گزارش گاردین در مورد اعدام زندانیان مجاهد خلق و شورشگران
اعدام در سایه جنگ: نامهها و ویدئوها روایتگر سرنوشت محکومان به مرگ در ایران
ناگفتههایی از بابک علیپور؛ زندانیای که پیش از برده شدن به پای چوبه دار در ماه مارس، سه سال را در صف اعدام گذراند.
بابک علیپور، از داخل سلول خود در زندان رجاییشهر در شهر کرج در شمال ایران، میخواست برای دوستانش در باره کسانی بنویسد که پیش از او به سوی اعدام برده شده بودند.
یکی از آنها بهروز احسانی، ۶۹ ساله، بزرگتر و چهره باتجربه جمع بود که به گفته او، هرگز بابت سرنوشتی که دچارش شده بودند «خشمگین نمیشد».
دیگری مهدی حسنی بود، پدری ۴۸ ساله با سه فرزند که علیپور چند بار او را در بیمارستان زندان دیده بود و او از علیپور میخواست این پیام را به فرزندانش برساند که «حال من خوب است».
با وجود این اعدامها، علیپور، فارغالتحصیل ۳۴ ساله رشته حقوق که علاقه زیادی به کوهنوردی داشت و سه سال در صف اعدام مانده بود، در دستخط مرتب، فشرده و منظم خود ثبت کرده بود که مرعوب نشده است.
بابک علیپور در حالی که برگهای را پشت میلههای سلول خود بالا گرفته است.
نوشته روی برگهای که در دست دارد، شصتمین سالگرد تأسیس «سازمان مجاهدین خلق ایران» را گرامی میدارد.
او در ۱۲ مارس، با تلفنی که مخفیانه به داخل زندان آورده شده بود، ویدئوی کوتاهی ضبط کرد.
علیپور گفت:«دیکتاتورها آمدهاند، سرنگون شدهاند، مردهاند و کشته شدهاند، و حالا نوبت دیکتاتوری خامنهایِ پسر است.»
او این سخنان را درباره به قدرت رسیدن مجتبی خامنهای به عنوان رهبر رژیم ایران، پس از کشته شدن علی خامنهای در حملات هوایی آمریکا و اسرائیل، بیان کرد.
تا آن زمان، برادر او روزبه، خواهرش مریم و مادرش امالبنین دهقان، هنگام بازگشت به خانه پس از شرکت در تجمعی مقابل زندانی که بابک در آن نگهداری میشد، بازداشت شده بودند.
کمتر از دو هفته بعد، در ۳۱ مارس، علیپور را به پای چوبه دار در زندان قزلحصار بردند؛ زندانی که فاصله کمی در غرب محل نگهداری قبلی او داشت.
او همراه با همبندیاش پویا قبادی، مهندس برق ۳۲ ساله، اعدام شد.
علیپور و قبادی، همانند حسنی و احسانی، متهم شده بودند که در یک شورش مسلحانه شرکت داشتهاند و عضو گروه مخالف «سازمان مجاهدین خلق ایران بودهاند.
پدر علیپور، یک کشاورز که کسبوکار سابق فروش پوشاکش زیر فشار رکود و کسادی اقتصاد ایران نابود شده بود، هنوز نتوانسته پیکر فرزندش را تحویل بگیرد.
به گفته منابع نزدیک به خانواده، از برادر علیپور نیز یک ماه است هیچ خبری در دست نیست
در یک ماه گذشته، ۱۶ مرد در ایران اعدام شدهاند؛ هشت زندانی سیاسی و هشت نفر از معترضان.
با آغاز جنگ دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو در ۲۸ فوریه، وقفه کوتاهی در این اعدامهای حکومتی ایجاد شد، اما پس از ۱۸ مارس، شرایط تغییر کرد.
امیرحسین حاتمی، ۱۸ ساله، در ۲ آوریل اعدام شد.
جوانترین فردی که تاکنون اعدام شده، امیرحسین حاتمی ۱۸ ساله بوده است که در ۲ آوریل به دار آویخته شد.
او پس از آن اعدام شد که گفته میشود تحت فشار، به اتهام «محاربه» و «افساد فیالارض» اعتراف اجباری کرده بود.
این اتهامات مربوط به مشارکت ادعایی او در حمله به یک پایگاه سپاه پاسداران در تهران، در جریان اعتراضات ماه ژانویه بود.
جدیدترین مورد اعدام مربوط به امیرعلی میرجعفری، ۲۴ ساله، دانشجو و تکنسین کامپیوتر است که روز سهشنبه به دلیل مشارکت ادعایی در اعتراضات اعدام شد.
به گفته فعالان حقوق بشر، ۱۱ زندانی سیاسی دیگر نیز همچنان در صف اعدام قرار دارند که سن آنها بین ۲۳ تا ۶۸ سال است.
رضا یونسی، ۴۵ ساله، استاد بخش شیمی دانشگاه اوپسالا در سوئد است و دو دهه است که در این کشور زندگی میکند.
برادر او، علی، ۲۶ ساله، دانشجوی ممتاز نجوم، شش سال پیش در ایران بازداشت شد و پدرش، یوسف، ۷۳ ساله، نیز سه سال پیش از خانهاش برده شد.
هر دو به دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق، در حال گذراندن دوران حبس هستند.
چند هفته پیش، اتفاق نگرانکنندهای رخ داد؛ پدر یونسی در داخل سیستم زندان ناپدید شد و تماسهایش با خانه قطع شد.
یونسی گفت:«ما دقیقاً به مدت ۹ روز هیچ اطلاعی نداشتیم، اما دیروز او با مادرم تماس گرفت و معلوم شد که به همان زندانی منتقل شده که برادرم اکنون آنجاست.»
برای یونسی، مهمترین نگرانی، نامشخص بودن واکنش رژیم در ادامه جنگ است.
او گفت: «ما درباره یک رژیم وحشتناک و بیرحم صحبت میکنیم. وقتی جنگی در جریان باشد، طبیعی است که آنها حتی بیرحمتر میشوند.»»
او ادامه داد:«پس آنها میتوانند تقریباً هر کاری با زندانیان انجام دهند، چون میدانند جامعه بینالمللی و سازمانهای حقوق بشری نمیتوانند کار زیادی بکنند، و حتی اگر چیزی هم بگویند، کسی توجهی نمیکند.»
گفته میشود این اعدامها تنها یکی دیگر از ابزارهای حکومت برای مرعوب نگه داشتن مردم در لحظهای بحرانی است…
محمود امیریمقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، که یک نهاد حقوق بشری مستقر در نروژ است، گفت تعداد اعدام زندانیان سیاسی در یک ماه گذشته بیسابقه بوده است.
او گفت:«معمولاً بیشتر کسانی که اعدام میشوند به اتهامهای کیفری مانند مواد مخدر یا قتل هستند»
او افزود:«هدف این اعدامها ایجاد ترس در میان مردم است. هزینه سیاسی اعدام یک معترض یا زندانی سیاسی در شرایط عادی بسیار بالاتر است. اما اکنون همه چیز زیر سایه جنگ قرار گرفته است.»…
بابک علیپور، که اهل آمل بود؛ شهری در ۷۵ مایلی شمالشرق تهران، و رؤیای ایرانی دموکراتیک و سکولار را در سر داشت، در آخرین ویدئوی مخفیانهای که در زندان ضبط کرد، همان هشدار درباره برنامههای حکومت در سایه جنگ را تکرار کرد.
او گفت: «خامنهای، در گرداب بحرانهایی که تمام حکومتش را فرا گرفته، میخواهد با افزایش تعداد اعدامها، اوج خشونت و سرکوب خود را به نمایش بگذارد تا با ایجاد ترس و وحشت در جامعه انفجاری ایران، خود را از سرنگونی نجات دهد، اما او کورکورانه قضاوت کرده است.»
او در پایان گفت: «بدون تردید، روز آزادی و شادی برای مردم قهرمان ایران از دست آخوندهای ستمگر، بهزودی فرا خواهد رسید.» گاردین را در اینجا بخوانید
🟢 # مرگ_بر_خامنهای
🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی
🌳 # مریم رجوی #ایران
