آلخوویدال کوادراس؛ پایان دوران مماشات و ضرورت بهرسمیت شناختن مقاومت ایران
پروفسور آلخو ویدال کوادراس، نایبرئیس سابق پارلمان اروپا و رئیس کمیته بینالمللی در جستجوی عدالت، از سخنرانان گردهمایی جهانی ایران آزاد ۲۰۲۶ بود. این سخنرانی که با لحنی قاطع، افشاگرانه و در عینحال آرمانگرایانه ایراد شد، بیانگر نکات قابل تأمل بود که در این یادداشت به آن میپردازیم.
شکست ساختاری سیاست مماشات
یکی از محورهای کلیدی سخنان ویدال کوادراس، اعلام رسمی مرگ «سیاست مماشات» غرب در قبال رژیم ایران است. او با تکیه بر تجربه ۴۰ ساله خود و اروپا، بهدرستی اشاره میکند که فرمولهای دیپلماتیک و جستوجوی واهی برای یافتن «میانهروها» یا جریانهای اصلاحطلب در درون این حاکمیت، گزارهای شکستخورده است.
تحلیل واقعبینانه او نشان میدهد رژیمی که بقای خود را به سرکوب مطلق در داخل و تروریسم و تجاوز در خارج گره زده است، اساساً پتانسیل انعطافپذیری و اصلاح ساختاری را ندارد. کوادراس با این افشاگری، سیاستگذاران اروپایی را به چالش میکشد تا از دایره تکرار اشتباهات گذشته خارج شوند.
اصالت آلترناتیو دموکراتیک و برنامهٔ ۱۰ مادهای
بخشی از سخنان ویدال کوادراس به تبیین جایگاه مقاومت سازمانیافته ایران اختصاص داشت. او با اشاره به آشنایی ۲۵ ساله خود با مریم رجوی، بر اصالت و صلابت این جنبش تأکید کرد. ارجاع او به «برنامه ۱۰ مادهای خانم رجوی» بهعنوان یک نقشهمسیر روشن برای آینده ایران، پاسخ روانی و سیاسی به کسانی است که مدعی نبود یک جایگزین منسجم برای وضعیت فعلی هستند. این برنامه که بر اصول پایهای چون جدایی دین از دولت، انتخابات آزاد، تساوی جنسیتی و ایران غیرهستهای استوار است، از نظر این سیاستمدار برجسته، شایستهترین ساختار برای یک جمهوری دموکراتیک در ایران بهشمار میرود.
کانونهای شورشی؛ موتور محرک تغییر در داخل
کوادراس با شجاعتی کمنظیر، دست روی نقطه حساس استراتژیک گذاشت: ضرورت بهرسمیت شناختن حق مقاومت مردم ایران و کانونهای شورشی.
«این رژیم انعطافپذیر نیست. پاسخ به این رژیم نه مذاکرات بیپایان است و نه مداخله خارجی و نظامی، پاسخ در مردم ایران و مقاومت سازمانیافته آنها نهفته است.
پروفسور آلخو ویدال کوادراس: اروپا باید یک آلترناتیو، یعنی مقاومت ایران تحت رهبری خانم مریم رجوی را بهرسمیت بشناسد. برنامه ۱۰ مادهای خانم رجوی یک نقشهمسیر روشن برای یک جمهوری دموکراتیک است».
«اروپا باید حق مردم ایران برای مقاومت در برابر استبداد را بهرسمیت بشناسد».
«همچنین باید کانونهای شورشی را که زندگی خود را به خطر میاندازند بهرسمیت بشناسد. ما باید سازمانی که مقاومت را رهبری کرده بهرسمیت بشناسیم. این کار قیمت میطلبد و خانم رجوی ما حاضریم این بها را بپردازیم».
این گزارهٔ کلیدی، جوهر اصلی یک دیپلماسی مسئولانه را تعریف میکند. او تأکید دارد که تغییر در ایران، نه از طریق جنگ خارجی و نظامی (که مخرب است) و نه از طریق مذاکرات بیپایان (که فرساینده و به نفع وضع موجود است) حاصل میشود؛ بلکه راهحل واقعی در دست مردم ایران و بازوان عملیاتی آنها در داخل کشور، یعنی کانونهای شورشی است. او از غرب میخواهد که حداقل، مانعتراشیهای سیاسی و حقوقی را برای این جنبش متوقف کند.
پیوند عاطفی و اخلاقی با آرمان آزادی
آنچه سخنرانی ویدال کوادراس را متمایز میکند، پیوند عمیق اخلاقی و شخصی او با این مبارزه است. او عضویت و همراهی با مقاومت ایران را فراتر از مرزهای کشورش اسپانیا، بزرگترین پاداش زندگی خود میداند. این میزان از تعهد، نشاندهنده آن است که آرمان آزادی ایران توانسته است مرزهای جغرافیایی را درنوردد و به یک ارزش انسانی جهانی تبدیل شود. او حتی ترور، شلیک گلوله و تهدیدهای جانی علیه خود و دیگر یاران این جنبش را بیاثر دانسته و تأکید میکند که هر ضربه، این مقاومت را تنومندتر و قدرتمندتر میسازد.
هشدار جدی و تاریخی
سخنرانی پروفسور آلخو ویدال کوادراس یک هشدار جدی و تاریخی بود. پیام او به حاکمیت تهران روشن است: «روزهای شما به پایان رسیده است» و سرکوب دیگر اهرم مؤثری برای بقا نیست.
از سوی دیگر، پیام او به بروکسل (پایتخت دوفاکتوی اتحادیه اروپا) و پایتختهای غربی، یک فراخوان صریح برای شجاعت سیاسی است. زمان آن فرا رسیده که اروپا از لاک انفعال خارج شده، حق مشروع مردم ایران برای سرنگونی استبداد را بهرسمیت بشناسد و در کنار آلترناتیو دموکراتیک شورای ملی مقاومت بایستد. این تنها راه دستیابی به صلح پایدار در خاورمیانه و جهان است.
🟢 #نه_شاه_نه_شیخ
🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی
🌳 # مریم رجوی #ایران
