۱۴۰۴ اسفند ۱۸, دوشنبه

تلگراف لندن : مجتبی خامنه ای آیت‌الله بدخواه جدید ایران نشان می‌دهد که رژیم هیچ چیز یاد نگرفته است - مردی به همان اندازه پدرش دیوانه، حتی از پدرش هم افراطی‌تر



تلگراف لندن : مجتبی خامنه ای  آیت‌الله بدخواه جدید ایران نشان می‌دهد که رژیم هیچ چیز یاد نگرفته است - مردی به همان اندازه پدرش دیوانه، حتی از پدرش هم افراطی‌تر

دلیل برکناری این رژیم نفرت‌انگیز توسط جانشین خمینی مطرح می‌شود: مردی به همان اندازه پدرش دیوانه

در یک شب تاریک، تشخیص آیت‌الله پیر، سید علی حسینی خامنه‌ای، که در 28 فوریه در اثر شلیک 30 موشک "اسپارو" اسرائیلی به شهادت رسید، و جانشین او، مجتبی، پسر 56 ساله‌اش که دیشب منصوب شد، دشوار خواهد بود.

هر دو - یا در این مورد هر دو مرد مرده - ریش‌دار، کم‌حرف و لباس‌های سنتی روحانیت را به تن داشتند. اما هر دو در عوام‌فریبی تقریباً یکسان هستند، و با این تفاوت که مجتبی، اگر اصلا تفاوتی باشد- حتی از پدرش هم افراطی‌تر است.

سال‌هاست که او چهره‌ای تأثیرگذار در سپاه پاسداران، آن نهاد کماندوهای آموزش‌دیده مذهبی که در ایران مورد حمله قرار گرفته اما هنوز در بریتانیا ممنوع نشده است، بوده است. در واقع، بسیاری از چهره‌های ارشد، همکلاسی‌های او بودند، در حالی که، آنها قبل از خدمت در جنگ ایران و عراق، با هم در مدارس ممتازی مانند دبیرستان علوی در تهران تحصیل کرده بودند.

مجتبی پس از تکمیل تجربه رزمی خود با سال‌ها شستشوی مغزی در قالب متعصبانه شیعه که در قلب این رژیم بدخواه قرار دارد، در دفتر رهبری جای گرفت و به عنوان رئیس دفار، دلال قدرت، دستیار و ماکیاولی عمل کرد. تلگراف‌های دیپلماتیک فاش شده او را "نفر دوم" پس از رهبر توصیف می‌کردند. اثر انگشت او در سراسر سرکوب خونین قیام‌های ژانویه که جان ده‌ها هزار بی‌گناه را گرفت، دیده می‌شد.

همچنین در انتخابات ایران و انتصابات ارشد نیز دیده شد.

اسناد فاش‌شده‌ی دیگر نشان داد که او در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۵، محمود احمدی‌نژاد تندرو و منکر سرسخت هولوکاست، که در روزهای اخیر در اثر حمله‌ی اسرائیل کشته شد، پارتی‌بازی کرد و مرگ ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور، در یک سانحه‌ی هلیکوپتر در سال ۲۰۲۴، رقیب کلیدی برای تاج و تخت نهایی آیت‌الله را از میدان به در کرد.

با این حال، برای نیروهای اسرائیلی، تاریکی شب مانعی برای اثربخشی موشک‌هایشان نیست. به همین دلیل است که، همانطور که یک منبع در تل‌آویو هفته‌ی گذشته گفت، "ما به زودی پسر را نزد پدر خواهیم فرستا".

این نکته‌ی اصلی ماجرا را روشن می‌کند. انتصاب مجتبی، که به طرز طعنه‌آمیزی اصل جانشینی خاندانی را که توسط انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ رد شده بود، تقویت می‌کند، یک واقعیت را در مورد رژیم زخم‌خورده آشکار می‌کند: نه تنها تمایلی به تغییر ندارد، بلکه از نظر آسیب‌شناسی قادر به انجام این کار نیست.

از آغاز جنگ، ما شاهد رفتاری غیرمنطقی و نسنجیده از سوی رژیم بوده‌ایم که بسیاری از مفسران غربی را به حیرت واداشته است. یکی از اصلی‌ترین این موارد، نحوه حمله به تک تک متحدان این کشور است؛ به نظر می‌رسید این تلاشی برای تحت فشار قرار دادن آنها برای لابی کردن با دونالد ترامپ برای عقب‌نشینی باشد، اما - همانطور که کاملا روشن بود - تنها در این موفق شد که معدود دوستان باقی‌مانده‌شان را علیه خود برانگیزد.

با این حال، افراد مسن‌تر به اندازه آنها متعجب نشدند. از رژیمی که نه بر اساس اصول منافع شخصی روشنفکرانه یا حتی منافع شخصی، بلکه بر اساس تحقق رویای متعصبانه یک جنگ آخرالزمانی بنا شده است، چه انتظار دیگری می‌توانستیم داشته باشیم؟ منظورم دقیقاً همین است: ایدئولوگ‌های سرسخت درون رهبری ایران معتقدند که جنگ با غرب، نویدبخش آخرالزمان خواهد بود، که در طی آن یک مسیح نامرئی به نام مهدی دوباره ظاهر می‌شود و سربازان مسلمان را به پیروزی جهانی هدایت می‌کند.

در کنار او، در ظاهر ۳۱۳ ژنرال، از میان وفادارترین افراد انتخاب خواهند شد و هنگامی که سیاره تحت کنترل قرار گیرد، به ۳۱۳ استان بین آنها تقسیم خواهد شد. آیت‌الله جدید به اندازه پدرش مجذوب این خیال‌پردازی تاریک است و به همان اندازه به استراتژی سه‌جانبه سلاح‌های هسته‌ای، موشک‌های بالستیک و گروه‌های نیابتی تروریستی که در راستای دستیابی به آن ساخته شده بود، متعهد است.

همه اینها نشان می‌دهد که حتی تحت شدیدترین فشارها، رژیم ایران قادر به مصالحه، اصلاح یا کوچکترین انحرافی از مسیر جهنمی تخریبی که سال‌ها در آن سرمایه‌گذاری کرده بود، نیست. این مشکلی بود که هرگز از بین نمی‌رفت و سبک‌تر نمی‌شد و هر چه زمان بیشتر می‌گذشت، تهدیدآمیزتر می‌شد.

بنابراین، حقیقت تلخ این است که تنها دو گزینه وجود داشت: ماندن در یک وضعیت جنگ مداوم در سطح پایین، حمله به رژیم در فواصل زمانی برای مهار برنامه هسته‌ای و بالستیک آن و هدف قرار دادن گروه‌های نیابتی آن مانند حزب‌الله، یا کشیدن دندان پوسیده برای همیشه.

استراتژی قبلی شامل خطر مداوم از دست دادن یک تهدید بود و - با توجه به اینکه زمان ریاست جمهوری ترامپ به آرامی در حال اتمام است - یک پنجره سیاسی بسته برای اقدام آزادانه. اگر دفعه بعد یک دموکرات روی کار بیاید، آن وقت چه؟ به این دلایل، به جای افشای حماقت جنگ ترامپ، عروج مجتبی تنها ضرورت تراژیک آن را اثبات می‌کند.



🟢 مرگ_بر_خامنه‌ای

🍏# مجاهدین_خلق ایران   #  کانونهای شورشی

🌳 # مریم رجوی   #ایران

🌻 پیوند این بلاک  با  توئیتر BaharIran@ 7