزش‌های رزمی، در سال ۲۰۲۰ به‌دلیل شرکت در اعتراضات شهروندان علیه رژیم بازداشت شد. او پس از تحمل شکنجه و حبس انفرادی و طی دادرسی‌های قضاییه رژیم، که با نقض جدی اصول حاکمیت قانون همراه بود، به‌دلیل عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران به اعدام محکوم شد. با وجود اعتراضات بین‌المللی، حکم اعدام او بار دیگر از سوی دیوان عالی ایران تأیید شد. از این‌رو، او در معرض خطر قریب‌الوقوع اعدام قرار دارد.

این جایزه نشانه مهمی از همبستگی بین‌المللی با زندانیان سیاسی در ایران است و بر حفاظت جهانی از حق حیات، آزادی بیان و حقوق بنیادین بشر تأکید می‌کند.

هم‌زمان، موج اعدامها در ایران در سال ۲۰۲۶، به‌ویژه شمار بی‌سابقه اعدام زندانیان سیاسی و مخالفان، را به‌شدت محکوم می‌کنیم. استفاده از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی و ارعاب مردم غیرقابل قبول است.

ما به فراخوان بیش از ۱۰۰ سازمان حقوق‌بشری و مدافع حقوق‌بشر برای نجات جان محمدجواد وفایی ثانی می‌پیوندیم. از دولت فدرال آلمان، اتحادیه اروپا و سازمان ملل متحد می‌خواهیم فشار سیاسی و دیپلماتیک بر رژیم ایران را افزایش دهند تا حکم اعدام او بی‌درنگ لغو و او آزاد شود.

جان محمدجواد وفایی ثانی باید نجات یابد. هیچ‌کس نباید به‌دلیل عقاید یا فعالیت‌های سیاسی‌اش به مرگ محکوم شود.

ما خواستار توقف فوری تمامی اعدامها در ایران، آزادی همه زندانیان سیاسی و حسابرسی از مسئولان نقض حقوق‌بشر هستیم.




🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7


تلگراف هند: بوکسور محکوم به اعدام در ایران، در پیامش برای دریافت جایزه، سوگند یاد کرد که «هرگز تسلیم نخواهد شد»



   تلگراف هند: بوکسور محکوم به اعدام در ایران، در پیامش برای دریافت جایزه، سوگند یاد کرد که «هرگز تسلیم نخواهد شد»

تلگراف هند نوشت: یک بوکسور و زندانی سیاسی محکوم به اعدام در ایران، در پیامی به‌مناسبت دریافت جایزه معتبر حقوق بشری، سوگند یاد کرد که «هرگز تسلیم نخواهد شد» و جایزه خود را به «نسلی که بهای آزادی را با جان خود می‌پردازد» تقدیم کرد. محمدجواد وفایی ثانی، قهرمان بوکس، مربی و زندانی سیاسی، یکی از ورزشکارانی است که در ایران در معرض خطر اجرای حکم قرار دارد. او در سال ۲۰۲۰ به‌دلیل شرکت در اعتراضات دموکراسی‌خواهانه در سال ۲۰۱۹ (آبان ۱۳۹۸) و حمایت از سازمان مجاهدین خلق ایران، دستگیر شد.

وفایی ثانی در پیامی که در مراسم اهدای جوایز حقوق‌بشری مگنیتسکی در لندن قرائت شد، گفت: «رژیم از ما طلب توبه، اعترافات تلویزیونی و تسلیم شدن می‌کند. اما پاسخ ما روشن است: ما هرگز تسلیم نخواهیم شد؛ ما هرگز تن به ذلت نخواهیم داد. من بر پیمان خود استوار می‌مانم و تا زمانی که مردم ایران آزاد نشوند، در برابر ظلم سر خم نخواهم کرد».


🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7

قیام آبان ۱۳۹۸، الگویی ماندگار فراراه خیزش‌های مردم به‌جان آمده ایران - خانم مریم رجوی



قیام آبان ۱۳۹۸، الگویی ماندگار فراراه خیزش‌های مردم به‌جان آمده ایران - خانم مریم رجوی

در هفتمین سالگرد قیام خونین آبان، آن خیزش انقلابی در بیش از ۲۰۰ شهر ایران و آن آمادگی ستایش‌انگیز نبرد سرنگونی، ادای احترام می‌کنیم به ۱۵۰۰ شهید سرفراز آن قیام و تعهد خلل‌ناپذیرمان را تجدید می‌کنیم که راه آنها را به مقصد پرشکوه آزادی و جمهوری دموکراتیک برسانیم.
در آن روز، خامنه‌ای و پاسدارانش در برابر امواج سرکش خروش خلق به خود می‌لرزیدند. فرمانده وقت سپاه آن‌قدرترسیده بود که می‌گفت اتفاقی مثل هیروشیما و ناکازاکی برای رژیم پیش آمده است. او می‌گفت: «باور کنید ما در یک جنگ بزرگ جهانی هستیم». آنها برای حفظ رژیم پوسیده خود به جنایت علیه بشریت دست زدند. ماهشهر، اهواز، بهبهان، سیرجان، مریوان، شیراز، خرمشهر، شهریار، شهر قدس و اسلام‌شهر و دهها شهر دیگر را به خون جوانان و نوجوانان ایران رنگین کردند تا امواج خروشان خشم خلق را مهار کنند.
ما نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم تا آن روز که آخوندهای حاکم و سران سپاه پاسداران و سایر گردانندگان ماشین کشتار در پیشگاه مردم ایران مورد حسابرسی قرار گیرند.
در جریان همان قیام، رهبر مقاومت خطاب به خامنه‌ای گفت: «حرف ما و مردم ما مانند روزگار شاه خطاب به دژخیم خلق و جلاد قرن این است که: بگیر، ببند، بکش، گور خود کنی به‌دست خود! این منطق خدشه‌ناپذیر تاریخ و تکامل و مبارزات رهایی‌بخش خلق‌هاست».
آری، این منطق مبارزات رهایی‌بخش خلق‌هاست و چنین بود که رژیم ولایت فقیه سرانجام از ترس قیامهای پیاپی، خود را در تنور جنگ خارجی انداخت.
آن کشتار فجیع توسط رژیم اعدام و قتل‌عام عجیب نبود. این رژیمی است که با خون‌ریزی حکومت می‌کند. آنچه شگفت‌انگیز و ستودنی بوده و هست، این است که تحت حاکمیت چنین جلادانی، قیام‌ها یکی بعد از دیگری از خون و خاکستر خود برمی‌خیزند. اگر کشتار در خیابان‌ها و شکنجه و تعدی و حلقه‌های دار در زندانها می‌توانست قیام‌ها را متوقف کند، آن آدم‌کشی مغول‌وار در آبان ۹۸، انداختن پیکرهای جان‌باختگان در کانال‌های آب و آن کشتار هولناک در نیزارهای ماهشهر کافی بود که دیگر هیچ اعتراض و جنبشی در ایران برپا نشود. حال آن‌که درست دو ماه بعد، در دیماه همان سال، بعد از شلیک سپاه پاسداران به هواپیمای مسافربری اوکراینی، هموطنان ما با خشم بسیار دوباره به‌پا خاستند. پس از آن نیز، کابوس قیام‌هایی هم‌چون قیام ۱۴۰۱ و دیماه ۱۴۰۴، هیچ روزی رژیم را آسوده نگذاشته است. و این قیام و انقلابی است تا روز سرنگونی.
عظمت قیام آبان در آن بود که عرصه به‌حرکت درآمدن ارتش بزرگ آزادی مردم ایران شد. در آن زمان، رحمانی فضلی، وزیر کشور رژیم، اعتراف کرد که مطابق «آمار و اطلاعات میدانی… حدود صد و سی هزار تا دویست هزار نفر… دائماً می‌چرخیدند و در جاهای متعدد اغتشاش می‌کردند». او گفت: «عمده این مسائل ناشی از افرادی سازماندهی‌شده بود».
آری، این نیروی ۲۰۰ هزار نفره بخشی از همان ارتش قیام و ارتش بزرگ آزادی خلق است که در هر قیام آماده‌تر و سازمان‌یافته‌تر از پیش به میدان آمده و باز خواهد آمد. آن روز، چنان‌که رهبر مقاومت گفت: «استراتژی ظفرنمون ارتش آزادی در کانون‌ها و محله‌ها و شهرهای شورشی محک خورد».
از این نظر، قیام آبان واقعه‌یی نیست که به تاریخ گذشته پیوسته باشد، بلکه الگویی ماندگار است فراراه خیزش‌های مردم به‌جان آمده.
هر کس که می‌خواهد پی ببرد که چگونه ارتش آزادیبخش از قلب جامعه ایران به‌پا می‌خیزد و در چه ابعاد عظیمی جوانان شورشی را با خود همراه می‌کند، به قیام آبان نگاه کند.
هر کس که می‌خواهد به قدرت توفنده نیروی خلق و غلبه حتمی آن بر قوای مسلح رژیم یقین کند، به قیام آبان بنگرد که همراه با کانون‌های شورشی و ارتش آزادی‌بخش، بساط رژیم ننگین ولایت فقیه را برخواهد چید.
وقتی که به‌رغم همه کشتارها، مردم ما در قیامهای بعدی دوباره به خیابان‌ها آمدند، تردیدی باقی نماند که مردم ایران اراده کرده‌اند این رژیم را سرنگون کنند و سرنگون خواهند کرد.
در کشتار قیام‌کنندگان آبان، نیروی اصلی سرکوب، سپاه پاسداران جرار خامنه‌ای بود. اما در آن زمان، بازمانده دیکتاتوری شاه، از محکوم کردن سپاه پاسداران یا نام بردن از آن خودداری می‌کرد. به آن امید داشت که عناصر یا جناحی از سپاه پاسداران او را بپذیرند و با او متحد شوند. درست یک سال قبل از آن، در آبان ۹۷، به‌صراحت می‌گفت: «من با ارتش، با سپاه و بسیج ارتباط دارم». می‌گفت: «صحبت من با آنها دوطرفه است. یعنی مکالمه داریم».
وقایع سال‌های بعد، به‌خصوص سال گذشته، نشان داد که تا چه اندازه بچه شاه و باندهای وابسته به او در کار قیام اخلال می‌کنند، در میان مردم تفرقه می‌اندازند و در عمل در خدمت سپاه و بسیج قرار می‌گیرند و سرکوب قیام‌کنندگان و جوانان شورشگر را تسهیل می‌کنند.
قیام سال گذشته نشان داد که ادعای بچه شاه درباره پیوستن ۱۰۰ هزار نفر از نظامیان رژیم به او، سر سوزنی واقعیت ندارد. تنها نتیجه این دروغ بزرگ این بود که دست خامنه‌ای را پر کرد که آن خیزش حق‌طلبانه را کودتا بنآمد و با دست باز چند هزار جوان و نوجوان را در خون خود غرق کند. و اگر از قیام دیماه ۹۶ تا قیامهای بعد، عملکرد مخرب بچه شاه در صحنه سیاسی ایران نبود، به‌قول مسعود رجوی، وضعیت تا کجا به زیان رژیم متفاوت بود.

قیام آبان، برآمد بحرانهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی

توفان بزرگ آبان از یک‌سو برآمد بحرانهای سیاسی و اقتصادی و اجتماعی مهمی بود که در ۴۰ سال حاکمیت نظام منحوس ولایت فقیه انباشته شده بود؛ از جمله وجود یک دریا خون میان رژیم ولایت فقیه و مردم ایران، نارضایتی شدید اجتماعی، فقر و تبعیض و نابرابری، اختصاص عمده ثروت و درآمد کشور به سرکوب و جنگ‌افروزی توسط خامنه‌ای و سپاه پاسدارانش. از طرف دیگر، قیام آبان برآمد حضور کانون‌های شورشی و هم‌چنین وجود یک سنت مبارزاتی از ۳۰ خرداد ۶۰ بود، با کاروان بی‌پایانی از شهیدان و مجاهدان سر موضع، در نبرد با فاشیسم دینی.
در ۷ سال گذشته، آن زمینه‌های عینی، یعنی بحرانهای اقتصادی و اجتماعی، به‌مراتب حادتر و عمیق‌تر شده است و کانون‌های شورشی نیز، به‌خصوص در یک سال گذشته، در جریان قیام ۱۴۰۴ و در تهاجم دلیرانه به مقر خامنه‌ای نشان دادند که بسا آماده‌تر و حاضر به یراق‌تر هستند.
در نتیجه، بیش از همیشه زمینه برخاستن یک قیام بزرگ دیگر فراهم است. به‌خصوص که با هلاکت خامنه‌ای، عمود خیمه نظام ولایت فقیه درهم شکسته است. این یک خلأ پرنشدنی در رأس حکومت است که بی‌ثباتی را در همه لایه‌های رژیم رسوخ داده و راه‌حلی ندارد.
پسر خامنه‌ای که با استفاده از شرایط جنگی جایگزین او شده، به‌تازگی در ملاقات با پاسدار رضایی، شورای عالی امنیت ملی رژیم و دبیرخانه آن را به‌عنوان «چهارراه تدبیر» توصیف کرد تا او را بالاتر از پزشکیان و قالی‌باف قرار بدهد و آنها را پس بزند. او از یک‌سو دستور می‌دهد که به وضعیت «نه جنگ، نه صلح» پایان دهید و از طرف دیگر فرمان حمله بدون محدودیت جغرافیایی می‌دهد.
در مقابل، رئیس‌جمهور رژیم گفت: «مگر من مسئول این هستم که بگویم بجنگند یا صلح کنند؟ رهبری (باید) تصمیم بگیرد». او وظایف دولت خود را «تدارکات عده و عده و امکانات» اعلام کرد.
البته آنچه رئیس‌جمهور رژیم و دولت درمانده‌اش تدارک می‌بینند، برای سپاه پاسداران و ماشین جنگ و سرکوب است.

اقتصاد کشور در وضعیت سقوط پی‌درپی است

همین سیاست ضدمردمی یکی از مهم‌ترین عوامل ویرانی اقتصاد کشور و گران شدن ساعت به‌ساعت کالاهاست. می‌بینید که اقتصاد کشور به وضعیت سقوط پی‌درپی رسیده است:
• تورم سالانه نزدیک ۷۷ درصد است (یعنی بالاترین نرخ در ۸۳ سال گذشته).
• رشد اقتصادی، منفی ۱۰ درصد است.
• هم‌چنین بخش عمده قدرت خرید خانوارها در ۱۲ ماه گذشته از دست رفته است

گسترش فعالیت‌های کانون‌های شورشی

چندی پیش، خبرگزاری رویترز، به‌نقل از یک مقام رژیم، با اشاره به موقعیت ولایت فقیه نوشت: این نهاد «بین سنگ و سندان گیر کرده است. موجودیت جمهوری اسلامی در خطر است. و مردم نمی‌توانند فشار اقتصادی بیشتر یا جنگی دیگری را تحمل کنند».
در روزهای اخیر نیز قالی‌باف می‌گفت: «شرایط کشور عادی نیست و در بزرگ‌ترین جنگ تاریخ قرار داریم».
وحشت‌زدگی او زبان حال همه سران رژیم است. آنها با وجود به‌کارگیری خشن‌ترین سرکوب‌ها با روی آوردن نسل جوان به مقاومت مواجهند.
کانون‌های شورشی در ماه‌های اخیر در اغلب استانها فعالیت‌ها و تهاجمات خود به نهادهای اختناق و غارت را گسترش داده‌اند.
از قیام آتشین آبان تا امروز، آنها با فعالیت‌های اختناق‌شکن و عملیات متهورانه، خود را به مدار جدیدی ارتقا داده و با وجود دستگیری و شکنجه و زندان، دوباره به میدان بازمی‌گردند؛ هم‌چون یگان قهرمان فرمانده وحید بنی‌عامریان که رژیم در حضیض ذلت، آنها را در فروردین همین سال سربه‌دار کرد.
اما این یک موج در حال پیشروی است که آخوندها قادر به متوقف کردن آن نیستند.
هم‌چنان‌که وحید قهرمان خطاب به ولی‌فقیه رژیم گفته بود:
اگر من و امثال من را اعدام کنی، تکثیر می‌شویم. یقین کن که رژیمت از سرنگونی راه فراری نخواهد داشت.
پسر خامنه‌ای اخیراً از اژه‌ای، سردژخیم قضاییه، خواست که احکام اعدام را به‌سرعت و قاطعیت به اجرا بگذارد. یعنی دستوردهنده اجرای اعدامها کسی نیست جز همین ولی‌فقیه لرزان که راهی جز افزایش اعدام‌ها، به‌خصوص اعدام مجاهدین و شورشگران دلیر، پیدا نمی‌کند.
رژیم هم‌زمان، جلسات محاکمه غیابی و فرمایشی سازمان مجاهدین و ۱۰۴ تن از اعضا و مسئولان مقاومت ایران را از سر گرفته است. این محاکمه‌های سریالی که تا آخر ماه گذشته به ۵۷ جلسه رسید، نمود دیگری از درماندگی رژیم در برابر مقاومت مردم و تلاش بیهوده‌ای است برای جلوگیری از رو آوردن نسل جوان به کانون‌های شورشی.

الگوی درخشان قیام آبان، تنها راه سرنگونی رژیم

تحولات عبرت‌آموز یک سال اخیر اثبات کرد که رژیم ولایت فقیه، نه با بمباران و جنگ خارجی ساقط می‌شود، نه با تبلیغات استعماری و خبرسازیهای دروغ و کلیپ‌های جعلی.
اثبات شد که توهمات بچه شاه برای به قدرت رسیدن و بازگرداندن ایران به حاکمیت دیکتاتوری سلطنتی به‌کلی باطل است. نقش عملی و بالفعل او کمک‌رسانی به رژیم علیه قیام مردم ایران است.
و سرانجام اثبات شد که راه سرنگونی رژیم همان الگوی درخشان قیام آبان است. راه‌حل ما سرنگونی رژیم ولایت فقیه به دست مردم ایران، با قیامهای سازمان‌یافته و پیشتازی کانون‌های شورشی و ارتش آزادی است. و در برابر جنگ و جنگ‌افروزی که خواست بقایای دیکتاتوری کنونی و دیکتاتوری پیشین است، شعار شورای ملی مقاومت صلح و آزادی است.
به مادران شهیدان قیام آبان درود می‌فرستم و به آنها می‌گویم: دور نیست که از دادخواهی مظلومانه آنها و صدای بی‌صدایشان آتش‌ها شعله‌ور شود و تمام رژیم را خاک و خاکستر کند.
به کانون‌های شورشی درود که از قیام آبان هم‌چون یک مدرسه انقلابی، درس‌های ذی‌قیمت آموختند و آن را برای سازمان دادن قیامهای بعدی سرمشق خود کردند.
به مردم ایران درود که از این رنج و غم و خون‌دل بسیار، رزمندگان آهنین‌عزم و قیامهای پایان‌ناپذیر متولد می‌کنند.
با چنین مردمی و با چنین جنبشی، پیروزی بر استبداد دینی حتمی است. از لاله‌زار خون شهیدان، بهاران آزادی و حاکمیت مردم خواهد رویید و از عزم‌های استوار این نسل شورشی یک جمهوری دموکراتیک برخواهد خاست.


برگرفته از سایت مریم رجوی

🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7

مسعود رجوی - ۲۳ آبان ۱۴۰۵ : باید در همه شهرها و مناطق میهن در جمیع جهات آماده و مسلح شویم. - آزادی می‌آیـد با می‌تـوان و بایـد



مسعود رجوی - ۲۳ آبان ۱۴۰۵ : باید در همه شهرها و مناطق میهن در جمیع جهات آماده و مسلح شویم. - آزادی می‌آیـد با می‌تـوان و بایـد


مسعود رجوی – ۲۳ آبان ۱۴۰۵ سالگرد قیـام آتشیـن در ۲۴ آبان ۹۸

مسعود رجوی - ۲۳ آبان ۱۴۰۵

 مسعود رجوی - ۲۳ آبان ۱۴۰۵ : باید در همه شهرها و مناطق میهن در جمیع جهات آماده و مسلح شویم. - آزادی می‌آیـد با می‌تـوان و بایـد


همزمان با سالگرد قیام در ۲۴ آبان ۱۳۹۸ با درود به شهیدان و مردم بپا خاسته و جوانان شورشگر در شرایطی که صف‌های بنزین در شهرهای مختلف هر چه طولانی‌تر و قیمتها هر چه بالاتر می‌رود، به رژیم می‌گوییم:

شورشگران برای سلسله قیامهای دیگر و سرانجام سرنگونی، با دل و جان و با چنگ و ناخن و دندان برمی‌خیزند و شیخ را هم‌چون شاه به زباله‌دان تاریخ ایران می‌اندازند.

باید در همه شهرها و مناطق میهن در جمیع جهات آماده و مسلح شویم.

بیچاره پزشکیان، حکیم‌باشی ناشی و بی‌عرضهٔ نظام، که گمان می‌کند با تزریق تدریجی گرانی‌های کمرشکن، می‌توان از قیام خلق جان بدر برد.

خلق قهرمان در ۹۶ و ۹۸ و ۴۰۱ و ۴۰۴ ضمن ۸ سال ۴ بار قیام کرد. پنجمین قیام ظفرنمون در راه است.

آزادی می‌آیـد با می‌تـوان و بایـد



🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7

۱۴۰۵ آبان ۲۳, شنبه

گزارش هفتگی نقض حقوق بشر در ایران، ۱۶ تا ۲۲ آبان ۱۴۰۵



گزارش هفتگی نقض حقوق بشر در ایران، ۱۶ تا ۲۲ آبان ۱۴۰۵

صدای بازداشت‌شدگان ایران، شنبه ۲۳ آبان‌ماه ۱۴۰۵- هفته سوم آبان ۱۴۰۵ در حالی سپری شد که نقض حقوق بنیادین شهروندان در ایران، به‌ویژه حق حیات، آزادی و برخورداری از دادرسی عادلانه، همچنان ادامه یافت. اجرای احکام اعدام، صدور و تأیید احکام مرگ برای شماری از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، صدور مجازات‌های سنگین زندان و تداوم بازداشت‌های خودسرانه و بلاتکلیفی زندانیان، از مهم‌ترین رویدادهای این هفته بود. هم‌زمان، برخوردهای امنیتی با فعالان مدنی، صنفی و رسانه‌ای و افزایش فشار بر وکلای مستقل، محدودیت‌های فزاینده بر آزادی‌های فردی و اجتماعی را نشان می‌دهد. در مقابل، تداوم کارزارهای اعتراضی علیه اعدام و حمایت‌های بین‌المللی از زندانیان سیاسی، از ادامه تلاش‌ها برای مقابله با نقض حقوق بشر در ایران حکایت دارد.

لینک منبع - صدای بازداشت شدگان 

۱. اعدام‌ها و صدور احکام مرگ

در این هفته، چهار مورد اجرای حکم اعدام زندان سیاسی در میان خبرهای ارسالی ثبت شده است. هم‌زمان، شماری از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ به اعدام محکوم شدند یا حکم اعدامشان تأیید شد.

اعدام‌های اجراشده:

  • محمدعارف شه‌بخش، زندانی سیاسی بلوچ؛ ۱۶ آبان.
  • حسن دیوبند، حمید کاظمی و رضا زنگنه، سه تن از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در کرج؛ ۱۷ آبان، به‌صورت مخفیانه در زندان قزلحصار.

محکومان به اعدام و افراد در معرض خطر صدور حکم مرگ:

ناموضعیت
مهدی ظریف، متین شبانی، حسین رسولی‌نسب، حسن گلشن‌نژاد، علی زاغی و ایلیا اکبریشش محکوم به اعدام در پرونده موسوم به شاندیز
رضا زنگنه، حمید کاظمی، حسین دیوبند و حسین میهمیچهار بازداشت‌شده اعتراضات دی‌ماه در کرج که به اعدام محکوم شدند؛ سه نفر از آنان اعدام شدند.
ابوالفضل صداقت، متین فرنیان و وحید خدری‌خواهسه بازداشت‌شده اعتراضات مشهد که به اعدام محکوم شدند.
محمدمهدی پارسا و امید جانمیمحکوم به اعدام در اهواز و اصفهان
آرمان معرفتیحکم اعدام او در دیوان عالی کشور تأیید شد.
رضا رحمتیشهروند ۶۳ ساله مشهدی که به دلیل پناه‌دادن و مداوای معترضان مجروح با اتهام محاربه و خطر صدور حکم اعدام مواجه است.

۲. احکام سنگین و سرکوب قضایی

صدور احکام طولانی‌مدت زندان علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات، فعالان صنفی، روزنامه‌نگاران و شهروندان همچنان ادامه داشت.

نام و مشخصاتحکم یا وضعیت قضایی
حسین دارابی۲۵ سال حبس
مجید محمودی۶ سال حبس
عزت‌الله سلیمانی۷ سال و ۸ ماه حبس
محمد داستان۱۰ سال حبس
احمد تموئی۱۵ سال حبس و یک میلیارد و ۲۵۰ میلیون تومان جزای نقدی
اسماعیل خانی۴ سال و یک ماه و ۱۷ روز حبس؛ تأیید در دادگاه تجدیدنظر
رضا امانی‌فر، اصغر حاجب و رقیه تراب‌پوربه‌ترتیب ۱۰ سال و یک روز، ۲ سال و ۶ ماه حبس؛ همراه با مجازات‌های تکمیلی برای دو عضو کانون صنفی معلمان بوشهر
سعید شکیبا۵ سال حبس
بهروز سعیدی۵ سال و ۶ ماه و یک روز حبس
رضا طیب‌نیا۶ ماه حبس
امین اویس‌قرنیدر حال گذراندن حکم ۷ سال حبس
محمدسجاد شهدوستانتقال به زندان برای اجرای حکم ۲ سال حبس به دلیل کمک به مجروحان اعتراضات

همچنین پنج روزنامه‌نگار آبادانی، آرش قلعه‌گلاب، رضا محمدی، کوروش کرم‌پور، فرزانه یحیی‌آبادی و ماندانا صادقی، بار دیگر محاکمه شدند.

۳. بازداشت‌ها، ناپدیدسازی‌ها و بلاتکلیفی قضایی

بازداشت‌های خشونت‌آمیز، انتقال شهروندان به مکان‌های نامعلوم و نگهداری طولانی‌مدت بدون تعیین تکلیف قضایی از دیگر محورهای مهم این هفته بود.

از مهم‌ترین موارد می‌توان به بازداشت هفت شهروند عرب در بندر ماهشهر شامل عادل عثمانی، سلطان عثمانی، عزیز گرغولی، علی حیدری، محسن صلیحاوی، علی صلیحاوی و طهران عثمانی اشاره کرد.

همچنین حنیف بلوچ لاشاری در نیکشهر، بهزاد ریگی جریزهی در زاهدان، ظاهر محمودیان در اشنویه و ابراهیم آسمانی، فعال آذربایجانی، در تبریز بازداشت شدند.

کاوه کردستانی، عکاس و فعال مدنی اهل مریوان، پس از بازداشت و انتقال به بازداشتگاه امنیتی تهران، به زندان تهران بزرگ منتقل شد.

در همین حال، امید احمدی‌نژاد در اهواز، با گذشت بیش از ۲۰ روز از بازداشت خشونت‌آمیز، همچنان از تماس با خانواده و اطلاع از محل نگهداری خود محروم است. مهین شمس، مادر نازنین زهرا صالحی از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه نیز ناپدید شده و احتمال بازداشت او مطرح است.

موارد مهم بلاتکلیفی قضایی:

  • هومان شایانی: بیش از ۱۰ ماه بازداشت بدون برگزاری دادگاه.
  • آبان (زینب) موسوی و حسن موسوی: بیش از هشت ماه بلاتکلیفی در زندان وکیل‌آباد مشهد.
  • فاطمه جامی: بیش از چهار ماه بازداشت در گرگان.
  • ملیکه (فاطمه) حقیقت: بیش از سه ماه بلاتکلیفی در زندان گرگان.
  • مصیب خوش‌سلیقه: بیش از سه ماه بلاتکلیفی در زندان تربت حیدریه.
  • محمد عزیزی: ۵۲ روز بلاتکلیفی در زندان چوبیندر قزوین.
  • سعید عبدی: ماه‌ها بازداشت بدون اطلاع از اتهامات و وضعیت پرونده.

همچنین قرار بازداشت پنج شهروند اهل سقز تمدید شد و سعید بلوچ و سه شهروند اهل تفتان همچنان در زندان زاهدان بلاتکلیف هستند.

۴. وضعیت زندانیان سیاسی و نقض حقوق زندانیان

محرومیت درمانی، انتقال‌های تنبیهی و فشارهای امنیتی بر زندانیان سیاسی همچنان گزارش می‌شود.

امیرسالار داوودی، در پی فشارهای وارده و محرومیت از دسترسی به دارو در سلول انفرادی، دچار حمله قلبی شد و به بیمارستان الزهرا در اصفهان انتقال یافت.

رضا ثعالبی، زندانی سیاسی عرب اهوازی، بیش از چهار سال است در تبعید و بدون ملاقات حضوری و مرخصی در زندان یزد نگهداری می‌شود. او پس از بازداشت و شکنجه برای اعتراف اجباری به ۱۲ سال حبس محکوم شده است.

ایوب غیبی‌پور، زندانی سیاسی محکوم به ۱۱ سال حبس، از زندان شیبان اهواز به زندان کرمان منتقل شد. ناهید خداجو، فعال کارگری ۶۸ ساله نیز با گذشت ۳۸ روز از بازداشت همچنان در زندان کچویی کرج بلاتکلیف است.

۵. مقاومت در برابر اعدام و بازتاب‌های بین‌المللی

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صد و چهل‌وششم در ۶۶ زندان کشور برگزار شد؛ اقدامی که استمرار اعتراض زندانیان به مجازات اعدام را نشان می‌دهد.

در رویدادی مهم در عرصه بین‌المللی، محمدجواد وفایی‌ثانی، قهرمان بوکس ایران و زندانی سیاسی محکوم به اعدام، برنده جایزه حقوق‌بشر مگنیتسکی ۲۰۲۶ در بخش «فعال برجسته حقوق‌بشر» شد. اعطای این جایزه با حمایت و واکنش چهره‌های سیاسی و حقوق‌بشری در اروپا و آمریکای شمالی همراه شد و حامیان بین‌المللی نسبت به خطر اجرای حکم اعدام او هشدار دادند.

همچنین کارشناسان سازمان ملل نسبت به افزایش فشارهای قضایی و امنیتی علیه وکلای مستقل در ایران هشدار دادند. بر اساس گزارش‌های حقوق بشری، دست‌کم ۱۳۵ وکیل طی یک سال با برخوردهای قضایی و امنیتی مواجه شده‌اند.

جمع‌بندی

رویدادهای این هفته نشان می‌دهد که اجرای احکام اعدام، صدور احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات، مجازات‌های سنگین زندان و بازداشت‌های خودسرانه همچنان از مهم‌ترین ابزارهای برخورد با معترضان و منتقدان در ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه است. محرومیت زندانیان از حقوق اولیه، فشار بر وکلای مستقل و بلاتکلیفی طولانی‌مدت بازداشت‌شدگان نیز ابعاد دیگری از نقض حق دفاع و دادرسی عادلانه را آشکار می‌کند. در برابر این روند، تداوم اعتراض به اعدام در زندان‌ها و افزایش حمایت‌های بین‌المللی از زندانیان سیاسی، اهمیت پیگیری مستمر وضعیت حقوق بشر در ایران را برجسته می‌سازد.

به خانواده‌های بازداشت‌شدگان توصیه می‌شود خبر بازداشت عزیزان خود را رسانه‌ای کنید. اطلاع‌رسانی ابزار دفاع شما در مقابل حکومت سرکوبگر است.


🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7