۱۴۰۵ تیر ۲۰, شنبه

از درون نظام - حوزه علمیه وکارگزاران نظام : غیبت مجتبی خامنه‌ای معضل ومشکل بزرگی بر دوش حاکمیت ایران چرا ؟- اگر ادامه یابد نظام با این وضعیت دوام نخواهد آورد



اخبار درون نظام - حوزه علمیه : غیبت مجتبی خامنه‌ای بار ومعضلی ومشکل بزرگی  بر دوش حاکمیت ایران چرا ؟-واگر ادامه یابد نظام  با این وضعیت  دوام نخواهد آورد

هنوز محل حضور رهبر جدید ایران، مجتبی خامنه‌ای، از زمان انتصاب او به این سمت، یک هفته پس از حمله‌ای که در پایان ماه فوریه (اسفند) به کشته شدن پدرش انجامید، به معمایی برای ایرانیان و دیگر کشورهای جهان تبدیل شده است.

مجتبی خامنه‌ای به‌طور کامل از انظار عمومی غایب بوده و نه در مراسم اصلی تشییع پیکر پدرش، علی خامنه‌ای، حضور یافته و نه حتی پیامی مکتوب منتشر کرده است. این وضعیت زمینه‌ساز گمانه‌زنی‌هایی درباره برنامه‌های او برای ایران در این مقطع پرآشوب از تاریخ جمهوری اسلامی، از زمان انقلاب ۴۷ سال پیش، شده است.

منابع بلندپایه اعلام کرده‌اند که مجتبی خامنه‌ای، که با حمایت سپاه پاسداران به این مقام رسیده است، در جریان همان حمله دچار آسیب‌هایی در ناحیه صورت و جراحات دیگری شده است. این منابع می‌گویند او تصمیم‌های لازم را اتخاذ می‌کند، اما وضعیت جسمانی‌اش به گونه‌ای نیست که بتواند در انظار عمومی ظاهر شود. اکنون و پس از ازسرگیری درگیری‌ها با ایالات متحده در هفته جاری، نقش و وضعیت جسمانی او به موضوعی جدی و رو به افزایش برای نگرانی تبدیل شده است.

تقی، ۴۷ ساله، صاحب یک فروشگاه در اصفهان که نخواست نام خانوادگی‌اش منتشر شود، گفت: «درک می‌کنم که از نظر امنیتی نباید در انظار عمومی ظاهر شود، اما کشور در شرایط بسیار دشواری قرار دارد.»

او افزود: «رهبر عالی باید دیده شود. حتی اگر مجروح باشد، مردم نیاز دارند ببینند که رهبری وجود دارد و کشور را اداره می‌کند.»

دیگر اعضای خانواده نمایندگی می‌کنند

جزئیات مراسم خاکسپاری که روز گذشته (پنج‌شنبه) برگزار شد و طی آن سه پسر دیگر علی خامنه‌ای بر پیکر پدرشان نماز خواندند، جایگاه مهم روابط خانوادگی در میان رهبران کشور را برجسته کرد.

سه برادر مجتبی خامنه‌ای در ایران به‌عنوان بازیگران مهم سیاسی شناخته نمی‌شوند و انتظار نیز نمی‌رود که در آینده چنین نقشی ایفا کنند، هرچند همگی از روحانیان بلندپایه به شمار می‌روند. با این حال، علی خمینی، نوه بنیان‌گذار انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹، امروز (جمعه) در مراسم ترحیم به نمایندگی از مجتبی سخنرانی کرد؛ اقدامی که نشان می‌دهد چگونه از این پیوندهای خانوادگی برای تأکید بر تداوم نظام دینی استفاده می‌شود.

پیش‌تر گمانه‌زنی‌هایی وجود داشت مبنی بر اینکه مجتبی خامنه‌ای سرانجام، اگر نه به‌صورت حضوری، دست‌کم از طریق پیام تصویری یا صوتی یا انتشار تصاویر جدید، همزمان با مراسم خاکسپاری پدرش ظاهر خواهد شد.

منابع بلندپایه در ایران علت منتشر نشدن هیچ تصویر یا فایل صوتی جدید از مجتبی خامنه‌ای از زمان انتصاب او در هشتم مارس (۱۸ اسفند) را ملاحظات امنیتی و وضعیت جسمانی وی عنوان کرده‌اند.

با توجه به اینکه پدر او در نخستین روز جنگی که ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران آغاز کردند و همزمان با تلاش‌های دیپلماتیک برای حل اختلاف میان سه کشور ترور شد، مخاطرات امنیتی همچنان بسیار جدی ارزیابی می‌شود.

از آنجا که رهبر جمهوری اسلامی نماد سیاسی، دینی و انقلابی کشور و دارنده اختیارات مطلق محسوب می‌شود، لازم است در انظار عمومی با ظاهری حاضر شود که توان جسمانی او را بیش از آنچه در دوران نقاهت اجازه می‌دهد، نشان دهد.

آخرین اظهارنظر رسمی درباره وضعیت جسمانی او از سوی مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، مطرح شد که در ماه مه (اردیبهشت) گفت با رهبر جدید دیدار کرده و وضعیت او رو به بهبود است.

با این حال، مشخص نیست رهبر یک حکومت دینی تا چه مدت می‌تواند از انظار عمومی دور بماند، حتی اگر به‌نظر برسد سپاه پاسداران در حال حاضر با اقتدار کامل کنترل کشور را در دست دارد.

علی انصاری، استاد تاریخ معاصر در دانشگاه سنت اندروز اسکاتلند، گفت: «چگونه ممکن است انتقال قدرت به شکلی قابل‌توجه انجام شود، در حالی که جانشین رهبر پیشین غایب است؟ حتی اگر در مقطع کنونی بتوانند از این وضعیت عبور کنند، این موضوع برای آنان مشکل‌ساز خواهد بود، زیرا چنین وضعیتی در بلندمدت دوام نخواهد آورد.»

روابط نزدیک با سپاه پاسداران

غیبت مجتبی خامنه‌ای به‌تدریج موجب نگرانی ایرانیان شده است. بیش از ۲۰ نفری که خبرگزاری رویترز طی هفته‌های اخیر با آنان گفت‌وگو کرده، در بحث‌های مربوط به سیاست ایران نگرانی خود را درباره این موضوع ابراز کرده‌اند.

محمدرضا، ۵۱ ساله و معلم ساکن تهران، گفت: «اکنون که جنگ پایان یافته، غیبت رهبر عالی باعث افزایش ابهام و آشفتگی در کشور خواهد شد، به‌ویژه پس از خاکسپاری رهبر پیشین.»

نقش رهبر جمهوری اسلامی با نقش بیشتر رؤسای کشورها تفاوت دارد؛ زیرا بر اساس ایدئولوژی رسمی جمهوری اسلامی، دارنده این مقام «ولی فقیه» شناخته می‌شود.

با این حال، هنوز روشن نیست وضعیت مجتبی خامنه‌ای چگونه خواهد بود. نخستین رهبر جمهوری اسلامی، روح‌الله خمینی، رهبر کاریزماتیک و معنوی انقلاب بود و به‌عنوان برجسته‌ترین مرجع دینی ایران، از جایگاه و نفوذی برخوردار بود که اطاعت از او را بدون چون‌وچرا تضمین می‌کرد.

جانشین او، علی خامنه‌ای، هنگام انتخاب به مقام رهبری، رئیس‌جمهور ایران بود، اما هرگز به‌عنوان شخصیتی برجسته در حوزه مرجعیت دینی شناخته نمی‌شد و در آغاز، از اقتدار خمینی برخوردار نبود.

با این وجود، او طی ۳۷ سال حضور در این مقام، با کنار زدن رقبای خود و با همکاری نزدیک سپاه پاسداران، اقتدار خود را تقریباً بر تمامی ابعاد زندگی سیاسی کشور تحمیل کرد.

مجتبی خامنه‌ای فاقد جایگاه برجسته دینی است و برخلاف پدرش، چهره‌ای سیاسی که قدرت خود را از شخصیت مستقلش گرفته باشد، محسوب نمی‌شود. او در عوض، دفتر گسترده پدرش و شبکه ارتباطات آن را در سراسر کشور اداره می‌کرد و روابط نزدیکی با سپاه پاسداران برقرار ساخت.

دیدگاه‌ها، میزان نفوذ و توانایی‌های او همچنان ناشناخته است، اما به‌نظر می‌رسد سپاه پاسداران همچنان عنصر محوری در شیوه حکمرانی او باقی بماند.

در حالی که ایران، با وجود آتش‌بس‌های مقطعی، همچنان درگیر جنگ است، اقتصاد این کشور همچنان زیر فشار تحریم‌ها قرار دارد و احتمال بروز موج‌های تازه‌ای از اعتراضات مردمی، مشابه اعتراضاتی که در ماه ژانویه با خشونت سرکوب شد، وجود دارد؛ مجتبی خامنه‌ای، رهبر کشور، همچنان شخصیتی رازآلود و معمایی باقی مانده است.



🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7



رویترز - به گزارش استیو هلند: مقامات آمریکایی می‌گویند ایالات متحده اصرار دارد که ایران متعهد به توقف حملات در تنگه هرمز شود



رویترز - به گزارش استیو هلند: مقامات آمریکایی می‌گویند ایالات متحده اصرار دارد که ایران متعهد به توقف حملات در تنگه هرمز شود


مقامات ارشد آمریکایی روز جمعه اعلام کردند که ایالات متحده از ایران می‌خواهد که علناً اعلام کند که حملات به کشتی‌ها در تنگه هرمز را متوقف خواهد کرد و تمام خطوط این تنگه بدون هیچ گونه عوارضی برای کشتیرانی باز خواهد بود.

ایران قاطعانه از واگذاری کنترل تنگه، آبراه استراتژیکی که معمولاً یک پنجم نفت جهان از آن عبور می‌کند، خودداری کرده است.

مقامات آمریکایی گفتند که گفتگوهای بین دو کشور در روزهای اخیر سازنده بوده است. آنها این اظهارات را در یک کنفرانس تلفنی با گروه کوچکی از خبرنگاران مطرح کردند.

یکی از مقامات گفت: «آنچه ما می‌خواهیم این است که ایرانی‌ها بیانیه‌ای عمومی صادر کنند که در آن اذعان شود همه کانال‌های تنگه هرمز باز هستند و دیگر به کشتی‌ها شلیک نمی‌کنند. یا این بیانیه را به ما می‌دهند یا نتیجه خوبی برایشان نخواهیم داشت.»

یک مقام ارشد گفت ایران به واشنگتن گفته است که حملات اخیر به کشتی‌ها در این تنگه از سوی «بخشی خطاکار از سیستم آنها» بوده است.

یک مقام گفت به نظر می‌رسد که به طور همزمان بین تندروها در ایران و عملگرایان، یک جنگ قدرت در جریان است.

این هفته سه نفتکش تجاری قطری و سعودی مورد حمله قرار گرفتند و باعث شد ایالات متحده به سایت‌های ایران حمله کند و ایران نیز با حملاتی به سایت‌های نظامی ایالات متحده در کشورهای خلیج فارس پاسخ دهد. دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، اعلام کرده است که آتش‌بس ژوئن که دو طرف امضا کرده بودند، پایان یافته است.

خبرگزاری رسمی ایران، ایرنا، گزارش داد که عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، روز شنبه برای مذاکره در مورد روابط دوجانبه و تحولات منطقه‌ای، به ویژه وضعیت تنگه هرمز، به عمان سفر خواهد کرد.

یکی از مقامات گفت: «ما امیدواریم به جایی برسیم که آنها علناً بگویند که تیراندازی به کشتی‌ها را متوقف می‌کنند و به نوعی صریحاً یا حداقل به طور ضمنی اذعان کنند که اشتباه کرده‌اند. ما اکنون در حال کار بر روی این موضوع هستیم.» این مقام گفت: «رئیس جمهور به ما دستور داده است که صحبت کنیم، اما همانطور که او تمایل خود را نشان داده است، اگر آنها به تیراندازی به کشتی‌ها ادامه دهند یا به هرگونه اقدام خصمانه دیگری دست بزنند، ما آنها را تلافی خواهیم کرد.» درخواست اساسی طرف آمریکایی این است که ایران مواد هسته‌ای خود را تحویل دهد.

اعتقاد بر این است که تهران بیش از ۹۰۰ پوند اورانیوم غنی‌شده با خلوص بالا دارد که ترامپ و دیگر مقامات آمریکایی آن را «گرد و غبار هسته‌ای» می‌نامند.

قرار است موضوع هسته‌ای طی یک دوره ۶۰ روزه برای مذاکره بر اساس یادداشت تفاهمی که در ماه ژوئن توسط دو کشور امضا شد، حل و فصل شود.

یکی از مقامات گفت: "من فقط می‌خواهم اینجا روشن کنم که اگر به توافق نرسیم، با ایران توافقی نداریم." این مقام گفت که اگر ایران امتناع کند، "ما گزینه‌های زیادی داریم"، از جمله گزینه‌های نظامی و اقتصادی.

رویترز - به گزارش استیو هلند


🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7



آسوشیتدپرس : آمریکا از ایران میخواهد علناً اعلام کند تنگه هرمز باز است و تهران دیگر به کشتی‌ها حمله نخواهد کرد.



 آسوشیتدپرس : آمریکا از ایران میخواهد  علناً اعلام کند تنگه هرمز باز است و تهران دیگر به کشتی‌ها حمله نخواهد کرد.

واشنگتن (ای‌پی) - مقامات ارشد آمریکایی روز جمعه اعلام کردند که ایالات متحده از ایران می‌خواهد که بیانیه‌ای عمومی صادر کند و اعلام کند که تنگه هرمز باز است و کشتی‌هایی که از این کریدور حیاتی عبور می‌کنند دیگر مورد حمله قرار نخواهند گرفت.

آنها افزودند که کشمکش‌های قدرت داخلی در تهران، دستیابی به توافق و حفظ آن را دشوار کرده است. این مقامات آمریکایی که به شرط ناشناس ماندن صحبت کردند تا وضعیت ایران را برای خبرنگاران شرح دهند، گفتند که از سرگیری حملات این هفته پس از آن صورت گرفت که به گفته آنها، گروهی سرکش از تندروهای ایرانی تلاش می‌کردند آتش‌بس بین تهران و واشنگتن را خراب کنند. این در حالی است که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، روز جمعه در رسانه‌های اجتماعی تکرار کرد که توافق آتش‌بس موقت را «تمام شده» می‌داند، اما گفت که ایالات متحده به مذاکرات با هدف پایان دائمی جنگ ادامه خواهد داد.

این مقامات روز جمعه گفتند که ترامپ به مذاکره‌کنندگان آمریکایی زمان محدودی برای دستیابی به توافق با ایران می‌دهد، اما به عنوان نشانه‌ای از چالش‌های پیش رو، تأکید کردند که در صورت شکست مذاکرات، رئیس جمهور طیف گسترده‌ای از گزینه‌ها را در اختیار دارد. آنها همچنین گفتند که پس از حملات آمریکا و اسرائیل در آغاز جنگ که منجر به کشته شدن آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر دیرینه ایران، شد، یک جنگ قدرت به صورت همزمان در ایران در جریان است.

ایران می‌گوید می‌خواهد تنگه هرمز را «به طور انحصاری» کنترل کند مقامات گفتند ایالات متحده در تلاش است تا ایران را تحت فشار قرار دهد تا بیانیه‌ای عمومی صادر کند مبنی بر اینکه تنگه هرمز، یک آبراه حیاتی برای بازارهای انرژی جهان، برای عبور کشتی‌ها باز و آزاد است.

اما لحظاتی پیش از صحبت مقامات آمریکایی، دیپلمات تهران در سازمان ملل به خبرنگاران گفت که هرگونه فعالیتی در تنگه هرمز، از جمله عملیات باز کردن یا مین‌روبی آن، «منحصرا به ایران مربوط می‌شود».

امیر سعید ایروانی، سفیر ایران، در خارج از شورای امنیت سازمان ملل گفت: «هرگونه تلاشی از سوی بازیگران خارجی برای دخالت یا ایجاد یک توافق قدرت، (توافق موقت) را نقض می‌کند و اجرای آن را تضعیف می‌کند، احیای ناوبری تجاری عادی را به تأخیر می‌اندازد، ایمنی دریایی را به خطر می‌اندازد و تنش‌های منطقه‌ای را افزایش می‌دهد.» ایران گفته است که این تنگه اکنون باید تحت کنترل انحصاری آن باشد و کشتی‌ها باید شروع به پرداخت عوارض به تهران کنند - حتی اگر جهان برای دهه‌ها آن را یک آبراه بین‌المللی می‌دانست.

حدود یک پنجم از کل نفت و گاز طبیعی معامله شده قبل از شروع جنگ از این تنگه عبور می‌کرد. کنترل ایران بر این تنگه در طول درگیری منجر به بحران جهانی انرژی شد، اگرچه قیمت نفت از زمان اوج خود در زمان جنگ یعنی ۱۲۰ دلار در هر بشکه به شدت کاهش یافته است.

هرگونه توافق هسته‌ای مستلزم آن است که ایران مواد غنی‌شده را تحویل دهد

مقامات آمریکایی روز جمعه به خبرنگاران گفتند که هرگونه توافقی در مورد برنامه هسته‌ای ایران، تهران را ملزم به تحویل ذخایر اورانیوم غنی‌شده با خلوص بالا می‌کند. مقامات گفتند اگر ایالات متحده با ایران برای تحویل مواد هسته‌ای خود به توافق نرسد، گزینه‌های نظامی برای اطمینان از اینکه این مواد برای همیشه در زیر زمین مدفون باقی بمانند، در اختیار دارد. آنها جزئیات این گزینه‌ها را ذکر نکردند.

این مقامات گفتند اگر ایران ابتدا به مفاد توافق آتش‌بس پایبند نباشد و حملات مجدد به کشتی‌ها در تنگه هرمز را متوقف نکند، هرگز با این کشور به توافق هسته‌ای نخواهند رسید....

میانجیگران و متحدان پس از حملات دوباره گرد هم آمدند خبرگزاری دولتی ایرنا اعلام کرد عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، قصد دارد در نشستی در روز شنبه در عمان، درباره تنگه هرمز با همتای عمانی خود گفتگو کند. هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، به شبکه تلویزیونی دولتی TRT کشورش گفت که معتقد است این آخر هفته بین ایران و عمان که در دو سوی این آبراه باریک قرار دارند، «می‌توان به راه‌حلی دست یافت».

ایالات متحده همچنان از دریانوردان می‌خواهد که برای جلوگیری از برخورد با ایران، از مسیر جنوبی و از طریق آب‌های سرزمینی عمان سفر کنند. شیخ محمد بن زاید آل نهیان، رهبر امارات متحده عربی، بلافاصله پس از حمله ایران به کویت سفر کرد تا با امیر حاکم این کشور کوچک و نفت‌خیز دیدار کند. کشورهای عربی خلیج فارس نیز با وزیر امور خارجه قطر تماس‌هایی برقرار کردند. او به همراه پاکستان، عمیقاً در میانجیگری مذاکرات ایران و آمریکا نقش داشته است.

شهباز شریف، نخست وزیر پاکستان، گفت که روز جمعه به طور جداگانه با مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، و با شیخ تمیم بن حمد آل ثانی، امیر قطر، صحبت کرده و بر لزوم خویشتنداری و دیپلماسی تأکید کرده است.

دولت اسرائیل اعلام کرد که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، پنجشنبه شب با ترامپ صحبت کرده و ترامپ نتانیاهو را در جریان «اقدامات آمریکا در خلیج فارس» قرار داده است. اسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، نیز تهدید کرد که ملتش در صورت لزوم آماده مقابله با ایران است. کاتز در یک مراسم نظامی گفت: «اگر مجبور به بازگشت شویم، با نیرویی حتی بیشتر باز خواهیم گشت.»



🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7

کشورهای شورای همکاری خلیج فارس از ایران خواستند به تفاهم‌نامه پایبند بماند و ترتیبات یک‌جانبه درباره تنگه هرمز را رد کردند



کشورهای شورای همکاری خلیج فارس از ایران خواستند به تفاهم‌نامه پایبند بماند و ترتیبات یک‌جانبه درباره تنگه هرمز را رد کردند

کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس حمله ایران به نفتکش سعودی «ودیان» و نفتکش قطری «الرکیات» هنگام عبور از تنگه هرمز را که جان خدمه دو نفتکش را به خطر انداخت، به‌شدت محکوم و آن را اقدامی غیرقابل قبول علیه امنیت و ایمنی کشتیرانی بین‌المللی و تأمین جهانی انرژی توصیف کردند. همچنین، این کشورها حملات مکرر ایران به پادشاهی بحرین و دولت کویت را محکوم کردند و آن را نقض آشکار حقوق بین‌الملل و قطعنامه شماره ۲۸۱۷ شورای امنیت، که آزادی کشتیرانی و عبور ایمن از گذرگاه‌های دریایی را تضمین می‌کند، دانستند. آنان همچنین این اقدامات را نقض تفاهم‌نامه میان ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران ارزیابی کردند؛ تفاهم‌نامه‌ای که بر اساس آن، درباره برقراری آتش‌بس و بازگشایی تنگه هرمز توافق شده بود.

کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بر همبستگی کامل میان اعضای خود و ایستادگی یکپارچه در برابر این حملات تأکید کردند و خاطرنشان ساختند که امنیت کشورهای عضو شورا تجزیه‌ناپذیر است و هرگونه حمله به هر یک از کشورهای عضو، حمله‌ای مستقیم به همه اعضا محسوب می‌شود. این کشورها با استناد به اساسنامه شورای همکاری و توافق‌نامه دفاع مشترک، همچنین بر حق خود برای دفاع از خویش بر پایه ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد تأکید کردند؛ ماده‌ای که حق دفاع مشروع فردی و جمعی کشورها را در صورت وقوع تجاوز به رسمیت می‌شناسد. آنان همچنین بر اتخاذ همه اقدامات لازم برای حفظ حاکمیت، امنیت و ثبات خود تأکید کردند.

کشورهای شورای همکاری، جمهوری اسلامی ایران را مسئول کامل این حملات و پیامدهای ناشی از آن دانستند و تأکید کردند که ادامه این اقدامات خصمانه و رفتارهای بی‌ثبات‌کننده امنیت منطقه، امنیت و صلح منطقه‌ای و بین‌المللی را تضعیف می‌کند، امنیت کشتیرانی بین‌المللی را به خطر می‌اندازد و ثبات بازارهای انرژی و اقتصاد جهانی را با مخاطرات جدی روبه‌رو می‌سازد.

کشورهای شورای همکاری بار دیگر از جامعه بین‌المللی، به‌ویژه شورای امنیت سازمان ملل متحد، خواستند این حملات را محکوم کرده و مسئولیت‌های خود را برای تضمین عبور ایمن در گذرگاه‌های بین‌المللی و تضمین آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز، بدون هیچ‌گونه محدودیت و بدون اعمال هرگونه عوارض عبور یا هزینه خدمات، مطابق با حقوق بین‌الملل و کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها، بر عهده گیرد. این کشورها تأکید کردند که این امر یکی از ارکان اساسی امنیت انرژی، تأمین مواد غذایی و دارویی و تداوم جریان تجارت جهانی است. آنان همچنین خواستار اتخاذ اقدامات لازم برای توقف دائمی، فوری و بدون قید و شرط تمامی اقدامات خصمانه ایران، بازگشایی پایدار و بدون قید و شرط تنگه هرمز و رد هرگونه سازوکار یا ترتیبات یک‌جانبه و غیرقانونی شدند.

کشورهای شورای همکاری همچنین بر ضرورت پایبندی کامل ایران به قطعنامه شماره ۲۸۱۷ شورای امنیت و تفاهم‌نامه میان ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران و اجرای تمامی مفاد آن دو سند تأکید کردند؛ امری که به گفته آنان به تحکیم امنیت و ثبات منطقه‌ای و بین‌المللی و تقویت پایه‌های امنیت و شکوفایی در منطقه و جهان کمک خواهد کرد.



🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7

الجزیره : توهمات بی‌حاصل، ایران را به این پرتگاه خطرناک کشانده است



الجزیره : توهمات بی‌حاصل، ایران را به این پرتگاه خطرناک کشانده است

دیگر نه جایز است و نه به هیچ وجه پذیرفتنی که آنچه ایران در تنگه هرمز انجام می‌دهد، صرفاً «واکنشی سیاسی» یا «برگه‌ای برای مذاکره» تلقی شود که هر زمان بحران شدت می‌گیرد از آن استفاده می‌شود.

این توصیف تقلیل‌یافته، دیگر با ابعاد آنچه امروز در حال وقوع است، تناسبی ندارد. آنچه امروز شاهد آن هستیم، یک مانور خشن دیپلماتیک نیست، بلکه تلاشی سازمان‌یافته و مکرر برای به گروگان گرفتن یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های آبی جهان و تبدیل آن به گروگان نظامی است که گمان می‌کند صرف موقعیت جغرافیایی، به آن حق قیمومت بر سرنوشت دیگران را داده است.

از هدف قرار دادن نفتکش‌ها و کشتی‌های حامل گاز گرفته تا ایجاد مزاحمت برای کشتی‌های تجاری متعلق به کشورهای شورای همکاری خلیج فارس، از جمله کشتی‌های قطری و سعودی، و حتی انجام اقدامات خصمانه در آب‌های عمان، دیگر نمی‌توان این موضوع را حادثه‌ای گذرا دانست که در فهرست «تنش‌های منطقه‌ای» ثبت شود. این اقدامات، ادامه تعرض‌های آشکار به حقوق بین‌الملل و چالشی صریح علیه نظام دریایی‌ای است که کل اقتصاد جهانی بر آن استوار است.

نظام ایران در دام خطرناکی گرفتار شده که خود آن را ساخته است؛ زیرا تصور می‌کند شکیبایی جامعه جهانی در برابر تحریکات مکرر آن، به معنای پذیرش ضمنی این رفتارهاست. سال‌ها سیاست مهار و دیپلماسی محتاطانه که قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در پیش گرفتند، از سوی برخی محافل تصمیم‌گیری در تهران به‌عنوان نشانه ضعف تعبیر شده است.

دزدی دریایی با پوشش سیاسی

آنچه تهران در این گذرگاه حیاتی انجام می‌دهد، شایسته توصیف‌های ملایم نیست. این رفتاری تهاجمی است که به‌معنای واقعی کلمه به مفهوم دزدی دریایی نزدیک می‌شود؛ با این تفاوت که این دزدی دریایی، ردای «دولت» بر تن کرده و با ادبیات «دفاع از خود» و «پاسخ به تهدیدها» توجیه می‌شود.

کشتی‌های غیرنظامی و تجاری هدف قرار می‌گیرند و امنیت کشتیرانی بین‌المللی به خطر می‌افتد؛ در مقابل، نظام ایران می‌کوشد معادله‌ای آشکار و خشن را بر جهان تحمیل کند؛ اینکه امنیت خلیج فارس تنها با اجازه قبلی تهران امکان‌پذیر است.

این معادله نه بر قانون استوار است، نه بر مشروعیت و نه حتی بر موازنه واقعی قدرت که بتواند چنین ادعایی را توجیه کند. این، صرفاً سیاست تحمیل واقعیت با زور اسلحه است؛ زمانی که دیگر ابزارها نتوانسته‌اند منافع مورد نظر تهران را تأمین کنند.

نظام ایران در دام خطرناکی گرفتار شده که خود آن را ساخته است؛ زیرا گمان می‌کند صبر جامعه جهانی در برابر تحریکات پیاپی آن، به معنای پذیرش ضمنی این اقدامات است. سال‌ها سیاست مهار و دیپلماسی محتاطانه که قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در پیش گرفتند، از سوی برخی محافل تصمیم‌گیری در تهران ــ در نتیجه نوعی نابینایی آشکار راهبردی ــ به‌عنوان ضعف و تردید تفسیر شد؛ در حالی که در واقع، هدف اصلی آن جلوگیری از کشیده شدن منطقه به سوی یک رویارویی فراگیر بود.

اما میان خویشتنداری راهبردی و تسلیم شدن در برابر سیاست باج‌خواهی سازمان‌یافته، تفاوتی بنیادین وجود دارد؛ تفاوتی که باید برای هر کسی که بر استمرار این برداشت نادرست حساب باز کرده است، کاملاً روشن باشد.

از همه خطرناک‌تر آنکه این حاکمیت، با وجود همه زیان‌های سنگین اقتصادی و انزوای راهبردی فزاینده‌ای که ایران متحمل شده، هیچ درسی نیاموخته است. به جای بازنگری در این رویکرد تهاجمی، بار دیگر همان رفتار را تکرار می‌کند؛ گویی مشکل اصلی نه در خود این رویکرد، بلکه در این است که جهان هنوز امتیازهای کافی برای جلب رضایت آن نداده است.

این ذهنیتی بیمارگونه است که هر عقب‌نشینی بین‌المللی را پاداشی شایسته برای تشدید تنش می‌داند و هر سکوتی را دعوتی آشکار به ماجراجویی و تحریکات بیشتر تلقی می‌کند.

هر بار که فرصتی تازه برای بازسازی اعتماد در اختیار تهران قرار می‌گیرد، برخی نهادهای آن ــ به‌ویژه بازوهای نظامی و امنیتی تندرو ــ بار دیگر از تنش به‌عنوان ابزار مذاکره و از فشار به‌عنوان وسیله‌ای برای دستیابی به امتیاز استفاده می‌کنند.

توهم «پلیس خلیج فارس»

کسی که امروز چنان رفتار می‌کند که گویی تنها «پلیس خلیج فارس» است، عامدانه یک واقعیت ساده و غیرقابل انکار را نادیده می‌گیرد: امنیت خلیج فارس در انحصار هیچ کشوری نیست و نمی‌توان آن را به سود یک نظام که در توهم سلطه منطقه‌ای به سر می‌برد، مصادره کرد.

خلیج فارس امروز قلمرویی کاملاً متعلق به کشورهای آن و گذرگاهی بین‌المللی است که بر پایه قواعد الزام‌آور حقوق بین‌الملل اداره می‌شود، نه صحنه‌ای برای احیای رؤیاهای امپراتوری که تاریخ دهه‌ها پیش از آن عبور کرده است. هر کس جز این بیندیشد، در حقیقت در زمانه‌ای دیگر زندگی می‌کند و از موازنه‌های واقعی قدرت در منطقه کاملاً دور افتاده است.

تجربه بارها و بارها ثابت کرده است که بحران با این نظام، تنها با تعارف‌های دیپلماتیک یا حساب باز کردن ساده‌لوحانه بر حسن نیت، حل‌وفصل نمی‌شود.

هر بار که فرصتی تازه برای بازسازی اعتماد در اختیار تهران قرار می‌گیرد، برخی از نهادهای آن ــ به‌ویژه بازوهای نظامی و امنیتی تندرو ــ دوباره از تنش به‌عنوان ابزار مذاکره و از فشار به‌عنوان وسیله‌ای برای دستیابی به امتیازاتی استفاده می‌کنند که از راه‌های مشروع هرگز به دست نمی‌آوردند. این چرخه باج‌خواهی تکرارشونده نباید تا ابد ادامه پیدا کند.

آنچه امروز مورد نیاز است، نه صبر بیشتر و نه انتظار، بلکه گذار بنیادین و قاطع کشورهای شورای همکاری خلیج فارس از سیاست دفاعی «مدیریت بحران» به سیاست فعال «ایجاد بازدارندگی» است.

بازدارندگی در اینجا الزاماً به معنای رویارویی نظامی یا جنگ نیست، بلکه به معنای ایجاد معادله‌ای راهبردی و روشن است که هزینه هرگونه تجاوز را چنان بالا ببرد که به‌مراتب فراتر و غیرقابل تحمل‌تر از هر دستاورد سیاسی یا مذاکره‌ای باشد که نظام ایران بتواند از آن به دست آورد.

این مسیر با گام‌های عملی مشخص آغاز می‌شود که مهم‌ترین آن‌ها، تقویت سامانه امنیت دریایی مشترک کشورهای خلیج فارس با توان بازدارندگی واقعی، نه صرفاً نمادین، است.

همچنین افزایش همکاری‌های اطلاعاتی میان کشورهای شورای همکاری و شرکای بین‌المللی آنان برای شناسایی زودهنگام هرگونه اقدام خصمانه، ثبت و مستندسازی دقیق حقوقی هرگونه نقض قوانین دریایی به‌گونه‌ای که زمینه را برای پاسخگویی واقعی در سطح بین‌المللی فراهم کند، و همکاری مستمر با شرکای بین‌المللی برای تضمین این اصل که آزادی کشتیرانی باید خط قرمزی باشد که تحت هیچ شرایطی قابل معامله یا مصالحه نیست.

آنچه امروز مورد نیاز است، نه صبر بیشتر و نه انتظار، بلکه گذار بنیادین و قاطع کشورهای شورای همکاری خلیج فارس از سیاست دفاعی «مدیریت بحران» به سیاست فعال «ایجاد بازدارندگی» است.

بزرگ‌ترین تناقضی که نظام ایران عامدانه از آن چشم‌پوشی می‌کند، این است که در حالی می‌کوشد خود را به‌عنوان قدرت مسلط منطقه‌ای نشان دهد که همین رفتارهای تهاجمی مکرر، بیش از آنکه نشانه قدرت واقعی آن باشد، از بحران عمیق اعتماد این نظام به مشروعیت و توانایی‌های واقعی خود پرده برمی‌دارد.

زیرا کشورهایی که واقعاً به خود و آینده‌شان اطمینان دارند، مسیرهای تجارت جهانی را تأمین و از آن‌ها حفاظت می‌کنند، نه اینکه با باج‌خواهی ارزان‌قیمت آن‌ها را مختل سازند. و کشورهایی که برای آینده خود طرحی واقعی دارند، بندر می‌سازند، گذرگاه‌ها را گسترش می‌دهند و قاره‌ها را به یکدیگر پیوند می‌دهند، نه اینکه آن‌ها را به میدان رویارویی دائمی و فرساینده تبدیل کنند.

خلیج فارس اکنون بالفعل وارد مرحله‌ای تاریخی و کاملاً جدید شده است؛ مرحله‌ای که بر تنوع‌بخشی به اقتصاد، پیوند دادن قاره‌ها از طریق ابتکارهای بلندپروازانه، و سرمایه‌گذاری جدی بر ثبات بلندمدت استوار است. در مقابل، برخی محافل تصمیم‌گیری در تهران همچنان در اسارت ذهنیت فرسوده «مناقشه دائمی» باقی مانده‌اند؛ گویی نفوذ منطقه‌ای خود را نه با تعداد مشارکت‌های واقعی که می‌توانند با همسایگانشان ایجاد کنند، بلکه با شمار بحران‌هایی می‌سنجند که قادر به ایجاد آن هستند.

آینده این منطقه حیاتی هرگز بر پایه منطق قیمومت فرسوده ایران نوشته نخواهد شد و زیر سایه تهدید نظامی یا اخلال در کشتیرانی بین‌المللی ترسیم نخواهد گردید. اگر این نظام واقعاً می‌خواهد بخشی مشروع از یک نظم منطقه‌ای باثبات باشد، باید پیش از هر چیز، سیاست تحمیل اراده از طریق زور را به‌طور کامل کنار بگذارد و صریحاً بپذیرد که تنگه هرمز یک گذرگاه بین‌المللی باز برای همه است، نه ابزار انحصاری در اختیار یک نظام.

امنیت خلیج فارس را کشورهای خلیج فارس و شرکای واقعی آنان، بر اساس اصول حاکمیت ملی و حقوق بین‌الملل، تأمین می‌کنند؛ نه بر پایه منطق سلطه‌طلبی و باج‌خواهی که بارها و بارها ناکامی آن ثابت شده است.

سخن پایانی

در پایان، دیگر پذیرفتنی نیست که کشورهای خلیج فارس همچنان میان روند گفت‌وگوی سیاسی و رفتار ایران در عمل، تفکیک قائل شوند.

معادله جدید باید روشن و قاطع باشد: نه گشایش سیاسی، نه همکاری اقتصادی و نه هیچ‌گونه ترتیبات امنیتی با تهران، مگر آنکه این روابط با تغییری واقعی، ملموس و قابل راستی‌آزمایی در رفتار منطقه‌ای ایران همراه باشد.

روابط میان کشورها بر پایه وعده‌ها بنا نمی‌شود، بلکه بر اساس عملکرد شکل می‌گیرد؛ با بیانیه‌ها سنجیده نمی‌شود، بلکه با احترام به حاکمیت کشورها و پایبندی به حقوق بین‌الملل ارزیابی می‌شود.

سخن گفتن از «حسن همجواری» نیز زمانی هرگونه ارزش خود را از دست می‌دهد که آزادی کشتیرانی تهدید شود، گذرگاه‌های بین‌المللی دریایی به ابزاری برای فشار و باج‌خواهی تبدیل شوند و امنیت تجارت جهانی در گرو محاسبات محدود سیاسی قرار گیرد.

نمی‌توان با کشوری که می‌کوشد تنگه هرمز را به ابزار اعمال نفوذ تبدیل کند، اعتماد متقابل ساخت و نمی‌توان از شراکت منطقه‌ای باثبات با نظامی سخن گفت که همچنان با جغرافیا نه به‌عنوان بستری برای همکاری، بلکه به‌عنوان ابزاری برای سلطه برخورد می‌کند.دیدگاه‌های مطرح‌شده در این مقاله، لزوماً بازتاب‌دهنده موضع تحریریه شبکه الجزیره نیست.

الجزیره خالد الجابر


🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7



تروریسم دولتی رژیم ایران: بررسی دیدگاههای لویی فری رئیس پیشین اداره تحقیقات فدرال آمریکا (اف‌بی‌آی) در گردهمایی جهانی ایران آزاد ۲۰۲۶



                            تروریسم دولتی رژیم ایران: بررسی دیدگاههای لویی فری در گردهمایی جهانی ایران آزاد ۲۰۲۶


بررسی پرونده رفتاری و کارنامه‌ٔ امنیتی فاشیسم دینی در دهه‌های گذشته، همواره یکی از موضوعات کلیدی در دایره مباحث امنیت بین‌الملل و حقوق‌بشر بوده است. در جریان گردهمایی جهانی ایران آزاد ۲۰۲۶، لویی فری، رئیس پیشین اداره تحقیقات فدرال آمریکا (اف‌بی‌آی) بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۰، به تشریح ابعاد گوناگون نقض حقوق‌بشر و اقدامات تروریستی رژیم ایران پرداخت. وی با تکیه بر تجارب قضایی و امنیتی خود، ضرورت حسابرسی بین‌المللی از این رژیم و مستندسازی جنایات آن را مورد تأکید قرار داد.

ضرورت حسابرسی حقوقی و مدارک محکمه‌پسند

یکی از محورهای اصلی سخنان لویی فری، تمرکز بر جنبه‌های حقوقی و قضایی جنایات رژیم ایران است. وی با اشاره به موقعیت شغلی پیشین خود به‌عنوان یک دادستان، مدارک و مستندات ارائه شده درباره قربانیان سیاسی را بسیار تکان‌دهنده توصیف کرد. او ضمن اعلام فراهم بودن بسترهای لازم برای ارجاع این پرونده‌ها به مراجع بین‌المللی اظهار داشت:

«من می‌خواهم این نکته را بیان کنم که دادگاه جنایی بین‌المللی شواهدی را در اختیار دارد که می‌تواند بر اساس آن‌ها، این رژیم تروریستی در ایران را به محاکمه بکشد».

لویی فری با اشاره به وضعیت ساکنان اشرف ۳ و تجربیات شخصی خود در نهادهای حافظ امنیت، مسئولیت‌پذیری در قبال شکایات علیه نقض حقوق‌بشر را یک وظیفه شخصی و حرفه‌‌ای دانست. وی تأکید کرد فیلم‌ها و شهادت‌نامه‌های به‌دست آمده از قربانیان، مدارکی کاملاً معتبر هستند و قابلیت استناد در هر دادگاه قانونی بین‌المللی را دارند.

انتقاد از رویکردهای دیپلماتیک دوپهلو

رئیس پیشین اداره تحقیقات فدرال آمریکا با نقد سیاست‌های جاری دیپلماتیک و یادداشت‌های تفاهم بین‌المللی، توجه صرف به مسائل ژئوپلیتیک مانند آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز و نادیده انگاشتن حقوق اساسی مردم ایران را یک استاندارد دوگانه و غیرقابل قبول خواند. وی با یادآوری کنفرانس اویان در سال ۱۹۳۸ و کوتاهی جامعه جهانی در پذیرش پناهجویان یهودی در دوران آلمان نازی، نسبت به تکرار تاریخ هشدار داد و گفت:

«وقتی امروز در رابطه با این یادداشت تفاهم صحبت می‌کنیم، به نظر من اشاره به این ۱۴ ماده فاقد ارزش است؛ به این دلیل که در رابطه با اعدام و سرکوب سیاسی سخنی به میان نمی‌آورد».

افشای پشت‌پرده نام‌گذاری‌های سیاسی و مسأله اف‌بی‌آی

بخش مهمی از افشاگری‌های رئیس پیشین اف.بی.آی، به روند نام‌گذاری سازمان مجاهدین خلق ایران در لیست تروریستی دولت آمریکا در دهه‌های گذشته اختصاص داشت. وی فاش کرد که این اقدام کاملاً سیاسی و بدون پشتوانه حقوقی و اطلاعاتی بوده است. وی افزود:

«من اولین بار در رابطه با سازمان مجاهدین خلق ایران زمانی شنیدم که در منصب قبلی خودم بودم و یک روز شنیدیم که کاخ‌سفید و دولت آمریکا آنها را به‌عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کرده است. این امر برای ما بسیار جالب بود، زیرا هیچ‌کس در اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) سؤال نکرده بود که آیا مدارکی وجود دارد و آیا ما باید این نام‌گذاری را بررسی کنیم یا خیر؛ چرا که هیچ پایه واقعی برای این نام‌گذاری وجود نداشت. وقتی زمان آن فرارسید که این موضوع به دادگاه برود و در آنجا به چالش کشیده شود، ما در نهایت شاهد بودیم که وزیر خارجه و دولت مجبور شدند آنها را از لیست خارج کنند، به این دلیل که اصلاً پایه‌‌ای واقعی و مبنای حقوقی برای آن موضوع وجود نداشت».

عدم پیگیری پرونده‌های تروریستی بین‌المللی

لویی فری با اشاره به نقش سپاه پاسداران در انفجار برج‌های خُبر، از کاهلی‌ها در پیگیری کیفرخواست‌های صادر شده انتقاد کرد. وی یادآور شد که مستندات قضایی متقنی علیه عاملان این جنایات وجود دارد، اما اراده سیاسی لازم برای اجرای آنها دیده نمی‌شود:

«ما به یاد داریم که این رژیم و سپاه پاسداران بودند که برج‌های خُبر را منفجر کردند. در آن دوران، ما کیفرخواستی تهیه کردیم که ۱۴ نفر را مسئول قتل ۱۷ آمریکایی و صدها تن از افرادی که در آنجا حضور داشتند، می‌دانست. هنوز این کیفرخواست در ناحیه شرقی ویرجینیا وجود دارد و هیچ‌کس به آن نپرداخته است و هیچ‌کس را به‌خاطر این مسأله حسابرسی نکرده‌اند؛ ولی ما باید از این افراد حساب بکشیم».

برنامه ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی

لویی فری در بخش پایانی سخنان خود، به راه‌حل‌های پیش‌رو و لزوم سازماندهی برای تغییر اشاره کرد. وی برنامه ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی را به‌دلیل تأکید بر اعلامیه جهانی حقوق‌بشر و ترویج یک نظام قضایی مستقل به جای انتقام‌جویی کور، مورد ستایش قرار داد و افزود:

«خانم رجوی، شما در برنامه ۱۰ ماده‌ای خود، به پدیده حقوق‌بشر بیش از هر کس دیگری بها داده‌اید. این مسأله‌ای است که حتی دولت ما نیز باید آن را درک کند و آن، مسأله حسابرسی است و هیچ‌کس نباید این موضوع را فراموش کند».

 

او در پایان خواستار تمرکز بر امیدها، انتظارات و تقویت سازماندهی‌ها برای پاسخگو کردن عاملان جنایات در ایران شد و تأکید کرد که عدالت و حسابرسی، اصول غیرقابل‌حذف در ترسیم آینده ایران هستند.



🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7



شورای عالی قضایی عراق: ۲۸۰ میلیون دلار در پرونده «سرقت قرن» باز پس گرفته شد



شورای عالی قضایی عراق: ۲۸۰ میلیون دلار در پرونده «سرقت قرن» باز پس گرفته شد

شورای عالی قضایی عراق اعلام کرد مجموعه‌یی از اقدامات جدید را برای مقابله با فساد مالی و اداری انجام داده است. این اقدامات شامل توافق با علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق برای کاهش اقدامات قانونی علیه متهمانی است که اموال به‌دست آمده از فساد را داوطلبانه به دولت بازگردانند. این شورا تأکید کرد پیگرد قضایی متهمان پرونده‌های بزرگ فساد و روند بازگرداندن اموال عمومی ادامه خواهد داشت.

شورای عالی قضایی عراق روز جمعه ۱۹ تیرماه با انتشار بیانیه‌یی اعلام کرد سیاست این نهاد در پرونده‌های مبارزه با فساد، محاکمه عاملان جرایم فساد مالی و اداری و هم‌چنین، بازگرداندن اموال کشور را دنبال می‌کند.

بنا به اعلام این نهاد، بازگشت اموال کشور در برخی پرونده‌ها ممکن است مستلزم کاهش اقدامات قانونی یا اعمال تخفیف در مجازات متهمان باشد، مشروط بر آن‌که این اقدام با قانون اساسی و قوانین عراق مطابقت داشته باشد.

شورای عالی قضایی اعلام کرد با نخست‌وزیر عراق توافق کرده اقدامات قانونی علیه افرادی که اموال به‌دست آمده از فساد را داوطلبانه بازگردانند، کاهش دهد. این شورا همزمان تأکید کرد روند رسیدگی قضایی به پرونده عدنان الجمیلی، معاون پیشین وزارت نفت و دیگر متهمان پرونده پالایشگاهها ادامه دارد.

این نهاد هم‌چنین از صدور دستور برای بازگرداندن نور زهیر، متهم اصلی پرونده «سرقت قرن» به عراق خبر داد. بنا به اعلام شورای عالی قضایی، دادگاه پیش‌تر او را به‌صورت غیابی به ۱۰ سال زندان محکوم کرده بود. این شورا هم‌چنین اعلام کرد در همین پرونده معادل ۲۸۰ میلیون دلار از اموال عمومی باز پس گرفته شده است.

شورای عالی قضایی عراق هم‌چنین اعلام کرد درباره نخست‌وزیری که در دوران دولت او پرونده «سرقت قرن» رخ داد، تحقیق کرده است، اما به‌دلیل کافی نبودن مدارک، تحقیقات درباره او مختومه شد.

این شورا هم‌چنین از مصادره املاک و دارایی‌های منقول متعلق به شماری از محکومان در داخل عراق و کویت خبر داد و اعلام کرد این افراد هم‌اکنون دوران محکومیت خود را در زندان می‌گذرانند. بازداشت عدنان الجمیلی، معاون پیشین وزارت نفت طی مه گذشته به افشای یک شبکه گسترده فساد منجر شد. الجمیلی در جریان اعترافات خود از دخالت شماری از نمایندگان پارلمان، مقام‌های دولتی و تاجران در این پرونده خبر داده بود.

پس از آن، نیروهای امنیتی عراق عملیات گسترده‌یی را برای بازداشت افراد مرتبط با این پرونده اجرا کردند که به بازداشت حدود ۶۷ نفر منجر شد.



🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7



ژنرال کیت کلاگ: رژیم ایران باید با بازرسی کامل، توقف حمایت از نیروهای نیابتی و باز نگه‌داشتن تنگه هرمز موافقت کند



ژنرال کیت کلاگ: رژیم ایران باید با بازرسی کامل، توقف حمایت از نیروهای نیابتی و باز نگه‌داشتن تنگه هرمز موافقت کند

ژنرال کیت کلاگ، فرستاده ویژه پیشین آمریکا و رئیس مشترک مرکز امنیت آمریکایی در مؤسسه «اول آمریکا»، در گفت‌وگو با شبکه فاکس نیوز که روز جمعه ۱۹ تیر منتشر شد گفت رژیم ایران تاکنون با حسن نیت مذاکره نکرده و آمریکا نباید تهران را طرفی برابر در مذاکرات بداند.
او ۳ شرط اصلی برای هرگونه توافق با جمهوری اسلامی برشمرد: دسترسی کامل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و بازرسان آمریکایی به تأسیسات هسته‌ای، انتقال اورانیوم غنی‌شده و سانتریفوژها از ایران، بازماندن تنگه هرمز و توقف حمایت تهران از گروه‌هایی مانند حوثی‌ها و حزب‌الله و پایان دادن به حملات علیه کشورهای منطقه.
کلاگ تأکید کرد اگر رژیم ایران مانع آزادی کشتیرانی شود، آمریکا باید در صورت لزوم با استفاده از زور تنگه هرمز را باز نگه‌دارد و خسارت حملات به کشتی‌های تجاری را از محل دارایی‌های مسدودشده ایران جبران کند.
او هم‌چنین تصرف جزیره خارگ را به دلیل نقش آن در بخش عمده صادرات نفت ایران، یک هدف راهبردی دانست و گفت کنترل این جزیره فشار اقتصادی سنگینی بر جمهوری اسلامی وارد خواهد کرد.
کلاگ با مخالفت با استقرار نیروهای زمینی در خاک ایران، از عملیات محدود برای کنترل جزیره خارک و برخی جزایر تنگه هرمز حمایت کرد و گفت این اقدامات می‌تواند توان اقتصادی و نظامی جمهوری اسلامی را تضعیف کند.
این مقام پیشین آمریکایی هم‌چنین خواستار ادامه فشار حداکثری و جلوگیری از هرگونه درآمد نفتی برای جمهوری اسلامی شد و گفت تهران نباید منابع مالی لازم برای بازسازی برنامه موشکی و هسته‌ای خود را به دست آورد.
او در پایان، تهدیدهای جمهوری اسلامی علیه دونالد ترامپ را بسیار جدی خواند و تأکید کرد اگر تهران به این مسیر ادامه دهد، رهبران جمهوری اسلامی با پیامدهای سنگینی روبه‌رو خواهند شد.



🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7



۴۰ پراتیک انقلابی؛ دفن خامنه‌ای، رویش مضاعف قیام و سرنگونی



۴۰ پراتیک انقلابی؛ دفن خامنه‌ای، رویش مضاعف قیام و سرنگونی

۴۰ پراتیک انقلابی

  • دفن خامنه‌ای، رویش مضاعف قیام و سرنگونی
  • مرگ بر اصل ولایت فقیه، زنده باد ارتش آزادی
  • نفرین خلق و تاریخ بر شیخ و شاه خون‌ریز
  • تهران: درود بر رجوی، زنده باد ارتش آزادی
  • تهران: آرم سازمان مجاهدین خلق، درود بر رجوی
  • شاهین شهر-آرم ارتش آزادیبخش: زنده باد ارتش آزادیبخش ملی ایران، ۳۰خرداد ۱۳۶۰ سرآغاز مقاومت مسلحانه سراسری در برابر فاشیسم دینی
  • ساری: مریم رجوی: تعهد من پیمانی است ناگسستنی برای آزادی مردم ایران
  • زاهدان: مرگ بر خمینی و خامنه‌ای، درود بر رجوی
  • lگرگان، رشت و اراک: درود بر رجوی
  • اراک: نه سلطنت نه رهبری، جمهوری دموکراتیک، درود بر رجوی
  • همدان: مرگ بر اصل ولایت فقیه، زنده باد ارتش آزادی
  • کرمانشاه، بروجرد: درود بر رجوی
  • کرمانشاه: مرگ بر اصل ولایت فقیه زنده باد ارتش آزادی
  • بروجرد: لعنت بر خمینی و خامنه‌ای، درود بر رجوی
  • کرمانشاه -دیوارنویسی: درود بر مریم رجوی و ارتش آزادیبخش
  • مشهد -دیوارنویسی در ۶ نقطه شهر: خامنه‌ای مرد، خلق زنده می‌شود
  • اصفهان-دیوارنویسی در ۱۶ نقطه شهر: درود بر رجوی
  • شیراز-دیوارنویسی: درود بر کانون‌های شورشی
  • شیراز-دیوارنویسی: مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر
  • همدان-دیوارنویسی: درود بر رجوی
  • کرمانشاه -دیوارنویسی: مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر


🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7



۱۴۰۵ تیر ۱۹, جمعه

رسانه های حکومتی :درگیری و کشته شدن دو نفر در جریان گورسپاری ونعش گردانی خامنه‌ای در مشهد



            رسانه های حکومتی :درگیری و کشته شدن دو نفر در جریان گورسپاری ونعش گردانی  خامنه‌ای در مشهد

رسانه‌های حکومتی از وقوع یک تیراندازی در شهر مشهد همزمان با مراسم گورسپاری علی خامنه‌ای خبر دادند؛ حادثه‌ای که به کشته شدن دو نفر انجامید.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده در رسانه‌های وابسته به حکومت، این تیراندازی در غرب مشهد و در محدوده بلوار سرافرازان (فکوری) رخ داده است. به نوشته این رسانه‌ها، دو فرد ناشناس با لباس نظامی و با استفاده از سلاح کمری به سمت چند نیروی بسیج تیراندازی کردند. در جریان این حادثه، یک بسیجی در محل جان باخت و فرد دیگری نیز پس از انتقال به بیمارستان بر اثر شدت جراحات کشته شد.برخی منابع از کشته شدن دوبسیجی خبرمیدهند که توسط مهاجمان مسلح با کلت کمری کشته شدند 

رسانه‌های حکومتی همچنین مدعی شده‌اند که مهاجمان پس از تیراندازی از محل متواری شدند.

روایت مقامات حکومتی

خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) به نقل از معاون امنیتی استاندار خراسان رضوی، کشته شدن دو نفر در جریان این حادثه را تأیید کرده است.

امیرالله شمقدری با رد امنیتی یا «تروریستی» بودن این رویداد، مدعی شد بررسی‌های اولیه نشان می‌دهد ماجرا از یک درگیری شخصی آغاز شده است. به گفته او، ابتدا دو نفر با انگیزه شخصی با یکدیگر درگیر شدند که یکی از آنها کشته شد و سپس با دخالت فرد سوم، نفر دوم نیز جان خود را از دست داد. وی افزود هر دو نفر با سلاح گرم کشته شده‌اند.

معاون امنیتی استاندار خراسان رضوی همچنین هرگونه تیراندازی یا رخداد امنیتی در محدوده مرکزی مشهد و اطراف حرم امام رضا را تکذیب کرد و گفت این حادثه در منطقه سرافرازان، در غرب مشهد، رخ داده است؛ منطقه‌ای که حدود ۱۷ کیلومتر با حرم فاصله دارد. این تیراندازی در حالی رخ داد که شهر مشهد در آخرین روز مراسم گورسپاری علی خامنه‌ای و اعضای خانواده او قرار داشت؛ موضوعی که موجب جلب توجه گسترده به این حادثه شد.



🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7



آیا مجتبی خامنه‌ای ولی فقیه نورسیده ویک شبه دنبال یک جنگ دیگر است؟ چرا؟ - از بحران جانشینی تا بازگشت به سیاست تقابل



آیا مجتبی خامنه‌ای ولی فقیه نورسیده ویک شبه   دنبال یک جنگ دیگر است؟ چرا؟  - از بحران جانشینی تا بازگشت به سیاست تقابل

از بحران جانشینی تا بازگشت به سیاست تقابل

تنها یک روز پس از پایان مراسم گورسپاری علی خامنه‌ای، منطقه بار دیگر در معرض تشدید تنش قرار گرفت. حمله به کشتی‌ها در تنگه هرمز، پایان تفاهم‌نامه میان آمریکا و رژیم ایران، تهدیدهای متقابل و بازگشت ادبیات جنگ‌طلبانه در محافل نزدیک به قدرت، این پرسش را مطرح کرده است: آیا این تحولات صرفاً واکنشی به فشارهای بیرونی است یا بخشی از یک محاسبه سیاسی در دوران پس از خامنه‌ای؟

برای پاسخ به این پرسش، تنها نباید به میدان نظامی نگاه کرد. همزمان با افزایش تنش‌ها، جریان‌های تندرو درون حاکمیت و به‌ویژه نیروهای نزدیک به جبهه پایداری، بار دیگر علیه هرگونه توافق با آمریکا موضع گرفتند و ادامه تقابل را راه حفظ نظام معرفی کردند.

در مراسم گورسپاری خامنه‌ای در مشهد نیز شعارهایی مانند «ترامپ را می‌کشیم» سر داده شد؛ شعاری که نشان‌دهنده فضای تبلیغاتی و ایدئولوژیک حاکم بر بخش‌هایی از هواداران حکومت بود.

اکنون این پرسش مطرح است که آیا بحران خارجی برای رهبری جدید رژیم ایران تنها یک واکنش امنیتی است یا می‌تواند ابزاری برای کنترل بحران‌های داخلی و تثبیت قدرت باشد؟

باندهای جنگ‌طلب؛ از مخالفت با توافق تا استقبال از تقابل

در ماه‌های گذشته، همزمان با تلاش‌ها برای دستیابی به تفاهم با آمریکا، جریان‌های تندرو درون رژیم ایران آشکارا علیه این روند موضع گرفتند.

حمید رسایی، از چهره‌های نزدیک به جبهه پایداری، بارها مذاکره با آمریکا را رد کرده و آن را بی‌نتیجه دانسته است. او و دیگر چهره‌های این جریان معتقدند هرگونه توافق با واشینگتن، به معنای عقب‌نشینی حکومت و تضعیف پایه‌های قدرت آن است.

روزنامه کیهان به مدیریت حسین شریعتمداری نیز طی سال‌های گذشته یکی از اصلی‌ترین مخالفان مذاکره با آمریکا بوده و بارها توافق را زمینه‌ای برای فشار بیشتر بر رژیم ایران معرفی کرده است.

این جریان‌ها کاهش تنش با غرب را تنها یک تصمیم دیپلماتیک نمی‌دانند؛ بلکه آن را تهدیدی علیه ساختار قدرت ارزیابی می‌کنند. از نگاه آنان، پایان تقابل خارجی می‌تواند جایگاه نیروهای نظامی ـ امنیتی و بخش مهمی از گفتمان ایدئولوژیک حکومت را تضعیف کند.

به همین دلیل، شعارهای ضدآمریکایی در مراسم‌های رسمی و تبلیغات حکومتی را باید در چارچوب همین منطق سیاسی بررسی کرد؛ منطقی که بقای حکومت را با ادامه دشمن‌سازی خارجی پیوند زده است.

چرا بحران خارجی می‌تواند برای مجتبی خامنه‌ای کارکرد سیاسی داشته باشد؟

در ساختار قدرت رژیم ایران، تصمیم‌های کلان همواره با یک معیار اصلی سنجیده شده‌اند: حفظ نظام. بر همین اساس، هر اقدامی که بقای ساختار قدرت را تضمین کند، حتی با هزینه‌های سنگین برای جامعه، قابل توجیه تلقی می‌شود.

مجتبی خامنه‌ای پس از انتقال قدرت با مجموعه‌ای از چالش‌ها روبه‌رو است: تثبیت موقعیت رهبری جدید، کنترل شکاف‌های درونی، بحران اقتصادی، نارضایتی اجتماعی و کاهش اعتماد عمومی.

در چنین شرایطی، بحران خارجی می‌تواند چند کارکرد برای حکومت داشته باشد.

نخست، ایجاد انسجام در میان نیروهای وفادار. شعار مقابله با آمریکا طی چهار دهه گذشته یکی از ابزارهای اصلی بسیج نیروهای حکومتی بوده است.

دوم، تغییر مرکز توجه جامعه از بحران‌های داخلی به تهدیدهای بیرونی. حکومت می‌تواند با برجسته کردن دشمن خارجی، فضای امنیتی را افزایش داده و اعتراض‌های داخلی را تحت عنوان «همراهی با دشمن» سرکوب کند.

سوم، حفظ نقش نیروهای نظامی ـ امنیتی در ساختار قدرت. بخش مهمی از نفوذ این نیروها با استناد به شرایط فوق‌العاده و تهدیدهای خارجی توجیه شده است.

اما این سیاست با یک خطر بزرگ روبه‌رو است: بحرانی که برای کنترل جامعه ایجاد می‌شود، ممکن است در نهایت خود به عاملی برای تشدید بحران داخلی تبدیل شود.

اشتباه محاسباتی؛ نمایش قدرت جای واقعیت را نمی‌گیرد

اگر تشدید تنش خارجی بخشی از محاسبات جناح حاکم در رژیم ایران باشد، این محاسبه با چند نقطه آسیب‌پذیر روبه‌رو است.

نخستین اشتباه، برداشت نادرست از نمایش‌های رسمی قدرت است. حکومت ممکن است حضور نیروهای خودی در مراسم‌های حکومتی را نشانه حمایت اجتماعی بداند و بر اساس آن توان خود را برای رویارویی خارجی بیش از واقعیت ارزیابی کند.

اما اعتراض‌های سال‌های اخیر نشان داده است که میان تصویر تبلیغاتی حکومت و واقعیت جامعه فاصله زیادی وجود دارد. نارضایتی‌های اقتصادی و سیاسی با مراسم رسمی از بین نمی‌روند.

دومین اشتباه، حساب باز کردن بر اختلاف میان آمریکا و متحدان غربی است. تجربه تحولات اخیر نشان داده است که در برابر تهدیدهای امنیتی، بسیاری از اختلاف‌ها می‌تواند کاهش یابد و هماهنگی بیشتری علیه تهران شکل بگیرد.

سومین خطا، تصور این است که بحران خارجی می‌تواند اعتراض‌های داخلی را برای همیشه مهار کند. جامعه امروز ایران با دهه‌های گذشته تفاوت دارد و مشکلات اقتصادی، شکاف نسلی و کاهش اعتماد عمومی با ایجاد یک بحران خارجی حل نمی‌شوند.

نتیجه‌گیری؛ آیا جنگ راه نجات است یا آغاز بحران بزرگ‌تر؟

پرسش اصلی این مقاله این بود: آیا مجتبی خامنه‌ای هم به دنبال یک جنگ دیگر است؟

مجموعه‌ای از پارامترها نشان می‌دهد که در بخشی از ساختار قدرت رژیم ایران، تقابل خارجی همچنان به‌عنوان ابزاری برای مدیریت بحران‌های داخلی دیده می‌شود. مخالفت با توافق، مواضع جنگ‌طلبانه جریان‌های تندرو و تلاش برای حفظ فضای تقابل، همگی نشان‌دهنده نگرانی بخشی از حاکمیت از کاهش تنش با غرب است.

اما شرایط امروز ایران با گذشته تفاوت دارد. جامعه‌ای که با بحران اقتصادی، بی‌اعتمادی عمومی و شکاف عمیق میان مردم و حکومت روبه‌رو است، الزاماً در برابر تهدید خارجی به سمت حاکمیت بازنمی‌گردد.

اگر مجتبی خامنه‌ای و همگنانش تصور کنند که بحران خارجی می‌تواند جانشینی، اختلافات درونی و نارضایتی اجتماعی را مهار کند، ممکن است با یک اشتباه محاسباتی بزرگ مواجه شوند.

زیرا جنگ شاید بتواند برای مدتی فضای سیاسی را تغییر دهد، اما نمی‌تواند پرسش‌های اصلی جامعه درباره آینده کشور و مشروعیت حکومت را از میان ببرد.

جمع‌بندی؛ هزینه یک محاسبه اشتباه

اگر تشدید تنش‌ها و حرکت به سمت تقابل نظامی بر پایه یک محاسبه سیاسی برای تثبیت قدرت جدید در رژیم ایران صورت گرفته باشد، این محاسبه می‌تواند به بهای سنگینی تمام شود. مجتبی خامنه‌ای ممکن است تصور کرده باشد که با ایجاد بحران خارجی می‌تواند موقعیت خود را تثبیت کند، اما واقعیت این است که طرف‌های مقابل، با شناختی که از رفتار و الگوی تصمیم‌گیری رژیم ایران دارند، دیگر مانند گذشته مسیر مماشات و عقب‌نشینی را در پیش نخواهند گرفت. نتیجه چنین رویکردی می‌تواند این باشد که رژیم هم هزینه‌های جنگ و فشارهای خارجی را متحمل شود و هم دستاوردی برای تثبیت موقعیت خود به دست نیاورد.

از منظر بین‌المللی نیز تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که نه سیاست تقابل بی‌پایان و نه سیاست مماشات، نتوانسته بحران میان رژیم ایران و جامعه جهانی را حل کند. در چنین شرایطی، بحث درباره راه‌حل‌های جدید و نقش مردم ایران در تعیین آینده کشور بیش از گذشته مطرح می‌شود؛ زیرا ادامه مسیر کنونی، هزینه‌های بیشتری را بر جامعه ایران و منطقه تحمیل خواهد کرد.

اشتباه بزرگ حکومت این است که گمان کند با ایجاد بحران خارجی می‌تواند بحران‌های داخلی را برای همیشه پنهان کند. واقعیت جامعه ایران، نارضایتی‌های انباشته و شکاف میان مردم و حاکمیت، مسائلی نیستند که با دود و غبار جنگ از میان بروند. از همین رو، تحولات پس از گورسپاری خامنه‌ای را باید نه پایان یک بحران، بلکه آغاز مرحله‌ای تازه از کشمکش میان جامعه و ساختار قدرت دانست.

آنچه در این میان اهمیت دارد، شنیدن صدای تحولات زیر پوست جامعه و مقاومت سازمان یافته مردم ایران است. توجه به روندهایی است که فراتر از نمایش‌های رسمی حکومت در جریان است؛ روندهایی که نشان می‌دهد آینده سیاسی ایران بیش از هر چیز به اراده و نقش مردم ایران گره خورده است.


🟢 #نه_شاه_نه_شیخ

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7