۱۴۰۱ آبان ۱۱, چهارشنبه

قیام انقلابی مردم ایران - دکتر بهروز پویان کارشناس علوم سیاسی تهران


در دومین ماه قیام انقلابی مردم ایران به سر می‌بریم و این در تاریخ رژیم ولایت فقیه امری بی‌سابقه است. دست‌کم از سال۶۰ که مجاهدین خلق، انقلاب دمکراتیک ایران را آغاز کردند تا این مقطع، پیوستگی قیام‌های سراسری علیه تمامیت رژیم برای بیش از یک ماه و گستردگی آن‌که عموم ایرانیان داخل و خارج کشور را به‌طور یکپارچه و متحد درگیر کرده است، مسأله‌ای است منحصر به‌فرد که شاید رژیم هم انتظار آنرا در این ابعاد نداشت. تنها مجاهدین و مقاومت ایران آنرا پیش‌بینی کرده و در تقدیر این رژیم خون‌ریز می‌دیدند.

اکنون قیام انقلابی مردم ایران از مراحل و سرفصل‌های تعیین‌کننده‌ای عبور کرده که دیگر راهی جز به آینده و تحولات بنیادین و انقلابی برای رژیم و جامعه باقی نگذاشته است. تداوم قیام در هفته دوم موجب تثبیت قیام انقلابی شد که به‌سرعت عمق پیدا کرد.

چرا قیام انقلابی مردم تداوم یافت؟

بسیاری خواستند تداوم قیام در هفته دوم را به ملاطفت و مدارای رژیم نسبت بدهند و آنرا با کشتار و سرکوب خونین قیام آبان ۹۸ که دست‌کم ۱۵۰۰ شهید بر جای گذاشت مقایسه می‌کردند، اما با کشتاری که رژیم به‌ویژه در زاهدان و شهرهای کردستان انجام داد و کودکان و نوجوانان را به شکلی وحشیانه و فجیع به‌شهادت رساند، این تئوری رنگ باخت و نشان داد که رژیم برای تکرار سرکوبهای خونین هیچ ملاحظه‌ای ندارد و اگر قیام توانست خود را تداوم ببخشد ربطی به ملایمت و مدارای ولی‌فقیه ندارد بلکه موقعیت رژیم و جامعه انقلابی ایران در مقابل یکدیگر به گونه‌ای است که تمامی امکانات سرکوب رژیم اعم از بسیج و سپاه و انتظامی و سایبری و مزدوران داخلی و خارجی و تلویزیون‌های پاسدار نشان آماده به خدمت در هر رنگ و لعاب شاه و شیخ، دیگر توان جلوگیری از حرکت پیش رونده قیام انقلابی مردم ایران را ندارند.

راه‌های پیموده شده حکومت برای جلوگیری از قیام

تا آنجا که به رژیم بر می‌گردد همه راه‌ها را برای نرسیدن به نقطه کنونی آزمود؛ از سرکوب و کشتار خونین تا اصلاح‌طلبی باسمه‌ای و دروغین و در پایان کار هم به پروژه مجازی بازگشت به ارتجاع سلطنتی متوسل شد. در تمامی این سال‌ها هم به‌ویژه در فاز اصلاحات قلابی و پروژه مجازی سلطنت طلبی پیوسته بر طبل «مبارزه مدنی» و «عدم خشونت» و «راهپیمایی سکوت» و «تمجید‌های مهوع بسیج و سپاه تروریستی» کوبید اما شیوه‌ای که مردم ایران در این قیام انقلابی پیش گرفتند تمامی این حربه‌ها را خاکستر کرد.

به‌عنوان نمونه، در ابتدای قیام، تفاله ارتجاع سلطنتی به جای خامنه‌ای عهده‌دار مهار قیام شد و مردم را دعوت می‌کرد در خانه بنشینند و در سوگ مهسا امینی شمع روشن کنند! وقتی پاسخی نگرفت و قیام انقلابی مردم ایران آتشین شد و بر سر نیروی سرکوب رژیم باریدن گرفت، دلواپسانه به حمایت از سپاه و بسیج خامنه‌ای که نیروی اصلی سرکوب و کشتار و تجاوز هستند برخاست، اما وقتی قیام به راه خود رفت ناگهان خود را همراه انقلاب مردم نشان داد تا بلکه در هر مرحله که می‌تواند برای توقف قیام کاری کند. ولی قیام مردم، با مراحلی که پشت سر گذاشته دیگر نه متوقف می‌شود و نه رو به گذشته دارد، از این‌رو تنها سزاوار عنوان “انقلاب دمکراتیک مردم ایران” است.

انقلاب بازگشت ناپذیر

این قیام یک انقلاب است زیرا خود مردم آنرا یک انقلاب می‌گویند: «بهش نگید اعتراض اسمش شده انقلاب»، علاوه بر این شیوه عملی که برای رویارویی با مزدوران اتخاذ می‌شود، عینا همان الگوی کار و عملیات کانون‌های شورشی مجاهدین خلق به‌عنوان یک نیروی انقلابی است، یعنی«آتش جواب آتش» و… و این چیزیست که تمامی مدعیان امروز به‌ویژه تفاله دیکتاتوری سلطنتی از آن هراسان بودند. هم‌چنین، این قیام انقلابی داری ماهیت دمکراتیک است به این دلیل که عموم جامعه ایرانیان داخل و خارج کشور از هر طبقه و صنف و جنس و نسل را در خود جای داده است.

بسیاری تلاش کرده و می‌کنند این انقلاب را به یک مسأله مثلا جنس یا نسل و یا حتی«اعتراض» (و نه انقلاب) علیه حجاب اجباری تقلیل دهند تا هم وجه انقلابی آنرا پنهان کنند هم محتوای دمکراتیک را از آن سلب کنند. در حالی‌که مطالبات پاسخ نگرفته مردم ایران اعم از همه اینهاست و تنها یک انقلاب دمکراتیک راه‌حل تمامی این مسائل است.


💞# براندازیم  #تيك_تاك_سرنگوني    #قیام_تنها_جوابه  

🍏# مجاهدین_خلق ایران #ایران  #  کانونهای شورشی

🌳# MaryamRajavi  # IranRegimeChange   

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 0