۱۴۰۴ دی ۱۷, چهارشنبه

جویش نیوز: در حالی که آیت‌الله‌ها به روز حسابرسی خود نزدیک می‌شوند، ایران در آتش میسوزد - خشونت رژیم دیگر یک مسئله داخلی نیست



جویش نیوز: در حالی که آیت‌الله‌ها به روز حسابرسی خود نزدیک می‌شوند، ایران در آتش میسوزد - خشونت رژیم   دیگر یک مسئله داخلی نیست


در میان اعتراضات سراسری که نشان‌دهنده از دست رفتن کنترل رژیم است، یک حقیقت خودنمایی می‌کند: خشونت رژیم جمهوری اسلامی دیگر یک موضوع داخلی نیست.در حالی که نظم جهانی در حال لرزش است، رژیم روحانی ایران بیشتر به یک خرابه شبیه است تا یک ستون. آیت‌الله‌ها هنوز ژست می‌گیرند، اما خیابان‌ها داستان دیگری می‌گویند: قیامی که طبقات، سنین و مشاغل مختلف را در بر می‌گیرد و نه فقط نان، بلکه آزادی را طلب می‌کند؛ آن هم در حالی که شعار «مرگ بر خامنه‌ای»، ولی فقیه ایران را سر می‌دهند.

آنچه این هفته تغییر کرد، نه تنها ابعاد ناآرامی‌ها، بلکه واکنش خشونت‌آمیز رژیم است. وقتی واحدهای مسلح در داخل بیمارستانی در ایلام که مجروحان را مداوا می‌کرد، گاز اشک‌آور و طبق گزارش‌ها گلوله جنگی شلیک کردند، مرز بین سرکوب و تحریک پشت سر گذاشته شد.

حتی تهران هم متزلزل به نظر می‌رسید: مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، اعلام کرد که تحقیقاتی در این زمینه انجام می‌شود. پمپ‌بنزین‌ها در پایتخت سوختند. روایت دولت سخت‌تر شد؛ معترضان در برابر «شورشیان»، نفوذی‌های خارجی و ورد همیشگی «موساد» و «صهیونیست‌ها»، در کنار وعده‌های پوچ برای بهبود اقتصادی که رژیم توان اجرای آن را ندارد.

این دقیقاً همان سناریویی است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، درباره آن هشدار داده بود: خشونت گسترده علیه غیرنظامیان. کنایه‌ها درباره سیاست‌های "TACO" اینجا خریداری ندارد. وقتی ضرب‌الاجل‌های هسته‌ای نادیده گرفته شد، پاسخ سریع بود: جنگ ۱۲ روزه‌ای که در کنار اسرائیل انجام شد. ایران این تاریخ را می‌شناسد.

اکنون معماها چند برابر شده‌اند. در داخل واشینگتن، فرستادگان بر مذاکره پافشاری می‌کنند؛ شرکای منطقه‌ای تشویق به تنش‌زدایی می‌کنند. اما پرونده قطورتری روی میز است - که با همکاری بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل تهیه شده - و جزئیات طرحی یگانه را نشان می‌دهد که برنامه‌های تسلیحاتی ایران را به قاچاق ونزوئلا، حمایت روسیه و چین، و مسیرهای مواد مخدر که تروریسم جهانی را تامین مالی می‌کنند، پیوند می‌دهد. اهداف روشن هستند: اول اسرائیل، سپس ایالات متحده.

موضع اسرائیل علنی و خویشتن‌دارانه است. نتانیاهو از همبستگی با ایرانیان در خیابان‌ها و امید به اینکه آن‌ها سرنوشت خود را بازپس بگیرند، سخن گفته است. در خلوت، این سوال اجتناب‌ناپذیر است: آیا این فرصتی نادر برای مقابله - یک بار برای همیشه - با رژیمی است که حامی حماس و حزب‌الله است؟ در طرف دیگر، تهران قمار تاریک خود را می‌سنجد: حمله به اسرائیل برای متحد کردن مردمی ترسیده حول محور جنگ.

حاشیه خطا بسیار ناچیز است. مسکو زمزمه احتیاط سر می‌دهد؛ فروپاشی ایران باعث قطع اهرم‌های انرژی و خطوط تامین پهپاد برای اوکراین می‌شود. پکن منافع خود را زیر نظر دارد. اورشلیم (قدس) فعلاً چراغ خاموش حرکت می‌کند.

یک حقیقت برجسته است: خشونت رژیم دیگر یک مسئله داخلی نیست. وقتی بیمارستان‌ها به میدان نبرد تبدیل می‌شوند، مشروعیت تخلیه می‌شود. چه آیت‌الله‌ها اکنون سقوط کنند و چه کشان‌کشان ادامه دهند، لحظه حقیقت فرا رسیده است.

و اگر قرار است طنز تلخ تاریخ کامل شود، می‌توان تصور کرد که تبعیدیان فردا در مسکو صبحانه‌های سرد را با هم تقسیم کنند؛ مدرکی بر اینکه پروژه‌های توتالیتر، هرچقدر هم که تهدیدهایشان بلند باشد، در نهایت زمین زیر پایشان تمام می‌شود.


جویش نیوز سندیکیت – ۶ ژانویه ۲۰۲۶  -  به قلم فیاما نیرنشتاین




🟢 مرگ_بر_خامنه‌ای

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7