تظاهرات بزرگ ایرانیان در برلین در همبستگی با قیام مردم ایران
همبستگی ملی ایرانیان در مقابل همدستی ارتجاع و استعمار
تظاهرات بزرگ ایرانیان در برلین در روز شنبه ۱۸بهمن ۱۴۰۴ برگزار می شود. این تظاهرات رویدادی فراتر از یک تجمع اعتراضی معمول در خارج از کشور است. این گردهمایی را باید بهمثابه یک نقطه عطف سیاسی در تداوم قیام مردم ایران و بهویژه در تکامل «شرط ذهنی» قیام ۱۴۰۴ ارزیابی کرد. کارکرد اصلی و تعیینکننده این تظاهرات، اعلام همبستگی فعال و آگاهانه با قیام مردم ایران و همزمان مرزبندی قاطع با پروژههای تحمیلی رهبریسازی از بیرون، بهویژه تلاشهای استعمار و رسانههای وابسته برای تحمیل چهرههایی چون رضا پهلوی بهعنوان آلترناتیو مردم ایران است.
این تظاهرات در سالگرد انقلاب ۱۳۵۷ و در مکانی نمادین چون دروازه براندنبورگ برگزار میشود؛ مکانی که خود نماد عبور از دیکتاتوری و سرکوب بهسوی آزادی و وحدت است. انتخاب این زمان و مکان، پیام روشنی دارد: مردم ایران تجربه هر دو دیکتاتوری شاه و شیخ را پشت سر گذاشتهاند و آگاهانه راه سومی را فریاد میزنند؛ راه جمهوری دموکراتیک، مبتنی بر حاکمیت مردم و نفی هر شکل از استبداد.
تظاهرات برلین و نقش خنثی کننده توطئهها
یکی از جدیترین کارکردهای سیاسی این تظاهرات، خنثیسازی توطئه رژیم حاکم برای بیگانهسازی قیام مردم ایران است. پس از اوجگیری قیام ۱۴۰۴، اتاقهای فکر رژیم تلاش کردهاند با تحریف ماهیت این قیام، آن را یا به مداخلات خارجی پیوند بزنند یا بهطور مصنوعی به مطالبه بازگشت سلطنت تقلیل دهند. در این چارچوب، برجستهسازی رضا پهلوی و پروژه «رهبرسازی رسانهای» نه در خدمت مردم ایران، بلکه ابزاری برای انحراف مسیر سرنگونیخواهی و فرار سران رژیم از پاسخگویی در برابر جنایاتشان است. شعار محوری «نه شاه، نه شیخ» در تظاهرات برلین، پاسخی صریح به این سناریو است و نشان میدهد که مردم ایران هیچیک از دو چهره تاریخی دیکتاتوری را بهعنوان آینده خود نمیپذیرند.
این تظاهرات همچنین نقش کلیدی پناهندگان و تبعیدیان سیاسی را در استمرار قیام برجسته میکند. همانگونه که در پیامها و فراخوانها تأکید شده، پناهنده سیاسی واقعی کسی است که در هر شرایطی، رو در رو با حاکمیت سرکوبگر میایستد و مبارزه برای سرنگونی دیکتاتوری را تا آخرین نفس ادامه میدهد. تجمع برلین، تجلی عینی این مسئولیت تاریخی است؛ جایی که صدای معترضان داخل کشور بازتاب مییابد و پیام «شما تنها نیستید» به خیابانهای ایران مخابره میشود.
بعد بینالمللی تظاهرات نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است. حمایت بیش از ۳۵۰ نهاد و شخصیت سیاسی و حقوقی از کشورهای مختلف جهان، نشان میدهد که گفتمان «نه جنگ خارجی، نه مماشات» و «سرنگونی بهدست مردم ایران» توانسته است توجه وجدانهای بیدار جهانی را جلب کند. این حمایتها، مشروعیت سیاسی قیام مردم ایران و آلترناتیو دموکراتیک آن را در سطح بینالمللی تقویت میکند و در مقابل، پروژههای وابسته و استعماری را در انزوا قرار میدهد.
در نهایت، تظاهرات بزرگ ایرانیان در برلین را باید نماد یک انتخاب آگاهانه تاریخی دانست: انتخاب میان تکرار چرخه استبداد یا گشودن افق یک ایران آزاد، دموکراتیک و مبتنی بر برابری. این گردهمایی با تأکید بر برنامهها و مطالبات مشخص، از جمله جمهوری دموکراتیک، جدایی دین از دولت، برابری زن و مرد، حقوق ملیتها و لغو مجازات اعدام، نشان میدهد که قیام مردم ایران نه یک واکنش احساسی، بلکه حرکتی ریشهدار، هدفمند و آیندهنگر است. اگر تاریخ قرار است بهدست مردم ایران نوشته شود، تظاهرات امروز برلین یکی از سطرهای برجسته آن خواهد بود.
🟢 # مرگ_بر_خامنهای
🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی
🌳 # مریم رجوی #ایران
🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@ 7
