سایت ورادیو نشنال پابلیک تظاهرات واعتراضات سراسری ایران که بیش از ۱۰۰ روز ادامه دارد به کدام سمت می رود وچشم انداز آن چیست ؟
آری شاپیرو، مجری برنامه: اکنون بیش از صد روز از آغاز تظاهرات مردم ایران در خیابان ها می گذرد. این طولانیترین تظاهرات عمومی در ایران از زمان انقلاب اسلامی در سال ۱۹۷۹ است. و اگر چه رژیم با دستگیری، خشونت و اعدام تظاهرکنندگان را سرکوب کرده است، مردم به راهپیمایی ادامه میدهند. کیان تاجبخش به دلیل شرکت در اعتراضات قبلی ایران در سال 2009 دستگیر شد و اکنون در دانشگاه کلمبیا است. خوب است که شما اینجا هستید.
کیان تاجبخش: خوشحالم که با شما صحبت می کنم.
شاپیرو: به یاد بیاوریم که این اعتراضات از زمانی آغاز شد که مهسا امینی جوان 22 ساله ای پس از بازداشت گشت ارشاد ، جان باخت. اما جنبش به چیزی فراتر از مرگ او تبدیل شده است. در حال حاضر شما اعتراضات را چگونه توصیف می کنید؟
تاجبخش: خب، یعنی فکر میکنم، همانطور که شما اشاره کردید،[ این قیام در ابتدا ] به عنوان یک جنبش ضد حجاب شروع شد. و من آن را اولین قیام فمینیستی در ایران توصیف کردهام، زیرا هم به لحاظ شدت و کیفیت خشم بیسابقه بود و هم در رد صریح الگوی سبک زندگی اسلامی بنیادگرا که بر زنان تحمیل میشود و هم تمایل این زنان جوان و حامیان مردشان برای مقابله با سرکوب خشونت آمیز رژیم [ بی سابقه است ].
می دانید، این جوانان این ایده را رد کردند که بدن زنان باید توسط یک حکومت اسلام گرا کنترل شود. می دانید، حکومتی که به دنبال رضایت مردم برای قوانین خودش نیست، بلکه آن را تحمیل می کند. اما همچنین به نوع بسیار گستردهتری از انتقاد از نحوه اداره عمومی کشور در ایران تبدیل شد. و سپس، همانطور که بسیاری از مردم شنیده اند، خواسته های زیادی برای تغییر رژیم وجود دارد. بنابراین این نوعی دگرگونی رو به رشد است که در سه ماه گذشته شاهد آن بوده ایم.
شاپیرو: و به نظر شما چرا وقتی اعتراضات پیشین یا شتاب خود را از دست داده اند یا به زور از بین رفته اند، این اعتراض ادامه دارد؟
تاجبخش: خوب، فکر میکنم تا حدودی به آنچه من مربوط میشود، آنچه من فکر می کنم نوعی ابتکار یاتابو شکنی در ایران است. من فکر می کنم این به این واقعیت مربوط می شود که جوانانی که معترض هستند و ما باید به خاطر داشته باشیم که به هر حال اکثریت معترضان جوان هستند. آنها از اواسط نوجوانی تا اواخر 20 سالگی خودشان هستند. آنها به نقطه شکستی رسیده اند، جایی که سبک زندگی تحمیل شده بر خودشان را رد می کنند. آنها می خواهند آزاد باشند. این افراد به طور واقعی گروهی از جوانان هستند که خسته شدهاند و حاضرند خیلی ریسک کنند.
شاپیرو: خب، می خواستم در مورد آن بپرسم. این یک چیز است که بگویم، ای کاش زندگی من متفاوت بود. در مواجهه با زندان، شکنجه، حتی مرگ، این یک چیز دیگر اس. منظورم این است که بر اساس اکثر برآوردها، صدها تن از مردم در این اعتراضات کشته شده اند. این مطالبات آنقدر مهم است که مردم در برابر آن به راهپیمایی ادامه خواهند داد.
تاجبخش: بله، کاملاً درست است. یعنی باید بگویم که فکر می کنم شجاعت و دلیری و میزان مقاومت جوانان معترض باعث تعجب بسیاری از مردم شده است. و این یک پدیده بیسابقه است، اما من فکر میکنم به این حس مربوط میشود، یک حس وجودی که این جوانان احساس میکنند. حسی که دیگر قادر به تحمل کردن این شیوه از تحمیل [ سبک زندگی ] نیستند.
شاپیرو: و آیا فکر می کنید این یک تهدید واقعی برای رژیم است؟
تاجبخش: خب، متأسفانه، من فکر میکنم، برای معترضان و کسانی که آینده آزاد و دموکراتیکتری برای ایران آرزو میکنند، من در کوتاهمدت چنین فکر نمیکنم. از ماه نوامبر، ما شاهد نوعی ثابت ماند تعداد مردمی بودیم که به خیابانها میآمدند و به طور واقعی رشد نکرده و سایر گروههای جامعه مانند کارگران یا حتی طبقه متوسط و افراد میانسال در مراکز شهری را مشابه سال 2009 در مراکز شهری را هنوز به میدان نیاورده است.
بنابراین با نگاهی از دور، آنچه را می بینیم این است که چیزی که برخی افراد آن را به طور واقعی قدرت این اعتراضات می نامند. این واقعیت است که این اعتراضات تا حدودی پراکنده است. این اعتراضات بدون رهبری است و می تواند سر بریده شود. در واقع در درازمدت، این یک ضعف است، زیرا بدون سازماندهی، رهبری و استراتژی، تصور اینکه چگونه می توان انرژی اعتراضات را به یک تغییر تحول آفرین بلندمدت تبدیل کرد، دشوار است.
شاپیرو: به نظر شما آیا این اعتراضات اصلا تأثیری روی رژیم داشته است؟ منظورم این است که اوایل این ماه صحبت هایی در مورد انحلال گشت ارشاد مطرح شد، اگرچه مشخص نیست که آیا این واقعا به طور رسمی اتفاق می افتد یا خیر.
تاجبخش: منظورم این است که فکر میکنم این واقعا خبر بدی در مورد آنچه در سه ماه گذشته آموختهایم است، و آن این است که نظامهای استبدادی در برابر مخالفتها به طرز چشمگیری انعطافپذیر هستند. منظورم این است که کارشناسانی که به رژیمهای استبدادی نگاه میکنند به سه ستون قدرت رژیم اشاره میکنند، یک نخبگان حاکم منسجم، یک دستگاه قهری بسیار توسعهیافته و وفادار و نابودی سازمانهای مخالف و رقیب و مراکز جایگزین قدرت.
با نگاهی به این سه موضوع، آنچه بسیار قابل توجه است این است که چگونه به نظر می رسد که همه آنها دست نخورده هستند. بنابراین، متأسفانه، دیدن فروپاشی آنها در حدود شش ماه آینده دشوار است.
شاپیرو: خوب، برای پایان دادن به یک نکته مثبت تر، آیا لحظه ای یا تصویری از بیش از صد روز اعتراضات اخیر وجود دارد که برای شما جالب و دلچسب بود؟
تاجبخش: فکر میکنم تصویر مردان جوانی که از زنان جوان حمایت میکنند کاملا نشاط آور و دلچسب بوده است. و من فکر می کنم که این واقعیت که مردان جوان از زنان جوان در خواسته هایشان برای جامعه ای با برابر جنسیتی بیشتر حمایت کردند و از آنها حمایت می کنند، فکر می کنم نویدبخش آینده است. برای آنها بسیار سخت خواهد بود که به خانوادهها و خانههایشان و حتی ازدواجهای خودشان، یا شریک های زندگی شان به عقب برگردند و با زنان به شیوهای سنتیتر و تبعیض آمیز رفتار کنند. بنابراین من فکر می کنم که این اعتراضات یک دستکش را به زمین انداخته است. این یک چالش اخلاقی برای این رژیم است - چگونه آنها می خواهند بر نسل جوان جوشان، ناراضی، ناراحت و باید گفت گروه بسیار گسترده تری از جامعه که آنها نیز ناراضی هستند، اما در حال حاضر ساکت هستند، حکومت کنند. رژیم چگونه در آینده این کار را انجام خواهد داد.
من فکر می کنم که ما وارد مرحله جدیدی در ایران شده ایم، و فکر می کنم این چالشی است که همه مردم ایران باید خیلی، خیلی صریح و روشن درباره آن فکر کنند.
شاپیرو: او کیان تاجبخش [ میهمان برنامه است]. آخرین کتاب او ایجاد دموکراسی محلی در ایران: دولت سازی و سیاست عدم تمرکز است. خیلی ممنون.
تاجبخش: خیلی ممنون.
سایت نشنال پابلیک رادیو
نویسنده میا ونکات
💞# براندازیم #تيك_تاك_سرنگوني #قیام_تنها_جوابه
🍏# مجاهدین_خلق ایران #ایران # کانونهای شورشی
🌳# MaryamRajavi # IranRegimeChange
🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@ 0
