۱۴۰۵ اردیبهشت ۵, شنبه

سایت و رادیو مونت‌کارلو بین المللی: کنفرانس «ایران: گامی عملی برای توقف اعدام‌ها… اتحادیه اروپا کجا ایستاده است



سایت و رادیو مونت‌کارلو بین المللی: کنفرانس «ایران: گامی عملی برای توقف اعدام‌ها… اتحادیه اروپا کجا ایستاده است

پارلمان اروپا در بروکسل میزبان کنفرانسی گسترده در حوزه سیاسی و حقوق بشری بود که به بررسی راهکارهای مواجهه با افزایش اعدام‌ها در ایران اختصاص داشت. این نشست در شرایطی برگزار شد که درخواست‌های اروپایی برای اتخاذ موضعی روشن‌تر و قاطع‌تر در قبال تهران رو به افزایش است؛ موضعی که بر قرار دادن پرونده حقوق بشر در کانون هرگونه رابطه آینده تأکید دارد. در این میان، مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران، با انتقاد شدید از انفعال و سکوت کشورهای اروپایی در برابر موج اعدام‌ها، این رویکرد را به چالش کشید.

این کنفرانس با عنوان «ایران: گامی عملی برای توقف اعدام‌ها… اتحادیه اروپا کجا ایستاده است؟» برگزار شد و شماری از نمایندگان پارلمان اروپا، شخصیت‌های سیاسی و فعالان حقوق بشری، در کنار مریم رجوی، در آن حضور داشتند.

نشانه‌ای از تنش‌های داخلی

سخنرانان این نشست بر وخامت فزاینده وضعیت حقوق بشر در ایران تمرکز کردند؛ به‌ویژه استفاده از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای بازدارندگی سیاسی و مقابله با مخالفان.

در جریان جلسات، داده‌هایی ارائه شد که از افزایش چشمگیر اجرای احکام اعدام در هفته‌ها و ماه‌های اخیر حکایت داشت؛ روندی که از نگاه نهادهای حقوق بشری، بخشی از سیاستی سازمان‌یافته برای مهار اعتراضات و جلوگیری از تجدید آن‌ها به شمار می‌رود.

برخی سخنرانان تأکید کردند که تشدید این مجازات‌ها بازتاب‌دهنده نگرانی عمیق در درون ساختار حاکمیت نسبت به گسترش نارضایتی عمومی است.

مریم رجوی: «تقابل سرنوشت‌ساز میان مردم و حاکمیت»

در همین چارچوب، مریم رجوی اظهار داشت که «تقابل تعیین‌کننده در ایران میان مردم و حاکمیت در جریان است» و افزود موج اخیر اعدام‌ها بیانگر «هراسی عمیق در درون ساختار قدرت از گسترش خیزش‌ها» است.

وی با اشاره به اعدام ده‌ها زندانی سیاسی—از جمله اعضای سازمان مجاهدین خلق—در بازه‌ای کوتاه، خواستار اقدام فوری جامعه بین‌المللی برای توقف این روند شد.

رجوی تأکید کرد که افزایش اعدام‌ها را نمی‌توان جدا از فضای کلی کشور تحلیل کرد، بلکه این روند «بازتاب مستقیم نگرانی حاکمیت از گسترش اعتراضات» است و به‌عنوان ابزاری برای «بازدارندگی پیش‌دستانه» در برابر هرگونه تحرک مردمی به کار گرفته می‌شود.

او با ارائه آمار و اطلاعاتی درباره اجرای احکام اعدام علیه زندانیان سیاسی و فعالان، این اقدامات را «پیام‌هایی سیاسی به داخل پیش از خارج» توصیف کرد که هدف آن ارعاب جامعه و جلوگیری از شکل‌گیری موج‌های جدید اعتراضی است.

رجوی همچنین تصریح کرد که هر سیاست مؤثر اروپایی در قبال ایران باید از سطح محکومیت‌های لفظی فراتر رود و به اقدامات عملی منتهی شود؛ از جمله قرار دادن توقف اعدام‌ها به‌عنوان شرطی اساسی در هرگونه همکاری یا توافق با تهران، در کنار حمایت از حق مردم ایران برای تغییر سیاسی.

وی در ادامه خواستار اتخاذ رویکردی جدید از سوی اروپا شد که بر «کنارگذاشتن سیاست مماشات» استوار باشد و هرگونه رابطه با ایران را به توقف اعدام‌ها، آزادی زندانیان سیاسی و به‌رسمیت‌شناختن حق مردم ایران در دستیابی به تغییر دموکراتیک مشروط کند.

همچنین بر ضرورت حمایت از بدیل‌های سیاسی مخالف تأکید کرد و هشدار داد که نادیده‌گرفتن نقش اپوزیسیون سازمان‌یافته، در عمل به تداوم حیات حاکمیت می‌انجامد.

مواضع اروپایی: به‌سوی رویکردی سخت‌گیرانه‌تر

خاویر سارسالخوس، رئیس کمیته آزادی‌های مدنی پارلمان اروپا، در این نشست اظهار داشت: «اعدام‌ها بیش از آن‌که نشان‌دهنده قدرت حکومت باشند، بیانگر ناتوانی آن در مواجهه با جامعه‌ای است که خواستار تغییر است.» وی بر ضرورت حفظ موضعی اصولی در اروپا، مبتنی بر دفاع از آزادی‌های بنیادین، تأکید کرد.

فرانسیسکو آسیس، هماهنگ‌کننده حقوق بشر در گروه سوسیالیست، نیز خواستار تبدیل مواضع سیاسی به اقدامات عملی شد و تأکید کرد که همبستگی با مردم ایران باید در قالب سیاست‌های روشن و ملموس نمود یابد.

از سوی دیگر، آنتونیو لوپز ایستوریس وایت، عضو کمیته امور خارجی، به تغییر تدریجی رویکرد اروپا در قبال ایران اشاره کرد و گفت که موضوع حقوق بشر به‌تدریج جایگاه برجسته‌تری در کنار مسائل امنیتی و هسته‌ای پیدا کرده است؛ امری که نشان‌دهنده بازنگری گسترده‌تر در ماهیت روابط با تهران است.

انتقاد از سکوت بین‌المللی

شرکت‌کنندگان در این نشست از آنچه «سکوت بین‌المللی» در برابر افزایش اعدام‌ها خواندند، انتقاد کرده و هشدار دادند که نبود موضعی قاطع، به تداوم نقض‌ها دامن می‌زند.

آنان همچنین به گزارش‌هایی اشاره کردند که از تسریع در اجرای احکام اعدام علیه مخالفان و زندانیان سیاسی، هم‌زمان با تشدید فشارهای امنیتی در داخل کشور حکایت دارد.

برخی مخالفان ایرانی نیز در این نشست تأکید کردند که موج اعدام‌ها به‌عنوان «ابزار بازدارندگی پیش‌دستانه» برای جلوگیری از شکل‌گیری فضای اعتراضی جدید به کار گرفته می‌شود؛ آن هم در شرایطی که حاکمیت با چالش‌های فزاینده سیاسی، اقتصادی و اجتماعی مواجه است.

زمینه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی

این تحرکات اروپایی در شرایطی صورت می‌گیرد که موضوع حقوق بشر در کنار پرونده هسته‌ای ایران و تنش‌های منطقه‌ای قرار گرفته و به یکی از محورهای اصلی اختلاف میان تهران و پایتخت‌های غربی تبدیل شده است.

ناظران معتقدند افزایش اعدام‌ها می‌تواند در دوره پیش‌رو به یکی از مهم‌ترین محورهای اختلاف میان دو طرف بدل شود؛ به‌ویژه در شرایطی که در درون اتحادیه اروپا نیز درخواست‌هایی برای بازتعریف سیاست‌ها در قبال ایران، با هدف ایجاد توازن میان منافع راهبردی و تعهدات حقوق بشری، مطرح شده است.

ضرورت اتخاذ رویکردی منسجم

در پایان، شرکت‌کنندگان خواستار اتخاذ سیاستی منسجم‌تر و مؤثرتر از سوی اروپا شدند؛ سیاستی که بر پیوند هرگونه توسعه روابط با ایران به توقف فوری اعدام‌ها، آزادی تمامی زندانیان سیاسی، پاسخگو کردن عاملان نقض‌های جدی حقوق بشر و قرار دادن این موضوع به‌عنوان یکی از ارکان اصلی سیاست خارجی تأکید دارد.



🟢 مرگ_بر_خامنه‌ای

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7