تلگراف لندن : قتلعام واقعی غیرنظامیان در ایران ادامه دارد . چرا کسی در لندن اهمیتی نمیدهد؟- باور بر این است که تا ۳۰ هزار غیرنظامی توسط نیروهای دولتی کشته شدهاند
تلگراف: قتلعام واقعی غیرنظامیان در ایران ادامه دارد . چرا کسی در لندن اهمیتی نمیدهد؟
با گذشت هر روز، اخبار بیرون آمده از ایران هولناکتر میشود. اکنون باور بر این است که تا ۳۰ هزار غیرنظامی توسط نیروهای دولتی کشته شدهاند.این وحشت هنوز پایان نیافته است. تا ۵۰ هزار نفر دیگر دستگیر شدهاند و سرنوشتشان نامعلوم است. ما نمیدانیم رژیم چقدر از آنها را اعدام خواهد کرد؛ رژیمی که مصمم است هرگونه مخالفت مردمی را درهم بشکند.
دولتی که در این ابعاد به سوی مردم خود شلیک میکند باید هر دموکرات بریتانیایی را به لرزه درآورد و توجه کامل پارلمان را به خود جلب کند.
اما این اتفاق نیفتاده است.
سکوت جنبش طرفدار فلسطین در برابر قتلعام در ایران بسیار چشمگیر بوده است. هیچ راهپیمایی هفتگی گستردهای در مرکز لندن برای حمایت از غیرنظامیان ایرانی برگزار نشده است. چهرههای سرشناسی که ظاهراً علاقه شدیدی به مسائل بشردوستانه در خاورمیانه دارند، در مقایسه با خشمشان نسبت به غزه، به طرز قابل توجهی ساکت ماندهاند.
متأسفانه، سیاستمداران ما نیز به نظر نمیرسد که جان ایرانیان را به همان اندازه ارزشمند بدانند.
پس از جنایات ۷ اکتبر، وستمینستر به درستی زمان و انرژی خود را صرف جنگ اسرائیل-حماس کرد. اما همان سطح نگرانی را برای مردم ایران نشان ندادهاند.
در ۳۵ روز پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، واژه «غزه» ۴۶۳ بار در پارلمان ذکر شد. این عدد بیش از دو برابر تعداد اشاره به «ایران» در پارلمان طی دوره مشابه است.
این نابرابری وقتی به یک روز کلیدی خاص مینگریم، آشکارتر میشود. در ۵ ژانویه، مجلس عوام جلسه پرسش از وزارت خارجه را برگزار کرد؛ فرصتی که در تئوری باید به مسائل سراسر جهان بپردازد. بیست و یک نماینده کارگر صحبت کردند. شانزده نفر از آنها تمام صحبتشان را به اسرائیل و غزه اختصاص دادند. بسیاری از قویترین عبارات ممکن استفاده کردند و رویدادهای غزه را «نسلکشی» و «جنایت» نامیدند و خواستار تحریم مقامات اسرائیلی، ممنوعیت کالاهای شهرکنشینان و تحریم تسلیحاتی شدند. حتی یک نفر از این شانزده نماینده وقت نکرد به جوانان ایرانی اشاره کند که به جرم اعتراض، کتک خورده، تیر خورده و ناپدید شدهاند.
تنها یک نماینده کارگر، دکتر اسکات آرتور، از وقت خود برای صحبت درباره ایران استفاده کرد، شجاعت جوانان بهویژه زنان را ستود و از وزیر خواست از حق آنها برای تعیین سرنوشت کشورشان حمایت کند. دو نماینده محافظهکار، پریتی پاتل و تام توگنهات، و یک نماینده لیبرال دموکرات، کالوم میلر، نیز به مسئله ایران پرداختند. در مجموع چهار نماینده، در جلسهای که در غیر این صورت کاملاً در اختیار غزه بود.
رویکرد دولت نیز داستان مشابهی را روایت میکرد. جلسه را لرد فالکنر، وزیر امور خاورمیانه، اداره میکرد. حدود یک چهارم سخنان او به غزه و اسرائیل اختصاص داشت که بیشتر از هر موضوع دیگری بود. ایران در آخر قرار گرفت، حدود ۱۴ درصد. درباره غزه از «وضعیت بشردوستانه غیرقابل بخشش» سخن گفت و ۱۱۶ میلیون پوند کمک وعده داد و از افتتاح سفارت فلسطین در لندن استقبال کرد. اما وقتی نوبت به ایران رسید، زبان به کلیگوییهای امن درباره خشونت و حق اعتراض بازگشت. گویی هزاران معترض ایرانی که جان خود را به خطر انداختهاند، تنها شایسته کلیشههای مبهم هستند.
این استدلال برای توجه کمتر به جنگ غزه نیست. رنج غیرنظامیان فلسطینی و اسرائیلی از زمان جنگی که با کشتارهای حماس در ۷ اکتبر آغاز شد، بسیار عظیم بوده است. اما اگر اصول راهنمای ما حقوق بشر، قانون بینالمللی و حفاظت از جان بیگناهان باشد، ایران باید بسیار بیشتر از این آمار و مباحث در سیاست ما جایگاه داشته باشد. دولتی دینی که شهروندان خود را قتلعام میکند، دقیقاً همان نوع جنایتی است که بریتانیا در گذشته نقش رهبری جهانی در مخالفت با آن ایفا میکرد.
پس چرا این تفاوت؟ اسرائیل برای برخی نمایندگان به مسئلهای نمادین تبدیل شده است، به شکلی که ایران هرگز نخواهد شد. رأیهایی برای جلب کردن، جنبشهای اعتراضی برای آرام کردن، جناحهای حزبی برای مدیریت وجود دارد. صحبت درباره غزه تضمین میکند که گالری پر شود و شبکههای اجتماعی بیوقفه آن را بازنشر کنند. صحبت درباره معترضان ایرانی قتلعامشده چنین نمیکند.
اما فساد عمیقتری در کار است. وقتی پارلمان خشم خود را تقریباً منحصراً بر یک گوشه کوچک از خاورمیانه متمرکز میکند، پیامی میفرستد: به ایرانیانی که برای آزادی جانشان را به خطر انداختهاند، به خانوادههای ایرانی-بریتانیایی که با ناامیدی نگاه میکنند و به دیکتاتورها در همه جا. پیام این است که برخی قربانیان مهمتر از دیگران هستند.
اگر نمایندگان میخواهند ثابت کنند که بریتانیا هنوز ارزشهای خود را جدی میگیرد، میتوانند با دادن توجه مداوم به شجاعت معترضان ایرانی آغاز کنند؛ توجهی که تا کنون تقریباً کاملاً برای غزه ذخیره شده است.
🟢 # مرگ_بر_خامنهای
🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی
🌳 # مریم رجوی #ایران
🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@ 7
