۱۴۰۵ آبان ۱۴, پنجشنبه

امیر از تهران : درتاریخ سیاسی ایران چه کسی اجازه پیدا می‌کند در رأس ومرکز فرماندهی یک تشکیلات سیاسی قرار گیرد



 امیر از تهران :  درتاریخ سیاسی ایران چه کسی اجازه پیدا می‌کند در رأس ومرکز فرماندهی یک تشکیلات سیاسی قرار گیرد 

  • #ارسالی_از_ایران
  • امیر -تهران
  • گاهی تاریخ را نه با یک پیروزی نظامی، نه با سقوط یک حکومت و نه حتی با تولد یک ایدئولوژی تازه می‌توان شناخت؛ گاهی کافی است به این سؤال نگاه کنیم که
  • "چه کسی اجازه پیدا می‌کند در رأس بایستد"

  • در تاریخ سیاسی ایران، زن اغلب در روایت‌ها حضور داشته، اما کمتر در جایگاه تصمیم‌گیری دیده شده است. زن می‌توانست نماد باشد، قربانی باشد، مادر باشد، مبارز باشد؛ اما اینکه خودِ او در مرکز فرماندهی یک تشکیلات سیاسی قرار بگیرد، داستان دیگری بود. از این منظر، ظهور مریم رجوی در رهبری مجاهدین خلق صرفاً یک تغییر سازمانی نبود بلکه قرار بود معنای دیگری داشته باشد: اینکه زن نه فقط موضوع سیاست، بلکه صاحب قدرت سیاسی باشد. در ۱۰ مارس ۱۹۸۵، مریم عضدانلو، که بعدها با نام مریم رجوی شناخته شد، به عنوان هم‌مسئول رهبری سازمان معرفی شد. چند سال بعد، در سال ۱۹۸۹، به دبیرکلی سازمان رسید. منابع وابسته به سازمان این تحول را آغاز یک دگرگونی عمیق در نقش زنان در ساختار مجاهدین می‌دانند اما اهمیت این اتفاق فقط در عنوان یک زن خلاصه نمی‌شد. مسئله این بود که اگر یک سازمان سیاسی واقعاً معتقد باشد
  • زنان باید در ساختن آینده جامعه نقش برابر داشته باشند، این برابری باید پیش از هر چیز در خودِ ساختار قدرتش دیده شود.
  • همین‌جا است که داستان مریم رجوی برای مطالعه جالب می‌شود.

  • در سخنرانی سال ۱۹۹۵، او درباره تجربه ورودش به رهبری سازمان گفته بود که پذیرفتن این مسئولیت برای خودش نیز آسان نبوده و آن را با مسئله آزادی و توانایی زنان برای تحقق ظرفیت‌هایشان پیوند داده است. در همان روایت، افزایش سهم زنان در شورای مرکزی سازمان یکی از نتایج اولیه این تحول معرفی شده است.
  • چند سال بعد، سازمان از تشکیل یک شورای رهبری متشکل از زنان خبر داد و در سال ۱۹۹۳، از انتخاب ۲۴ زن برای «شورای رهبری» سخن گفت.
  • این تصویر، البته، تنها یک طرف ماجراست.
  • هر سازمان سیاسی را باید هم از زبان خودش شناخت و هم از بیرون به آن نگاه کرد. پژوهش‌های دانشگاهی درباره زنان عضو مجاهدین، از یک سو بر حضور گسترده زنان در رهبری این سازمان به عنوان پدیده‌ای قابل توجه تمرکز کرده‌اند؛ از سوی دیگر، گزارش‌ها و روایت‌های منتقدان سابق سازمان درباره ساختار درونی، روابط شخصی و میزان اختیار اعضا پرسش‌های جدی مطرح کرده‌اند.
  • همین دوگانگی است که موضوع را از یک زندگی‌نامه ساده جذاب‌تر می‌کند.
  • مریم رجوی را می‌توان صرفاً به عنوان زنی دید که به بالاترین سطح رهبری یک سازمان سیاسی رسید. اما می‌توان سؤال بزرگ‌تری پرسید:  "چه کسی اجازه پیدا می‌کند در رأس بایستد"


🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی 🌳 # مریم رجوی 🌻 پیوند این بلاک با توئیتر BaharIran@7