تظاهرات و راهپیمایی در واشنگتن مقابل کنگره آمریکا - سخنرانی ژنرال وسلی کلارک فرمانده سابق ناتو

تظاهرات و راهپیمایی در واشنگتن مقابل کنگره آمریکا - سخنرانی ژنرال وسلی کلارک فرمانده سابق ناتو

تظاهرات و راهپیمایی در واشنگتن مقابل کنگره آمریکا علیه موج اعدام مجاهدین و شورشگران شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵

ژنرال وسلی کلارک – فرمانده نیروهای ناتو در اروپا (۱۹۹۷–۲۰۰۰)

بسیار ممنونم از شما. امروز روز زیبایی است اینجا و شما اینجا هستید در واشنگتن و این روز را زیباتر کردید. از شما ممنونم. من به‌سختی می‌توانم احساساتم را به شما بگویم که چقدر برای من مایه شادی است که اینجا هستم، با دیدن پرچم سه‌رنگ ایران و آنچه که شما از آن مقاومت می‌کنید و حمایت از شورای ملی مقاومت ایران و سازمان مجاهدین. و من می‌دانم که دهها هزار نفر در اروپا و در سرتاسر جهان و شاید صدها هزار نفر و امیدوارم میلیون‌ها نفر که این برنامه را نگاه خواهند کرد، با حضور شما اینجا قوت قلبی به آنها خواهیم داد.

از شما ممنونم. می‌دانید برای ایالات متحده دویست و پنجاهمین سال‌مان را جشن می‌گیریم که بیانیه استقلال‌مان منتشر شد؛ استقلال از انگلستان. سال بسیار مهمی است برای ما. در آن سال آمریکایی‌ها، با تمامی اعتقادات مختلف، کنار هم جمع شدند و گفتند: نه به دیکتاتوری و آری به آزادی و حق تعیین سرنوشت و دموکراسی. این چیزی نیست که شما امروز در ایران دارید. وقتی به ایران نگاه می‌کنم، و من این کشور را برای مدتها تحت‌نظر داشتم، من در مقر فرماندهی ناتو بودم با ژنرال الکساندر هگ در سال ۱۹۷۹، زمانی که شاه سرنگون شد، و ما منتظر این بودیم که دموکراسی در ایران به ظهور برسد، ولی به‌جای آن ما دیدیم که خمینی به قدرت رسید و می‌دانیم که بعد از آن چه اتفاقی افتاد. ولی ایران ملت بزرگی است؛ ملت بزرگی است و تمدن بزرگی که به بند کشیده شده توسط گروهی جنایتکار که ثروت مردم ایران را برای نیاز خودشان استفاده می‌کنند. شما و خانم رجوی و مجاهدین، امید مردم ایران برای تغییر هستید و باید این تغییر را موفق کنید. آزادی‌هایی که برای ما بدیهی است اینجا در ایالات متحده، در ایران وجود ندارد. به‌جای آن، مردم شما تحت رژیمی زجر می‌کشند که به‌طور گسترده افراد را دستگیر می‌کند، افراد را در خیابان به‌قتل می‌رساند، به آنها شلیک می‌کند، شکنجه‌شان می‌کند، اعدام می‌کند و بهترین جوانان کشور را اعدام می‌کند. این یک رژیم مستأصل است. این رژیمی است که دارد از ترس نابود می‌شود. شما و سازمان مجاهدین باید این سرنگونی را محقق کنید.

آن چیزی که بسیار تکان‌دهنده است، اعدام افراد جوان توسط رژیم است. این نباید ادامه پیدا کند. ایالات متحده باید آن را محکوم بکند و تمامی انسانهای آزادیخواه و تمامی حکومتها در سراسر دنیا. این جوانان خواهان ارزش‌ها و حقوقی بودند که بر اساس اعلامیه جهانی حقوق‌بشر، حق تمامی مردم است. آنها خواهان فرصت بودند که بتوانند رشد بکنند، آزادی داشته باشند، آزادی بیان داشته باشند و بتوانند از حقوقی برخوردار باشند که همه در سرتاسر جهان باید از آن برخوردار باشند، ولی توسط این رژیم اعدام شدند و این باید محکوم بشود.

ما هم‌چنین باید توجه کنیم به آنچه که در منطقه اتفاق می‌افتد و باید به ریشه برویم. ریشه چه چیزی؟ ریشه، آن گروهی از جنایتکاران است که با پول نفت مردم ایران زندگی کردند، خودشان را تجهیز کردند تا با این پول موشک بسازند، تلاش کردند برای ساخت سلاح اتمی، موشک ساختند برای گسترش تروریسم و کشتار و قتل‌عام افراد بی‌گناه، برای این‌که قدرت منطقه‌یی بشوند و اقتصاد جهانی را به خطر بیندازند. آنها ریشه این مشکل هستند. من امروز اینجا هستم به‌خاطر این‌که امید دارم به آینده ایران به‌عنوان یک ملت بزرگ و امیدوارم که شما، سازمان مجاهدین خلق ایران، شورای ملی مقاومت و هم‌چنین خانم رجوی، آنچه که در منطقه اتفاق می‌افتد را تغییر بدهید

و ما را از یک بحران جهانی، یک فاجعه جهانی نجات بدهید. قیام دیماه نشان داد که مردم ایران خواهان تغییر هستند. آنها در خیابان‌ها بودند. آنها تظاهرات می‌کردند. این حق مردم است، ولی رژیم ایران گفت نه و آنها را به رگبار بست. هزاران نفر در خیابان‌ها کشته شدند. صدها و هزاران نفر دستگیر شدند. ما نمی‌توانیم این را تحمل کنیم. و امروز ما می‌فهمیم و من فکر می‌کنم که مردم ایران هم این را درک می‌کنند که تظاهرات صرفاً باعث تغییر نمی‌شود. ما در کنار مردم ایران هستیم.

به همین سادگی. واقعیت این است: هیچ کشتی جنگی، هیچ بمب سنگرشکنی، هیچ ناو هواپیمابری کافی نیست. قلب قضیه، ریشه موضوع و بحران، در این رژیم است، در داخل ایران، و این فقط توسط مردم ایران می‌تواند تغییر پیدا کند.

و الآن زمانش فرا رسیده است. ما می‌دانیم که مردم ایران خواهان حکومتی جدید هستند. شما می‌دانید که مردم دنیا از شما حمایت می‌کنند. ما از شما حمایت می‌کنیم به‌خاطر این‌که شما تنها کسانی هستید که می‌توانید تغییر ایجاد کنید. ولی این برعهده مردم ایران است که تغییر ایجاد کنند. ما می‌دانیم که تظاهرات مسالمت‌آمیز سرنگونی نمی‌آورد. باید مقاومت مسلحانه کرد. این جنبش سازمان‌یافته است. در هر شهر و استان وجود دارد. تمامی ملیتها را نمایندگی می‌کند و برنامه درستی را در بهترین زمان ارائه داده است. برنامه ۱۰ ماده‌ای خانم مریم رجوی خواهان یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین از دولت، انتخابات آزاد و دادن تمامی حقوقی است که مردم در سراسر دنیا بر اساس منشور سازمان ملل شایان آن هستند. ما آمریکایی‌ها آنچه که در ایران اتفاق می‌افتد را دنبال می‌کنیم و بسیار تقدیر می‌کنیم از شجاعت شما، از تعهد شما، از استقامت شما و فداکاری زیادی که انجام دادید.

سازمان مجاهدین خلق ایران ۴۷ سال است که علیه این رژیم مقاومت کرده است؛ از دل سرکوب و شکنجه و ترور و شیطان‌سازی و برچسب‌های تروریستی عبور کرده، مقاومت کرده در مقابل تمامی این شدائد. شما آن چیزی هستید که رژیم بیش از هر چیزی از آن می‌ترسد. شما آن مسأله‌ای هستید که رژیم نمی‌تواند تحمل بکند. آنها ممکن است شهرهای موشکی زیر زمین بسازند. می‌توانند شبکه‌های تروریستی خودشان را مخفی کنند، ولی آن چیزی که نمی‌توانند از آن بپوشانند و از آن فرار کنند، عزم، اراده، شجاعت و خشم مردم ایران است. زمان تغییر در ایران فرا رسیده است. شما باید هدایتش بکنید. ما به شما درود می‌فرستیم، ما از شما حمایت می‌کنیم و شما الهام‌بخش مایید. ممنونم.

🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7

رای قاطع پارلمان اروپا با ۵۱۶ رأی مثبت به قطعنامه محکومیت سرکوب و اعدام در ایران

رای قاطع پارلمان اروپا با ۵۱۶ رأی مثبت به قطعنامه محکومیت سرکوب و اعدام در ایران

ظهر امروز اجلاس رسمی پارلمان اروپا در استراسبورگ با اکثریت قریب به‌اتفاق آرا قطعنامه‌ای را در محکومیت سرکوب و اعدام زندانیان سیاسی و معترضان و اقلیتهای مذهبی در ایران به تصویب رساند

این قطعنامه که با ۵۱۶ رأی مثبت، ۱۴ رأی منفی و ۳۹ رأی ممتنع به تصویب رسید، همبستگی خود را با مردم ایران و مبارزه آنها برای آزادی، دموکراسی و حقوق‌بشر ابراز کرده و اعدام مخفیانه مخالفان در مارس و آوریل ۲۰۲۶ را محکوم و به شجاعت قابل توجه اعدام‌شدگان ادای احترام می‌کند.

قطعنامه خواستار توقف فوری اعدامها و آزادی فوری و بی‌قید و شرط همه زندانیان سیاسی است.

پارلمان اروپا از کشورهای عضو می‌خواهد که دادگاهی برای رژیم ایران ایجاد کنند تا حسابرسی از حکومت ایران را بر اساس اصل صلاحیت جهانی در دادگاه‌های اروپایی پیگیری کند.

قطعنامه‌ پارلمان اروپا هشدار داده است که این سرکوب‌ها می‌تواند جنایت علیه بشریت به‌حساب بیاید.

این قطعنامه از اتحادیه اروپا می‌خواهد تحریم‌ها علیه مقامات رژیم ایران که مسئول سرکوب هستند، از جمله قوه قضاییه، اداره زندان‌ها، سپاه پاسداران و نهادهای مرتبط با ولی‌فقیه رژیم را گسترش دهد. از کشورهای عضو می‌خواهد که نمایندگی‌های دیپلماتیک رژیم ایران را مرتبط با سرکوب فراکشوری تعطیل کنند و شکاف‌های موجود در اجرای تحریم‌ها را پر نمایند قطعنامه پارلمان اروپا قطع اینترنت در ایران را محکوم و از اتحادیه اروپا و کشورهای همفکر می‌خواهد که ابزارهایی برای دسترسی امن به اینترنت در اختیار مردم ایران قرار دهند.

🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7

برگزاری میز کتاب و اکسیون ایرانیان آزاده در همبستگی با قیام سراسری در شارل میشل پاریس و آخن آلمان

      برگزاری میز کتاب و اکسیون ایرانیان آزاده در همبستگی با قیام سراسری در شارل میشل پاریس و آخن آلمان

                   شارل میشل پاریس - برگزاری میز کتاب در همبستگی با قیام سراسری - ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵

آخرن - آلمان - میز کتاب و اکسیون ایرانیان آزاده و حامیان مقاومت - ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵

🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7

اعدام مخفیانه دو زندانی سیاسی کرد بنامهای رامین زله و کریم معروف‌پور در زندان نقده بدون اطلاع رسانی به خانواده هایشان

اعدام مخفیانه دو زندانی سیاسی کرد بنامهای رامین زله و کریم معروف‌پور  در زندان نقده

خانواده این دو زندانی سیاسی از اطلاع‌رسانی محروم بودند

بامداد چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، حکم اعدام دو زندانی سیاسی کُرد، رامین زله و کریم معروف‌پور، در زندان مرکزی نقده به‌صورت مخفیانه اجرا شد؛ اقدامی که به گفته منابع حقوق بشری بدون اطلاع خانواده‌ها و محروم کردن آنان از حق آخرین ملاقات انجام گرفته است.

بر اساس گزارش منتشرشده این دو زندانی که هر دو اهل شهرستان نقده بودند، پیش‌تر در یک پرونده مشترک از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد به اتهام «بغی از طریق عضویت در حزب دمکرات کردستان ایران» به اعدام محکوم شده بودند.

هم‌زمان با اجرای حکم، رسانه رسمی قوه قضاییه، خبرگزاری میزان، با انتشار بیانیه‌ای اعدام این دو زندانی را تأیید کرد و اتهامات آنان را «عضویت در گروه‌های کردی، قیام مسلحانه و اقدام به ترور» عنوان کرد. با این حال، نهادهای حقوق بشری بار دیگر نسبت به استفاده از اعترافات اجباری و روندهای قضایی غیرشفاف در پرونده‌های سیاسی، به‌ویژه در مناطق کُردنشین، ابراز نگرانی کرده‌اند.

رامین زله در مرداد ۱۴۰۳ توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت و پس از حدود ۵۰۷ روز بازداشت و بلاتکلیفی، به اعدام محکوم شد. بنا بر گزارش‌ها، جلسه رسیدگی به پرونده او تنها چند دقیقه طول کشیده و بدون حضور وکیل انتخابی‌اش برگزار شده بود. حکم اعدام وی نیز در آذرماه سال گذشته در زندان به او ابلاغ شد.

کریم معروف‌پور، ۲۹ ساله و اهل نقده، نیز پیش‌تر در فروردین ۱۴۰۰ در شهر سردشت بازداشت شده بود. او هنگام بازداشت به‌شدت مورد ضرب‌وجرح قرار گرفته و برای مدت طولانی در وضعیت بی‌خبری و بدون ارتباط با خانواده نگهداری شده بود. وی نیز در نهایت در همان پرونده مشترک همراه با رامین زله به اعدام محکوم شد.

لازم به یادآوری است که دژخیمان حاکم بر میهن در سایه جنگ و بی ثباتی در منطقه برای رویارویی با قیام و خیزش مردم اقدام به اعدام گسترده زندانیان سیاسی می زنند.

🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7

اسامی ۸ مجاهد دیگر از شهیدان قیام دیماه ۱۴۰۴

 

اسامی ۸ مجاهد دیگر از شهیدان قیام دیماه ۱۴۰۴

شهادت ۳ مجاهد دیگر از مفقودان مجاهدین در قیام دیماه پس از ۴ ماه قطعی شد

• مجاهد شهید محمدصادق علوی‌نژاد ۳۵ ساله، کارشناسی ارشد برق، شهادت در درگیری با مزدوران در ۱۸دی ۱۴۰۴ در خیابان انقلاب تهران
• مجاهد شهید رضا وقفی‌روان ۴۴ ساله، شهادت در درگیری با مزدوران در ۲۰ دی ۱۴۰۴ در شهر ری
• مجاهد شهید مهسا جلیلیان ۳۰ ساله، شهادت با شلیک مستقیم مزدوران دشمن در ۱۹دی۱۴۰۴ در اسلام‌آباد غرب

از این پیش‌تر، علاوه بر اسامی اعلام شده توسط سازمان مجاهدین خلق ایران از ۲۵ دی تا ۹ بهمن ۱۴۰۴، شهادت ۵ مجاهد نیز در لیست اسامی منتشر شده توسط دفتر پزشکیان در ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ تأیید و منتشر شده بود. اسامی آنها به شرح زیر است

• مجاهد شهید مصطفی عزیزی ۴۶ ساله، شهادت در جریان تسخیر کلانتری واوان در ۱۸ دی۱۴۰۴ در اسلامشهر تهران
• مجاهد شهید مجید خوشه‌چین ۴۰ ساله، شهادت در جریان تسخیر کلانتری واوان در ۱۸ دی۱۴۰۴ در اسلامشهر تهران
• مجاهد شهید رامتین میرزا دخت، ۱۸ ساله شهادت در جریان تسخیر کلانتری واوان در ۱۸ دی۱۴۰۴ در اسلامشهر تهران
• مجاهد شهید عرشیا براری ۲۱ ساله، دانشجو و ورزشکار رشته کاراته دارای مدال قهرمانی، شهادت در جریان تسخیر کلانتری سبزه‌میدان در زنجان در ۱۸ دی ۱۴۰۴
• مجاهد شهید علیرضا به‌گزین ۳۰ ساله کارگر کابینت سازی، شهادت در جریان تسخیر کلانتری سبزه‌میدان در زنجان در ۱۸ دی ۱۴۰۴

🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7

کتاب نسل کشی مجاهدین – قتل عام ۶۷ در شهرستانها توسط خمینی ضد بشر - روایتی از ابعاد گسترده قتل‌عام زندانیان سیاسی در شهرهای مختلف ایران است

کتاب نسل کشی مجاهدین – قتل عام ۶۷ در شهرستانها توسط خمینی ضد بشر - روایتی از ابعاد گسترده قتل‌عام زندانیان سیاسی در شهرهای مختلف ایران است

کتاب «نسل کشی مجاهدین ـ قتل عام ۶۷ در شهرستانها» روایتی از ابعاد گسترده قتل‌عام زندانیان سیاسی در شهرهای مختلف ایران است؛ جنایتی که تنها به چند زندان شناخته‌شده محدود نبود و سراسر ایران را دربر گرفت.

دیباچه کتاب «نسل کشی مجاهدین ـ قتل عام ۶۷ در شهرستانها» به سخنی از رهبر مقاومت، مسعود رجوی، اختصاص یافته است:

«رسیدگی به نسل‌ کشی و جنایت علیه بشریت در قتل عام زندانیان در سال ۶۷ باید علاوه بر گوهردشت به همه زندان‌های خمینی و خامنه‌ای در سراسر ایران از سال ۶۰ تا کنون تعمیم پیدا کند. وعده ما و فرزندان رشید ایران، با سردمداران و جلادان و دژخیمان و مزدوران این رژیم، عدالت در دادگاه خلق بپاخاسته ایران است.»
(رهبر مقاومت مسعود رجوی، ۲۸ مهر ۱۴۰۰)

همچنین در پشت جلد کتاب، بخشی از سخنان رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت، مریم رجوی، در کنفرانس بین‌المللی درباره قتل‌عام شدگان آمده است؛ سخنانی که یاد و نام قهرمانان قتل‌عام ۶۷ در شهرهای مختلف ایران را زنده می‌کند:

«قهرمانان قتل عام شده، امروز جسم شان در میان ما نیست، مزارشان ناپیداست، فهرست نام هایشان پنهان است، سخن گفتن از قصه خونین شان ممنوع است و پرس و جو از سرنوشت شان جرم است. اما سرود سرخ شان هم چنان در ضمیرها و قلب ها جاری است.

در آن چند ماهه خونین سال ۶۷، مطابق فهرستی که در کتابی به نام جنایت علیه بشریت از سوی سازمان مجاهدین خلق ایران منتشر شده، اعدام خواهران و برادران ما در ۱۱۰ شهر ایران صورت گرفته است. حالا همان شهرهای بی نام و نشان میعادگاه قیام ها هستند و همان شهرهای سرکوب شده، شهرهای شورشی شده اند.

به گوهردشت کرج نگاه کنید. سی سال پیش همین جا بود که زندانیان سیاسی مقاوم را در صف های طولانی به سوی سالن های حلق آویز می بردند. اما سه هفته پیش، گوهردشت کرج، میدان رزم و قیام جوانان دلیر و کانون های شورشی بود.

در شاپور جدید اصفهان، در شاهین شهر، در ایذه و دزفول و اهواز، در ملایر و بانه و ارومیه، و در زاهدان و بندرعباس و کازرون و اراک، مردم به یاد می آورند که چه قهرمانانی در این جا یا آن جا بر سر دار رفتند. به یاد می آورند که چرا جان خود را فدا کردند، آرمان شان چه بود و چرا بر سر موضع خود تا آخر ایستادند؟

شهر آران کاشان، فرزند خود دکتر منصور پایدار را به یاد می آورد که از هر فرصتی برای درمان رایگان مردم فقیر و محروم استفاده می کرد، و وقتی که می خواست به ارتش آزادی بپیوندد، اسیر شد و در سال ۶۷ به شهادت رسید.

شاهرود به یاد «محمود حسنی» است که در زندان می سرود: «وقتی که شب هنگام، شهاب روشنی را در آسمان دیدی، از یاد مبر شعله های سرکشی را که در شب های سرد اوین خاموش گشتند».

شیراز، فاطمه زارعی کاندیدای مجاهدین در نخستین انتخابات مجلس را در یاد خود دارد.

ماهیدشت کرمانشاه به یاد داریوش رضایی است که از شکنجه گاه دیزل آباد فرار کرد، اما دوباره دستگیر شد و همراه با مجاهد خلق بهزاد پور نوروز از فرزندان ایلام، در سال۶۷ به شهادت رسید.

اصفهان فریبا عمومی را به یاد دارد.

شهر آستارا محمدرضا سرادار رشتی و رضوان شهر، حوریه رمضانی نژاد را به خاطر می آورد.

شهر محلات از پرویز سلیمی، شهر قم از عفت اسدی، ساوه از آذر کوثری، بروجرد از جمشید اسدی و لاهیجان از محمد سمیع زاده، خاطره ها در دل دارد.

شهر خوی اشرف معزی و نقده بهمن شاکری را به یاد می آورد که در میان هموطنان کرد و هموطنان ترک محبوب بود. و مسجد سلیمان، علی صالحی و ایذه ناهید کیکاووس نژاد را هرگز از یاد نمی برد.

همین نام ها و یادهاست که در وجدان تاریخی جامعه ما و در دل شهرها و روستاهای ما، روح ناآرام قیام و مقاومت را به ودیعه گذاشته است و مایه و انگیزش آزادی حتمی میهنمان ایران است.

من بارها از زندانیان از بند رسته شنیده ام که این مجاهدین دلیر چطور در شرایط سخت و طاقت فرسا در همان لحظه هایی که آرمان هرکس و انتخاب های او به آزمون کشیده می شد، درست در همان شرایط مسعود را انتخاب می کردند، در برابر شکنجه گران و جالدان، به مسعود درود می فرستادند و با نام او بر تیرک اعدام بوسه می زدند.

آن ها در تکرار این سرخ ترین نام زمانه ما، بی شک پیامی داشته و دارند. پیام شان این است که ای نسل هایی که پس از ما می آیید، ای جوانانی که داستان تمام نشده ما را می شنوید، راه و آرمان مسعود را در پیش بگیرید!

راه نبرد برای جامعه یی عاری از ستم و بهره کشی، عاری از اختناق و استبداد و عاری از جهل و فریب. و راه و آرمانی که با کلمه مقدس آزادی معنی می شود.

رئیس جمهور برگزیده مقاومت، مریم رجوی
سخنرانی در کنفرانس بین المللی درباره قتل عام شدگان ـ ۳ شهریور ۱۳۹۷» کتاب نسل کشی مجاهدین، قتل عام ۶۷ در شهرستانها از انتشارات سازمان مجاهدین خلق ایران در این لینک در دسترس شماست

🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7

نامه ۳۰۹ شخصیت سیاسی و حقوق‌بشری به دبیرکل سازمان ملل؛ فراخوان برای توقف اعدام‌ها در ایران

نامه سرگشاده ۳۰۹ شخصیت سیاسی و حقوقی و مدافع حقوق بشر به دبیرکل سازمان ملل درباره تشدید اعدام‌های سیستماتیک و جنایت‌های سبعانه در ایران و فراخوان به اقدام فوری سازمان ملل برای توقف اعدامها در ایران

لینک منبع - کلیپ - نامه ۳۰۹ شخصیت بین المللی 

رئیس کانون وکلای بین‌المللی، رئیس کمیته حقوق بشر پارلمان انگلیس، رئیس پیشین دیوان بین‌المللی جنایی، دو تن از رؤسای سابق شورای حقوق بشر سازمان ملل، رئیس پیشین دادگاه بدوی اتحادیه اروپا، رئیس پیشین دادگاه بین آمریکایی، ۵۶ مقام سابق سازمان ملل از جمله ۲۶ گزارشگر ویژه در میان امضاء کنندگان هستند

ابعاد اعدام‌ها به سطحی رسیده که در چهار دهه گذشته سابقه نداشته است، آنچه موجب نگرانی است اعدام هدفمند زندانیان سیاسی و معترضان است

دست‌کم هشت زندانی سیاسی صرفاً به دلیل وابستگی به سازمان مجاهدین خلق ایران اعدام شده‌اند، در حالی که دست‌کم ۱۱ نفر دیگر اکنون بر مبنای اتهاماتی مشابه در معرض اعدام قرار دارند

این موج اعدام‌ها را نمی‌توان از فرهنگ مصونیت از مجازات که ریشه در قتل‌عام سال ۱۹۸۸ دارد؛ جدا دانست، زمانی که حدود ۳۰هزار زندانی سیاسی به‌طور فراقضایی اعدام یا بطور قهری ناپدید شدند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل درباره ایران در سال ۲۰۲۴ نتیجه گرفت که این جنایت‌ها، جنایت‌ علیه بشریت و نسل‌کشی محسوب می‌شوند

رئیس قضائیه رژیم به قضات دستور داد که در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات «هیچ رحمی» نشان ندهند. طبق برآورد هیئت حقیقت‌یاب بین المللی بیش از ۵۰ هزار معترض بازداشت شده‌اند

ما همبستگی خود را با کارزار «نه به اعدام» در زندان‌های ایران و با کارزار «نه به حاکمیت اعدام‌کنندگان، آری به جمهوری دموکراتیک در ایران» اعلام می‌کنیم

امضاء کنندگان به دبیرکل فراخوان می‌دهند که از رژیم ایران بخواهد اعدام‌ها را متوقف کند، همه زندانیان سیاسی را فوراً و بدون قید و شرط آزاد و دسترسی به اینترنت را برقرار کند

سکوت در برابر این جنایت‌ها تنها به تقویت مصونیت از مجازات می‌انجامد. ما به رهبری شما چشم دوخته‌ایم تا اطمینان حاصل شود که سازمان ملل برای جلوگیری از از دست رفتن جان‌های بیشتر، قاطعانه اقدام می‌کند

از کشورهای عضو ملل متحد می‌خواهیم توصیه‌های گزارش ۲۰۲۴ گزارشگر ویژه از جمله ایجاد یک سازوکار بین‌المللی و استفاده از صلاحیت قضایی جهانی برای پاسخ‌گو کردن مسئولان این جنایتها را اجرا کنند

از کشورهای عضو می‌خواهیم تعاملات دیپلماتیک و اقتصادی با رژیم ایران را به توقف قابل راستی‌آزمایی اعدام‌ها و بهبودهای قابل سنجش در وضعیت حقوق بشر مشروط کنند

نامه سرگشاده ۳۰۹ شخصیت سیاسی و حقوقی و مدافع حقوق‌بشر به دبیرکل سازمان ملل 

آقای آنتونیو گوترز، دبیرکل سازمان ملل متحد،

ما این نامه را به‌منظور ابراز نگرانی عمیق خود نسبت به استفاده شتاب‌گرفته از مجازات اعدام در ایران، به‌عنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی، می‌نویسیم. از زمان آغاز خصومت‌های منطقه‌ای در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، مقامات ایرانی از بی‌ثباتی تشدیدشده سوءاستفاده کرده‌اند تا کارزاری هماهنگ از بازداشت‌های گسترده، شکنجه و کشتار مورد تأیید حکومت را، در نقض آشکار حقوق بین‌الملل بشر، تشدید کنند و هم‌زمان دسترسی عموم مردم به اینترنت را قطع کرده‌اند.

ابعاد اعدام‌ها به سطحی رسیده است که در چهار دهه گذشته سابقه نداشته است. آنچه موجب نگرانی است، اعدام هدفمند زندانیان سیاسی و معترضان است. از ۱۹ مارس ۲۰۲۶ تاکنون، ده‌ها نفر پس از روندهایی که آشکارا حتی حداقل استانداردهای دادرسی عادلانه را رعایت نمی‌کرده‌اند، به‌طور خودسرانه اعدام شده‌اند. بسیاری از آنان بر اساس اتهامات مبهم مربوط به «امنیت ملی» محکوم شده‌اند. دست‌کم هشت زندانی سیاسی صرفاً به دلیل وابستگی به سازمان مجاهدین خلق ایران اعدام شده‌اند، در حالی که دست‌کم ۱۱ نفر دیگر اکنون بر مبنای اتهاماتی مشابه در معرض اعدام قرار دارند. افراد دیگری نیز به دلیل شرکت در اعتراضات، با اتهاماتی مانند بغی، یعنی «شورش مسلحانه»، پس از محاکمه‌های شتاب‌زده اعدام شده‌اند.

مقام‌های ارشد آشکارا به این فضای سرکوب دامن زده‌اند. چنان‌که هیأت مستقل بین‌المللی حقیقت‌یاب درباره ایران در گزارش خود مستند کرده است، دادستان کل اعلام کرد که همه معترضان مرتکب محاربه شده‌اند؛ اتهامی که مجازات آن اعدام است. در همین حال، رئیس قضاییه رژیم به قضات دستور داد که در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات «هیچ رحمی» نشان ندهند. طبق برآورد هیأت حقیقت‌یاب بین‌المللی، بیش از ۵۰ هزار معترض بازداشت شده‌اند.

این موج اعدام‌ها را نمی‌توان از فرهنگ مصونیت از مجازات در ایران جدا دانست؛ فرهنگی که ریشه در قتل‌عام سال ۱۹۸۸ دارد؛ زمانی که حدود ۳۰ هزار زندانی سیاسی به‌طور فراقضایی اعدام یا به‌طور قهری ناپدید شدند. گزارشگر ویژه سازمان ملل درباره ایران در سال ۲۰۲۴ نتیجه گرفت که این جنایت‌ها، جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی محسوب می‌شوند.

ما همبستگی خود را با کارزار «نه به اعدام» در زندان‌های ایران و با کارزار «نه به حاکمیت اعدام‌کنندگان، آری به جمهوری دموکراتیک در ایران» اعلام می‌کنیم.

با توجه به فوریت وضعیت، از ایران بخواهید اعدام‌ها را متوقف کند، همه زندانیان سیاسی را فوراً و بدون قید و شرط آزاد سازد و دسترسی به اینترنت را برقرار کند.

سکوت در برابر این جنایت‌ها تنها به تقویت مصونیت از مجازات می‌انجامد. ما به رهبری شما چشم دوخته‌ایم تا اطمینان حاصل شود که سازمان ملل برای جلوگیری از از دست رفتن جان‌های بیشتر، قاطعانه اقدام می‌کند.

ما از کشورهای عضو سازمان ملل می‌خواهیم توصیه‌های گزارش سال ۲۰۲۴ گزارشگر ویژه، از جمله ایجاد یک سازوکار بین‌المللی و استفاده از صلاحیت قضایی جهانی برای پاسخ‌گو کردن مسئولان این جنایت‌ها را اجرا کنند. همچنین از آنان می‌خواهیم تعاملات دیپلماتیک و اقتصادی با ایران را به توقف قابل راستی‌آزمایی اعدام‌ها و بهبودهای قابل سنجش در وضعیت حقوق بشر مشروط کنند.

رونوشت به:

· کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

· رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد

· رئیس شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد

· کشورهای عضو و ناظر شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد

· ریاست شورای اروپا

· گزارشگر ویژه سازمان ملل درباره وضعیت حقوق بشر در ایران

· رئیس هیأت مستقل بین‌المللی حقیقت‌یاب درباره ایران

· مشاور ویژه سازمان ملل در زمینه پیشگیری از نسل‌کشی

· رویه‌های ویژه مرتبط سازمان ملل متحد

اسامی شماری از امضا کنندگان:

۱. لرد دیوید آلتون ـ رئیس کمیسیون حقوق بشر مجلس انگلستان

۲. مارک الیس ـ مدیر اجرایی کانون وکلای بین‌المللی

۳. روت دریفوس ـ رئیس‌جمهور سابق سوئیس

۴. روان ویلیامز ـ اسقف اعظم کانتربری (۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲)

۵. چری بلر ـ بنیانگذار «بنیاد چری بلر برای زنان»؛ همسر نخست‌وزیر سابق انگلستان

۶. یواخیم روکر ـ رئیس شورای حقوق بشر سازمان ملل (۲۰۱۵)؛ سفیر و نماینده دائم آلمان در سازمان ملل در ژنو (۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶)

۷. سانگ-هیون سونگ ـ رئیس دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵)

۸. سلیمان پاسی ـ رئیس سابق شورای امنیت سازمان ملل متحد؛ رئیس سابق سازمان امنیت و همکاری در اروپا؛ وزیر خارجه سابق بلغارستان

۹. استیون رپ ـ دادستان دادگاه ویژه سازمان ملل برای سیرالئون (۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹)؛ سفیر سابق آمریکا برای عدالت کیفری جهانی

۱۰. جاوید رحمان ـ گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران (۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴)

۱۱. آن رمبرگ ـ قاضی دادگاه اروپایی حقوق بشر؛ عضو هیأت‌مدیره آژانس حقوق اساسی اتحادیه اروپا

۱۲. اولکساندرا ماتویچوک ـ برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۲؛ رئیس مرکز آزادی‌های مدنی

۱۳. جودی ویلیامز ـ برنده جایزه صلح نوبل ۱۹۹۷

۱۴. مود د بوئر-بوکیچیو ـ گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد فروش و بهره‌برداری جنسی از کودکان (۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰)؛ معاون سابق دبیرکل شورای اروپا

۱۵. کریستینا بلک‌لاوز ـ رئیس کانون وکلای انگلستان و ولز (۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹)

۱۶. گرت ایوانز ـ وزیر خارجه سابق استرالیا؛ عضو سابق کمیته مشورتی دبیرکل سازمان ملل متحد در مورد نسل‌کشی

۱۷. هاینر بیلفلت ـ گزارشگر ویژه سابق سازمان ملل در مورد آزادی مذهب یا عقیده (۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶)

۱۸. ریچارد گلدستون ـ قاضی سابق دادگاه قانون‌اساسی آفریقای جنوبی؛ دادستان‌کل سابق دادگاه جنایی بین‌المللی ملل متحد برای یوگسلاوی سابق و رواندا

۱۹. دیوید کرین ـ اولین دادستان دادگاه ویژه سازمان ملل برای سیرالئون

۲۰. رابرت گلدمن ـ رئیس فعلی کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان (ICJ)؛ رئیس سابق و عضو کمیسیون بین‌آمریکایی حقوق بشر

۲۱. لیلا نادیا سادات ـ مشاور ویژه دادستان دیوان بین‌المللی کیفری در زمینه جنایت علیه بشریت (۲۰۱۲ تا ۲۰۲۳)

۲۲. مایک اسمیت ـ رئیس سابق کمیسیون تحقیق سازمان ملل در مورد حقوق بشر در اریتره؛ مدیر اجرایی سابق کمیسیون اجرایی مبارزه با تروریسم سازمان ملل

۲۳. باربارا لوخ‌بیلر ـ عضو کمیته ناپدیدشدن‌های قهری سازمان ملل

۲۴. ایرمگارد گریس ـ رئیس دادگاه عالی اتریش (۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱)

۲۵. مارک بوسوییت ـ رئیس دادگاه قانون اساسی بلژیک (۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴)

۲۶. روی مانوئل جنس مورا راموس ـ قاضی دادگاه اتحادیه اروپا (۱۹۹۵ تا ۲۰۰۳)؛ رئیس دادگاه قانون اساسی پرتغال (۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲)

۲۷. لورنس بورگورگ-لارسن ـ رئیس سابق دادگاه قانون اساسی آندورا (۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶)؛ استاد حقوق در دانشگاه سوربن

۲۸. یان پرونک ـ نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در سودان (۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶)؛ دستیار دبیرکل سازمان ملل متحد (۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶)

۲۹. ینس مدویگ ـ رئیس سابق کمیته علیه شکنجه سازمان ملل؛ مدیر دفتر سازمان ملل در بلگراد (۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸)؛ دبیرکل شورای بین‌المللی توانبخشی برای قربانیان شکنجه (۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴)

۳۰. آنا برایان نوگررس ـ گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد حق حریم خصوصی (۲۰۲۱ تا کنون)

۳۱. خوزه لوئیس دا کروز ویلاسا ـ رئیس دادگاه بدوی جوامع اروپایی (۱۹۸۹ تا ۱۹۹۵)؛ قاضی دیوان دادگستری اتحادیه اروپا (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸)

۳۲. اسکار آریاس سانچز ـ رئیس‌جمهور کاستاریکا (۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ و ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰)؛ برنده جایزه صلح نوبل

۳۳. مانتاس آدومناس ـ دبیرکل جامعه دموکراسی‌ها

۳۴. استفانی وولف ـ استاد علوم سیاسی و فلسفه دانشگاه وبر استیت؛ نایب‌رئیس اول انجمن بین‌المللی محققان نسل‌کشی (۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵)

۳۵. پاتریک کندی ـ نماینده کنگره آمریکا (۱۹۹۵ تا ۲۰۱۱)

۳۶. لیو تورز ـ مدیر اجرایی سابق مرکز صلح نوبل؛ دبیرکل سابق سازمان کمک‌های مردمی نروژ

۳۷. مایکل کوپر ـ مدیر اجرایی انجمن آمریکایی حقوق بین‌الملل

۳۸. جیمز گلدستون ـ مدیر اجرایی ابتکار عدالت جامعه باز

۳۹. ارکی تومی‌یویا ـ وزیر خارجه فنلاند (۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵)

۴۰. دایان اورنتلیچر ـ کارشناس مستقل سازمان ملل در مبارزه با مصونیت از مجازات (۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴)؛ استاد حقوق کالج حقوق واشنگتن دانشگاه آمریکایی

۴۱. آندرس ویکمن ـ معاون دبیرکل سازمان ملل (۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷)؛ عضو سابق پارلمان اروپا؛ عضو سابق پارلمان سوئد؛ دبیرکل صلیب سرخ سوئد و رئیس کمیسیون امدادرسانی صلیب سرخ بین‌المللی

۴۲. الیزابت راسموسون ـ معاون سابق دبیرکل سازمان ملل متحد؛ دبیرکل سابق شورای پناهندگان نروژ

۴۳. کریس سیدوتی ـ عضو کمیسیون مستقل بین‌المللی تحقیق سازمان ملل متحد در مورد سرزمین‌های اشغالی فلسطین؛ عضو سابق هیأت حقیقت‌یاب بین‌المللی مستقل سازمان ملل متحد در مورد میانمار؛ کمیسر حقوق بشر استرالیا (۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰)؛ کمیسر اصلاحات قانونی استرالیا (۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵)

۴۴. جرالد استابروک ـ دبیرکل سازمان جهانی علیه شکنجه

۴۵. ولفگانگ شومبورگ ـ قاضی دادگاه کیفری بین‌المللی سازمان ملل برای یوگسلاوی سابق (۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸)؛ قاضی سابق دادگاه کیفری بین‌المللی سازمان ملل برای رواندا

۴۶. یاکین ارتورک ـ گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد خشونت علیه زنان (۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹)؛ مدیر بخش سازمان ملل متحد برای پیشرفت زنان (۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱)

۴۷. مونیکا پلاتک ـ کارشناس سازمان ملل در بررسی وضعیت حقوق بشر در بلاروس (۲۰۲۳ تا کنون)

۴۸. ویلیام شاباس ـ رئیس کمیسیون مستقل تحقیق سازمان ملل متحد در مورد مناقشه ۲۰۱۴ غزه (۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵)؛ رئیس انجمن بین‌المللی دانشمندان نسل‌کشی (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱)؛ رئیس مؤسسه تحقیقات جنایی بین‌المللی (۲۰۲۱ تا کنون)

۴۹. هانس کورل ـ قاضی سابق استیناف؛ قائم‌مقام دبیرکل ملل متحد در امور قانونی و در شورای قانونی ملل متحد (۱۹۹۴ تا ۲۰۰۴)

۵۰. هلن کلر ـ قاضی دادگاه حقوق بشر اروپا (۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰)

۵۱. طاهر بومدرا ـ مدیر بنیاد عدالت برای قربانیان قتل‌عام ۱۹۸۸ در ایران؛ رئیس سابق حقوق‌بشر هیأت مساعدت ملل متحد در عراق؛ نماینده سابق کمیساریای عالی حقوق‌بشر در عراق

۵۲. کارن اسمیت ـ مشاور ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در مسئولیت حفاظت (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱)

۵۳. کاترین ون د هینینگ ـ عضو کمیته مشورتی شورای حقوق بشر سازمان ملل

۵۴. کریستین توموشات ـ رئیس دادگاه سازش و داوری (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹)؛ عضو کمیته حقوق بشر سازمان ملل (۱۹۷۷ تا ۱۹۸۶)؛ عضو و رئیس کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل (۱۹۸۵ تا ۱۹۹۶)

۵۵. کلودیو گروسمن ـ عضو کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل (۲۰۱۶ تا کنون)؛ رئیس کمیته پیش‌نویس حقوق بین‌الملل سازمان ملل (۲۰۱۹)؛ رئیس مؤسسه بین‌آمریکایی حقوق بشر (۲۰۱۴ تا کنون)؛ مشاور ویژه دادستان دادگاه کیفری بین‌المللی (۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴)؛ رئیس کمیسیون بین‌آمریکایی حقوق بشر (۱۹۹۶ و ۲۰۰۱)؛ رئیس کمیته سازمان ملل متحد علیه شکنجه (۴ دوره، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵)

۵۶. الکس نیو ـ عضو ارشد دانشکده تحصیلات تکمیلی امور عمومی و بین‌الملل دانشگاه اتاوا؛ دبیرکل سابق سازمان عفو بین‌الملل کانادا

۵۷. خوزه آلوارز ـ رئیس پیشین انجمن حقوق بین‌الملل آمریکا

۵۸. مایکل لینک ـ گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق بشر در سرزمین‌های فلسطین (۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲)

۵۹. ملیسا اوپرتی ـ عضو، رئیس و گزارشگر گروه کاری سازمان ملل در مورد تبعیض علیه زنان و دختران (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۳)

۶۰. لینکلن بلومفیلد ـ دستیار وزیر امور خارجه آمریکا در امور نظامی ـ سیاسی (۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵)

۶۱. جان متر ـ برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۰۶

۶۲. کیت مکینتاش ـ معاون ثبت دادگاه کیفری بین‌المللی سازمان ملل برای یوگسلاوی سابق (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷)

۶۳. سوسن اکرم ـ مدیر مرکز بین‌المللی حقوق بشر، دانشکده حقوق دانشگاه بوستون

۶۴. لیندسی هریس ـ استاد حقوق و مدیر کلینیک بین‌المللی حقوق بشر، دانشکده حقوق دانشگاه سانفرانسیسکو

۶۵. ریچارد ویلسون ـ استاد و مدیر مشترک ابتکار حقوق بشر دانشگاه پرینستون

۶۶. بتسی پاپکن ـ مدیرعامل مرکز حقوق بشر دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، دانشکده حقوق

۶۷. دیوید سایمون ـ مدیر برنامه مطالعات نسل‌کشی در دانشگاه ییل

۶۸. پال نرس ـ برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۰۱؛ رئیس دانشگاه بریستول

۶۹. سیسیلیا مدینا کویروگا ـ رئیس سابق دادگاه حقوق بشر بین‌آمریکایی

۷۰. الیزابت وارد ـ مدیر اجرایی مؤسسه حقوق بین‌الملل حقوق بشر، دانشکده حقوق دانشگاه دی‌پال

۷۱. هانا گری ـ مدیر اجرایی مؤسسه پرامیس برای حقوق بشر در دانشگاه یو سی ال ای

۷۲. جان تورپی ـ استاد جامعه‌شناسی و تاریخ در مرکز تحصیلات تکمیلی دانشگاه شهری نیویورک؛ مدیر مؤسسه رالف بانچ برای مطالعات بین‌المللی در دانشگاه شهری نیویورک

۷۳. ژوزف عزیزی ـ قاضی سابق دادگاه عمومی اتحادیه اروپا (۱۹۹۵ تا ۲۰۱۳)

۷۴. رالف مایکلز ـ مؤسسه حقوق خصوصی تطبیقی و بین‌المللی ماکس پلانک و دانشگاه کوئین مری لندن

۷۵. ریچارد ویلسون ـ استاد بازنشسته حقوق؛ مدیر مؤسس کلینیک حقوق بین‌الملل حقوق بشر، دانشکده حقوق واشینگتن دانشگاه امریکن

۷۶. جیمز سیلک ـ استاد حقوق بشر بالینی، کلینیک بین‌المللی حقوق بشر دانشکده حقوق ییل؛ مدیر مرکز حقوق بشر بین‌المللی دانشکده حقوق ییل

۷۷. الیزابت براندیج ـ استاد حقوق و مدیر کلینیک عدالت جنسیتی، دانشکده حقوق دانشگاه کرنل

۷۸. مایکل لیساندر فرموث ـ استاد حقوق اساسی و بشر دانشگاه وین؛ مدیر مؤسسه حقوق اساسی و بشر لودویگ بولتزمن

۷۹. ریچل ون‌لندینگهام ـ سرهنگ دوم نیروی هوایی ایالات متحده؛ استاد حقوق دانشکده حقوق ساوت‌وسترن لس‌آنجلس

۸۰. شارون دیویس ـ شناگر برنده مدال المپیک؛ عضو مجلس اعیان انگلستان

۸۱. مدلین ریس ـ دبیرکل سابق اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی

۸۲. کنت بلک‌ول ـ سفیر آمریکا در کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل (۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳)؛ معاون وزیر مسکن و توسعه شهری

۸۳. کوین جان هلر ـ استاد حقوق بین‌الملل و امنیت، دانشگاه کپنهاگ

۸۴. کلاوس راکویتز ـ مدیر سابق آکادمی بین‌المللی اصول نورنبرگ

۸۵. خوان گارسز ـ مشاور رئیس‌جمهور سابق شیلی سالوادور آلنده؛ رئیس بنیاد اسپانیایی «پرزیدنت آلنده»

۸۶. سندی پاپاس ـ رئیس سنای مینه‌سوتا (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷)؛ عضو سنای مینه‌سوتا

۸۷. زوریتسا ماریچ-جورجویچ ـ سفیر مونته‌نگرو در شورای حقوق بشر سازمان ملل (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸)

۸۸. تریسی ادواردز ـ بنیانگذار انجمن «میدن فاکتور»

۸۹. جوانا چری ـ رئیس سابق کمیته مشترک حقوق بشر پارلمان انگلستان

۹۰. جسیکا پیک ـ دستیار مدیر مؤسسه وعده برای حقوق بشر، دانشکده حقوق دانشگاه لس‌آنجلس

۹۱. جری وایت ـ استاد افتخاری جامعه‌شناسی دانشگاه وسترن؛ مدیر کنسرسیوم تحقیقات سیاست بومیان

۹۲. جرمی سارکین ـ رئیس و گزارشگر کارگروه سازمان ملل در مورد ناپدیدشدگان اجباری (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴)

۹۳. جنیفر راسموسن ـ مدیر اجرایی مرکز عدالت و پاسخگویی

۹۴. اینگرید بتانکور ـ نامزد ریاست‌جمهوری کلمبیا

۹۵. هوارد موریسون ـ رئیس بخش استیناف دادگاه کیفری بین‌المللی (ICC) (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸ و ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱)؛ قاضی سابق دادگاه کیفری بین‌المللی سازمان ملل برای یوگسلاوی سابق (ICtY)

۹۶. کری کندی ـ رئیس مرکز حقوق بشر رابرت و اتل کندی

🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7