نگاهی تحلیلی به کارنامه یک سال پایداری مردم ایران و چشمانداز روشن --نظام میرمحمدی -حقوقدان و کارشناس مسایل ایران
۱۴۰۴خورشیدی سال عبور توفانی از استبداد و طلوع بهار آزادی در ۱۴۰۵
سال ۱۴۰۴ خورشیدی، با تمام فراز و نشیبهای حماسیاش برای مردم ایران به پایان رسید و جای خود را به سال ۱۴۰۵ داد؛ سالی که از همان آغاز، بوی دگرگونی و پیروزی محتوم را با خود به همراه دارد. ۱۴۰۴ تنها یک ورق از تقویم نبود، بلکه آوردگاهی باشکوه از اراده پولادین ملت ایران در برابر استبداد خونریز مذهبی بود. سالی که با موج گسترده و بیوقفه بیش از ۴۲۰۰ خیزش و اعتصاب صنفی از سوی کارگران، بازنشستگان، معلمان و غارتشدگان آغاز شد و در دیماه، با جهشی آگاهیبخش، به قیامی سراسری و تمامعیار فرارویید. در این سال، خیابانهای ایران از پایتخت تا کوچکترین شهرها، به میدان نبرد رودررو با تمامیت حاکمیت ملایان تبدیل گردید.
در کانون این آتش فروزان، دو نیروی پیشران، لرزه بر اندام ولایت فقیه انداختند: نخست، «نقش پیشتاز زنان دلاور ایران» که با شجاعتی بینظیر، صفوف نخست قیام را رهبری کرده و ماشین سرکوب را به چالش کشیدند؛ و دوم، حضور پرخروش و سازمانیافتهٔ «جوانان شورشگر». این دلاوران با در دست گرفتن ابتکار عمل، مسیر خشم عمومی را به سوی تسخیر مراکز حکومتی و فرمانداریها هدایت کردند. رشد چشمگیر عملیاتهای ضداختناق توسط جوانان شورشگر، نشان داد که دوران انفعال به سر آمده است. در برابر این توفان، خامنهای سفاک زمانه کوشید با قطع شبکههای ارتباطی و به راه انداختن حمام خون، قیام را مهار کند، اما فریادهای «امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه» در چهلمین روز شهادت یاران، گواه آن بود که این راهبرد سرکوبگرانه کاملاً در هم شکسته است. تداوم ۱۷۲ هفته خیزش بیوقفه در زاهدان نیز نماد بارز این ایستادگی و بیداری است.
نقطه اوج این حماسه در بامداد ۴ اسفند ۱۴۰۴ رقم خورد؛ جایی که عملیات شگرف و بزرگ «پتک آتشین»، با یورش ۲۵۰ تن از جانبرکفان مجاهد به «بیتالعنکبوت» خامنهای در قلب تهران، تاریخساز شد. این نبرد قهرمانانه، خط بطلانی قطعی بر انگاروارههای مضحک بیهزینگی و راهبرد مماشات کشید و ثابت کرد که تنها راه رهایی، خیزش قهرآمیز و سازمانیافته است.
با ورود به سال ۱۴۰۵، رهبری مقاومت ایران در پیام نوروزی خود، نقشه مسیر و راهبرد بنیادین دوران سرنوشت را روشنتر از همیشه ترسیم کرد. شورای ملی مقاومت و دولت موقت، پیامآوران صلح و آزادی برای ایران فردا هستند. در این راستا، مواضع پایه و خدشهناپذیر مقاومت به شرح زیر است:
۱. نفی قاطع هرگونه مداخله نظامی خارجی؛ سرنگونی این حکومت تنها و تنها به دست توانای مردم ایران و «جوانان شورشگر» محقق خواهد شد.
۲. لزوم انحلال سپاه پاسداران به عنوان بازوی اصلی سرکوب، تباهی و دهشتافکنی.
۳. طرح دولت موقت برای دوران گذار (۶ ماه) ، با هدف انتقال مسالمتآمیز قدرت، بازگرداندن آرامش و برگزاری انتخابات کاملاً آزاد.
۴. نفی دو دیکتاتوری (شاه و ملا) و پافشاری بر حاکمیت مطلق جمهور مردم.
در سالی که گذشت، کارزارهای مقاومت در داخل میهن، با پشتیبانی بینظیر یاران شورشگر در پهنه جهانی پیوند خورد. برگزاری ۱۵۸۵ گردهمایی، تظاهرات و نمایشگاه در پنج قاره جهان، صدای مظلومیت و در عین حال اقتدار مردم ایران را به گوش جهانیان رساند. خواستههای برحق این کارزارها، از جمله تعطیلی سفارتخانههای حکومت آخوندی، آزادی زندانیان سیاسی و توقف ماشین اعدام، اکنون به مطالبات رسمی در مجامع بینالمللی تبدیل شده است.
اکنون، در طلیعه سال ۱۴۰۵ خورشیدی، ما در آستانه «سال سرنوشت» و «جنگ جنگها» ایستادهایم. خونهای پاکی که در خیابانهای میهن بر زمین ریخت، ضامن پیروزی محتوم خلق ماست. زمان آن فرا رسیده است که جهانیان به خواست و اراده ملت ایران گردن نهند و دولت موقت مردمسالار ایران را به رسمیت بشناسند.
نظام میرمحمدی -حقوقدان – کارشناس مسایل ایران
🟢 # مرگ_بر_خامنهای
🍏# مجاهدین_خلق ایران # کانونهای شورشی
🌳 # مریم رجوی #ایران
