The Iranian Regime's IRGC and Militia Conspire to Violate the Truce in Syria

The Iranian Regime's IRGC and Militia Conspire to Violate the Truce in Syria

The Iranian Revolutionary Guards Corps (IRGC) and its affiliated militia are making every effort to breach the ceasefire and resume killing innocent people on the orders of the Iranian regime's supreme leader Ali Khamenei. The IRGC, its militia and the Assad Army continued their criminal attacks in Wadi Barada, northwest of Damascus, on Thursday and Friday (December 29 and 30) in a bid to rekindle the war.

The Iranian regime opposes the ceasefire in Syria and is the main party losing its interests as a result of such truce.

To justify its attacks, the IRGC claims that this area and the armed opposition forces based there are not included in the ceasefire accord. However, the ceasefire accord includes this area with a population of 100,000 and the armed forces there are indigenous forces who are members of the Free Army.

The IRGC and Assad Army intend to forcibly displace the residents of this region by heavy bombardments and shelling, in an attempt to change the population structure of the suburbs of Damascus.

The IRGC forces in Syria are mostly concentrated in a garrison by the name of Shaibani, which lies next to Wadi Barada. The location of IRGC clashes in breach of the ceasefire is a short distance from this garrison.

Parts of Wadi Barada have been under the control of the IRGC and its militia for a long time. Many of IRGC forces and its Afghan militia were sent to this garrison upon arrival to be subsequently distributed to other regions of Syria. Afghan forces and the Lebanese Hezbollah have separate bases. The Lebanese Hezbollah is in charge of protecting the garrison.

In April 2016, the NCRI Security and Anti-Terrorism Committee revealed that, "The Assad Army has handed over to IRGC the big Shaibani Garrison, located between Damascus and Zabadani, which used to be the base for the Presidential Guards. They have renamed the base as Imam Hussein Garrison. Several thousand forces from the commando brigade of the 19th Fajr Division from IRGC of Fars (Province), the Fatemiyoun battalions, and the Hezbollah of Lebanon are based in this garrison. They are the reserve forces on call to defend Assad's palace."

The mission of the commando brigade of the 19th Fajr Division is protection of the Presidential Palace and creating obstacles for Free Army forces based in the city of Zabadani.

The IRGC and Assad Army have a joint command headquarters in a red building in the center of the garrison. There is a big portable maquette of Syrian cities in this command center. The IRGC and Assad Army commanders did their planning for the military control of Damascus on this maquette.

The Iranian Resistance condemns the IRGC's violation of the ceasefire in Syria. It once again emphasizes the fact that so long as the Iranian Revolutionary Guards and their mercenaries, including the Hezbollah, are not expelled from Syrian territories, there will be no peace or tranquility in that country, the ceasefire would be in serious danger and the IRGC would resume the war and killings.

The secretariat of the National Council of Resistance of Iran
January 1, 2017

Iran: 70% Increase in Military Budget During the Presidency of Rouhani

Iran: 70% Increase in Military Budget During the Presidency of Rouhani

NCRI - The Economic analysts assess that the budget bill of 2017-2018 that is currently being reviewed by the Parliament of Iran is a military-security budget. The annual budget of Iran is usually composed of two parts. The greater part consists of public companies, banks, and governmental enterprises. The costs and revenues are only spent on this part and it does not include the ministries and governmental bodies. On the other hand, the smaller part is called the public budget which determines the policies. This section will be invested to the amount of 371 thousand billion Tomans (92 billion&750million dollars.1$ is currently equivalent to 4 thousand Tomans.)Some amount of this budget will be allocated to the following security-repressive and terrorist organizations:

-the Ministry of Defense (and its affiliated institutions):22999.9 billion Tomans (5billion &750million dollars).

-the Iranian Revolutionary Guard Corps and Basij Force: 24546 billion Tomans (6 billion & 136million dollars).

-the Joint Staff of Iranian Army: 7852 billion Tomans (1 billion & 963million dollars).

-the General Command of Armed Forces of Iran: 3121 billion Tomans (750 million & 250000 dollars).

-the intelligence and security affairs of the Ministry of Intelligence and Security Force: 11501 billion Tomans (2 billion & 850 million & 25000 dollars).

-the export of terrorism that a large budget was allocated to: 4924.9 billion Tomans (1 billion & 321million & 25000 dollars).

-the foundation of Martyrs and Veterans Affairs (affiliated with IRGC): 10840.6 billion Tomans (2 billion & 710 million dollars).

The sum of the above figures is equal to 85899 billion Tomans (21 billion & 475 million dollars). This amount is more than 23 percent of the public budget of the next year. These figures are published in the book of the national budget bill of 2017 by the Management and Planning Organization of Iran.

In the next year's budget bill, the greatest increase is related to IRGC. The budget allocated to IRGC was about 15816 billion Tomans (3 billion & 954 million dollars) a year ago while this amount increased to 24546 billion Tomans (6 billion & 613 million & 500000 dollars), this year; i.e. 55 percent of increase in comparison to the last year.

During the 4-year presidency of Hassan Rouhani, the military budget has increased more than 70 percent. This figure includes the funding of IRGC, Basij Force, and Iran's Army as well. The following figures are based on data that has been listed in the official texts of the budget law:

2014: 32527 billion Tomans (8 billion & 131 million & 750000 dollars).

2015:42057 billion Tomans (10 billion & 514 million & 250000 dollars).

2016:50790 billion Tomans (12 billion & 697 million & 500000 dollars).

2017:55527 billion Tomans (13 billion & 881 million & 750000 dollars).

Last year, Hassan Rouhani had an interview with a state-run TV channel and explained:"some say that the government of plan and hope intends to curb inflation, end recessions and improve healthcare and foreign policy and it does not intend to strengthen defense system. Well, I must say that during these two years we have increased our strategic weapons and defense forces by 80 percent in comparison to the past 10 years."(The state-run TV Channel, IRIB 2, 2nd August 2015).

We must consider that the above figures are in contrary to the reality since a significant part of the cost is related to repressive measure and warmongering exerted by commercial and financial cartels that are affiliated with IRGC and the Supreme Leader. The organizations such as the Executive Headquarters of Imam's Directive, Khatam-al Anbiya Headquarter, Ansar Bank, Ghadir Investment Company and so on are those bodies in which their costs and budgets are totally hidden. Nevertheless, the above figures are following an uptrend. This trend is especially due to the growing involvement of the Iranian regime in the Syrian civil war.

گفته‌ها و ناگفته‌ها از میان روزنامه‌های حکومتی

گفته‌ها و ناگفته‌ها از میان روزنامه‌های حکومتی 

روزنامه‌های حکومتی در روز شنبه 11دی95، مهم‌ترین مطالب خود را به مسأله سوریه اختصاص داده‌اند. روزنامه‌های باند ولی‌فقیه ارتجاع ضمن ابراز نگرانیهای جزیی، به دود و دم و ادعای پیروزی در سوریه پرداخته‌اند و همزمان تلاش کرده‌اند حذف رژیم از معادله گفت‌وگوی اپوزیسیون سوریه و ترکیه با روسیه را لاپوشانی کنند:

حمایت: ایران د‌ر جریان کامل توافقات صورت گرفته بین روسیه و ترکیه قرار د‌ارد‌ و این هماهنگی برای آمریکایی‌ها بسیار سنگین تمام شد‌ه

سیاست روز: هر چند که در ظاهر اعلام شد که این آتش‌بس بر اساس توافق میان ترکیه و روسیه بوده اما در اصل این نظام سوریه بوده که تصمیم‌گیر نهایی در باب آتش‌بس نظام سوریه بوده است. در این میان یک نکته مهم باید مورد توجه باشد و آن شرایط حاکم بر آتش‌بس است. در یک سوی معادله نظام سوریه و متحدانش قرار دارند که با آزادسازی حلب دستاوردی بزرگ را رقم زده‌اند

جوان: هم‌چنان بعضی مشکلات اساسی وجود دارد و همین مسأله باعث شده ناظران با احتیاط حرف بزنند.

ناظران با توجه به پیچیدگی روابط این گروهها تردید جدی دارند که آنکارا توان عمل به تعهدات خود داشته باشد

کیهان: در ماجرای نشست سه جانبه و برقراری آتش‌بس به‌عنوان نخستین پیآمد آن، نه آمریکا و نه کشورهای اروپایی هیچ‌کدام حضور نداشتند و میانجی آتش‌بس نیستند. اما ایران حاضر است و به همراه روسیه، تعیین تکلیف می‌کند

روزنامه‌های باند هاشمی رفسنجانی اذعان کرده‌اند که رژیم در این معادله حذف شده و روسیه برنده اصلی است:

آرمان: معلوم نیست آنچه را روسیه شروع یک آتش‌بس سراسری در سوریه توصیف کرده پایدار خواهد ماند یا نه؟ آتش‌بسی که ظاهراً نتیجه رایزنیهای مسکو و آنکارا بوده

اما مشخص نیست چرا‌ نامی از ایران به میان نیامده!؟ سکوت تعجب برانگیز اولیه تهران در قبال آتش‌بس و نگرانی‌های ابراز شده از سوی ولید معلم وزیر خارجه سوریه نشان می‌دهد شرایط چندان عادی نیست. آنچه به این گمانه زنی‌ها دامن زده سخنان صریح وزیر دفاع ایران گفته بود «کسی حق ندارد بگوید اسد برای انتخابات کاندیدا نشود». این در حالی ست که آنکارا و مسکو اذعان کرده‌اند هدف مذاکرات آینده قزاقستان که تا دو هفته آینده برگزار می‌شود تلاش برای پایان جنگ و ورود به دوره انتقالی است. دوره انتقالی با هر دیکسیونری ترجمه شود نمی‌تواند چیزی جز تعیین سرنوشت آقای اسد باشد... منطقاً نمی‌توان قبول کرد همه دلایل و زمینه‌هایی که به بروز جنگ و خونریزی درسوریه منجر شد به یک‌باره با ورود پاپانوئل ارتودکس روس از دودکش سوریه از بین رفته باشند.

جهان صنعت: ناگفته مشخص است که بازیگران بزرگ منطقه‌یی به‌طور خاص تهران و ریاض، نمی‌توانند منافع استراتژیک و ایدئولوژیک خود را در آینده سوریه نادیده گرفته و پیآمد هر آنچه در این شش سال گذشت و بر آنچه قرار است در فردای سوریه بگذرد را به مسکو و آنکارا واگذار کنند. جنگ سوریه گرچه برای منطقه، برای آرمان‌خواهی و سوسیالیسم عربی برای خاورمیانه، پیامدهای ناگوار و نامنتظره‌ای رقم زد و در آینده پیش خواهد آورد اما در عوض، بهره‌برداری و افتخار سیاسی و نظامی و استراتژیکی‌اش نه فقط به نام رهبر کرملین ثبت می‌شود به قول معروف که به کام او هم خواهد بود.

حمله به هاشمی رفسنجانی و باندش با چنگ و دندان حذف وی مضمون مشترک روزنامه‌های باند علی خامنه‌ای است که در اظهارات مهره‌های رژیم بازتاب داده شده است:

رسالت: آملی لاریجانی: مسئولی که در دل فتنه نامه بی‌سلام به رهبر انقلاب می‌فرستد بصیرت را درک نکرده است. گناه بزرگ فتنه‌گران ایجاد هزینه برای نظام است.

رسالت: محسن رضایی وجود فقر و بیکار ی در کشور را ناشی از تفکر و اندیشه تکیه به آمریکا دانست و عنوان کرد: 40سال است که آقایان امروز و فردا و اقتصاد کشور را معطل می‌کنند

رسالت: زاکانی: اگر امروز در سختی به‌سر می‌بریم به‌واسطه اعتماد به آمریکا و عدم تبعیت پذیری مسئولان اجرایی از ولایت‌فقیه بوده، لذا کارگزاران نظام در تصمیمات خود تجدیدنظر کنند، زیرا نتیجه تلخ اعتماد به آمریکا در بسیاری از کشورها تجربه شده است.

جوان: مسئولان وقت و فعلی قوه قضاییه با اشاره به برخی واقعیات فتنه 88 به ریشه‌یابی آن پرداختند. محسنی‌اژه‌ای پرسید: «هاشمی بر اساس کدام مبنا برای نخستین بار حرف از تقلب در انتخابات زد؟!». هاشمی شاهرودی نیز گفت: «موسوی و هاشمی را به قوه قضاییه دعوت کردم. موسوی پذیرفت بیانیه تظاهرات را لغو کند و در عوض حرف‌هایش را در تلویزیون بزند اما نمی‌دانم کدام خناس ذهن او را عوض کرد.» آملی لاریجانی نیز گفت: «کسی که در دل فتنه نامه بی‌سلام به رهبری می‌نویسد از نعمت بصیرت محروم است.»

جوان: جوکار: 9 دی اعتراض مردم ما به سیاسیون و مشهورینی بود که متأسفانه به انحراف رفتند و در حقیقت همان اقدامی را انجام دادند که دشمنان ما به‌ویژه آمریکایی‌ها سالیان سال در پی آن بودند و با پروژه‌های مختلفی طرح ساختار شکنی را دنبال می‌کردند

کیهان: انتظار دارید این تفکر، علیه خودش کاری بکند!؟ رئیس دفتر رئیس‌جمهور با فقرای گورخواب عکس یادگاری می‌گیرد، اما ظاهراً برنامه‌ها همان است! و به نظر نمی‌رسد که قرار است چیزی را تغییر دهند!

یقینا جراحی بزرگ انقلاب اسلامی، زدودن و در آوردن غده چرکین و بدخیم مدیریت اشرافی و سبک زندگی ضددینی (نه غیردینی) حاکم بر برخی از آنهاست.

روزنامه‌های حکومتی خبر گورخوابها را ابزار حمله به باند رقیب کرده و در این حملات به گوشه‌هایی از ماهیت یکدیگر اذعان کرده‌اند، در باند خامنه‌ای گورخوابی را محصول تفکر باند رقیب دانسته اند:

کیهان: حسین شریعتمداری: این روزها ماجرای گورخواب‌ها مطرح شده است که شمار آنها هرچه باشد ناگوار است ولی آقایان به جای آن که مسئولیت این پلشتی را بپذیرند، به‌گونه‌یی اظهارنظر می‌کنند که گویی در این ماجرا هیچ تقصیری متوجه آنان نیست و حال آن که ننگ گورخواب‌ها بر پیشانی کسانی نقش بسته است که زندگی‌های اشرافی را ترویج می‌کنند و حقوق‌های نجومی را قانونی می‌دانند و یا برای بازپس‌گیری مبالغ کلان و چند هزارمیلیارد تومانی بدهی‌های بانکی دست روی دست گذاشته‌اند.

در روزنامه‌های باند رفسنجانی، با تقسیم تقصیر پدیده گورخوابی، نسبت به پیامدهای آن برای کل نظام هشدار داده‌اند:

ابتکار: اگر ما نسبت به آلارم های جامعه حساس بودیم که کار به اینجا نمی‌کشید. امروز مشخص شد که کار معتادان و کارتن خوابها به کجا کشیده است؛ اما مشخص نیست که سایر مسائل اجتماعی تا کجا دامن پهن کرده است! هر لحظه ممکن است اخباری از وضعیت قرمز سایر مسائل اجتماعی بیرون بیاید. هر آن ممکن است تصاویر و اخباری از وضعیت طلاق منتشر شود و همه جامعه را شوکه کند. هیچ بعید نیست در روزهای آینده تصویری از وضعیت زندگی کودکان کار منتشر شود که وضعشان از گورخوابها بدتر باشد! حجم این مسائل، دلهره فروپاشی اجتماعی را به دلها می‌افکند. انباشت این مسائل می‌تواند قوام و سامان اجتماع را فرو پاشد.

آرمان: باید این حقیقت تلخ را پذیرفت که مجموعه سیاستهایی که در حدود ۴دهه اخیر بر کشور حاکم بوده روند رو به رشد آسیب‌ها و انواع گسست‌های اجتماعی از جمله شکاف‌های طبقاتی را دامن زده است... باور کنید شکم گرسنه دین و ایمان و جناح راست و چپ و تشکیل ائتلاف و جبهه و... سرش نمی‌شود. برادر من حالا که آب از سر همه گذشته است باید فارغ از تمام قیل‌وقال‌ها به ائتلافی برای عدالت اجتماعی و کرامت انسانی اندیشید.

جهان صنعت: گورخواب‌ها، قله کوه بزرگی از فقر است که چهره زشت خود را نشان داده است، آنچه در نصیرآباد شهریار، پرده‌برداری شد، همه ابعاد و عوالم فقر نیست و فاجعه عمیق‌تر از آن چیزی است که در زیر پوست شهرهای کشورمان، خیزش دارد تاکنون هم تدبیری قاطع برای مهار و درمان آن اندیشیده نشده و متأسفانه طرح و برنامه‌یی جامع و کارآمد برای تقابل با این پدیده شوم در آینده هم به چشم نمی‌خورد.

حال بعد از سال‌ها از آن انقلاب آرمانی که قرار بود به تضاد‌های طبقاتی پایان دهد، چهره‌ای از فقر رخ می‌نماید که شاید به ذهن مردم خطور نمی‌کرد. اگر طی همه این سال‌ها به جای سیاه‌چاله اختلاس‌ها و دیگر زد و بند‌های پرابهام و غیرشفاف مالی، پول چند بشکه نفت هزینه ساخت گرمخانه‌های عمومی و دیگر امکانات رفاهی می‌شد، چه‌بسا امروز کارتن‌خوابی و گورخوابی این‌گونه احساسات عمومی را جریحه‌دار نمی‌کرد. ماجرای اسفبار گور‌خواب‌ها صرف یک واقعیت است که انکار آن غیرممکن است
.

منبع : روزنامه الشرق الاوسط- لندن 11 دی 95

لینک :

شبح ايران براي پيگيرد رئيس جمهور سابق آرژانتين بازميگردد

تحقيقات مجدد در مورد مخفي كردن نقش ايران در انفجار مركز يهودي

دادگاه استيناف آرژانتين به بازگشايي تحقيقات در مورد اتهام كريستينا فرناندز  رئيس جمهور سابق كشور  به اتهام تلاش درمخفي نگاه داشتن نقش ايران در انفجار مركز يهودي در بوينس آيرس در سال 1994 حكم داد.

نماينده دادستاني كل آلبرتو نيسمن  اولين كسي  كه اين اتهام را مطرح كرده بود درشرايطي پيچيده در  ژانويه 2016 كشته شد و قاضي تحقيق بدليل عدم وجود دلايل كافي, اين پرونده را منتفي كرد ولي اين حكم با تصميم دادگاه لغو شد كه باعث گرديد فرناندز به دادگاه فراخوانده شود.

وقتي كريستينا فرناندز درمنصب بود اقدام به عقد توافقنامه هايي با ايران نمود كه شامل دادن سوخت به آرژانتين درمقابل صدور حبوبات آرژانتيني به تهران بود. همچنين دوطرف احضار متهمين ايراني در برابر قضائيه آرژانتين را منتفي نمودند و اين عاملي بود كه جامعه يهودي تأثير گذار در آرژانتين را به اعتراض واداشت كه نهايتا باعث لغو اين توافقات بوسيله كنگره كشور در زمان خيلي نزديك گرديد...

رئيس جمهور كنوني آرژانتين ماوريثيو ماكري از روزهاي اول بدست گرفتن اين منصب دستور به افشاي اين موضوع داد وعناصر اطلاعات وتمامي اطلاعاتي كه دراخيتار داشت را درهمكاري با اين تحقيقات بكار گرفت...

بیشتر بخوانید

1)      موضعگیری «مريم رجوي: قاضي نيسمان در رديف شهيدان مردم و مقاومت ايران رو در روي فاشيسم ديني»، را اینجا کلیک کنید و بخوانید

2)   گزارش كميسيون قضايي شوراي ملي مقاومت  در باره قتل جنايتكارانه قاضي آرژانتيني آلبرتو نيسمن را اینجا کلیک کنید و بخوانید

3)   نقش رژيم در عمليات تروريستي انفجار در بوئنوس آيرس در گزارش دقیق درونی را اینجا کلیک کنید و بخوانید

خامنه اي ورفسنجاني واوجگیری تعارض درونی در آستانه نمایش انتخابات

رفسنجانی - خامنه اي

خامنه اي ورفسنجاني واوجگیری تعارض درونی در آستانه نمایش انتخابات

روزنامه‌ی حکومتی وطن امروز از روزنامه‌های وابسته با باند خامنه‌یی 9دی95 در مطلبی تحت عنوان «نیمة پنهان فتنه» نوشته است: «امروز در جمهوری اسلامی شاهد صف‌بندی تمام عیار دو جریان فکری هستیم که امکان همزیستی مسالمت‌آمیز آنها با هم وجود ندارد، زیرا اختلاف آنها بر سر مبانی است و لذا تنها یک جریان می‌تواند با حذف و حاشیه‌نشین کردن دیگری به حیات و حرکت پیش‌رونده خود ادامه دهد. جریان مقاومت انقلابی معتقد به مکتب امام و مقام معظم رهبری و جریان غربگرا معتقد به سازش با غرب است. به نظر می‌رسد سرنوشت آینده انقلاب اسلامی در گرو تعیین تکلیف طرف پیروز و غالب در این رویارویی است. این رویارویی امروز بسیار آشکار شده و صف‌بندی‌ها و خط‌کشی‌ها پیوسته پررنگ‌تر و شفاف‌تر می‌شود. این صف‌بندی و دوقطبی را نباید به دوقطبی اصلاح‌طلب و اصول‌گرا فروکاست، زیرا بسیاری از اصلاح‌طلبان در جرگه تعریف انقلاب (با لحاظ کردن مفهوم مشکک آن) می‌گنجند و اختلاف آنها بر سر برخی فرعیات و سلایق است. تنها دوقطبی اصیل همان انقلابی و ضدانقلاب است.»

در نقطه‌ی مقابل روزنامه ابتکار وابسته به باند رفسنجانی- روحانی 8دی95 در سرمقاله خود می‌نویسد:

«بیش از هفت سال از حوادث سال ٨٨ [قیام 88] می‌گذرد. حوادثی که خسارات فراوانی را به کشور وارد کرد. بخش اعظم آن خسارات البته ناشی از عدم تشخیص صحیح مختصات و جنس آن حوادث توسط کنش‌گران وقت بود.

در آن چالش، طرفین نزاع بر مواضع حداکثری خود پای می‌فشردند و لذا مفاهمه در نمی‌گرفت. نهادهایی هم که قانون برای داوری پیش‌بینی کرده بود، مرضی‌الطرفین نمی‌افتاد. میانجی گری ریش سفیدان دو جناح نیز آتش دعوا را سرد نمی‌کرد. صدای نزاع به قدری بلند بود که کسی صدای دعوت به آرامش را نمی‌شنید.»

این سرمقاله در ادامه با «تکفیری» و «تندرو» خواندن تریبون‌داران جناح مقابل نتیجه‌ی مورد نظر خود را می‌گیرد و برای حل تعارضات فزاینده و لاعلاج بین جناحهای رژیم در آستانه‌ی انتخابات، نسخه‌ی زیر را می‌پیچد:

«راه عبور از این سوءتفاهمات، گفتگوی ملی است. نخبگان و جریانهای سیاسی باید با گفتگوی ملی تکلیف این نزاع و اختلاف کهنه را روشن کنند. به‌زعم نگارنده، منشور حقوق شهروندی بستر مناسبی برای این گفتگو می‌تواند باشد. این منشور به همراه منافع ملی باید بر صدر خواسته‌های جریانهای سیاسی باشد. شوربختانه اما برخوردهای برخی از بزرگان جناح اصول‌گرا با این منشور در جهت تعمیق سوءتفاهمات است».

به میزانی که باند خامنه‌یی داد سخن از «تعیین تکلیف» و حذف فیزیکی باند دیگر و یکپایگی رژیم سرمی‌دهد، باند دیگر، صحبت از گفتگوی ملی و توسل‌جویی به منشور خودساختة حقوق شهروندی روحانی می‌کند و آن را بستر مناسبی برای شروع این گفتگوها می‌داند.

روزنامه‌ی ابتکار در جایی در مطلبی تحت عنوان «جدال بی‌پایان» سوز و گداز می‌کند که چرا با وجود این‌که در بین باندهای مختلف رژیم «نگاه واحدی نسبت به پذیرش اصل نظام» وجود دارد (یعنی همه بر حفظ طینت ضدمردمی نظام متفق‌القولند) اما چرا میان آنها گفتگو شکل نمی‌گیرد؟

پرواضح است که جدالها و کشاکش‌های بین باندهای رژیم، در آستانة انتخابات، باز هم بیشتر از پیش سیر صعودی پیدا خواهد کرد و در نقطة کنونی نخواهد ماند. اما سوالی که هیچ‌یک از باندهای رژیم به آن پاسخ نمی‌دهند این است که چرا تعارض بین آنها به این نقطه رسیده است؟ چه دلیلی باعث شده که آنها «شاهد صف‌بندی تمام عیار دو جریان فکری باشند که امکان همزیستی مسالمت‌آمیز آنها با هم وجود ندارد»، چه شده که «اختلاف آنها بر اینک بر سر مبانی است» [در این‌جا به عمد اصطلاحات درونی خود رژیم به‌کار رفته است] و از آن نتیجه بگیرند که «تنها یک جریان می‌تواند با حذف و حاشیه‌نشین کردن دیگری به حیات و حرکت پیش‌رونده خود ادامه دهد».

سرباز کردن این تعارض و رسیدن آن به نقطه‌ی حاد صرف‌نظر از مانورهای «تریبون‌داران» حکومتی برای لاپوشانی آن، گویای خرابی وضع تمامیت رژیم در آستانه‌ی انتخابات است. به قول معروف «وقتی زمین سفت است گاوها یکدیگر را شاخ می‌زنند». بیهوده نیست که بگونه‌یی ترجیح‌وار سران رژیم، با نزدیک شدن به سرفصل انتخابات، هراس خود از قیام 88 را به نمایش می‌گذارند و جا و بیجا به عز و جز می‌پردازند. در این میان اظهارات پاسدار حسین شریعتمداری در کیهان 8 دی 95 قابل درنگ است:

«9 دی ایستگاه پایانی فتنه 88 بود اما خط فتنه در این نقطه به پایان نرسیده و نباید از فتنه‌های دیگری که دشمن در آستین دارد و دنباله‌های داخلی آنها روی دست خواهند گرفت غافل بود. چرا که دشمنی آمریکا و متحدانش با ایران اسلامی از ماهیت طرفین درگیر ریشه می‌گیرد و تمام‌شدنی نیست، بنابراین احتمال به میدان آوردن فتنه‌های دیگر با فرمول‌های تازه‌تر نیز همیشه وجود خواهد داشت».

«فتنه‌های دیگر با فرمول‌های تازه‌تر» همان هراس مرگ‌آور و رعشه‌برانداز بر جان جانیان حاکم بر میهنمان از شکل‌گیری قیام خلق قهرمان ایران است. پایین آمدن رژیم در تعادل قوا، به‌دنبال فضاحت عالمگیر و برملا شدن چهرة جنایتکارانة آن در جریان قصابی مردم بی‌دفاع حلب، و چشم‌انداز شکست در یمن، اکنون خود را در تعارض بین باندهایش نشان می‌دهد. خامنه‌یی برای سراپا نگه‌داشتن رژیم رو به احتضارش چاره‌یی جز چنگ و دندان نشان‌دادن پوشالی و ابراز تمایل به جراحی اندامهایی از رژیمش را ندارد. اما خود او نیز در نقطه‌یی نیست که بتواند این جراحی را انجام دهد و این نشاندهندة بن‌بست مرگبار رژیم در آستانة سالگرد قیام 88 است.

اسناد توافق آتش بس وتشکیل هیئت مذکرات را منتشر شد

اورینت نت: اسناد توافق آتش بس وتشکیل هیئت مذکرات را منتشر شد

بدنبال نقل قولهای مختلفی که بر سر محتوای توافق آتش بس وبندهای موجود در سند توافق  انجام شداورنت نت متن سند توافق آتش بس بین هیئت مذاکره کننده ارتش آزاد ونظام اسدوتضمینهائی که ترکیه وروسیه داده اند را منتشر نمود.

این سند همچنین تضمین کرده است که معارضه سوریه هم در آتش بس هم در حل سیاسی بحران سوریه فعالانه وارد گفتگوها خواهد شد که در قزاقستان قرار است در آینده ای نزدیک برگزار شود.
بیشتر بخوانید 
خبر فوری - مفاد توافق آتش بین هیئت رزمندگان سوری وهیئت روسی با شرکت وضمانتهای ترکیه - اورینت نت امروز

در این توافق همچنین از طرف پوزسیون ونطام تاکید شده است که بحران سوریه هیچ راه حلی بجز راه حل سیاسی نداردوباید در اسرع وقت همنجوریکه در ژنو 2012 تاکید شده بود وهمچنین مطابق قطعنامه 2254 سازمان ملل متحد این بحران بطور سیاسی حل شود وتمام درگیری های نظامی پایان یابد.

در این سند منتشر شده از طرف امضا کنندگان دو طرف تصریح شده است که به سیادت ویکپارچگی سوریه احترام گذاشته ومصالح مردم سوریه تامین گردد ودولتی مستقل تشکیل شود که منافع تمامی مردم سوریه را در برگیرد.

امضا کنندگان به 5بند پایند هستند که در مقدمه آن تشکیل هیئت مذاکرات میباشد که باید تا 16زانویه تشکیل شود البته به مشارکت وتضمین کشورهای تضمین کننده روسیه وترکیه.

در این میان بند 2به شروع کار مشترک بین معارضه وهیئت نظام در 23 ژانویه که قرار است در قزاقستان برگزار شود تاکید کرده است.

اما بند 3 تاکید دارد که معارضه  و نظام باید نقشه مسیرحل بحران سوریه را در کوتاه ترین زمان تعیین کنند .

وبند 4 میگوید که اجری تمامی مفاد ورعایت طرفین با تضمین دولتهای ترکیه وسوریه  باید صورت گیرد.

بر حسب آنچه که در این سند آمده است 12 نیروی اصلی نظامی که در این گفتگوها شرکت داشتند عبارتند از:

فیلق شام جبهه شام -جببهه اهل الشام - لشکر سلطان مراد - جیش ادلب الحر - صقور الشام - قیلق الرحمن - جبهه شامیه - تجمع فاسقم- جیش العزه - - جیش النصر- فرقه الساحلیه اول - جیش الاسلام ولوا شهدای الاسلام .

همچنین در پایان سند اسامی امضا کنندگان سند را آورده است که شامل :

ابراهیم معترماوی ومنذر سراس

ودولت ترکیه ودولت روسیه ، تضمین کنندگان آن میباشند

أورينت تنشر اتفاق وقف إطلاق النار وتشكيل وفد المفاوضات

اورینت ع "أورينت نت" على وثيقة اتفاق وقف إطلاق النار والحل السياسي في سوريا وفقاً لـ"اتفاق أنقرة"، والتي تتضمّن أن تشكل الفصائل المشاركة في المحادثات وفداً خاصاً بها للمفاوضات التي من المقرر أن تنطلق في عاصمة كازخستان، أستانا، الشهر القادم.
وتنص الاتفاقية على تأييد الفصائل الموقعة لـ"نظام وقف الأعمال القتالية" والتزامها به، كما تضمنت تأكيدا على أنه "لابديل عن الحل السياسي الشامل للأزمة السورية"، و"البدء العاجل بالعملية السياسية في سوريا على النحو المنصوص عليه في بيان جنيف (2012)، و القرار 2254 لمجلس الأمن لمنظمة للأمم المتحدة".
وتشير الاتفاقية إلى أن الموقعين يؤكدون على "الاحترام الكامل لسيادة ووحدة أراضي الجمهورية العربية السورية، والحاجة إلى تأمين مصالح الشعب السوري، ووضع حد لإراقة الدماء، وضمان الدولة المستقلة التي تمثل الشعب السوري بكامله".
وبحسب الوثيقة فإن الموقعين وافقوا على 5 بنود، في مقدمتها الالتزام بتشكيل وفد المعارضة للمفاوضات حتى موعد أقصاه 16 كانون الثاني/يناير 2017، بمشاركة الدولتين الضامنتين (روسيا وتركيا).
بينما ينص البند الثاني على بدء "العمل المشترك" لوفد المعارضة مع وفد النظام ابتداء من 23 كانون الثاني/يناير 2017، عبر مؤتمر أستانة في كازاخستان.

أما البند الثالث فيؤكد على أن وفدي المعارضة والنظام سيقومان بـ"إعداد خارطة طريق من أجل حل الأزمة السورية في أقصر وقت"، والبند الرابع سيجري العمل لكلى الوفدين برعاية الضامنين.

وتدخل هذه الاتفاقية حيز التطبيق "منذ لحظة توقيع المعارضة عليها وتكتسب الطابع الملزم قانونياً، بشرط أن يوقع ممثل قيادة "الجمهورية العربية السورية" بمشاركة روسيا الاتحادية للاتفاقية على نسخة مماثلة من حيث المضمون لنص هذه الاتفاقية. ويبلغ الضامنون المعارضة عن التوقيع على هذه الاتفاقيات في أقرب وقت ممكن".

وبحسب الوثيقة فإن 12 فصيلاً عسكرياً وافقت على الذهاب للمفاوضات التي حددت الوثائق 23 كانون الثاني، وهي "فيلق الشام، وجبهة أهل الشام، وفرقة السلطان مراد، وجيش إدلب الحر، وصقور الشام، وفيلق الرحمن، والجبهة الشامية، وتجمع فاستقم، وجيش العزة، وجيش النصر، والفرقة الساحلية الأولى، جيش الإسلام، ولواء شهداء الإسلام".

وجاء في "التفويض" الذي حمل تاريخ 29 كانون الأول/ ديسمبر الجاري، وهو أيضا تاريخ توقيع الوثيقة الأولى: "إن قادة فصائل المعارضة المسلحة للثورة السورية والتالية أسماؤهم والموقعين أدناه يفوضون الأستاذ أسامة إبراهيم معترماوي والسيد منذر سراس تفويضا كاملا بالتوقيع على اتفاقية حول تشكيل الوفد لبداية المفاوضات الخاصة بالحل السياسي الهادف إلى حل شامل للأزمة السورية عن طريق سلمي".

تصویب قطع نامه آتش بس در سراسر سوریه با اکثریت آرا در شورای امنیت سازمان ملل متحد

تصویب قطع نامه آتش بس در سراسر سوریه با اکثریت آرا در شورای امنیت سازمان ملل متحد

امروز بعد از بحث های مختلف وحاشیه ای قطع نامه آتش بس سراسری سوریه که به ضمانت ترکیه وسوریه امضا شده بود با اکثریت آرا در شورای امنیت سازمان ملل متحد به تصویب رسیده است که ازجمله تاکیدات خاص ، رساندن کمک های فوری انسانی به مناطق مختلف سوریه میباشد.

این قطع نامه به نشست قزاقستان  که برای ادامه همین م.ضوع میباشد اشاره نموده است.

نماینده روسیه در سازمان ملل بنام فیتالی تشورکین اعلام کرد که در روزهای گذشته یعنی پنجشنبه وجمعه یک سری تعدیلاتی در بندهای قطع نامه که پیشنهاد شده بود صورت گرفت که خواست کشورها واعضای دائمی شورای امنیت بوده است که امروز به اتمام رسید.

از جمله تعدیلات ارسال کمک های انسانی ، غذائی به فوریت بالا برای مناطق مختلف سوریه میباشد.

نشست قزاقستان هم زیر نظر سازمان ملل خواهد بود که برای حل بحران سوریه میباشد

تبنى مجلس الأمن الدولي القرار التركي الروسي بشأن اتفاق وقف النار في سوريا، وكانت روسيا قدمت مشروع القرار لمجلس الأمن ليتبنى اتفاق وقف إطلاق النار في سوريا كما يدعو مشروع القرار للسماح بدخول سريع للمساعدات الإنسانية لمختلف المناطق في سوريا.
ويشير القرار إلى المحادثات المقررة في  "كازاخستان" في شهر كانون الثاني المقبل.

وكان المندوب الروسي  لمجلس الأمن "فيتالي تشوركين" أعلن في وقت سابق يوم أمس الجمعة عن إجراء بعض التعديلات على مشروع القرار الروسي بعد أن أبدى أعضاء المجلس بعض التحفظات وطالبوا ببعض التعديلات على مشروع القرار قبل التصويت عليه، والذي تم اليوم السبت.
وكان أعضاء المجلس طالبوا ببعض التعديلات بخصوص إضافة فقرة خاصة بإدخال المساعدات الغذائية وأن تكون محادثات كازاخستان تحت رعاية الأمم المتحدة.

سوریه در سال ۲۰۱۶؛ چرخش‌های بزرگی که صلح‌ساز نشدند

بحران سوریه در سال ۲۰۱۶ دو تحول بزرگ به خود دید. از یک سو ورود نظامی روسیه به مناقشه تغییری اساسی در توازن قوا به وجود آورد و تسلط حکومت بر حلب را رقم زد و از سوی دیگر ورود ترکیه به این مناقشه پیچیدگی آن را بیشتر کرد.

راه‌پیمایی برای صلح در برلین

سوریه در سال ۲۰۱۶؛ چرخش‌های بزرگی که صلح‌ساز نشدند

در حالی که در اواسط سال ۲۰۱۵ وضعیت نظامی رژیم اسد در مقابله با مخالفان افراطی و غیرافراطی‌اش چندان مطلوب به نظر نمی‌رسید و کمک‌های متفاوت ایران و حزب‌الله هم چرخشی در این وضعیت ایجاد نکرده بود، روسیه رسما از اواخر این سال برای مهار این وضعیت و کمک به حکومت دمشق در برابر مخالفانش با نیروی هوایی خود وارد مناقشه نظامی سوریه شد. گرچه هدف اصلی این دخالت کمک به رژیم بشار اسد در مقابله با "دولت اسلامی" اعلام شد، ولی سهم عمده تحرکات نظامی روسیه بر مناطق تحت تسلط نیروهایی بود که ربطی به داعش ندارند و خود از جهادگران افراطی یا "نیروهای میانه‌رو" مسلح مخالف رژیم اسد به شمار می‌روند.

بازپس‌گیری پالمیرا در مارس ۲۰۱۶ از سوی نیروهای ارتش سوریه با کمک آتش هوایی روسیه از موارد معدودی بود که تمرکز حملات نیروهای نظامی دو کشور روی داعش مستقر شد. پس از آن، حملات مشترک هوایی و زمینی ارتش‌های سوریه و روسیه و نیروهای کمکی ایران و حزب‌الله عمدتا بر مناطق مرکزی و غربی و بر  کانون‌هایی بود که مخالفان غیرداعشی در آنجا مستقر بودند.

همزمان با ادامه این درگیری‌های نظامی، ارتش ترکیه نیز از اوت سال ۲۰۱۶ تحت عنوان احیای ثبات در مرزهای مشترک با سوریه و مهار داعش و "تروریست‌های کرد"، در چارچوب عملیات موسوم به "سپر فرات" وارد شمال سوریه شد.

ترکیه و اهدافی چندگانه

این تحول چرخشی نسبی را در رویکرد ترکیه نسبت به بحران سوریه عیان‌تر کرد. دولت اردوغان در سال‌های پس از شروع این بحران از مدافعان سرسخت رفتن رژیم اسد بود تا حکومتی عمدتا سنی، متشکل از اخوان مسلمین سوریه یا نیروهای مشابه در دمشق مستقر شود و از این طریق حوزه نفوذ ترکیه در معادلات سیاسی سوریه به ضرر ایران، تا حد ممکن افزایش یابد. ترکیه سوریه را عمق استراتژیک خود و دروازه ورود به اردن و کشورهای عرب خلیج فارس تلقی می‌کند.

در چارچوب  براندازی رژیم اسد ترکیه به انواع و اقسام مخالفان این رژیم کمک می‌کرد. حتی مقابله با داعش در عراق و سوریه هم نسبت به برانداختن رژیم اسد اولویت ثانوی عنوان می‌شد.

 اما در یک سال گذشته، با ورود ارتش روسیه به بحران سوریه و سخت‌ترشدن براندازی رژیم اسد، با تشدید عملیات تروریستی داعش در خود خاک ترکیه و به ویژه با قدرت‌گیری هر چه بیشتر کردهای سوریه در شمال این کشور، دولت ترکیه لازم دید که در اولویت‌های خود جابه‌جایی انجام دهد. حالا بیم آنکارا بیشتر این بود که با تسلط کردهای سوریه بر مناطق هر چه وسیع‌تری از شمال این کشور در مرزهای جنوبی ترکیه یک دولت خودمختار یا مستقل کردی دیگر شکل بگیرد و به پشتوانه و پایگاهی برای تقویت دعوی و انگیزه‌های کردهای ترکیه بدل شود، به خصوص که میان کردهای دو سوی مرز پیوندهای قومی و خانوادگی گسترده‌ای هم وجود دارد.

فرار آوارگان از حلب

این در حالی بود که کردهای سوریه در همگامی با آمریکا نقشی قابل‌توجه در حمله به کانون‌های استقرار دولت اسلامی (داعش) در شمال سوریه داشتند و روز به روز بر قدرتشان افزوده می‌شد.

حضور ارتش ترکیه در شمال سوریه که همزمان با بهبود مجدد مناسبات آنکارا و مسکو به جریان افتاد و نیز  پشتیبانی این ارتش از شبه‌نظامیان سوری نزدیک به دولت آنکارا که زیر نام «ارتش آزاد سوریه" جمع شده‌اند اهداف چندگانه‌ای را دنبال می‌کند.

علاوه بر محدودکردن حوزه نفوذ کردها و ممانعت از دستیابی آنها به یک منطقه منسجم جهت ایجاد یک تشکیلات خودمختار یا احیانا مستقل از دولت سوریه و نیز علاوه بر مقابله با داعش، تحرک نظامی ترک‌ها در شمال سوریه و کمک به "ارتش آزاد سوریه» در خدمت تاثیرگذاری بر معادلات سیاسی آینده در دمشق هم هست. با اتکا به همین حضور نظامی و قدرت‌گیری نیروهای موافق است که آنکارا می‌تواند در گسترش نفوذ خود در حکومت آینده سوریه، ولو آن که اسد هم در آن حضور داشته باشد، برگ‌هایی قوی داشته باشد.

بیشتر بخوانید: تغییر موضع ترکیه در اصرار بر کناره‌گیری فوری اسد

مشارکت فعال آنکارا در رسیدن به توافق برای خروج امن نیروهای مسلح مخالف اسد از شرق حلب در روزهای آخر سال و استقرار این نیروها در مناطق دیگر نیز در خدمت هدف آخری است که به آن اشاره شد.

آتش‌بس و مذاکره، کالاهایی که خریدار نداشت

حضور نظامی فعال  روسیه در مناقشه سوریه و تشدید عملیات نظامی علیه مخالفان در سال ۲۰۱۶ مانع از شکل‌گیری برخی تلاش‌های مشترک برای دستیابی به آتش‌بس و به جریان‌انداختن احتمالی روند صلح نشد. با این همه چه مقاصد دولت اسد و حامیان آن همچون جمهوری اسلامی ایران و حزب‌الله که همچنان در سودای بازگرداندن حکومت انحصاری حزب بعث بر سوریه و احیای وضعیت قبل از مارس ۲۰۱۱ (آغاز بهار عربی در سوریه) هستند، و چه سودای مخالفان که به کمتر از رفتن اسد رضایت نمی‌دادند سبب شدند که مذاکرات صلح در همان گام‌های اول مجددا به شکست بیانجامد. آتش‌بس‌ها هم محکوم به شکست شدند زیرا هر دو طرف آن را در خدمت احیای نیرو و روحیه و بازآرایی موثر خود می‌دیدند نه به عنوان زمینه‌آی برای دستیابی به یک راه‌حل صلح‌آمیز.

در ماه‌های پایانی سال، عربستان به دلیل درگیربودن در بحران یمن تمرکز سابق را بر بحران سوریه و تحقق شعار خود مبنی بر برکناری رژیم اسد نداشت و حمایت و هماهنگی غرب در تحقق این شعار هم کاهش یافته بود. دولت آمریکا و غرب به دلیل تشدید حضور نظامی روسیه در سوریه و نیز با توجه به تجربه بحث‌انگیز دخالت نظامی در عراق و لیبی و همچنین بروز تردید و نگرانی بیشتر درباره نقش و وزن نیروهای افراطی در میان مخالفان رژیم اسد، قاطعیت و تاکید پیشین در باره تغییر این رژیم را نداشتند.

به خصوص با انتخاب دونالد ترامپ به ریاست جمهوری آمریکا، مواضع مثبت او در قبال روسیه و حتی همسو دانستن رژیم اسد با اهداف آمریکا در سرکوب داعش عملا زمینه‌های مساعدتری برای تحرکات نظامی روسیه، سوریه، جمهوری اسلامی و حزب‌الله در سرکوب مخالفان رژیم اسد فراهم شد. به این ترتیب جنگ قطعی برای بازپس‌گیری یکی از کانون‌های حساس و مهم نبرد میان دولت سوریه و مخالفانش، یعنی حلب که از اوت شروع شده بود وارد مرحله نهایی شد و خروج نیروهای مخالف و افتادن کامل حلب به دست نیروهای رژیم اسد بزرگترین رویداد سال ۲۰۱۶ در مناقشه سوریه را رقم زد. این دست به دست شدن حلب با فجایعی همچون بمباران و محاصره و اختلال در امدادرسانی برای مردم شرق حلب توسط رژیم اسد از یک سو و استفاده از این مردم از سوی مخالفان به عنوان "سپر انسانی" یا حملات خمپاره‌ای آنها به مردم غرب حلب که در دست رژیم بود، همراه شد.

آمریکا و روسیه از توافق درباره سوریه ناتوان بودند

پیروزیی که صلح‌ساز نمی‌شود

گرچه تسلط کامل بر حلب در روزهای پایانی سال  از سوی دولت اسد، روسیه، ایران و حزب‌الله به عنوان شکست کمر مخالفان "متحدان منطقه‌ای و بین‌المللی آنها" معرفی می‌شود و با جشن و سرور به استقبال آن رفته‌اند، اما با توجه به پیچیدگی بحران سوریه و نبردها و مناقشات چندلایه در بطن این بحران، بعید است که این پیروزی یا حتی برخی پیروزی‌های جنگی بعدی امکانی برای  بازگشت سوریه به دوران قبل از ۲۰۱۱ و احیای حکومت انحصاری اسد فراهم کنند. از سویی تسلط دوباره داعش بر پالمیرا در همان روزهایی که حکومت اسد بر حلب مسلط شد، خود نشانه‌ای از آن تلقی می‌شود که نیروهای این حکومت ضعیف‌تر از آن هستند که بدون کمک روسیه و ایران مناطق تحت نفوذ خود را حفظ کنند. این که حامیان حکومت اسد در حمایت از این رژیم تا کی  انسجام و یک دستی رویه و منافع خواهند داشت هم سوالی است که پاسخ آسانی برای آن موجود نیست.

در بحران سوریه هم چالش اولیه میان حکومت اسد و مخالفان مسالمت‌جویش که از دهه‌ها پیش برای دمکراسی و رفع استبداد مبارزه می‌کرده‌اند، هرچند در ابعادی ضعیف‌تر جریان دارد؛ هم مخالفان مسلح افراطی و "میانه‌رو" با رژیم درگیرند، هم کشورهای منطقه با حمایت از دولت (ایران) یا مخالفان مسلح (عربستان) جنگی نیابتی و کم و بیش فرقه‌ای را برای دستیابی به هژمونی در منطقه و مهار رقیب دنبال می‌کنند، هم  چالش ترکیه و کردها بخشی از پازل این بحران را می‌سازد، هم غرب و روسیه در این بحران با هم دست و پنجه نرم می‌کنند و هم بروز شکاف و گسل‌های بیشتر میان دولت و بخش سنی جامعه جنبه‌ای از بحران شده است.

بیشتر بخوانید: ظریف: بدون ایران راه‌حل معقولی برای سوریه وجود ندارد

این پیچیدگی هم ابعاد خونین و ویرانگر این مناقشه را رقم زده و هم احیای دوباره انسجام ملی و حاکمیتی در این کشور را با علامت سوال بزرگی روبرو کرده است، موردی که در عراق هم معضلی اصلی است و در تسلط نسبتا آسان داعش بر بخش‌هایی از این کشور تاثیری مهم داشت. در عراق هم شکست‌دادن احتمالی داعش در موصل لزوما به معنای پایان کار و احیای انسجام ملی و حاکمیتی این کشور تلقی نمی‌شود.

در مجموع حل بحران در هر دو کشور و ممانعت از تجزیه رسمی یا دوفاکتوی آنها نیازمند همگرایی و مصالحه میان نیروهای سنی و شیعه و کردها و سایر اقلیت‌ها و نیز میان قدرت‌های منطقه‌ای (ایران و عربستان و ترکیه) و بین‌المللی و انصراف آنها از جنگ نیابتی بر دوش مردم این کشورها توصیف می‌شود. روندی که امید درباره تحقق آن در سال ۲۰۱۷ هنوز چندان واقعی به نظر نمی‌رسد.